ตื่นเสียทีจะไม่มีทายาทแล้ว! เล่ม 1

ตื่นเสียทีจะไม่มีทายาทแล้ว #1

by Tian Ru Yu, 天如玉, เทียนหรูอวี้

ในหนึ่งพันปีมานี้... ทั่วทั้งสามพิภพไม่มีผู้ใดให้กำเนิดทายาทได้เลย จวบจนกระทั่ง ‘จ่งเสินเฟิงจง’ ผู้ควบคุมดูแลการกำเนิดเติบโตของสรรพชีวิตตื่นขึ้นจากนิทรา...

เฟิงจงพบว่าพิภพมนุษย์ในยามนี้ได้กลายเป็นดินแดนรกร้างไปแล้ว นางที่เคยเป็นถึงมหาเทพบรรพกาลผู้ยิ่งใหญ่กลับกลายเป็นแค่มนุษย์ธรรมดา จากรูปโฉม ‘พิลาสหยาดเยิ้ม’ ก็กลายเป็นเด็กสาวผอมแห้งคนหนึ่ง!

แต่มหาเทพหนี่ว์วาคงยังพอเห็นใจนางอยู่บ้างกระมัง จึงส่ง ‘ตงจวินซีกวง’ ผู้คุมอาทิตย์ขึ้นอาทิตย์ตกซึ่งเลื่องชื่อว่าเป็นจอมเกียจคร้านมาช่วยเหลือนาง ไม่เพียงเนื้อที่ย่างด้วยเพลิงกสิณจะหอมอร่อยยิ่งแล้ว เรื่องอื่นๆ เขาก็ล้วนตามใจนางไปเสียทุกอย่าง ขาดเหลือสิ่งใดเขาก็จะหามาให้ ทั้งยังต่อกรกับปราณอินที่คอยคุกคามนางอยู่เสมอ

เนื่องจากการฟื้นฟูพลังเทพของนางจำเป็นต้องใช้วิสุทธิ์โลหิตของเทพเซียนหลายคนและวิธีการนี้จะสามารถให้กำเนิดทายาทขึ้นมา ซีกวงผู้นี้ก็ช่างดีนักนะ อะไรก็ล้วนดี เว้นเสียแต่ใจแคบไปสักหน่อย เพราะทุกครั้งที่นางพยายามยืมวิสุทธิ์โลหิตของใครเข้า เขาเป็นได้มาขัดขวางสุดชีวิตอยู่ร่ำไป!

454 pages, Paperback

Published November 1, 2019

About the author

Associated Names:
* 天如玉 (Chinese)
* Tian Ru Yu (English)
* เทียนหรูอวี้ (Thai)

Reviews

[Paradisemedicine Trivisavavet · Rating 3 out of 5]

ต้องใจสู้มาก ถึงจะอ่านผ่านเล่ม 1 ไปได้🤣🤣 เซียนนี่นิสัยยังกับมนุษย์ เป็นเซียนแล้วคือจะทำชั่วอะไรก็ได้เหรอ... เหมือนปมต่างๆยังไม่คลายเลย รอต่อเล่ม 2

[Ning · Rating 3 out of 5]

บอกตามตรงเลยว่า สำหรับเล่ม 1 นี้คือต้องเข็นตัวเองให้อ่านให้จบ (เกือบเดือน)
ไม่เชิงน่าเบื่อ แต่บรรยายเยอะมากกกกกก

ตอนแรกคือไม่รู้ว่า อะไรยังไง จะไปทิศทางไหน
มันขำแหล่ะ มันตลกแหล่ะ มันน่ารักแหล่ะ
แต่เหมือนไม่คลิ๊กยังไงไม่รู้

พอจบก็ไม่อยากหยิบเล่ม 2 เลยนะ เอาตรง ๆ แต่จะรีบขายไง ต้องไปต่อ ..

