พันสารท เล่ม 4

千秋 #4

by Meng Xi Shi, เมิ่งซีสือ, Bou Ptrn (Translator)

千秋
Qiān Qiū

晏无师是从尸山血海里走过来的人。
Yàn wú shī shì cóng shī shān xuè hǎilǐ zǒu guòlái de rén.
他不相信人性本善，更不相信这世上会有大仁大义，不求回报为别人着想的人。
Tā bù xiāngxìn rénxìng běnshàn, gèng bù xiāngxìn zhè shìshàng huì yǒu dàrén dàyì, bù qiú huíbào wèi biérén zhuóxiǎng de rén.
某日，有天下第一道门之称的玄都山掌教沈峤与人约战，却因故坠下山崖。
Mǒu rì, yǒu tiānxià dì yī dào mén zhī chēng de xuán dū shān zhǎng jiào Shěn Qiáo yǔ rén yuē zhàn, què yīn gù zhuì xià shānyá.
晏无师正好从下面路过。
Yàn wú shī zhènghǎo cóng xiàmiàn lùguò.
看到重伤濒死的沈峤，他忽然生出一个绝妙的主意 ...
Kàn dào zhòngshāng bīn sǐ de chén jiào, tā hūrán shēngchū yīgè juémiào de zhǔyì
千秋之后，谁能不朽？
Qiānqiū zhīhòu, shéi néng bùxiǔ?

Thousand Autumns

Yàn Wúshī is a person who has walked the path of a sea of ​​blood and a mountain of corpses.

He does not believe that human nature is inherently good, and he does not believe that there are people in this world who are truly benevolent and righteous, being considerate of others without expecting anything in return.

One day, Shěn Qiáo, the sect leader of Mount Xuándū, known as the number one Daoist sect under the heavens, was challenged to a duel but somehow ended up falling down a cliff.

Yàn Wúshī happened to pass by below.

Seeing Shěn Qiáo, who was seriously injured and dying, he suddenly came up with an ingenious idea ...

After thousands of autumns, can anyone be everlasting?

[Translation Note: The last sentence has a double meaning, it also means "After a thousand years, is it possible for anyone not to rot?" Indicating that given enough time, everyone will become bad and no one can remain pure. The last word also means to become immortal, meaning that if you do cling to the truth you can become divine like a god.]

Unofficial English Translation
snowycodex.com/translations/novels/ta/

Genres: Yaoi, Drama, Boys Love

312 pages, Paperback

Published November 1, 2019

About the author

Associated Names:
* Meng Xi Shi (English)
* 梦溪石 (Chinese)
* เมิ่งซีสือ (Thai)

Reviews

[Dilushani Jayalath · Rating 4 out of 5]

Finally I have come to the end of this novel.

This novel in no way is for the faint hearted. In a way there is so much betrayal in the novel but the underlying meaning is that the good will always rise. Shen Qiao is an inherently good character who holds on to his ways through out the novel meanwhile Yan Wushi is the complete opposite. He’s a scoundrel through and through and does not change his ways no matter what. The only change we see is his feelings for Shen Qiao. Despite that he’s one who stays true to his character thoroughly.

One of the factors that really caught my attention was the beauty of the language. Maybe it was due to one of the translator’s giving a complete thorough assessment of each and every meaningful phrases, I felt that there was more to this book than what we normally get from Wuxia novels. There was something, from the first sentence itself, that captured me and held me. The words, the phrases, the characterization, all of it really hooked me in. I do not think I have the proper words to tell how this novel really caught my attention. There is much details in the story so at times it felt rather heavy too. The story is knee deep in various political aspects and if you are looking for the romance I would highly recommend to read something else. Then again missing out on such a beautifully written novel is a shame.

Before I go off on the track regarding the novel, I will take my leave. I am excited to know that there is something of a sequel to it and I will be diving into it as soon as possible too.

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

#พันสารท 1 - 4 (จบ) #เมิ่งซีสือ
สนพ EverY
ความยาว 330 + 331 + 350 + 308 = 1,319 หน้า
ราคา 289 + 289 + 309 + 279 = 1,166 บาท

==== เรื่องย่อ =====

เจ้าสำนักเขาเสวียนตู "เสิ่นเฉียว" ถูกศิษย์ร่วมสำนักวางแผนทำร้ายจนตกสู่ก้นเหว เขาบาดเจ็บสาหัสแทบสิ้นชีวิต ประจวบเหมาะกับที่คนผู้หนึ่งผ่านมาพบเข้าพอดี ผู้นั้นคือ "เยี่ยนอู๋ซือ" ประมุขนิกายมารผู้ทำตามอำเภอ เอาแน่เอานอนไม่ได้ ซ้ำยังประพฤติตนอวดดี โจษจันไปทั้งโลกอธรรมและธรรมะ เขาเลือกที่จะช่วยชีวิตเสิ่นเฉียวเอาไว้ด้วยหวังชี้นำให้เจ้าสำนักเลื่องชื่อหันหลังให้ความดี หันหน้าเข้าหาความเสื่อมทราม

ทว่า...เสิ่นเฉียวนั้นมีจิตใจที่เมตตาเอื้อเฟื้อ ทั้งอ่อนโยนและสุภาพ ภายในกายยังหมุนเวียนไปด้วยความกล้าหาญที่ไม่อาจหักงอ แม้จะฟื้นจากความตายพร้อมความทรงจำที่ขาดหาย แต่ความแค้นไม่อาจกำหนดทิศทางชีวิต ต่อให้เยี่ยนอู๋ซือจะชักนำอย่างไร เสิ่นเฉียวก็ยังคงยึดมั่นในวิถีของตนมิคลาย!

==== รีวิว ====

เยี่ยนอู๋ซือ + เสิ่นเฉียว

เรื่องนี้เป็นแนวยุทธภพที่ต่อสู้กันด้วยกำลังภายใน เพลงกระบี่ พลังฝ่ามือ ที่มีตัวละครเยอะมาก สารพัดพรรคฝ่ายธรรมะและอธรรม แล้วยังเอี่ยวไปถึงราชสำนักด้วย เรียกว่าตัวละครเยอะจนจำไม่หวาดไม่ไหวว่าใครเป็นใคร สารภาพว่าอ่านจนจบก็ยังมีบางตัวละครที่จำไม่ได้ว่าอยู่พรรคไหนเหรอ 555

เริ่มเรื่องมาคือนายเอกน่าสงสารมาก "เสิ่นเฉียว" ซึ่งเป็นประมุขเขาเสวียนตูคนปัจจุบัน โดนคนใกล้ตัววางแผนลอบทำร้ายทำให้ต่อสู้พ่ายแพ้ในศึกการประลองกับ "คุนเสีย" จนตกเขา กลายเป็นคนตาบอด สูญสิ้นวรยุทธ์ สภาพคือร่อแร่ใกล้ตาย แต่โชคดี (หรือโชคร้าย) ไม่รู้ ดันตกลงมาตอนที่พระเอก "เยี่ยนอู๋ซือ" เพิ่งออกมาจากการเก็บตัวฝึกวิชาพอดี ก็เลยเห็นเสิ่นเฉียวร่วงลงมาจากฟ้า เลยสั่งให้ศิษย์ตัวเองไปเก็บเสิ่นเฉียวมา แต่พอฟื้นขึ้นมาเสิ่นเฉียวกลับความจำเสื่อมเลยโดนหลอกว่าตัวเองเป็นศิษย์พรรคฮ่วนเยวี่ย (พรรคมาร)

แต่พอเริ่มอาการดีขึ้น สายตาก็เริ่มเห็นแสงบ้าง ความจำเริ่มกลับมาเสิ่นเฉียวก็รู้ตัวแล้วว่าโดนหลอก เลยขอจากไป ตั้งใจจะกลับไปดูที่เขาเสวียนตูว่าตัวเองไม่อยู่เป็นยังไงบ้าง ระหว่างนั้นก็ตกระกำลำบาก แต่ด้วยจิตใจที่มีเมตตาก็ยังช่วยเหลือคนอื่นแต่กลับถูกหักหลังเป็นการตอบแทน ในชีวิตที่ผ่านมาเสิ่นเฉียวเติบโตมาบนเขาเสวียนตู เรียกว่าถูกประคบประหงมมาอย่างดีก็ได้ เลยไม่เคยรับรู้ความโหดร้ายของโลกภายนอก (โลกสวยนั่นเอง) ตอนที่รับหน้าที่ประมุขต่อจากอาจารย์ "ฉีเฟิ่งเก๋อ" ก็ตั้งใจอยู่เงียบๆ ให้เขาเสวียนตูอยู่เหนือทางโลก ไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกียะ แต่พอต้องออกมาผจญภัยข้างนอกถึงค่อยรับรู้ว่า โลกภายนอกไม่ได้สวยงามเหมือนบนเขา

เยี่ยนอู๋ซือ ประมุขพรรคฮ่วนเยวี่ย เป็นคนที่ฝีมือเก่งกาจ แต่ไร้หัวใจ จะเรียกว่าคนเลวก็ไม่ขนาดนั้น แต่เป็นคนที่ทำอะไรตามใจตัวเอง และไม่เชื่อว่าในโลกนี้จะมีใครที่สามารถรักษาจิตใจที่ดีงามเอาไว้ได้หากว่าโดนทำร้าย เยี่ยนอู๋ซือเลยพยายามที่จะปลูกจิตมารในใจของเสิ่นเฉียว โดยการกลั่นแกล้งสารพัด ซึ่งในตอนแรกที่เยี่ยนอู๋ซือยังไม่ได้คิดอะไรกับเสิ่นเฉียวก็คือตั้งใจทำร้ายจริงๆ ถึงขนาดพาเสิ่นเฉียวซึ่งในตอนนั้นวรยุทธ์ยังไม่ฟื้นคืนเอาไปประเคนให้ประมุขพรรคมารอีกพรรคที่เป็นพวกชอบย่ำยีคนงาม ครั้งนั้น เสิ่นเฉียวเอาตัวรอดมาได้แบบยอมแลกชีวิต ที่เจ็บที่สุดคือ เสิ่นเฉียวในตอนนั้นมองเยี่ยนอู๋ซือเป็นสหายแล้ว แต่กลับโดนหักหลังอย่างเจ็บปวดที่สุด

