มหัศจรรย์รักนายนกกระจอกเทศ เล่ม 1

My Mister Ostrich #1

by Han Yan, 含胭, หานเยียน

"เขาเป็นเงาสายหนึ่งที่เจิดจรัสที่สุดในชีวิตเธอ และเป็นเพื่อนร่วมทางที่อ่อนโยนที่สุดบนเส้นทางแห่งการเจริญเติบโตอันแสนยาวไกลของเธอ.."

ในใจของชายหนุ่มทุกคนมีนางสาวปูอาศัยอยู่ และในความทรงจำของหญิงสาวทุกคน ก็มีนายนกกระจอกเทศคนหนึ่ง นายนกกระจอกเทศและนางสาวปูเติบโตมาด้วยกัน อุบัติเหตุครั้งหนึ่งตอนอายุหกขวบ ทำให้นายนกกระจอกเทศบาดเจ็บ ชีวิตที่ไม่เหมือนใครของเขาเริ่มต้นขึ้นนับแต่นั้น ที่โชคดีคือ นางสาวปูที่ดูไปทั้งขี้เกียจทั้งตะกละ กลับคอยอยู่เคียงข้างเขาเสมอ ทว่า.. หลายปีหลังจากนั้น ความเข้าใจผิดครั้งหนึ่ง นางสาวปูทำนายนกกระจอกเทศของเธอหายไป..

หลังจากนั้นอีกหลายปี นักเขียนหนังสือภาพ ที่ใช้นามปากกาว่านายนกกระจอกเทศเริ่มมีชื่อเสียง เขาลึกลับเก็บตัว ทว่า.. ใช้ลายเส้นที่ละมุนละไมที่สุด เล่าเรื่องเกี่ยวกับชีวิตวัยรุ่น.. นางสาวปูในขณะนั้นโตแล้ว เป็นสาวสวยทันสมัย มีรายรับไม่น้อย เธอก้าวเข้าสู่เส้นทางยาวไกลในการตามหานายนกกระจอกเทศของเธออีกครั้ง...

"ฉันไม่รู้ว่าระหว่างเราที่แท้เป็นความรักแบบไหน แต่ฉันรู้
เธอพิเศษมากสำหรับฉัน กระทั่งไม่มีใครมาแทนได้ แต่หากบอกว่า
นี่คือความรัก ฉันไม่ยินดียอมรับ ฉันคิดว่า มันควรเป็นความรู้สึก
อีกชนิดหนึ่งที่อยู่เหนือรักระหว่างญาติ มิตรภาพ หรือความรัก
ไม่ว่านี่เป็นความรักชนิดใด ฉันเพียงอยากอยู่เคียงข้างเธอไปเรื่อยๆ"

Genres: Romance, Fiction, China

312 pages, Paperback

About the author

Associated Names:
* Han Yan (English)
* 含胭 (Chinese)
* หานเยียน (Thai)

Reviews

[Dilushani Jayalath · Rating 4 out of 5]

I would be lying if I say that I did not tear up nor straight up had them running down my face at many instances in the book. At one point I felt as if I have passed 25 years of my life in utter waste. This is a kind of story that brings such emotions bubbling up.

To put it simply the story is broken down to three arcs.
1. Childhood Arc - The longest and most detailed
2. Young Adult Arc - Shortest yet the most emotional
3. Adult Arc -The conclusion or the happily ever after that you are looking for
I have read that many have dropped the book by the first arc itself. I would agree at certain points that I felt it was tedious to read so much about their kindergarten time but by the time I was nearing the end of the book I finally understood how essential it was for us to read of them growing up.
We are introduced to two sweet young children, just pass 6 years. One a healthy girl with a mouth ready to tear you apart and the other a talented boy excelling in everything at school with a small difference, he is an amputee. This is the first time I was reading such a novel and I have to first praise the author for going into such detail and giving us a very descriptive novel of such things. The author does not by any chance try to hide the gritty nature and the unfair instances of Gu Mingxi's life. We are given a clear cut and up front description. At times I was boiling with anger for the people making fun of him and at times just crying for him. But what really got me admiring Mingxi was his relentless optimism. His character shone through every single time. He did not regret it, he did not put himself in despair over it but simply pushed through and excelled at everything. That was until Papa Gu decided yo ruin their lives. Let me clarify here that Papa Gu is one of the worst antagonist I've ever met. Even worse than those scheming concubines I read in historical novels. His selfishness tore the family apart and ultimately led to a complete downfall of people.