[Jidapa · Rating 4 out of 5]

นิยายแฟนตาซีแนวเทพเซียนที่มีพล็อตน่าสนใจ ตามชื่อเรื่อง เป็นเรื่องที่อัดแน่นไปด้วยแอ็คชั่นตั้งแต่เล่มแรกจนถึงเล่มสุดท้ายก็ยังสู้กันไม่จบ อ่านแล้วเหนื่อยแทนนางจริงๆ แต่ชอบพระเอกมาก ดันมารักนางเอกที่ความรู้สึกช้า เลยต้องออกแรงเยอะหน่อย อ่านได้เพลินๆ สำนวนแปลดี แปลได้ลื่นไหลไม่แข็งกระด้าง

[Doco · Rating 4 out of 5]

นางเอกเป็นเทพบรรกาลซึ่งมีหน้าที่เกี่ยวข้องกับการดำรงอยู่ของสรรพชีวิต แต่ได้หลับใหลไปเนิ่นนาน จนกระทั่งสิ่งมีชีวิตทั้งหลายเริ่มล้มหายตายจากไป เมื่อวันหนึ่งตื่นขึ้นมากลับตื่นมาในร่างของมนุษย์ จึงต้องหาวิธีทำให้ตัวเองกลับเป็นเทพอีกครั้งและฟื้นฟูสรรพชีวิตทั้งหลายให้ได้ พร้อมทั้งค้นหาที่มาของความเสื่อมโทรมของทั้งสามภพ

เนื้อเรื่องดี ตัวละครน่ารักหลายตัว พระเอกนางเอกน่ารัก วางเรื่องได้น่าติดตาม แต่งานของเทียนหรูอี้ทุกเรื่องอ่านแล้วมักจะรู้สึกว่าเกือบละ...เกือบสนุกมากละ แต่ก็ยังไปไม่ได้ถึงขั้นนั้น คืออ่านได้สนุกดี แต่มันยังมีข้อให้ติ เช่นเรื่องนี้ก็เหมือนกัน คือทั้งเรื่องฉากต่อสู้เยอะมาก บรรยายสัตว์อสูรเยอะมาก และฉากต่อสู้แต่ละครั้งยาวเกินไป เล่มหนึ่งกับเล่มสองครึ่งแรกอุดมไปด้วยฉากต่อสู้ ซึ่งถ้าใครไม่ชอบก็คงมึนไปเลย แต่พอผ่านมาได้ก็สนุก ค่อยอ่านลื่น มาเยอะๆอีกทีช่วงท้ายเล่มสาม ซึ่งมันไม่ได้ชวนลุ้นหรือตื่นเต้นอะไรมากมาย พออ่านเยอะๆออกจะชวนหลับด้วยซ้ำ รวมๆแล้วหากมองข้ามจุดนี้ไปนิยายเรื่องนี้ก็ยังมีความน่ารักหลายสิ่ง อ่านแล้วชวนอมยิ้มไปกับตัวละครได้

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 3 out of 5]

เรื่องราวของเทพเซียนในช่วงเวลาที้ไม่ว่าจะเป็นเซียน มนุษย์ ปีศาจ หรือสิ่งมีชีวิตใดๆก็ไม่มีทายาท แล้ววันหนึ่งนางเอกผู้เป็นมหาเทพและเป็นความหวังเดียวที่จะทำให้สรรพชีวิตได้ไปต่อ แต่นางดันเกิดในร่างมนุษย์ โดยเป้าหมายคือสร้างทายาท แต่การสร้างทายาทนั้นมันช่างลำบากเหลือเกิน

ถือว่าอ่านได้เรื่อยๆ ไม่หวือหวาอะไร อาจจะเพราะเป็นเล่มแรกด้วยมั้ง เลยเรื่อยๆ เหมือนพาเราไปให้พบเจอเรื่องราวต่างๆ ผ่านการเดินทางของนางเอก ทั้งสาเหตุที่ทำให้ไม่มีใครเกิด และอื่นๆ อีก

คาดหวังกับเล่มต่อๆไปมากเลยนะว่าจะเข้มข้นขึ้น เหนือสิ่งอื่นใดแล้วนั้นคือ พระเอกปากหนัก ทำตัวเหมือนไม่ชอบ แต่พอนางเอกขออะไรก็รีบทำให้ โถ่วพ่อคุณ~ ส่วนนางเอกก็ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร ก็เป็นมหาเทพอะนะ ทำเพื่อมวลมนุษย์ ไม่สนใจเรื่องส่วนตัว เลยพาซื่อ ไม่รู้ว่ามีคนน้อยใจ มีคนหึงหวง ช่วงนี้แหละที่อ่านไปก็รู้สึกน่ารักดี อยากรู้เลยว่าจะยังไงต่อ

หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-Cs

[J · Rating 3 out of 5]

ชุดนี้เป็นนิยายเทพเซียน ไม่แน่ใจว่าแจ่มใสเลือกเล่มนี้มาแปลเพราะอะไร เรื่องมันน่าเบื่อเพราะมุกซ้ำไปซ้ำมาพอสมควร แต่ก็อ่านได้เรื่อย ๆ แต่สามารถมี 2 เล่มจบได้สบาย ๆ โดยไม่ทำให้รายละเอียดของเรื่องลดลงหรือโทนของเรื่องเปลี่ยนไป

ตอนที่ยังไม่รู้ว่าพระเอกแยกร่างได้ เจอตัวละคร(ที่ดูดี)คนนู้นคนนี้ก็สนุกดี พอรู้แล้วว่าพระเอกแยกร่างได้ ก็เริ่มเดาได้ว่าตัวละครที่ออกมาทีละตัว (หรือที่เคยออกมาแล้ว) น่าจะเป็นร่างแยกของพระเอก

ไทม์ไลน์ไม่ค่อยลงตัว หลักเวลาเป็นหน่วยพันปีตลอด แบบว่าอารยธรรมมนุษย์ยังมีเป็นจะหมื่นปีละ แนวเทพเซียนน่าจะพิจารณาหลักหมื่น-แสนปีมากกว่า อะไรก็เวลาผ่านไปพันปี ประกอบกับส่วนที่มีพล็อตอ่อนแอตรงนู้นตรงนี้ ทำให้วิเคราะห์ได้ว่าผู้แต่งน่าจะมือใหม่/มือไม่ถึง จึงต้องตั้งคำถามว่าทำไมแจ่มใสถึงเลือกมาแปลอีกรอบ

สรุปแล้วหลังจากเล่มหนึ่งกลาง ๆ เรื่อง ซึ่งต้องใช้ความอดทนพอสมควรกว่าจะอ่านถึงจุดนี้ ก็เริ่มอยากจะหยุดอ่าน เพราะในช่วงถัดมามัวแต่รำคาญนางเอกและตัวร้าย นางเอกมีคาแรคเตอร์ที่น่าเบื่อ ตัวร้ายน่ารำคาญ สรุปว่าผู้ชายทั้งเรื่องอยากได้นางเอก เริ่มจากตัวร้าย เมื่อพันปีก่อน (? เวลาโคตรจะไม่เมคเซนส์ จนไม่สนใจเวลาที่กล่าวถึงในเรื่องอีกต่อไป เพราะคิดตามแล้วจะงง) จากนั้นไอ้พวกเทพเซียนตกต่ำทั้งหลายก็อยากจะมีทายาทจนทำตัวทุเรศ จากนั้นนางเอกก็ซื่อบื้อมากพอที่จะไม่เข้าใจว่าอันว่าเพื่อนสมัยเด็ก/ตัวร้ายนั้นทำทุกอย่างเพื่อจะเอาเธอเป็นเมีย คือถ้าเข้าใจสักนิด ช่วย ๆ บอกเขาไปว่าทำไปทั้งหมด กุก็ไม่เอาเมิงอยู่ดีมั้ย เผื่อมันจะเลิกทำบ้า ๆ ซักที โคตรเบื่อพล็อตแบบนี้เลย ถ้าเขียนได้ดี ก็อาจะจสนุกก็ได้มั้ง แต่การมีคนที่ obsessive เป็นตัวร้ายเวลาอ่านแล้วจะอึดอัดแบบหนึ่ง หรือถ้านิยายเรื่องไหนอยากให้ตัวแบบนี้เป็นพระเอก นิยายก็จะออกแนวเดียวกับ "นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้เขียน" (ซึ่งอ่านยังไงก็ไม่จบ กองจับฝุ่นหนาขึ้นทุกที) กับ "มารยามารล้านเล่มเกวียน" (อีกเรื่องที่อ่านไม่จบ)