แต่เสิ่นเฉียวก็คือเสิ่นเฉียว ถึงแม้จะเจ็บปวด แต่ก็ไม่ได้คิดล้างแค้น ต่อมามีเหตุที่เยี่ยนอู๋ซือตกระกำลำบากบ้าง เสิ่นเฉียวก็ยังตัดสินใจไปช่วยเพราะเห็นแก่ประเทศชาติเป็นสำคัญ แต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้ทำให้เยี่ยนอู๋ซือซาบซึ้งอะไร กลับรู้สึกว่าเสิ่นเฉียวนี่ช่างโง่งมเสียเหลือเกิน เยี่ยนอู๋ซือยังคงไม่เชื่อว่าเสิ่นเฉียวจะสามารถรักษาจิตใจที่ดีงามไว้ได้โดยไม่สั่นคลอน

เล่าแค่นี้พอค่ะ หลังจากนี้ก็ยังมีเรื่องราวอีกมากมาย เสิ่นเฉียวยังต้องเข้าไปพัวพันกับเรื่องราชสำนัก และต้องกลับไปจัดการความวุ่นวายที่เขาเสวียนตูต่อ ในตอนหลังเมื่อเยี่ยนอู๋ซือยอมรับเสิ่นเฉียวว่าเป็นคนสำคัญแล้วก็คอยช่วยเหลืออย่างดี แต่ก็คอยกลั่นแกล้ง (เจ้าตัวเรียกว่าคือการ หยอกเย้า) ไปด้วย คือชอบเห็นเสิ่นเฉียวทำสีหน้าประหลาด เขินบ้าง แก้มแดงหูแดงบ้าง คุยกันอยู่ดีๆ พอนายเอกเผลอก็โดนสะกัดจุดบ้าง โดนจับกด (?) บ้าง แอบกินเต้าหู้เสิ่นเฉียวบ่อยๆ แต่ก็กรรมตามสนองค่ะ เพราะก่อนหน้านี้ทำเค้าไว้เยอะจริงๆ ถึงจะตามจีบแบบโต้งๆ แต่เสิ่นเฉียวก็ไม่ใจอ่อน

แต่เยี่ยนอู๋ซือก็ไม่ได้บังคับฝืนใจเสิ่นเฉียวนะคะ เพราะเขารู้จักเสิ่นเฉียวดีมากๆ ว่าไม่ชอบไม้แข็ง แต่ชอบไม้อ่อน ถ้าฝืนใช้กำลังคือจะต้องเสียเสิ่นเฉียวไปแน่นอน ก็เลยใช้วิธีแกล้งแต๊ะอั๋ง พูดจาแทะโลมไปเรื่อยๆ บางทีก็ยอกย้อนจนน่าหมั่นไส้ คือในมุมของเสิ่นเฉียว เยี่ยนอู๋ซือเป็นคนที่หน้าหนา ไร้ยางอาย มั่นหน้ามั่นโหนก มากๆ แต่ด้วยความเป็นวิญญูชนเรื่องพวกนี้ก็จะคิดในใจค่ะ ไม่ได้พูดออกมา เพราะถึงวรยุทธ์จะเป็นรองนิดหน่อย แต่ฝีปากนี่แพ้แบบไม่เห็นฝุ่นค่ะ

เรื่องนี้ผู้เขียนผูกเรื่องดีมากค่ะ ยุทธภพที่ยิ่งใหญ่มีฝ่ายธรรมะ ฝ่ายอธรรม ฝ่ายธรรมะเองก็มีทั้ง พุทธ เต๋า หรู (เสิ่นเฉียวอยู่ลัทธิเต๋า) พรรคมารเองก็มีหลายพรรค แล้วยังมีราชสำนัก กับ แคว้นอื่นๆ อีก ตัวละครเยอะไปหมดซึ่งเราก็จำได้บ้างไม่ได้บ้าง เรื่องนี้วางตัวละครมาดีค่ะ มีทั้งคนเลวแบบเลวแท้ กับ เหมือนจะร้ายแต่ไม่เลว คือมีเหตุผลในการฆ่าคนอื่น เราชอบพวกยอดฝีมือเบอร์ต้นๆ ที่มีความหยิ่งยโสในตัว คือจะไม่รังแกพวกปลาซิวปลาสร้อย จะสู้กับคนที่ควรคู่เท่านั้น คล้าย ๆ ที่เยี่ยนอู๋ซือบอกว่าแบ่งคนเป็น 2 ประเภท คือคู่ต่อสู้ กับ มด (ไม่อยู่ในสายตา) มีทั้งคนที่เบื้องหน้าเหมือนเป็นคนมีคุณธรรมแต่จริงๆ แล้วก็เห็นแก่ผลประโยชน์

ตัวละครที่เราชอบที่สุดในเรื่องนี้ก็คือ เสิ่นเฉียว ค่ะ ตั้งแต���เล่มแรกจนเล่มจบสิ่งที่เราจะเห็นได้ชัดมากๆ ก็คือพัฒนาการของเสิ่นเฉียว ทั้งวรยุทธ์และความคิด จากคนโลกสวยในตอนแรกกลายเป็นคนที่เข้าใจโลกมากขึ้น เข้าใจว่าคนมีหลายประเภทจะใช้ความเมตตามาจัดการกับทุกคนมันเป็นไปไม่ได้ แม้แต่เรื่องชื่อเสียงเกียรติยศก็จำเป็นถ้าจะพาเขาเสวียนตูเข้าสู่ทางโลก รู้จักที่จะเด็ดขาด ห้ามใจอ่อนกับคนที่ห้ามใจอ่อน เสิ่นเฉียวในตอนท้ายกลายเป็นบุคคลที่ทั้งเก่งทั้งเท่เลยค่ะ ปลื้มมาก

ส่วนเยี่ยนอู๋ซือก็มีพัฒนาการเช่นกัน รู้จักที่จะอดทน และยอมถอยให้เสิ่นเฉียว แบบที่ไม่เคยถอยให้ใคร แต่ตัวตนไม่เปลี่ยนไป เพียงแค่รับเสิ่นเฉียวเข้ามาเท่านั้น แน่นอนว่านิสัยขี้แกล้งก็ยังคงอยู่ แม้ตอนหลังจะอยู่กับเสิ่นเฉียวมาหลายปีก็ยังชอบพูดหยอดให้เสิ่นเฉียวหน้าแดงอยู่เรื่อย

ความสนุกในเรื่องนี้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เป็นกราฟเส้นตรงทแยงขึ้นจากเล่ม 1 ถึงเล่ม 4 เลยค่ะ เนื้อเรื่องหลักจบลงตรงกลางเล่ม 4 หลังจากนั้นเป็นตอนพิเศษ 4 ตอน เราชอบตอนที่สองที่เสิ่นเฉียวมีโอกาสได้ย้อนอดีตกลับไปเจอกับอาจารย์ผู้ล่วงลับ ตอนนี้ซึ้งมาก เสิ่นเฉียวกลายเป็นเด็กน้อยขี้แยต่อหน้าอาจารย์ อาจารย์ก็มีเมตตามาก ตอนนี้อบอุ่นที่สุด ดีใจกับเสิ่นเฉียวจริงๆ ค่ะ

เราชอบพล็อตประเภทความรักทำให้คนสองคนเปลียนแปลงไปในทางที่ดีขึ้นแบบนี้มากค่ะ อ่านจบแล้วประทับใจ อ่านจบแล้วเหมือนไม่จบ รู้สึกอยากกลับไปอ่านเก็บรายละเอียดอีกรอบ เพราะตอนอ่านรอบแรกบางทีก็อ่านผ่านๆ บ้าง ช่วงสู้กัน กับช่วงบรรยาย ในเรื่องนี้แฝงข้อคิดคำคมเอาไว้เยอะมาก อยากจะกลับไปทำผังตัวละครด้วยว่าใครเป็นใคร ถ้าเทียบกับรัชศกฯ เราชอบเรื่องนี้มากกว่านะคะ ชอบพระเอกมุกเยอะ ขี้แกล้ง และเสิ่นเฉียวก็น่าแกล้งน่าเอ็นดูกว่าถังฟั่นนิดหน่อย

ไปอ่านรีวิวที่ blog มา พบว่าเรื่องนี้มีภาคต่อชื่อเรื่อง อู๋ซวง เป็นช่วงเวลาเดียวกับพันสารท แต่เป็นสืบสวนเหมือนรัชศกแต่เป็นเวอร์ชั่นพระนายปากร้าย (ดีมาก!) ข่าวว่า มี สนพ ได้ LC ไปแล้วด้วยค่ะ ต้องตามเลยนะ น่าอ่านมาก

[Ben Pim · Rating 5 out of 5]

ให้5ดาวเพราะแก่นของเรื่องที่นักเขียนนำมากล่าวอ้าง​ หรู​ เต๋า​ พุทธ​ มาร​ สืบทอดในจิตใจผู้คนและแผ่นดินมาเนิ่นนาน​ มิใช่่จะล้มล้างได้ง่าย​ ต่างมีสาวกศรัทธาของตน​ โดนใจในช่วงสภาวะแผ่นดินช่วงนี้เหลือเกิน

[Rada Chalapipat · Rating 5 out of 5]

ถึงแม้บางบทจะงงอยู่บ้าง แต่ยิ่งอ่านยิ่งชอบแนวคิดที่แฝงอยู่โดยเฉพาะความปลงได้ไม่ยึดติดที่แต่แรกเรามองว่าเป็นนิสัยของ #เสิ่นเฉียว ที่สามารถตอบแทนความแค้นได้ด้วยบุญคุณหากแม้ว่าจะมองเห็นเพียงเสี้ยวของความขาวในผ้าดำหรือเคยได้รับความช่วยเหลือแม้เพียงน้อยนิดมาก่อน แต่เล่มนี้ทำให้เข้าใจชื่อเรื่อง "พันสารท" โดยสื่อถึงฤดูใบไม้ร่วงกี่พันครั้งที่มีตั้งต้น ผันแปรและร่วงหล่นหมุนเวียนเปลี่ยนไปเหมือนยุคสมัยของราชวงศ์และบ้านเมืองที่ #เยี่ยนอู่ซือ ดูจะเป็นฝ่ายที่มีความเข้าอกเข้าใจ ช่วยได้ก็ช่วยแต่หากฮ่องเต้โง่เขลาหรือไร้คุณธรรมก็ไม่ดื้อรั้นที่จะอยู่เคียงข้าง ชอบลุงเยี่ยนมากกว่าเฮียสุยในรัชศกหลายเท่าตัวเพราะความอินดี้ไม่สนใจชื่อเสียงหรือตำแหน่งแต่ไม่ใช่ไม่สนใจทำมาหารายได้เพื่อให้มีกินมีใช้ถึงได้เห็นความร่ำรวยจากธุรกิจสีเทาของนิกายฮ่วนเยวี่ยน พระเอกเก่งกว่านายเอกทั้งวรยุทธ์ เล่ห์กลและความเข้าใจโลกเพราะผู้ฝึกจนถึงขั้นบรรลุย่อมมีอายุยืน ช่วงท้ายของเล่มนี้จึงได้เห็นคู่นี้ค่อนข้างปล่อยวางเผื่อใจทั้งด้านบวกและด้านลบของบ้านเมืองในยุคที่มีแต่การแก่งแย่งชิงบัลลังก์