Then of course comes the second arc. The most painful arc. I was indeed very happy that this was the shortest. If I had to read anymore of the unfairness of society (and even the heavens) in general towards Gu Mingxi, I wouldn't have been able to stop. The loss of a loved one, and losing oneself in the process, this was too realistically portrayed that at times I had to keep down my reader to compose myself.
Third and the last is of course their adult life. Compared to both the previous arcs we are given a sweet time. Finally our MC gets the happiness he deserves. That too with added bonuses. By the end I was once again crying but this time happy tears. Gu Mingxi deserves this happiness. This poor boy who just went to help his friend get down the Frisbee. He did not deserve all this suffering he faced in the hands of others.

In all of this we have our imperfect heroine, Pang Qiang. Oh she may the most flawed heroine I have read in few years. During her kindergarten days you cannot but help be slightly mad at her. Sometimes her indifference really did affect MingXi more than she knew but deep down she cared for him like no other. No I take that back. She cared for him the same way Li Han did. In the end for MingXi he truly had only two constants in his life, his mother and Pang Qiang.

One other factor that should be specially mentioned is the side characters. We have a set of great side characters. Love rivals in a way but truly love rivals. I completely loved how all the side characters even the second male lead and female lead truly and genuinely wanted our main couple to be together. Everyone knew the Pang Qiang belonged to Gu MingXi and Gu MingXi to Pang Qiang. My favorite among them were Xi Yie, Shark, Clam, Jodie, Teacher Xu, Papa Pang and of course Dou Dou. Even though at the beginning the author introduced Papa Pang as the least educated ad the one with the lowest strata job, in the end he was the one that shone the most from the adults. His unprecedented love and care towards MingXi was beautiful to watch. he simply wanted Boy Gu to win in life. A part of me wanted them to adopt Dou Dou but with one of his parents still alive it would have too much legal trouble. Also poor Xi Yie. Although you were basically the best second lead in a novel I have recently read, I was still sad you did not get to fulfill your unrequited love (don't worry, it's not our main girl).

In the end this book has left a huge impact in my life. Although it was a romance book in the core, ultimately it transformed into a journey of growth, pain, youth and finally acceptance. What was even better was that we were able to read their journey.
It was simply a story of a lone Ostrich ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, and his lively crab.

The story hasn't ended
Perhaps one day, you will turn around and see Mr Ostrich and Miss Crab
They exist right beside us, just as all the other people in this story
So please do not cry for them and please live a good life
Each and everyone of us should live our own journey"

[Patrawan Dear]

#มหัศจรรย์รักนายนกกระจอกเทศ (เล่ม 1/4)

จริง ๆ เรื่องนี้อยู่นอกสายตามาก เพราะกลัวพล็อตประเภทพระเอกไม่มีแขนจะทำให้ดราม่าหดหู่หัวใจ แต่เราชอบพล็อตคู่ขนานที่เป็นความผูกพันในวัยเด็กของพระนาง เลยตัดใจซื้อมาลอง ผลปรากฏว่าเล่มหนึ่งดีเกินคาดมากมาย ขนาดเพิ่งพีคสุดขีดจากอีกเรื่องมา ก็ยังเอาอยู่แบบเนิบ ๆ ค่ะ

พระเอกเรื่องนี้ประสบอุบัติเหตุในวัยหกขวบ ทำให้เขาต้องถูกตัดแขนทั้งสองข้างทิ้ง เหลือเพียงหัวไหล่ แม้เรื่องราวจะเล่าถึงความยากลำบากในการใช้ชีวิตประจำวัน การเรียน การสอบเข้าโรงเรียนเลื่อนชั้นมาเรื่อย ๆ รวมไปถึงสายตาของคนรอบข้าง แม้แต่ทัศนคติของพ่อแม่และญาติ ซึ่งผู้เขียนบรรยายให้รู้สึกได้แบบอัด ๆ ในหัวใจ แต่ทั้งหลายทั้งปวงกลับถูกมุมมองของพระเอกกลบไป ด้วยความคิดบวก ความนิ่งของพระเอก เรื่องราวจึงออกไปในแนว feel good ผสมน้ำตาได้ไม่ยาก

นางเอกเป็นตัวละครอีกตัวที่คาแรกเตอร์แข็งแรงและสมจริง ทำให้เรื่องราวน่ารักปนซึ้ง อ่านแล้วอุ่น ๆ ในหัวใจอยู่ บางครั้งก็น่ารัก บ่อยครั้งก็น่าตี ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อกับความโลดแล่นราวกับมีชีวิตจริงของตัวละครนี้ ทำให้เรามีความรู้สึกคล้ายร่วมสุขร่วมเศร้าไปด้วย

