Le labyrinthe de Pan

by Guillermo del Toro, Cornelia Funke

Tu ne devrais pas venir ici.
Tu pourrais te perdre.
C'est déjà arrivé.
Je vais te raconter l'histoire...
IL ÉTAIT UNE FOIS...

Dans les contes, il y a des hommes et des loups, il y a des bêtes et des fées, il y a des enfants et des forêts.
Comme toutes les jeunes filles qui ont la tête pleine d'histoires, Ofelia sait tout ça. Alors quand elle rencontre son beau-père, elle voit tout de suite le capitán Vidal pour ce qu'il est, dans son uniforme immaculé et ses gants de cuir : un loup.
Mais rien ne peut la préparer à affronter la réalité hostile de la maison du capitán, au cœur d'une inquiétante forêt qui cache bien des secrets, dont un labyrinthe protégé par son terrifiant gardien. Là où la monstruosité et l'humanité se rencontrent, là où les mythes deviennent réalité.

Genres: Fantasy, Horror, Fiction, Young Adult, Historical Fiction, Magical Realism, Audiobook

318 pages, Hardcover

First published July 2, 2019

About the author

Guillermo del Toro is a Mexican director mostly known for his acclaimed films Pan's Labyrinth, The Devils Backbone, Crimson Peak and the Hellboy film franchise. His films draw heavily on sources as diverse as weird fiction, fantasy, horror, and war. In 2009, Del Toro released his debut novel, The Strain, co-authored with Chuck Hogan, as the first part of The Strain Trilogy, an apocalyptic horror series featuring vampires. The series continued with The Fall in 2010 and concluded with The Night Eternal in 2011.

Reviews

[Charlotte May · Rating 5 out of 5]

I just want to flip back to the beginning and read it all over again!
5 ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

"In our choices lie our fate."

This was just as magical and creepy as I had hoped it would be!
I absolutely adore the film Pan's Labyrinth. It is 100% my jam, the perfect combination of fantasy and darkness that just speaks to my soul, and the fact that this novel was taken on by Cornelia Funke - an author I have loved since reading the Inkheart trilogy as a tender teenager, it's fair to say my hopes were through the roof.

Ofelia and her mother live in Spain during WW2, moving to a large house in the countryside when Ofelia's mother remarries after the death of her father. Capitan Vidal is a true villain. He is cruel, deceptive, violent and vindictive. Angry that he was never loved by his own father he takes this out on the locals, and the rebels hiding in the woods.

Ofelia is lonely. She misses her father, has no friends of her own, and hates how Capitan Vidal's unborn baby is causing her mother so much pain and illness. So when a fairy appears and introduces her to a faun named Pan, and his mysterious Labyrinth - how can she refuse?

She is given 3 tasks to complete, in order to be welcomed into their Magical Underground Kingdom. Tasks that involve danger, terrifying creatures and dark magic. The more deep she gets into the faun's world the more she begins to wonder if he really can be trusted.

Meanwhile, there are several short fairy tales interspersed with the chapters in this book. They tell stories of how the Labyrinth came to be, and all the magic of its history - both good and evil. These stories are what made the book even more wonderful for me - as these are brand new, there aren't mentioned in the film and it is a tribute to Cornelia Funke's incredible imagination. Along with the wonderful pictures also included I was completely swept away.

I cannot rate this highly enough - if fantasy is your bag, then pick this up!!

************************

I can pick this up from the library. Repeat: I CAN NOW PICK THIS UP FROM THE LIBRARY!!!!!!

*hyperventilates*


1. I love Pan's Labyrinth
2. I love Cornelia Funke

I NEED THIS BOOK LIKE AIR!!

[Melissa ♥ Dog/Wolf Lover ♥ Martin · Rating 4 out of 5]

Once upon a time, when the woods were young,
they were home to creatures
who were full of magic and wonder ....

"Here!" She turned the open book to her visitor. "See? That’s a Fairy."