ช่วงต้นเรื่องจะเป็นการช่วยลูกชายของขุนนางดีพ่อตาของฮ่องเต้เลวของแคว้นโจวจนเขาได้ขึ้นครองบัลลังก์และช่วยฟื้นฟูสำนักเต๋าของนายเอก นายเอกกลับมายิ่งใหญ่สมกับคำเรียกขานว่าปรมาจารย์และกลับคืนตำแหน่งเจ้าสำนักเขาเสวียนตูเพราะเอาชนะศัตรูเก่าจากพรรคเหอฮวนและทูเจวี๋ยรวมถึงจับตัวศิษย์ทรยศ ต่อด้วยการท้าประลองอันดับหนึ่งของยุทธภพบนเขาปั้นปู้ระหว่างพระเอกตัวแทนฝ่ายจงหยวนและหูลู่กูฝ่ายทูเจวี๋ยที่เคยแพ้อาจารย์ของนายเอก เล่มนี้จึงเน้นหนักที่การต่อสู้ว่าใครมีจุดอ่อนให้โจมตีมากกว่ากัน

ความยากของการมีตัวละครและพล็อสตรองมากมายคือ การเคลียร์จุดจบของคนไม่สำคัญเหล่านั้นที่เล่มนี้ถือว่าทำได้ไม่เลวด้วยการสรุปจบทั้งแบบปลายปิดและปลายเปิดสั้นๆ ทำให้จุดเด่นยังคงอยู่ที่คู่หลัก

เล่มก่อนนายเอกงอนที่ถูกแกล้งบ่อยๆโดยเฉพาะเอากระบี่เค้าไปถอนขนนกไปขอดเกล็ดปลา เล่มนี้พระเอกแกล้งงอนบ้างเรื่องที่นายเอกใจแข็งไม่ยอมรับรักซักที ความหน้าหนาแต่ช่างใส่ใจของท่านประมุขที่มีต่ออาเฉียวโดยเฉพาะเรื่องความเป็นความตายของตัวเองที่รู้ว่านายเอกต้องคิดมากชวนให้ซาบซึ้งใจ เค้าต้องมั่นใจและเชื่อใจอาเฉียวมากในการวางเดิมพันชีวิตที่คงมีแต่นายเอกเท่านั้นที่จะช่วยตนเองได้

[Ning · Rating 5 out of 5]

ให้คะแนนต่อเล่มคือ 4 ดาว ทุกเล่ม ด้วยความเนิบ ๆ ของเนื้อเรื่อง
เน้นยุทธภาพซะเยอะ หลังๆ มีเรื่องราวของราชสำนักอีก
ซึ่งปกติ 2 ส่วนนี้จะไม่ค่อยอยู่ด้วยกันเท่าไหร่ แต่ชุดนี้คือ มีทุกสิ่ง

สารภาพตามตรงว่า หลัง ๆ อ่านแบบปล่อยวางมาก
เพราะช่วงหลังคือทุกตัวละครแทบจะมากันหมดทั้งสำนัก ทุกสำนัก ทุกแคว้น
คือจำใครไม่ได้เลยยยย จำได้ 2 คนคือตัวเอก แม้กระทั่งศิษย์เอก พี่น้องอะไร
ก็จำไม่ได้ ก็อ่านแบบ ปล่อย ๆ ไป พอจับได้บ้างถ้ามีการอ้างอิงเหตุการณ์เก่า ๆ
แต่ถ้าพูดลอย ๆ คนอ่าน ก็ปล่อยเบลอ ๆ เลย
คิดว่า เป็นนิยายที่ควรอ่านสัก 3-4 รอบ ถึงจะเก็บรายละเอียดต่าง ๆ ได้หมด
ซึ่ง... ก็คงอ่านรอบเดียวนี่แหล่ะ ฮาาา หรือไม่ก็คงอีกนานกว่าจะได้วนมาอีกรอบ

แต่ในความที่เก็บไม่หมด ก็ยังอ่านได้เพลิน ๆ ดีนะ

และสุดท้าย ให้สรุปทั้งเรื่อง 4 เล่ม ที่ 5 ดาว เพราะความแฝงด้วยปรัชญา เกมการเมือง
ธรรมมะ อธรรมอะไรทั้งหลาย การมองเรื่องราวต่าง ๆ การมองคนของนายเอก
คืออ่านแล้วได้คิดเยอะดี (ไม่ไช่ยาก) ด้วยความที่ว่า อ่านยังเยอะขนาดนี้
ตอนเขียน และ การแปล น่าจะเยอะ และ ยากมากแน่ ๆ
ก็เลยให้นิยายชุดนี้ที่ 5 ดาวค่ะ

[Kamons · Rating 4 out of 5]

ไม่ผิดหวังกับงานอาจารย์เมิ่งซีสือค่ะ งานเรื่องนี้ของอาจารย์ยังมีมาตรฐานที่สูงจนน่าพอใจมากๆ  เรื่องเหมือนจะอ่านยาก แต่ความจริงอ่านไม่ยากเลย ���ีมว่าด้วยการเติบโตของภายในใจของเสิ่นเฉียว ยุทธภพ และจิตใจมนุษย์ ในเรื่องนี้จะไม่มีคนดีและคนเลวอย่างสมบูรณ์ แบบย่อยง่ายธรรมดานี่เลย แต่สนุกแบบไม่ธรรมดาเลย ทุกบรรทัดทุกตัวอักษรชวนให้ติดตามชีวิตเสิ่นเฉียวมากๆ ชอบความคิดความอ่านของเสิ่นเฉียวคนดีคนงามของบ้านเรา จากจุดสูงสุดในส่วนที่สงบที่สุดของโลกกลับตกลงมายังจุดต่ำสุด ผ่านการหักหลังและได้รับการเยียวยาหัวใจจากความดีของตัวเอง เรียนรู้และเข้าใจโลกแต่ยังคงความเป็นตัวเองไว้  ยังคงอ่อนโยนแต่เด็ดเดี่ยวขึ้น เป็นตัวละครที่ดีมากๆ

ส��วนลุงเยี่ยนปล่อยแกไปเถอะค่ะ...

ความยากอย่างเดียวคือสารพันชื่อตัวละคร

สุดท้ายที่อดชมไม่ได้เลยคือการใช้ภาษาทั้งของตัวอาจารย์เองและคุณบู๋ผู้แปลในเรื่องนี้ค่ะ

สุดท้าย(อีกที) ตัวละครที่ชอบอีกตัวนอกจากอาเฉียวคือ อวี้เซิงเยียนศิษย์คนเล็กของเยี่ยนอู๋ซือค่ะ บุรุษตัวโจ๊กแห่งพันสารท บทน้อยแต่มาเพื่อตลกโดยเฉพาะ

[Tippy Chee · Rating 5 out of 5]

จัดว่าเป็นงานขึ้นหิ้งเรื่องนึงของคุณเมิ่งจริงๆ ไม่อ่านไม่ได้ !

ตอนเริ่มเรื่องคืออกสั่นขวัญแขวนไปสองเล่มเต็มๆ เล่มสามคือบันเทิง พีคขึ้นเรื่อยๆ วางไม่ลงเลยจนถึงจบเล่มสี่ สวยงาม ประทับใจที่สุด เดอะเบสต์ !!

ส่วนที่โดดเด่นที่สุดของเรื่องนี้คือ คาแรคเตอร์ลุงเยี่ยนกับอาเฉียว มันเด่นมาก มีการพัฒนาที่ดี มีความสมจริง มีชีวิตชีวา มีเอกลักษณ์จนกระทั่ง ถ้าจับสองคนนี้ไปวางในเนื้อเรื่องไหนๆ เราจะสามารถเดาออกได้เลยว่าสองคนนี้จะคิดพูดทำอะไรบ้าง อันนี้คือสุดยอดมากๆ ลุงเยี่ยนตอนจบน่ารักเว่อร์ แต่ยังคงความปากแจ๋วเช่นเดิมไม่มีแผ่ว อาเฉียวก็เก่งขึ้นมากๆ ตอนหลังรู้จักใช้วาจาเชือดเฉือนชนิดที่เรายังต้องตะลึง เหมือนจะติดโรคของลุงเยี่ยนมาไม่น้อยเลย ฮาๆๆ น้องเก่งมากกกก อีกตัวที่ชอบมากและอยากให้มีภาคแยกเลยคือ เจ้าลูกศิษย์อวี้เซิงเยียน น่ารักอ่ะะ เป็นตัวสร้างสีสันให้กับทุกฉากที่โผล่มาเลยตั้งแต่แรก