ชอบประมาณหนึ่งเลยค่ะ :)

[M · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวของเพื่อนรักตั้งแต่สมัยเด็ก ที่ถักทอสร้างความสัมพันธ์ไปเรื่อยๆ
เด็กที่เพอร์เฟคอย่างกู้หมิงซี ทั้งหน้าตาดี ฉลาด น่ารัก รู้ความ ต้องเสียแขนทั้งสองข้างเพราะอุบัติเหตุ
โดยมีผังเซี่ยน เด็กหญิงข้างบ้านที่เป็นทั้งเพื่อนและผู้ช่วยติดตามอยู่ข้างตัวเสมอมา

เป็นหนังสือที่ดีเล่มนึง เพราะสะท้อนถึงความคิดที่สังคมมีต่อผู้พิการ คิดว่าพระเอกไม่มีอนาคต ทำอะไรลำบาก ฯลฯ
แต่ในขณะเดียวกันก็ดีตรงที่ ให้เห็นว่าพระเอกไม่ดูถูกตัวเอง ไม่เจ็บแค้นสาเหตุที่ทำให้ตนเองเสียแขน และไม่เคยคิดว่าตัวเองทำอะไรไม่ได้เหมือนคนปกติ ทั้งๆ ที่คนในครอบครัวกลับไม่ได้คิดแบบนั้น

อีกทั้งยังมีเรื่องความสัมพันธ์ของพระเอกนางเอกที่ค่อยๆ เติบโตขึ้นมา นางเอกที่ไม่รังเกียจพระเอกเลย แต่ก็มีช่วงเวลาวัยรุ่นที่ก็รู้สึกว่าไม่อยากผูกตัวติดกับพระเอก มีช่วงเวลาแอบปลื้มคนอื่น (ทั้งๆ ที่พระเอกหล่อมากนะยะ!!!)
ยังมีรายละเอียดอื่นๆ ในการใช้ชีวิตของพระเอกที่ทำให้เราได้รับรู้ว่าเค้าดำเนินชีวิตยังไง ต้องพยายามอะไรเบอร์ไหน มีความจนใจที่ทำไม่ได้ แต่ก็ทำให้เราหัวเราะในขณะเดียวกัน เพราะนางเอกต้องช่วยเหลือ ได้เห็นความอึดอัดขัดเขินของพระเอกก็เอ็นดูวววว

ประทับใจทัศนคติพระเอกมากจริงๆ และยังบุคลิก นิสัย ความอ่อนโยนใจดี โอ้ยย เยอะมากกก
เป็นพระเอกที่ทำให้รักได้ไม่ยากเลยจริงๆ

[Doco · Rating 5 out of 5]

ได้ยินมานานแล้วว่าเรื่องนี้ดีมาก อ่านจบแล้วก็เห็นด้วยจริงๆ ไม่เคยอ่านนิยายที่พระเอกพิการมาก่อน แถมไม่มีแขนทั้งสองข้างอีกต่างหาก

เนื้อเรื่องจะเล่าตั้งแต่วัยเด็กของพระเอกนางเอกที่โตมาด้วยกัน เรียกว่าอยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เกิด เราจะได้รู้จักกับทั้งสองคน เห็นพวกเขาตั้งแต่เล็ก เห็นพัฒนาการ เห็นการเติบโต ได้รับรู้เรื่องราวต่างๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิต จนเหมือนเราได้เห็นคนสองคนที่มีชีวิตมีตัวตนจริงๆ โทนเรื่องอบอุ่นละมุน แต่ไม่ธรรมดา

สองเล่มแรกจะเล่าเรื่องตอนนางเอกพระเอกตั้งแต่อยู่ประถมจนกระทั่งมัธยม ได้เห็นพระเอกที่ถึงตัวเองจะพิการแต่ไม่เคยยอมแพ้ ไม่ด้อยค่าตัวเอง ทั้งที่สังคมมองเขาเป็นตัวประหลาด แต่เขาไม่คิดว่าตัวเองแตกต่าง มุ่งมั่นที่จะมีชีวิตให้ดีและใช้ความพยายามอย่างเต็มที่