Well. If the girl thought so. Ofelia’s visitor decided to play along.

"My name is Ofelia," she said, trying her best to sound brave and not intimidated at all by the horns and those strange blue eyes. "Who are you?"

"Me?" The creature pointed at his withered chest. "Ha!" He waved his hand, as if names were the least important thing in the world. "Some call me Pan. But I’ve had so many names!" He took a few stiff steps. "Old names that only the wind and the trees can pronounce. . ."

The Pale Man had risen from his chair. He stepped out from behind the table, his legs moving as stiffly as if they’d forgotten how to carry his skeletal body. He kept his hands raised to his face, his eyes in his palms searching for the thief who’d woken him and stolen from his table.

This not an ordinary fairytale...



Happy Reading!

Mel 🖤🐶🐺🐾

[Paromjit · Rating 5 out of 5]

This was a turn up for the books, a novel of the mesmerising and stunning 2006 film Pan's Labyrinth by Guillermo del Toro that I adored, written by the film director and Cornelia Funke, with details and analysis of the film. Reading this bought back the movie in much of its original glory, haunting, tragic, painful, the magical realism, the darkest of fairy tales, immersing me in all its vibrant intensity. There is the young girl, Ofelia, living in the brutality and terrors of the fascist Franco's regime. Ofelia desperately longs for and dreams of a world free of the everyday nightmares of her life, finding herself in an alternative version of Alice, a labyrinth which is so much darker in its myths and magic, reflecting the realities of life, a war torn nation and fascism. This novel effortlessly captures so much of vitality of the film, reinforcing just how imaginative and beautiful it is, and the despair of this historical period in Spain with added information on the film. Many thanks to Bloomsbury for an ARC.

[Mohadese · Rating 5 out of 5]

"مرگ آه کشید. عادت داشت آدم‌ها با التماس از او چند سال یا چند ماه و گاهی هم حتی چند ساعت زمان بخواهند. همیشه کاری ناتمام بود؛ همیشه چیزی خراب بود؛ همیشه زندگی ناقص بود. فانی‌ها نمی‌فهمند زندگی کتاب نیست که فقط وقتی آخرین صفحه را خواندی آن را ببندی. کتاب زندگی صفحه‌ی آخر ندارد، چون آخرین صفحه همیشه اولین صفحه‌ی داستانی دیگر است."

هزارتوی پن یک فانتزی _درام تاریکه که خیلی‌ها اون رو به واسطه فیلم سینمایی‌ش می‌شناسند، راستش من اونقدر فیلم رو دوست داشتم که پس از انتشار کتاب بی‌درنگ تهیه‌ش کردم.
اما کتاب پر از افسانه‌ها و داستان‌های پس‌زمینه‌ی هزارتو و شخصیت‌هاییه که در فیلم به آن‌ها اشاره نشده.
برای من، توی فیلم هزارتوی پن بخش سیاسی و مبارزات پررنگ‌تر بود؛ تو کتاب اُفلیا، تفکراتش و افسانه‌ها سهم بیشتری رو دارند.
از طرفی مانور فیلم روی ماموریت‌های افلیا خیلی کم بود و وقایع خیلی سریع رخ میداد اما کتاب مستقیم یا غیر مستقیم در قالب داستانک‌ها مانور بیشتری روشون داده.