ในส่วนพล็อต เราชอบมากตรงที่ มันมีการวกกลับมาเคลียร์ปมสะสางกันที่จุดเริ่มต้น เริ่มที่ยอดเขาปั้นปู้ แล้วก็วนมาจบที่ยอดเขาปั้นปู้ ตัวแสดงเดิมแต่เปลี่ยนจุดยืนใหม่ เหมือนแอบแฝงนัยยะบางอย่าง เอ้ออ มันเกร๋อ่ะ เนื้อเรื่องในส่วนการเมือง กับสำนักนิกายในยุทธภพ มีความเกี่ยวข้องกันไปมา ไม่ได้เทไปทางใดทางหนึ่ง อันนี้ก็แปลกดี ส่วนนี้สะท้อนให้เห็นเลยนะว่า ความจริงก็แบบนี้ ตำแหน่งกษัตริย์ต้องการควบคุมชาวบ้านก็ต้องใช้องค์กรคนมีฝีมือคอยจัดการคนในสังคม ส่วนพวกสำนักนิกายต่างๆ ต้องการอำนาจเงินทองก็ต้องอาศัยแบ๊คอัพจากในวัง สองฝ่ายพึ่งพากันด้วยการแลกผลประโยชน์ นี่มันชีวิตจริงชัดๆ ! ในเรื่องนี้มีข้อคิดด้านปรัชญาอยู่ ไม่น้อยเลยเหมือนกัน ชอบอีกแล้ว ถ้าตั้งใจอ่านดีๆ จะได้ข้อคิดมีประโยชน์เยอะเลยนะ ดีๆๆ คอนเท้นแน่นอ่ะ

ในส่วนความสัมพันธ์พระเอกนายเอก ขอยกอันดับหนึ่งให้เลยในความแปลก ทัศนคติเริ่มมาแบบขาวสุดดำสุด ความรู้สึกของทั้งสองคน ตอนเริ่มกับตอนจบคือต่างกันแบบสุดขั้ว แต่การเปลี่ยนแปลงความรู้สึกระหว่างทางเป็นแบบ ค่อยเป็นค่อยไปทีละนิด แบบช้าๆๆๆ มากกก จนเราไม่ทันสังเกตจริงๆ ว่าจุดพลิกมันอยู่ตรงไหนอ่ะ อันนี้เจ๋งมาก ดึงอารมณ์เราให้ตามเสิ่นเฉียวไปแบบเนียนสุดๆ นะ แต่ยังไงก็ยังแปลกใจความคลั่งรักของลุงอยู่นิดๆ มันเกินคาดมาก ไม่คิดจริงๆ ว่าตอนท้ายลุงจะเปลี่ยนไปได้ขนาดนั้นอ่ะ และที่ประทับใจที่สุดคือวิธีวางแผนตามจีบอาเฉียวตอนท้ายๆ แบบ หืมม ประมุขเยี่ยนการละครอ่ะ ลุงเล่นใหญ่มาก เรียกว่าไม่มีเสียชื่อเยี่ยนอู๋ซือ วงวารน้องเฉียว เจอแบบนี้ อีกร้อยปีก็ตามไม่ทัน - -‘’

สรุป ใครที่บอกว่าชอบงานของคุณเมิ่ง เรื่องนี้ต้องห้ามพลาดเด็ดขาด มันดีงามในทุกสิ่ง และใครที่ยังไม่เคยชิมงานคุณเมิ่งมาก่อน ขอบอกว่าอยากให้ลองจริงๆ คุณเมิ่งเก่งเรื่องการปั้นคาแรคเตอร์มากๆ ทั้งรัชศกเฉิงฮว่าฯ ทั้งเรื่องนี้ เจ๋งมากทั้งสองเรื่องจริงๆ ด้วยคาแรคเตอร์ชัด มันทำให้สามารถเอาตัวละครไปต่อยอดได้เยอะมากๆ เห็นที่ไหนก็จำได้ มันเจ๋งตรงนี้

สุดท้าย ขออวยงานแปลของคุณ Bou Ptrn หน่อยนึง เรื่องนี้ทำได้เทพสุดๆ ตรงที่ เหมือนจะมีบทกวีอยู่ท่อนนึง ในเล่มหนึ่งหรือสองนี่แหละ ไม่รู้ต้นฉบับเป็นยังไง แต่แปลออกมาคือมีเสียงสัมผัสคล้องจองแบบบทกวีไทยด้วยอ่ะ แบบ ทำได้ยังไงงงง ปรบมืออ ตั้งใจว่าจะตามอ่านงานแปลทุกเรื่องของคุณ Bou ให้ครบเลย สุดจริง !!

[yada · Rating 5 out of 5]

พันสารทจบแล้ววว สนุกมากกกกกกก เอาจริง ๆ ตอนแรกจะเท เพราะช่วงเล่มหนึ่งรู้สึกว่ามันเอื่อย ๆ ใช้เวลาในการอ่านนานมากกกกก เหมือนไม่ค่อยมีแรงจูงใจในการอ่านเท่าไหร่ 5555555 แต่พอมาช่วงกลางเล่มสอง จนจบคือสนุกมากกกก แต่ตัวละคร/ชื่อยศชื่อตำแหน่ง แอบมีมึน ๆ ต้องนั่งนึกอยู่นานเหมือนกันว่าคนนี้ใคร โผล่มาตอนไหนหว่า ช่วงเล่ม 4 คือลุงเยี่ยนแกรู้ใจตัวเองแล้วว แต่รับกรรมกับสิ่งที่เคยทำไว้ในอดีตสุด ๆ อาเฉียวดูระแวงแก ไม่เชื่อแกตลอด แต่ในใจคือหลงรักไปแล้ว 555555 พอลุงเยี่ยนรักแล้วทุ่มเทสุด ๆ ตัวไม่อยู่ก็ฝากเขาไว้ในมือศิษย์ คอยวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ แต่เขาก็ยังระแวงอยู่ดี แถมยังมีง้องอนกันยังกะวัยรุ่นหัดรัก(ถึงแม้ตาเยี่ยนแกจะแค่แกล้งงอนก็เหอะ)

พูดถึงการจับใจความ(ตามคหสต)ที่อ่านจนครบ 4 เล่มแล้ว รู้สึกคิดอะไรได้หลายอย่างอยู่นะ หลัก ๆ ก็เรื่อง ผลของการกระทำของแต่ละคน อันนี้เห็นได้จากหลายตัวละครมาก เอาง่าย ๆ คือตัวประมุขเยี่ยนเอง แกพูดอยู่เสมอว่าสิ่งที่ทำคือการชดใช้กรรมที่เคยทำกับอาเฉียวไว้ หรือกับตัวอวี้ไอ่เอง เคยทำกับเค้าไว้ยังไง ก็ได้แบบนั้นกลับมา ทุกตัวละครจะได้รับผลของการกระทำของตัวเองกันหมด ฟีลฟ้ามีตา 55555555 กับอีกอย่างคือการเกิดขึ้น มีอยู่แล้วดับไป ไม่มีอะไรอยู่กับเราไปเสมอ วันเวลาเปลี่ยน ยุคสมัยเปลี่ยน ไม่มีใครหยุดอยู่กับที่ตลอดไป มีวันที่เรามียศมีตำแหน่งวันนึงอาจจะกลับกลายเป็นแค่คนธรรมดา ยกตัวอย่าง เฉินกง เหมาะกับคำสอน โลกธรรม 8 มาก คือ ได้ลาภ-เสื่อมลาภ มียศ-เสื่อมยศ อะไรที่มันไม่ใช่ของเราต่อให้เราเอามันมา มันก็จะกลับไปอยู่ในมือเจ้าของหรือผู้ที่ควรอยู่ดี

พันสารทเป็นนิยาย boy love ที่อ่านเอาสนุก แต่ดันมีอะไรให้คิดตามได้อีกหลายอย่าง ดีมากจริง ๆ ที่ตัดสินใจอ่านต่อ ไม่เทไปซะก่อน

ประโยคที่ชอบจากเล่ม 4 คือ
P.119 “บางความผิดพลาดมิอาจชดเชย บางรอยร้าวไม่มีวันเหมือนเก่า” อันนี้เราคิดว่า บางทีเราทำผิดพลาดอะไรไป แม้ได้รับการให้อภัย แต่ในทั้งทั้งตัวผู้กระทำและผู้ถูกกระทำต้องมีแผลอยู่ในใจที่เหมือนเหมือนรอยร้าวที่ไม่มีวันกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้อะ เหมือนความเชื่อใจ เสียไปแล้ว ยังไงก็ไม่มีทางกลับมาเชื่อใจ 100%

P.174 “ชีวิตล้วนเป็นการพนันไปทุกอย่างแม้แต่การกำเนิดก็คือการพนัน“ เพราะชีวิตคนเราเลือกเกิดไม่ได้ นักเขียนเก่งมากที่เอามาเปรียบให้เราอ่านแล้วรู้สึกว่า เออว่ะ ทุกอย่างที่จะเกิดในชีวิตก็คือการพนันกับชีวิตตัวเองกับโชคชะตาตัวเองมาก เริ่มตั้งแต่เกิดก็เหมือนต้องพนันแล้วว่าจะได้เกิดในครองครัวแบบไหน การเข้าสังคมใหม่ก็เหมือนการพนัน การมีแฟนมีคู่ชีวิตก็เหมือนการพนัน ถ้าเรามีความสุขกับสิ่งที่เป็น ไม่มาน้อยอกน้อยใจในโชคชะตาของตัวเอง นั่นก็แปลว่าเราชนะพนันแล้ว

[B. Sutthida · Rating 4 out of 5]

ด้วยความที่ฉากหลังของเรื่องคือประวัติศาสตร์และการเมืองที่แย่งชิงอำนาจกันอยู่ตลอด ฉะนั้นปัญหาจึงมีไม่จบสิ้น ไม่มีคำว่า "และพวกเขาก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดไป" นักเขียนเพียงแค่หยุดเล่าเรื่องราวของเสิ่นเฉียวและเยี่ยนอู๋ซือไว้ที่ตรงนี้ ในภายหน้าเมื่อมีปัญหาอะไร ก็หวังว่าเขาทั้งสองคนจะจับมือกันข้ามผ่านปัญหาไปได้เหมือนครั้งนี้

ในเล่มนี้เราประทับใจความเจ้าเล่ห์เจ้าแผนการของเยี่ยนอู๋ซือที่สุด ทุกอย่างล้วนถูกเขานำมาหาผลประโยชน์ แม้แต่การประลองของตนเองก็ยังเอามาทำเงินได้ (และใช้จีบคนงามด้วย) อ่านแล้วก็รู้สึกสงสารเสิ่นเฉียวที่โดนปั่นจนหัวหมุน 😂

ส่วนจุดที่เราขัดใจคือการจบที่เหมือนไม่จบ พอจบการประลองก็ตัดจบเลยดื้อๆ ถึงแม้จะมีบทพิเศษที่เล่าเรื่องความสัมพันธ์ของเขาสองคนต่อ แต่ก็ยังรู้สึกค้างคาในประเด็นอื่นอยู่ดี เพราะนักเขียนเกริ่นนำถึงปัญหาที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ไม่ดันไม่บอกไว้ว่าตัวละครรับมือกับปัญหานี้อย่างไร

[Shisa · Rating 5 out of 5]

The more volumes of this series I read, the more it gets better.