มาเล่มสามอ่านแล้วน้ำตาไหลพรากๆ ทั้งที่พระเอกนางเอกไม่มีใครตายสักคน แต่มันทั้งเศร้าทั้งกินใจ

สรุปเป็นนิยายที่ดีมากเรื่องหนึ่ง ไม่ได้หวือหวา คล้ายๆอ่านประวัติชีวิตของคนสองคน ที่มีทั้งความสุข ความเศร้า ต้องพบเจออุปสรรคที่เข้ามาในชีวิตบ้าง ต้องเจอความผิดหวังบ้าง สมหวังบ้างปะปนกันไป แต่ในความเรียบง่ายก็ทำให้ได้อะไรบ้างอย่างเหมือนกัน

[Ahgase · Rating 5 out of 5]

ไม่มีไรจะพูด อ่านต่อก่อนนะ 55555555

มึ้งงงงง มันสนุกมากกกอ่ะ อ่านวันเดียวจบ
เนื้อเรื่องมันไหลๆไหลไปเรื่อยๆ อ่านง่ายมาก
ซึมซาบความสัมพันธ์ของคนทั้งคู่ได้จริงๆ
มันรู้สึกผูกพันไปด้วยเลย คำนำอะที่ขิงไว้ว่านี่คือผลงานที่ดีที่สุด
ของนักเขียนคนนี้ คือกุเห็นด้วยเลย! (แต่อ่านเคยแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวนะ55555)

ใดๆคือนักเขียนใจร้ายมาก ลี่ชวนแค่เสียขา
แต่เสียแขน.. แขนเดียวไม่พอ โอยยยน้ำตากุจะไหล
ถ้าแค่ข้างเดียวยังพอใช้ชีวิตเหมือนคุณ ชิเงรุ มิซึกิได้
แต่นี่มันใจร้ายเกินไปแล้ว🥲
ถึงพระเอกจะบอกว่าไม่ต้องสงสารพ้ม พ้มใช้ชีวิตเองได้
แต่มันก็ตะเตือนไตอยู่ดี

[Ning · Rating 4 out of 5]

ยังไม่ทันอ่าน นี่ก็น้ำตานำไปแล้ว ฮาาาา

หนังสือมันก็ไม่ได้เศร้าเบอร์นั้นนะคะ แต่บางทีมันจะอวล ๆ ตุ่น ๆ อยู่ในใจ
อ่านแล้วน้ำตาก็ซึม ๆ ออกมาบ้าง

รักพระเอกเรื่องนี้มาก ทัศนคติดีมาก
ไม่เชิงออกแนวเข้มแข็ง... แค่ชอบแบบนี้ คิดแค่นี้ เท่านั้นเอง

นางเอก .. คนธรรมดา มีความไม่น่ารัก เอาแต่ใจ เห็นแก่ตัว ตามอารมณ์นางเลย
ไม่ถึงกับเกลียดนาง แต่เปลี่ยนนางเอกได้จะดีมาก ฮาาาา

ตามอ่านกันต่อไป

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

3.5 stars.

Ok. I know this book is supposed to be a love story, but what I can think of right now is all about grievance.

I think it is true that what is more painful than disability itself is attitudes towards people with disabilities (especially from parents). However I still hope that love will conquer all.

[Humbledaisy · Rating 4 out of 5]

Charming story of determination in overcoming a life changing disability. The lead character loses his arms at a very young age but is determined to create a normal (he marries his high school sweetheart and has a family) and highly creative life (he is an artist) for himself.

[林雅君 · Rating 5 out of 5]

"ความจริง กู้หมิงซีมีบางอย่างไม่เข้าใจ ทำไมคนมากมายจึงสงสัยเขา คิดว่าเขาไม่มีอนาคต เขาเพียงขาดแขนไปสองข้าง ใช้ชีวิตไม่สะดวกอยู่บ้างก็จริง แต่เขาไม่เคยสิ้นหวังมาก่อน"