[รำพึง ลำพัง · Rating 3 out of 5]

ไม่รู้ว่านิยายเทพเซียนแปลไทยมีอาถรรพ์อะไรหรือยังไงนะ สนพที่ได้ไปแปลถึงได้ทำพังไปหลายเจ้า ไม่ราบเรียบเกินไป ก็ลิเกเกินไปแถมคำผิดเยอะจนหมดอารมณ์อ่าน หรือไม่ก็ชั้นสูงเกินไปมีแต่คำทับศัพท์เกือบทั้งหมด มาเรื่องนี้ค่อยยังชั่วหน่อย

เรื่องนี้ บอกตามตรงเคยคิดอยากอ่านหลายรอบแต่เพราะเซ็งงานของนักเขียนคนนี้เรื่องนึงจนไม่หมดความอยากอ่าน โชคดีที่พี่สาวซื้อมาเลยได้อ่าน เป็นเรื่องที่ก็ไม่รู้จะพาเราไปไหนดี อ่าน��ด้เรื่อยๆ การบรรยาย การต่อสู้ อะไรตั่งต่างนานาคืออ่านแล้วไม่งงน่ะเข้าใจที่เขาบรรยาย เอ็นดูพระเอก โธ่ พ่อคู๊ณ หึงตัวเอง น้อยใจไปเองแล้วก็หายน้อยใจไปเอง จุ๊จุ๊จุ๊ ยังไม่รู้สึกว่าน่ารำคาญนะ ทั้งพระทั้งนาง เหมือนอ่านนิยายที่เขียนโดยคนยุคก่อน555

[Jo Chawandit · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม3เล่ม
วางเรื่องดี ถึงจะเป็นแนวเทพเซียนก็ไม่ซ้ำใคร หลายครั้งที่เดาทางไม่ได้ บางจุดยืดเยื้อจนเกินไป ตัวร้ายก็กัดไม่ปล่อยจนเกินไป แต่อยู่ๆจะตายก็ตายซะงั้น บางทีก็รำคาญนางเอกในบางเรื่อง แอบคิดว่าถ้าเหลือแค่2เล่มอาจจะสนุกกว่า อยากให้3.5 แต่มันปัดมาทาง4เพราะให้คะแนนพระเอก

[Nutthida · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่ต้องใช้ความพยายามในการอ่านพอสมควรเลย แต่พอถึงครึ่งหลังเนื้อเรื่องก็มีความเข้นข้นขึ้น สนุกมากขึ้น ให้อารมณ์เหมือนสามชาติสามภพอยู่เหมือนกัน พออ่านจบแล้วทำให้รู้สึกอยากอ่านเล่มต่อไป สำหรับเล่มแรกขอให้สี่ดาวไปก่อนนะคะ

[Aommie K. · Rating 5 out of 5]

อ่านเพลินมาก ๆ สัตว์ในเทพนิยายจีนเยอะดี ชอบตรงนี้ ถึงจะไม่มีช่วงให้ลุ้นหรือบีบหัวใจแต่ก็ยังสนุก เรื่องดำเนินเรื่อย ๆ น่าติดตาม

[Nim Ritt · Rating 4 out of 5]

จริงๆ อยากให้ 4.5 😄 ชอบจริง อ่านแล้วเพลินดี ฉยงฉี ตลกอะ พระ-นางก็เคมีโอเคเลย

[cottonwood · Rating 4 out of 5]

(รวมสามเล่ม) สนุกแบบธรรมดาๆไม่มีอะไรพิเศษ แต่ก็ไม่มีอะไรขัดใจ มีฉากเรียกน้ำตาบ้างนิดหน่อย แต่เราดันไม่ร้อง5555

[Faelyn · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องแนวฮาเร็มที่ไม่ฮาเร็ม 😂
เอ็นดูพระเอก หึงตัวเองไม่ไหวแล้ว ร่างนู้นงอนร่างนี้ ร่างนี้งอนร่างนั้น
รอลุ้นว่านางเอกจะได้คืนร่างเทพเมื่อไหร่ แล้วจะรู้มั้ยว่าแต่ละคนที่เจอนี่มันคือคนเดียวกัน