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 4 พิมพ์ครั้งที่ 1 : พฤศจิกายน 2562
โปรยปกหลังเล่ม 4 :
นับจากวันที่ ‘เสิ่นเฉียว’ จากฉางอันมาเมื่อครั้งฮ่องเต้โจวสวรรคต
วันเวลาผันผ่าน เรื่องราวมากมายไหลเรื่อยราวสายน้ำ
จนเมื่อ ‘เยี่ยนอู๋ซือ’ ได้รับจดหมายขอความช่วยเหลือฉบับหนึ่ง
ระหว่างที่กำลังดูแลเสิ่นเฉียวซึ่งยังคงบาดเจ็บจากการประมือกับยอดฝีมือชาวทูเจวี๋ย
เนื้อความในจดหมายกล่าวถึงฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน ฮองเฮา และกลุ่มอิทธิพลหลากนิกาย
ดูเหมือนว่า...ฉางอันกำลังจะต้องก้าวเข้าสู่การผลัดเปลี่ยนบัลลังก์อีกครั้ง
เมื่อ ‘ผู่ลิ่วหรูเจียน’ ถูกบีบคั้นจนมิอาจเลือกทางใด
นอกเสียจากกำจัดต้นเหตุของปัญหานั้นให้สิ้นซาก

เล่ม 4 :
เยี่ยนอู๋ซือและเสิ่นเฉียวเดินทางเข้าฉางอัน และไปอย่างเปิดเผย เสิ่นเฉียวมีชื่อเสียงอย่างมากตั้งแต่ตอนช่วยเหลืออวี่เหวินซ่งออกนอกเมือง เมื่อกลับมาก็ไม่มีใครขวาง เพราะทั้งสองล้วนเป็นยอดฝีมือ เยี่ยนอู๋ซือไม่สนใจสิ่งใดตรงไปที่จวนของพระอาจารย์น้อยที่ทางการปิดอย่างเปิดเผยทีเดียว เสิ่นเฉียวที่กำลังโกรธเยี่ยนอู๋ซืออยู่ถึงกับพูดไม่ออก ตอนนี้กำลังทำสงครามไม่ยอมพูดด้วยอยู่นี่สิ สุดท้ายเยี่ยนอู๋ซือนัดเจอเปียนเหยียนเหมย ผู่ลิ่วหรูเจียน ที่มาขอร้องให้ช่วยบุตรชาย กับบุตรสาวที่เป็นฮองเฮาของอวี่เหวินอวิน ตอนแรกเยี่ยนอู๋ซือยังพูดลองใจ สุดท้ายก็ตกลงให้ความช่วยเหลือ
แผนคือให้เสิ่นเฉียวกับเปียนเหยียนเหมยเข้าวังไปช่วยเหลือ เยี่ยนอู๋ซือประสานภายนอก นัดกันวันที่หลวงจีนเสวี่ยถิงออกจากวังไปข้างนอก เมื่อถึงวันนัด เสิ่นเฉียวถึงเพิ่งรู้ว่าต้องปลอมเป็นสาวใช้ แต่งเป็นสตรีพอแต่งออกมาเยี่ยนอู๋ซือถึงกับตะลึง ความคิดที่สองคือข้าก็ตาดีนะเนี่ย ก็คนงามนี่นะ เข้าวังกับคนของผู่ลิ่วหรูเจียนอีกสองคน เมื่อถึงตำหนักของฮองเฮาผู่ลิ่วหรูถึงค่อยบอกแผนการ ตอนนั้นอวี่หวินอวินก็มาหา ทั้งยังเกี้ยวพาเสิ่นเฉียวซะอีก สุดท้ายเลยต้องลงมือจับอวี่เหวินอวินเป็นตัวประกัน แต่ข้างกายกับมีหลวงจีนเสวี่ยถิงปลอมตัวมาเช่นกัน ส่วนเยี่ยนอู๋ซือก็ปลอมเป็นสาวใช้มานั้นเอง โดยใช้หนังมนุษย์ที่ได้จากฮั่วซีจิงที่เยี่ยนอู๋ซือจะเอาให้เสิ่นเฉียว ที่ยังไงก็ไม่ยอมรับตัวเองก็ใช้เอง ทั้งสองสู้กันเพราะเยี่ยนอู๋ซือมีแค้นที่โดนล้อมฆ่าคราวนั้น โต้วเยี่ยนซานถูกเยี่ยนอู๋ซือใช้แผนจัดการไปเรียบร้อย ก่วงหลิงส่านละไว้ชั่วคราว อวี้ไอ่ให้เสิ่นเฉียวจัดการ ต้วนเหวินยางละไว้ก่อน ตอนนี้ยังไงก็ต้องจัดการหลวงจีนเสวี่ยถิง
เสิ่นเฉียวจับอวี่เหวินอวินได้ แต่บุตรคนรองของผู่ลิ่วหรูเจียนกลับโดนลักพาตัวไป ตอนหลังคนลักพาตัวก็มาหานั้นคือมู่หยงชิ่งที่ให้เสิ่นเฉียวไปคนเดียว เฉินกงเป็นตัวการเอากระบี่จี้ผู่ลิ่วหรูอิงเรียกร้องขอคัมภีร์สุริยันที่เคยอยู่ในวังเป่ยโจว ซึ่งผู่ลิ่วหรูเจียนมอบให้เสิ่นเฉียวก่อนหน้านี้ และยังให้ท่องในส่วนที่เขาเสวียนตูครอบครองอยู่อีก จากนั้นก็พร่ำบ่นว่าเสิ่นเฉียวโชคดีที่ตอนนั้นเยี่ยนอู๋ซือเป็นคนช่วยจากเขาปั้นปู้ ไม่เหมือนตัวเองที่เคราะห์ร้าย ดวงไม่ดี สุดท้ายเสิ่นเฉียวทำลายวรยุทธ และยังที่น่าตกใจคือผู่ลิ่วหรูอิงเป็นคนเอากระบี่แทงตาย
หลังการก่อกบฏของผู่ลิ่วหรูเจียนเป่ยโจวกลับมาสงบอีกครั้ง ทั้งยังคืนความยุติธรรมให้คนทั้งหลาย สองเดือนต่อมา ผู่ลิ่วหรูเจียนขึ้นครองบัลลังก์เปลี่ยนกับมาใช้แซ่หยางของชาวฮั่น เปลี่ยนรัชศกเป็นไคหวง เริ่มราชวงศ์สุย ทางเหนือผลัดเปลี่ยนยุคสมัย ความวุ่นวายและกลียุคหลายร้อยปีในที่สุดก็ต้อนรับหน้ากระดาษใหม่
หยวนอิงได้รับจดหมายที่กู้เหิงปัวแอบมอบให้ทำให้รู้สถานการณ์ในสำนักจึงออกมาจากเขาเสวียนจีมาตามหาเสิ่นเฉียว ระหว่างทางพบอวี้เซิงเยียนจึงทำให้รู้ข่าวคราว และมาพบเสิ่นเฉียวได้ หลังจากเล่าเรื่องราวของเขาเสวียนตู เสิ่นเฉียวก็คิดจะกลับไปดูสักรอบหนึ่ง โดยเสิ่นเฉียวจะไปกับเปียนเหยียนเหมย เยี่ยนอู๋ซือบอกว่ามีธุระต้องไปจัดการ
ถึงเชิงเขาเสวียนตู เสิ่นฉียวถึงได้ข่าวว่าเยี่ยนอู๋ซือส่งสารท้าประลองกับหูลู่กู เรื่องนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าทำเพื่อเสิ่นเฉียวเพื่อให้หูลู่กูไม่มายุ่งกับทางเขาเสวียนตู เปียนเหยียนเหมยบอกเสิ่นเฉียวอีกเรื่องคือที่ไว้ชีวิตเสวี่ยถิงเพราะจะเอาไปแลกคัมภีร์สุริยันส่วนสุดท้ายที่นิกายเทียนไถ
พอขึ้นเขาก็พบว่าเหล่าผู้อาวุโสกำลังประชุมเรื่องคัดเลือกเจ้าสำนักคนใหม่อยู่ เพราะตอนนี้อวี้ไอ่หายตัวไป ถานหยวนชุนศิษย์พี่ ที่เป็นศิษย์เอกของเสิ่นเฉียวรักษาการณ์แทนอยู่ ตอนนั้นเองที่มีศิษย์มาแจ้งว่านิกายเหอฮวน กับชาวทูเจวี๋ยบุกขึ้นเขา เรื่องราววุ่นวาย ระหว่างนั้นอวี้ไอ่ที่หายตัวไปก็ปรากฏตัวด้วยสภาพบาดเจ็บ และบอกว่าถูกลอบทำร้ายน่าจะมีคนในลอบทำร้ายด้วย
เมื่อเริ่มสู้กันซางอิ่งสิงต่อสู้กับเสิ่นเฉียวเมื่อถึงช่วงเวลาสำคัญ เสิ่นเฉียวรู้ว่ามีผู้ลอบทำร้ายลับหลังแต่หันไปต้านรับไม่ทัน เมื่อซางอิ่งสิงแพ้และหนีไปจึงเห็นว่าอวี้ไอ่มีช่วยเหลือเสิ่นเฉียว และผู้ที่ลอบทำร้ายคือถานหยวนชุน ต้วนเหวินยางหลังจากต่อสู้แพ้เสิ่นเฉียวเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ไม่ได้ก็คิดจากไป โดยบอกว่าในปีนั้นคนที่คอยยุยงอยู่ด้านข้างให้อวี้ไอ่วางยาเสิ่นเฉียวก็คือถานหยวนชุน ตอนนี้เรื่องสำคัญคือตามหาถานหยวนชุนสอบถามความจริง
เมื่อทุกอย���างยุติลง ชาวทูเจวี๋ยและคนนิกายเหอฮวนจากไปถึงเวลาสะสางสำนัก เหล่าผู้อาวุโสต่างพร้อมกันยอมรับเสิ่นเฉียวเป็นเจ้าสำนักอีกครั้ง เมื่อได้พูดคุยกับถานหยวนชุนถึงรู้ว่าตลอดหลายปีมานี้ถานหยวนชุนที่รู้จัก ไม่ใช่ถานหยวนชุนที่แท้จริงมีแต่ความอิจฉาริษยา และเสแสร้งมาตลอด เสิ่นเฉียวในฐานะเจ้าสำนักจึงทำลายวรยุทธ์และให้ไปเฝ้าสุสานปรมาจารย์
ตอนนี้ก็มาสนใจกับเยี่ยนอู๋ซือที่ต้องประลองกับหูลู่กู เสิ่นเฉียวเป็นกังวลแต่เยี่ยนอู๋ซือกับทำตัวตามสบาย ในที่สุดก็กลับมาที่จุดเริ่มต้นเรื่องราว ยอดเขาปั้นปู้อีกครั้ง เยี่ยนอู๋ซือประลองกับหูลู่กูเดิมพันเป็นตาย สุดท้ายแล้วเป็นเยี่ยนอู๋ซือหาจุดอ่อนของหูลู่กูได้จึงเป็นฝ่ายมีชัย
เสิ่นเฉียวถึงขนาดใช้วิชาตัวเบาข้ามจากยอดเขาอิงหุ่ยไปยังยอดเขาปั้นปู้ ถ้าไปช้าอีกก้าวก็ไม่แน่ว่าจะช่วยเยี่ยนอู๋ซือได้ เสิ่นเฉียวยังนึกว่าเยี่ยนอู๋ซือจะตายแล้วเลยถึงขนาดบอกว่าถ้าฟื้นขึ้นมาให้ทำอะไรก็ยอม
ตอนนี้คือช่วงเวลาที่เยี่ยนอู๋ซือทวงสัญญาว่าให้เสิ่นเฉียวยอมทำอะไรก็ได้ตามที่สัญญา คนงามเริ่มไม่อยากมองหน้าแล้ว ประมุขเยี่ยนจะทำยังไงกันนะเนี่ย เลยต้องใช้ยาแรงทำเป็นโกรธไม่สนใจ เสิ่นเฉียวก็ออกเดินทางระหว่างทางก็เริ่มคิดได้ขึ้นเรื่อยๆ ยาแรงได้ผล ประมุขเยี่ยน ทำอะไรจะไม่ได้ผลได้ยังไง ทั้งสองเป็นปรมาจารย์ทั้งคู่ มีแต่คนนับถือ เวลาผ่านไปราชวงศ์สุยตามที่เยี่ยนอู๋ซือวิเคราะห์ และเสิ่นเฉียวดูนรลักษณ์คงจะอยู่ได้แค่สองรุ่นถ้ายังไม่ปรับปรุง แต่เรื่องเหล่านี้เมื่อเสิ่นเฉียวได้ยินสุดท้ายก็ได้แต่ปล่อยวาง