พึ่งได้มาอ่านเรื่องนี้ แล้วก็ได้แต่นึกเสียใจ ว่าก่อนหน้านี้มัวแต่ไปทำอะไร!! ทำไมเกือบจะพลาดนิยายดีๆขนาดนี้ไปได้!! คือมันดีมากอะ ดีจนไม่รู้จะพูดยังไง มันทั้งอิ่มเอม ละมุนละไม อบอุ่นหัวใจ ซึ้งใจ เศร้าใจ คือทุกอย่างมันลงตัวดีมากกก เป็นนิยายที่เหมือนจะเศร้า ด้วยความที่พระเอกพิการแขนขาดสองข้าง แต่ก็ฟีลกู้ด เพราะความมองโลกในแง่บวกและไม่เคยยอมแพ้ แม้จะถูกคนอื่นบ้างเวทนาบ้างดูแคลน แต่เขาก็ไม่เคยมองว่าตัวเองนั้นแตกต่างจากคนอื่น คิดว่าตัวเองก็สามารถประสบความสำเร็จในชีวิตได้ ในขณะที่นางเอกก็คอยอยู่เคียงข้างพระเอกมาตลอด ด้วยความที่เป็นทั้งเพื่อนสมัยเด็ก เพื่อนข้างบ้าน เพื่อนข้างโต๊ะ จึงคอยกลั่นแกล้ง(?) ช่วยเหลือดูแล แม้แรกๆจะเป็นเพราะคำสั่งพ่อ แต่นานๆไปก็กลายเป็นความเคยชิน ความผูกพัน ความเป็นส่วนหนึ่งที่แยกจากกันไม่ได้ เป็นคนที่ไม่เคยมองพระเอกว่าแปลกแยกผิดแผก แม้นิสัยนางบางครั้งจะน่าตี ขึ้นๆลงๆไปตามแต่ใจนาง เข้าใจแล่ะว่านางยังเด็ก แต่คนอ่านก็คือกำหมัดแน่นแร้ว 😂

ในส่วนของพระเอกเรื่องนี้ก็คือขอมอบให้2คำว่า หลัวมากกกกกกกกกก กไก่สามล้านสี่แสนห้าหมื่นตัว สามีแห่งชาติสุดๆ อบอุ่นละมุนอะไรเบอร์นี้ คนแบบนี้มีอยู่จริงมั๊ยคะ ต้องไปหาจากที่ไหน! ตอนอ่านนี่เอาใจช่วยพระเอกสุดๆ พระเอกนี่ไม่ได้รู้สึกไรหรอก แต่คนอ่านนี่ทั้งดีใจ โกรธเคือง น้อยใจ นำแทนไปแล้วจ้า ก็คือส่งตัวเองเข้าไปเป็นนางเอกแทนเรียบร้อย แบบอินสุด บทจะฟินก็คือเขินเป็นบ้า บทจะเศร้าก็สงสารน้ำตาจะไหล คือมันเรียลมากอะ รู้สึกสัมผัสได้จริง เรื่องความสัมพันธ์ก็เขียนได้บริสุทธิ์ตราตรึงมาก ละมุนไปหมดทุกสิ่งอย่าง คำพูด การกระทำต่างๆที่ดูเล็กน้อย แต่มันอบอุ่นมากกกก เห้อฟินนนน 😭

[Emylia · Rating 4 out of 5]

This novel was beautiful to read from start to finish. Despite all the things that ML have lost in his life but some things will never change with his time- his love for FL. His love for her was understated- he shows how much he loves her, both physically and through his actions.

Gu Mingxi’s (ML) soul is so beautiful. He never blamed anyone for his condition, or blamed anyone who disliked him because of his condition. He was a bright and beautiful child, he hadn’t climbed up to get that frisbee, he would have been a winner in life. But he never regretted anything, never thought of ‘what if’ and just moved with his life forward, bravely facing everything.

I suspect that a lot of girls will stop reading the text and wait until part 4 starts. But I want to say that if you don’t suffer through the pain of part 3, how can you understand the sweetness that comes for Gu Mingxi and Pang Qian in the end?

[mipmip · Rating 4 out of 5]

เหมือนนั่งอ่านความรักของเด็กสองคนที่ค่อยๆเติบโตเรื่อยๆ ตอนอ่านก็ไม่คิดว่านักเขียนจะเล่าเรื่องเรียลขนาดนี้ เขาไม่ได้เสนอในมุมมองที่สวยงามหรือก็คือสิ่งที่เราอยากให้มันเป็นไปนั่นแหละ แต่เขาเล่าให้เราเห็นความเป็นปุถุชน สิ่งที่ต้องเจอในชีวิตจริงๆของเด็กผู้ชายพิการคนหนึ่ง รู้สึกว่ามันเรียลเพราะเราก็รับรู้ว่ามันเป็นเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นจริงๆอยู่แล้ว มันเป็นเรื่องปกติ แต่ขึ้นอยู่กับว่าเราจะรับได้รึเปล่า ซึ่งอ่านไปก็เกิดคำถามกับตัวเองในหัววนๆว่า ถ้ากลับกันเราเป็นคนที่อยู่ในวงโคจรของกู้หมิงซี เราจะมองเขาด้วยความรู้สึกและสายตาแบบไหนกัน ใดๆ เรารู้สึกว่าคสพ.ของทั้งคู่สวยงามและน่าประทับใจ ไมไ่ด้คิดว่ากู้หมิงซีโชคดีที่ได้เจอผังผังนะ แต่คิดว่าทั้งคู่โชคดีที่ได้เจอกันมากกว่า