หลังอ่านเล่ม 4 :
เรื่องราวทุกอย่างคลี่คลายทั้งเรื่องสำนัก เรื่องในยุทธภพ สุดท้ายก็คือเยี่ยนอู๋ซือจะทำยังไงให้อาเฉียวมาอยู่ด้วยกันนะเนี่ย ทุ่มทุกทางจริงๆ ประมุขเยี่ยนต้องกรรมสนองเพราะเคยทำตัวเอาไว้มาก กว่าเสิ่นเฉียวจะรู้ตัวได้ ก็ยังอ้ำอึ้งไม่กล้าเผย คนงามทำอะไรก็น่ารักไปหมด อ่านไปฟินไป เพราะว่าน่ารักมากๆๆๆ ชอบสไตล์การเขียนของนักเขียนมากค่ะ แนะนำให้อ่านเลยจริงๆ

[Murainik_ · Rating 4 out of 5]

เป็นเล่มเดียวในซีรี่ส์ที่ให้4ดาวเพราะไม่ชอบบทสรุป คือเล่มอื่นมันยังเออๆไปได้เพราะมันยังไม่จบ แต่พอจบคือรู้เลยว่าหลายๆปมโดนคนเขียนปล่อยเคว้งไปซะแล้ว

อย่างแรกคือturning point ที่ลุงเยี่ยนยอมรับหัวใจตัวเองว่าชอบอาเฉียว อันนี้ไม่รู้อ่านไม่ละเอียดรึเปล่านะ แต่ทำไมจากช่วงซ่อมจิตมารตอนแรกๆ ฮียังดูเหมือนเดิม ยังแบบ อาเฉียวคนโง่ ข้าเอาเจ้าไปแลกกับกระบี่นะ บลาๆๆๆ แต่อยู่ๆก็ปกป้อง ยอมเสียสละล่อศัตรูออกไปเอง เพราะตัวตนของเยี่ยนอู๋ซือ อาเยี่ยน กับเซี่ยหลิงมันผสมกันอะเหรอ แล้วทำไมช่วงแรกมันยังร้ายอยู่อะ คือแต่ละตัวตนค่อยๆแทรกซึมทีละน้อยเหรอ แล้วพระเอกก็ยอมรับง่ายๆด้วย?????
ถ้าพูดถึงเซี่ยหลิง ไหนๆก็มีเรื่องที่พระเอกไปเอากระบี่ กับเรื่องสกุลเซี่ย นึกว่าจะมีย้อนว่าทำไมพระเอกถึงเปลี่ยนชื่อ ทำไมถึงมาเลือกเดินสายมาร ทำไมจากเด็กเงียบๆพูดน้อยถึงกลายเป็นอิลุงกวนติงได้ แต่ไม้มีเรยย🥲

ส่วนเส้นเรื่องอื่นๆนอกจากเลิฟไลน์มันจางมาก(สำหรับเรา) คาดหวังว่าอย่างน้อยต้องมีสักประเด็นที่เข้มข้นตีคู่กับคสพตัวเอกบ้าง ไม่ว่าจะการเมือง ความขัดแย้งระหว่างสำนัก หรือภายในสำนักเสวียนตูเอง คสพศิษย์พี่ศิษย์น้อง มันเหมือนทุกอย่างจมหายไปทั้งเรื่อง แต่พอต้องกล่าวถึงอยู่ๆก็โผล่มาแบบงงๆ
แล้วความเข้มข้นด้านการเมืองดันโผล่มาตอนห้าหน้าสุดท้าย แล้วตัวเอกก็บอกให้ปล่อยวางไปเถอะ ยังไงความวุ่นวายมันก็ต้องเกิดในสักวัน ไม่มีอำนาจใดจีรังยั่งยืน[เพราะเรื่องมันต้องจบแล้วไง] ก็โอเคเลยครับพี่5555

ส่วนจุดที่ชอบคือคาแรกเตอร์เสิ่นเฉียว ถึงจะถูกนิยามว่าเป็น'คนดี' แต่ก็โหดใช่เล่นนะ ถ้าตัดสินว่าใครเป็น'คนเลวเลเวลเกินเยียวยา'แล้วก็ไม่มีปรานีเลยจริงๆ แถมมีไหวพริบ รู้จักวางตัวสมกับเป็นอดีตเจ้าสำนัก อย่างตอนที่เปียนเหยียนเหมยเตรียมมาดูถูกว่าอาศัยหน้าตาเกาะประมุขเยี่ยน ฮีรีบชิงพูดเรื่องที่ตัวเองฆ่ามารถลกหนังให้ก่อนเลย เอาจนอีกฝ่ายเริ่มเปลี่ยนมาเลื่อมใส ไม่กล้าดูถูกอีก เป็นอีกหนึ่งซีนที่ชอบมาก

สรุปคือชอบเนื้อเรื่องโดยรวมนะ แต่เกลี่ยซีนไปถึงเนื้อเรื่องรองๆไม่ค่อยดี หลายปมถูกปล่อยเคว้ง ไม่ก็จางไปหน่อย ตัวร้ายที่ปูมาว่าเก่งกาจเอยใดคิดจะตายก็ตายง่ายมาก ซีนต่อสู้ไม่เข้มข้นพอ ตัวละครหลายตัวก็ดูน่าสนใจ แต่ไม่ค่อยถูกหยิบมาใช้เลย

[Sarah Lopes · Rating 4 out of 5]

THOUSAND AUTUMNS/QIAN QIU novel
[Briga entre ideais; um mto puro, o outro nao acredita em bondade pura; "filosófica"]

Livro 1: 3,3 (3,5 e 3 ☆)
Livro 2: 3,6 (3,5 e 3 ☆)
Livro 3: 3,7 (3,5 e 3 ☆)
Livro 4: 4,5 (4,5 e 4 ☆)

• 19/07/21: Introdução + Cap 1 a 18
• 20/07/21: Cap 19 a 36
• 21/07/21: Cap 37 a 59
• 22/07/21: Cap 60 a 85
• 23/07/21: Cap 86 a 117
• 24/07/21: Cap 118 a 121
~ a partir daqui: acompanhando o lançamento dos capítulos que estão sendo traduzidos ~
• 26/07/21: Cap 122 e 123
• 27/07/21: Cap 124 ❤
• 28/07/21: Cap 125
• 29/07/21: Cap 126
• 03/08/21: Cap 127 e 128
• 05/08/21: Extra 1
• 07/08/21: Extra 2
• 08/08/21: Extra 3
• 10/08/21: Extra 4
• 12/08/21: Extra 5
• 13/08/21: Extra 6 ❤
• 15/08/21: Extra 7
• 20/08/21: Pequeno Extra - Ano Novo Lunar ; Peq. Extra 2 - Sendo assim, Shen Qiao, o que você fará? ; Peq. Extra 3 - Mas não é surpresa que...
• 23/08/21: Extra 8 - Quando Shen Qiao fica menor
• 24/08/21: Extra 9 - Então é assim que Ah-Qiao ficará quando crescer ❤; Pequeno Extra 1 - Então, descobriu-se que ele era um amante apaixonado.
• 25/08/21: Extra 10 - Shen-lang, devo ajudá-lo a se vestir?
• 27/08/21: Extra 11 - Você quer até aquele monge?
• 28/08/21: Extra 12 - Isso mostra que você não tem experiência suficiente.
• 30/08/21: Extra 13 - Este é o começo de uma era.
• 01/09/21: Pequenos extras - ano novo lunar (2 a 6); Extra Weibo - Referente às datas de nascimento de SQ e YW.
• 10/09/21: Extra "Se líder Qi não o quiser, que tal passá-lo para mim" 💕
• 09/12/21: Pequeno Extra 3 "Venha, deixe-me ouvi-lo me chamar de 'mestre'"; Pequeno Extra 4 "Ele quase esquecera como era esse velho encrenqueiro".
• 18/12/21: Extra Versão Simplificada "Eu me pergunto então, será que tenho tal habilidade?"

[orangejasmine · Rating 5 out of 5]

เล่มสุดท้ายแล้ว เล่มนี้หลักๆ เป็นพาร์ตเคลียร์ใจของศิษย์พี่ศิษย์น้องสำนักเขาเสวียนตูค่ะ แล้วก็การคัมแบ็คสเตจอย่างยิ่งใหญ่สู่ตำแหน่งเจ้าสำนักของอาเฉียวของเรา และๆ การจีบอาเฉียวของลุงเยี่ยน

ฉากดราม่าหลักๆ ก็สำนักเขาเสวียนตูเลยค่ะ ทุกอย่างเฉลยแล้วในเล่มนี้ว่าจริงๆ ใครกันแน่ร้ายที่สุด ใครกันแน่คือ master mind ผู้อยู่เบื้องหลังทุกอย่าง น้องอาเฉียวของแม่หลั่งน้ำตาอีกแล้ว ทางเราเองก็หลั่งตามไปด้วยเลย

ฉากหวานก็อย่างที่รีวิวไว้ในเล่มก่อน ที่ว่าอ.เหมือนนเขียนฉากหวานชดเชยให้รัชศกฯ หวานมากแบบมากๆ แต่เป็นลุงเยี่ยนที่หวานของเขาอยู่คนเดียวนะ อาเฉียวของข้านี่ไม่ได้ขาดจากปากจริงๆ หมั่นไส้สุดคือซีนยอมเอาตัวเองเข้าแลกเพื่อลดอันตรายให้น้อง แต่มันก็คือความเป็นเยี่ยนอู๋ซือด้วยเช่นกัน แม้หลักๆ จะเป็นเพื่อน้องก็ตาม แต่ตอนจบนี่ขอบึนปากแรงๆ ไม่รู้แกล้งรึเปล่า แต่จังหวะมันน่าคิดจริงๆ ค่ะ น่าฟาดมาก น้องอุตส่าห์เหาะข้ามเขาไปหา บังอาจมาทำให้อาเฉียวของเราใจคอไม่ดี แถมตอนหลังยังมาทวงสัญญาแบบทบต��นทบดอก รูกแม่ก็คือตามเล่ห์เหลี่ยมตาลุงไม่ทันจริงๆ ค่ะ

ยังค่ะ ยังไม่หมดเพียงแค่นั้น ไหนจะแผนการที่ทำให้น้องรู้ใจตัวเองอีก ฮึ่ยยยยยย หร่อนทำให้รูกน้อยตัวเร้กๆ ของฉันต้องเป็นฝ่ายเริ่มก่อน น่าฟาดอีกแล้วค่ะ ตัวเร้กของแม่ไม่มีวันตามทันตาลุงจริงๆ นั่นแหละ แต่ตอนที่น้องพูดออกมาว่าในใจมีคนครอบครองแล้ว เราก็ตะหมูกบานอยู่แหละค่ะ รูกแม่ สารภาพฟามในใจ น่าเอ็นดูที่สุด แถมยังหาวิธีไปง้อตาลุงอีก ทั้งที่ทั้งหมดนั่นคือแผนตาลุงชัดๆ แต่มีเหรอรูกเราจะเอะใจ เชื่อว่าเขางอนจริงๆ ไปอีก

อะไรนะคะ เลิฟซีนเหรอคะ อิเกียน่าจะเป็นผู้สนับสนุนหลักฉากนี้ค่ะ เพราะตัดเข้าโคมไฟ ฉายเฟอร์นิเจอร์กันไป ฮ่าๆๆ

จบแล้วค่ะพันสารทสี่เล่ม เนื้อหามีหนักเบาสลับกันไป เรื่องปรัชญาพุทธ เต๋า หรู ส่วนตัวอ่านยากนิดหน่อย นิดเดียวค่ะ กับเรื่องการบรรยายการบรรลุวิชายุทธต่างๆ ที่ออกจะแอ๊บสแตรคมากสำหรับเรา รวมๆ แล้วเราก็ยังชอบอยู่ค่ะ

[to-ey ttkn · Rating 5 out of 5]

เอาจริงๆ ฉันว่าพรรคมารมีการอดิเรกคือเล่นละคร คือทุกคนละครหมด เหมือนแม่ผัวแกล้งป่วยให้น่งเอก รีบแต่งงานกั��พระเอกเพราะอยากอุ้มหลานอ่ะ 5555555

ฉันได้รับการสปอยมาว่าเรื่องนี้จะมีการบรรยาถึงฉากเข้าพระเข้านาง ซึ่งก็คาดหวังละแต่มันยังมีติดๆ อยู่ในใจนิดๆ เรื่องนิสัยของอาเฉียวที่เขาปูมาตลอดทั้งเรื่องคือน้องนิสัยแบบ..... อธิบายไม่ออกอ่ะ แต่พอได้อ่านบทนั้นจริงๆ เอาตรงๆ คือเขินมากๆ และขอบคุณจริงๆ ที่คนเขียนเขาเขียนแค่นี้ เราว่าแค่นี้ก็เกินพอ (หรือว่าเรามักน้อยเองว่ะ) คืออธิบายแบบ NC หรือมาแนวยิ่งใหญ่แบบ pwp ก็ไม่ไหว ไม่รู้เพราะอะไรแต่เหมือนแค่นี้หละ เรารู้หละว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่แค่นี้ก็พอจริงๆ ไม่น้องอธิบายเป็นรูปเป็นร่างอ่ะดีแล้ว มันดีแล้วแค่นี้อ่ะ อย่าให้เหยี่ยนมันได้ใจไปมากกว่านี้ แค่อ่านเล่มหลังๆ คือกำไรนางมาก จูบมันทุกเล่มยังไม่พอ พอได้รู้ใจตัวเองทั้งจูบ ทั้งกอด สุดในทุกทางแล้วแม่ ฉันเป็นฉีฟิงเก้อจะลุกมาจากหลุมว่าตบเหยี่ยนให้หัวแตกอีกรอบ มันไส้มากกกกกกกกกก ถ้าไม่ติดว่าอาเฉียวมีความสุขนะ หึยยยยย

[Thapanee J. · Rating 4 out of 5]

เล่มสุดท้ายนี้ก็คลายปมที่ขมวดพันกันยุ่งเหยิงมาตั้งแต่เล่มแรก ไล่ตั้งแต่การเมืองในราชสำนักที่ก่อนหน้านี้กระท่อนกระแท่น สำนักเขาเสวียนตูที่มีหนอนบ่อนไส้ ยอดฝีมืออันดับหนึ่งในใต้หล้าที่รอคนมาครองตำแหน่ง และความสัมพันธ์ของเยี่ยนเสิ่น ส่วนตัวคิดว่าอาจารย์คนเขียนคลายปมได้สมูธมาก แทบจะทุกเรื่องมันส่งผลถึงกันและกันหมด ผูกเรื่องก็ดีคลายเรื่องก็น่าติดตาม จะเรียกว่าชุดหนังสือพันสารทเป็นมิตรภาพลูกผู้ชายก็ไม่ใช่เป็นการประชดแต่อย่างใด เพราะแม่งเป็นแบบนั้นจริง ๆ ถึงแม้ประมุขเยี่ยนจะหยอดอาเฉียวตลอดแต่มันก็แค่นั้น มีโมเมนต์ได้ไม่นานก็ต้องกลับไปถกเรื่องในจงหยวนแล้ว ดังนั้นคนที่คาดหวังเส้นเรื่องโรแมนซ์อาจจะไม่อิ่มหนำสำราญเท่าที่ควร (เพราะเราก็เป็นคนที่หวัง โดนอนิเมะแกง 😂) แต่อ่านแล้วไม่ผิดหวังเลยเพราะเนื้อเรื่องมันดีมากจริง ๆ การเมืองเข้มข้นมากทั้งของปถุชนธรรมดาและคนที่มีวรยุทธ์ ใด ๆ คือแนะนำมาก ๆ สนุกเลยล่ะ แต่อาจจะยากตรงจำชื่อคนนิดหน่อย เพราะตัวละครเยอะโคสสสสสส

[ME mew desu · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้สนุกมากๆๆ ชอบพาร์ทลุงเยี่ยนไปท้าต่อยตีกับหูลู่กูสุบๆ มันเริส มันปัง มันตัวพ่อมาก แถมเล่มนี้หัวใจสาววายคือฟรินมากกก หลังจากเข็ญ 3 เล่มแรกจบ มาเจอฉากกุ๊กกิ๊กในเล่มนี้รู้สึกคุ้มค่ามากๆๆ มีกำลังจัยในการใช้ชีวิตต่อแน้ว😭💕 พันสารทสำหรับเราคืออ่านยากพอตัว แต่ก็ไม่ใช่ว่าอ่านยากจนไม่เข้าใจอะไรเลยจนต้องเท อ่านพันสารทต้องค่อยๆละเลียดอ่าน ค่อยๆเข้าใจรายละเอียดในเรื่อง ยิ่งอ่าน ก็ยิ่งอยากรู้เรื่องราวขึ้นเรื่อยๆ เรารักตัวละครเสิ่นเฉียวหรืออาเฉียวมากๆๆๆ อ่านจบแล้วแระทับใจในตัวอาเฉียวที่สุด อ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแอ ให้อภัยคนอย่างลุงเยี่ยนได้คือยอดคนแล้ว ตอนอ่านคืออยากเอาหินทุบหัวลุงเยี่ยนมาก ทำตัวผีกับอเฉียวสุดๆ แต่สุดท้ายก็ต้องมายอมให้อาเฉียวคนดีอยู่ดี5555555 อยากให้มีเล่มพิเศษเอาแบบมีแค่ฉากหวานๆได้มั้ย จากที่อ่านมา 95%คือเนื้อหาแน่นๆเน้นๆ 5%คือฉากหวานกุ๊กกิ๊กที่หมายถึงลุงเยี่ยนเต๊าะอาเฉียวอ่าแงง ร้ากกอาเฉียวที่สุดเลย คุ้มค่าที่ได้อ่านค่ะ😍😍😍

[Nooiy Limpawittayakul · Rating 5 out of 5]

เยี่ยนอู๋ซือ เป็นคนฉลาดมาก รักใคร ชอบใคร ไม่พูดตรงๆ แต่จะทำให้คนคนนั้นตกหลุม แล้วเป็นฝ่ายเข้าหาเอง ทางด้านเสิ่นเฉียว เมื่อมีเหตุการณ์มากระตุ้น ก็ทำให้รู้ว่าในใจของตนมีเค้าคนนั้นอยู่ ไม่อยากสูญเสียเขาไป เหมือนในเหตุการณ์หารประลองยุทธ์ระหว่างเยี่ยนอู๋ซือกับหูลู่กู่ เมื่อเกิดการปะทะกัน บาดเจ็บสาหัส เสิ่นเฉียวรีบรุดมาอย่างเร่งร้อน เมื่อพบว่าเยี่ยนอู๋ซือไร้ลมหายใจ เขาแทบจะใจสลายไปด้วย ณ ตอนนั้น จุดนี้เองที่เสิ่ยเฉียวรู้ตัวว่าไม่สามารถถอนตัวออกห่างจากเยี่ยนอู๋ซืิได้ และพยายามทำทุกทางเพื่อให้เค้ารอดชีวิตให้ได้ ..