ป.ล. เห็นคนบอกเล่ม1-2มาม่าเศร้า เรารู้สึกว่าไม่ได้เศร้า แต่ก็มีตอนที่สองคนไม่คุยกันก็แอบสงสารหมิงซี T_T

[Tkpslc. · Rating 5 out of 5]

ครบรสมาก มีทุกอย่าง มีเอื่อยบ้างเพราะพัฒนาการตัวละครตั้งแต่เด็กเลย ทำนี่สะเทือนใจร้องไห้เป็นบ้าอยู่คนเดียว อยากถามคนเขียนว่าโกรธอะไรมาอย่าเอามาลงกับตัวละครของช้านนน

[Novilim · Rating 5 out of 5]

This novel makes me cry :"
This novel make us understand how hard being a disabled person, kinda cruel but it is the truth.

[Suwannee Duangmanee · Rating 4 out of 5]

เริ่มต้นและดำเนินเรื่องชวนอึดอัดคับข้องใจ​ จิตใจของเด็กชายที่ประสบอุบัติเหตุ​ให้สูญเสียแขนทั้งสองข้าง มีแต่เด็กส��วที่เติบโต​มาด้วยกันที่เข้าใจ แม้แต่พ่อแม่กลับไม่เคย​เข้าใจจิตใจของเขาเลย

[mandu man · Rating 5 out of 5]

สมกับเป็นหนังสือที่คนอวยเยอะมากจริงๆ งดงาม อบอุ่น เศร้า แต่ก็ซึ้งไปพร้อมๆ กัน เราอ่านไปก็น้ำตาซึมไป แต่อิ่มหัวใจไปด้วย คู่ควรกับการบอกให้คนอื่นแบกมาให้ที่ต่างประเทศจริงๆ

[janeny ไก่บิน · Rating 5 out of 5]

อ่านแบบค่อยๆเติบโตไปกับตัวละคร
ซึ้งปนเศร้า ตลกบ้างเล็กน้อยกลมกล่อม
รออ่านเล่มต่อไปที่โตขึ้นเรื่อยๆ
สงสารพระเอกจับใจ สู้มากใจน้องสู้มากลูกกกก
เรื่องราวเล่าเรื่อยๆแต่ไม่น่าเบื่ออ่านเถอะเชื่อผ้มม

[Strong Light · Rating 3 out of 5]

I was suffering from a cold when I read the book. It was fun initially, to read something that isn't too complicated. But one third into the book, I was really bored with the repeating theme of the book: Gu Mingxi is the boy who is smart, tough, responsible and mature. Pang Liang is the girl who is kind but lazy, silly and clueless. The two characters have not changed a bit since the were 10 years old.

The book is also too sanitized with minimal reference to the times the story happened. Many historical events happened, with profound impact on people's lives. Not really to people in the book. Their main problem is their inter person relationship. This makes the story quite a bit shallower.

Still something worth reading if you are having a cold and couldn't focus on anything more serious.

[Sarah · Rating 5 out of 5]

What a beautiful story. A lot of time, a person with disability has a rough time living their life because of the society that think being disable are troublesome. Pang Xie never look Gu Mingxi with pitiful eye. They fell in love but life has its own turmoil. But in the end, they have their happy ending.

[Kaeka Peyanon · Rating 4 out of 5]

ตัดสินใจมาอ่านเรื่องนี้แบบ ตุ้มๆต่อมๆ เพราะอ่านเรื่องย่อ แล้วน่าจะบีบคั้นหัวใจ ตอนแรกๆของเรื่องยังลุ้นมากว่าอะไรคือสาเหตุของเรื่อง และที่มาของตัวละครแต่ละคนเป็นยังไง ทำความเข้าใจซะส่วนใหญ่

[Nuna Imruetai · Rating 5 out of 5]

เขียนได้ซึ้ง ตรึงใจ อ่านแล้วน้ำตาไหล