เรื่องราวความรัก ความผูกพันจากสหายสนิท กลายเป็นคนรู้ใจ เนื้อหาหารต่อสู้เข้มข้น ไม่ยืดเยื้อ น่าติดตาม ในส่วนความรัก การหยอกล้อ ทำได้กลมกล่อม ติดตามอ่านวางไม่ลงตั้งแต่เล่ม 1 มาถึงเล่ม 4 เลยทีเดียว

[Faelyn · Rating 5 out of 5]

จบแล้ว ถ้าเฉพาะตอนหลักมันจะจบถึงแค่เรื่องของหูลู่กูอะ ถ้าจะให้จบถึงสรุปความสัมพันธ์ของเยี่ยนอู๋ซือกับเสิ่นเฉียวด้วยคือต้องถึงจบตอนพิเศษ1

เยี่ยนอู๋ซื้อก็ยังคงเป็นเยี่ยนอู๋ซืออะ ร้านกาจแบบคงเส้นคงวา เจ้าแผนการจริงๆ เสิ่นเฉียวที่เพิ่งมาผจญโลกกว้างไม่กี่ปีจะไปตามทันได้ยังไง สุดท้ายก็โดนล่อลวงไปจนได้

เป็นเรื่องที่เห็นคนรีวิวว่าพระเอกเลวมาก ด่ากันแบบรัวๆ นี่อ่านแล้วคือก็เลวจริงๆนั่นแหละ แต่ด้วยตามคาร์แรคเตอร์ นิสัยของตัวละครอะ ที่เขาทำไปมันก็เป็นอะไรที่เข้าใจได้ (แต่ไม่ได้หมายความว่าดีนะ) ตัวนายเอกก็เป็นคนดีแบบ ดีจริงๆอะ ถ้าไม่สุดจริงๆก็ให้อภัยได้ไปหมด

เราชอบนิยายของเมิ่งซีสือตรงที่มันค่อยเป็นค่อยไป ไม่รีบร้อนในเรื่องความสัมพันธ์ แล้วเหตุการณ์ค่อนข้างยึดหลักความจริง เรื่องการเปลี่ยนรัชสมัย มีขึ้นมีลง ไม่มีเลวสุดดีสุดอะไรงี้

[Giyongchy · Rating 5 out of 5]

ปกติไม่ชอบอ่านแนวจอมยุทธ์กำลังภายในแต่อ่านเรื่องนี้แล้วชอบมาก สนุก ชอบนักเขียนคนนี้ตั้งแต่รัชศกฯ แต่พระเอกเรื่องนี้แตกต่างกับเรื่องนั้นเหมือนฟ้ากับเหว 555+ ความชั่วร้าย หน้าหนา ความแก่มาอยู่ที่เยี่ยนอู๋ซือพระเอกเรื่องนี้หมด พระเอกนายเอกเหมือนดำกับขาว เป็นอะไรที่สุดขั้วแตกต่างกันมากๆๆๆ แล้วมีเหตุการณ์ที่ช่วยชีวิตกันและกันหลายครั้ง ทำให้ค่อยๆ ชอบกัน ความรู้สึกเหมือนโจรร้ายตามจีบพระ ประมาณนั้น ชอบเนื้อเรื่องและการเล่าเรื่องของนักเขียนที่แฝงปรัชญาแต่มีอารมณ์ขัน อ่านแล้วรู้สึกดี เรื่องราวเข้มข้น บุญคุณความแค้น ชิงดีชิงเด่น ตัวละครเยอะมากๆๆๆๆๆ อาจจะมึนๆ นิดนึงช่วงแรกๆ แต่แปลดี ภาษาสวย อ่านแล้วสนุกมาก เรื่องนี้แนะนำ

[Saba · Rating 5 out of 5]

بهترین پایان بندی ممکن داشت که با شیطنت رهبر یان و خجالت آ چیائو پایان یافت جوری که هنوز به دو خط اخرش فکر میکنم میخندم
و به جرئت میگم عاشق رابطه بین آ چیائو و یان ووشی شدم
این که هر دو طرف بعد از همه چی برای هم دیگه همه چیزو فدا میکنن خیلی قشنگه
و البته نصف جذابیت داستان به شاگردای بسیار زیبای رهبر یان بود 😂
با این که خیلیا از قلم داستانش خوشون نمیاد و براشون سنگینه ولی برای من خیلی زیبا بود تمام جنگ ها و روابط و... حتی با شمشیر عزیز ا چیائو ماهی پاک کردن 😂😂
در کل خیلی دوستش داشتم قشنگ درگیرم کرد

[Mali Zhan · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวม 4 เล่มจบค่ะ

สำหรับเรา เราว่าเล่น 1 อ่านยากสุด อาจจะเพราะกำบังปูพื้นเรื่อง ปูพื้นตัวละคร มันเลยอ่านยาก
แต่พอเข้าเล่ม 1 ปลายๆ เล่ม 2 ต้นเริ่มอ่านง่ายจึ้นค่ะ พอถึงตอนที่บุงเยี่ยนโดนล้อมปราบแล้วอ๋อสมองกลับเป็นต้นสนุกมากเลยค่ะ ลุ้นมาก
ควาทเลวร้ายของพระเอกเรื่องนี้ไม่ต้องกล่าวถึงค่ะ พยายามหลอกล่อนายเอกตั้งแต่เปิดเล่มจนวินาทีสุดท้าย
ยิ่งตอนถึงเล่ม 3 ที่บุงเยี่ยนเค้ารู้ใจตัวเอง แล้วตามจีบเสิ่นเฉียว ด้วยวิธีแบบของตัวเองนี่ ไม่ใช่แค่เสิ่นเฉียวที่ขนลุก คนอ่านก็ขนบุกเช่นกันค่ะ
โดยรวมชอบนะคะ

[AP · Rating 5 out of 5]

เป็นแนวกำลังภายในเรื่องแรกเลยค่ะ ตอนเริ่มอ่านเล่มแรกจะถอดใจหลายรอบมากๆเพราะว่าตัวละครเยอะมากๆๆๆๆๆ แต่ละคนก็มาจากหลายฝ่าย แต่สุดท้ายนี้คือไม่เสียใจเลยที่ได้อ่าน ดีใจมากๆที่ได้อ่านค่ะ ดีมากๆๆๆๆเลย เราประทับใจในเรื่องนี้มากเลยค่ะ ทั้งคนแต่งและคนแปลทำได้ดีมากๆ รู้สึกผูกพันกับตัวละครมากๆ

[Panchaya · Rating 5 out of 5]

เล่นนี้ให้ 5 ดาวเลย แต่โดยรวม ๆ ให้ 4.75 หักไปแค่ความเนิบ ๆ บางส่วนเท่านั้น

จุดที่ดีคืออะไรก็ไม่รู้ที่สนุกดี มันอ่านได้ไหล ๆ ไปเรื่อย ๆ มีเรื่องราวในยุทธภพมากมาย ความหยินหยางของพระนาย ความเต๋าที่แฝงอยู่ ความดำความขาวผสานลงตัว สนุกดี

[น้อนเว่ย · Rating 3 out of 5]

บทสรุปเล่มนี้สามัญมาก ไม่โดดเด่นไปทางใดทางหนึ่ง
ความรู้สึกที่ได้เหมือนไม่ใช่นิยายวาย เหมือนเพื่อนในยุทธภพที่รักกันมากคู่หนึ่ง
ดำเนินเรื่องด้วยเรื่องราวที่น่าตื่นเต้น จบด้วยความธรรมดาที่สะท้อนความรู้สึกที่ว่า
จริงๆแล้วเราก็แค่อยากกลับไปเป็นเด็ก เพื่อที่จะได้อยู่กับคนที่เรารักก็เท่านั้น

[Suwannee Duangmanee · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวต่อเนื่อง ตัวละครเอกพัฒนา​ความสัมพันธ์​ เข้าใจจิตใจ​ตนเองมากขึ้น​

[Nattapan · Rating 4 out of 5]

4.5​ stars.

This​ heartwarm​ing​ story​ is​ undoubtedly​ an​ outstanding and​ unforgettable​ one.​

[Boboisreading · Rating 4 out of 5]

ตั้งแต่เล่มแรกจนถึงเล่มนี้ก็ห็นพัฒนาการของเสิ่นเฉียวได้อย่างชัดเจนมากๆ อ่านจบคือประทับใจจ ความสนุกเพิ่มขึ้นเรื่อยๆในทุกเล่มเลย

[Palm1993 · Rating 5 out of 5]

5 stars for A-Qiao cuteness and Yian Zongzhu charisma (although he’s made me scream you evil! at him countless times).

[Pruke · Rating 5 out of 5]

สนุกมาก ชอบตัวละครแบบนี้ ทั้งคู่เคมีเข้ากัน? ดี