اول از همه باید بگم شخصیت‌پردازی‌های کتاب به‌نظرم خیلی کامل و دوست داشتنیه:
• اوفلیا دخترکی که تنهایی‌هایی‌هاش رو با کتاب‌های داستان پر می‌کنه، کسی به افسانه‌ها اعتقاد داره.
افلیا سیزده سال داره، نه اونقدر بچه است و نه اون‌قدر بزرگسال دقیقا مرز دنیای کودکی و بزرگسالی.
کتاب هم بهمون تقابل دنیای کودکانه و دنیای ساخته شده توسط آدم بزرگ‌ها رو نشون میده.
• ویدال، سروان ارتشی علاقه‌مند به زمان، فاشیست اسپانیایی و مردی به‌شدت مستقل و ظالم که زن‌ها رو کاملا نادیده می‌گیره. کسی که با وجود مقام بالا و خانواده‌ش تنهاست.
• مادر افلیا، زنی مطیع، ساده و دقیقا همون‌طور که از یک زن در جامعه مردسالار انتظار میره.
اما نقطه مقابلش:
• مرسدس خدمت‌کاری هوشیار و مبارز که به‌نظرم می‌تونه نماینده فمنیست‌ها باشه.
• و دوست دارم برادر اوفلیا رو نماد "امید، زندگی و معصومیت" بدونم در دل تاریک‌ترین لحظات. زندگی‌ای که با مرگ زاده میشه و معصومیتی که از دامان پدری‌ست که اوفلیا اون رو "گرگ" می‌نامه.

در طول داستان بخش‌های مجزایی داریم که روایت‌گر افسانه‌ها و گذشته اون منطقه و آدم‌هاییه که در داستان حضور ندارند و در آخر شخصیت‌های واقعی داستان کم‌کم با افسانه‌ها بهم می‌پیوندند به‌طوری که مرزهای واقعیت و خیال درهم آمیخته می‌شه و انگار چرخ دنیا چرخیده تا برسه به سال ۱۹۴۴ و تاریخ اساطیر تکرار شه و افسانه‌ها پایان یابد.
و به‌نظر من با توجه به توضیحاتی که دادم هزارتوی پن بیشتر از این‌که نمایان‌گر یک افسانه یا داستان سورئال باشه نمایان‌گر زندگی انسان‌هاست! زندگی‌ها، تصمیمات و تفکراتی که فارغ از زمان بهم می‌پیوندند تا در نهایت آدم‌ها در قلب هزارتو خودشون رو پیدا کنند. و ماموریت‌هایی که به افلیا سپرده شده بود هم این مسئله رو به ما گوشزد می‌کنه.

پایان کتاب رو واقعا دوست داشتم، داستان با ریتم منطقی و خوبی پیش می‌ره تا جایی که همه‌چیز همون‌طور که باید و شایسته است تموم میشه اما این پرسش رو تو ذهن خواننده می‌ذاره که:
"آیا افسانه‌ها به واقعیت پیوستند یا همه چیز صرفا خیالاتی بود که افلیا برای تسکین روحش به اون‌ها پناه برده بوده؟"
و اگه بخواهم از دید خودم به این سوال جواب بدم، شما رو ارجاع میدم به بخشی از کتاب که در ابتدا نوشتم:
"آخرین صفحه همیشه اولین صفحه‌ی داستانی دیگر است."

این کتاب رو به همه پیشنهاد می‌کنم (همین‌قدر مطمئن) داستان کشش داره، پیچیدگی خاصی نداره اما سادگی‌ش دل‌نشین‌ش کرده و در کنار این‌ها نثری روان به‌واسطه ترجمه خوبش داره.
پیشنهاد ویژه به شما دوستِ فانتزی‌نخوان‌ باشد که یکم حس و حال ما رو درک کنید!!!


پ.ن۱: کتاب از لحاظ گرافیکی واقعا زیباست، آرت حاشیه صفحات و تصاویری که بین داستانه بسی جذابه.

پ.ن۲: پانوشت‌های مترجم رو خیلی دوست داشتم. کوتاه و به‌جا بود و باعث درک بهتر و دقیق‌تر داستان می‌شد.

[✨ Helena ✨ · Rating 3 out of 5]

"You're getting older, and you'll see that life isn't like your fairy tales. The world is a cruel place. And you'll learn that, even if it hurts."

This was one odd and creepy story...but I liked it! I can see why it's a cult classic.

[Nayra.Hassan · Rating 4 out of 5]

تكمُن اقدارنا في:اختياراتنا🍇

البشر لا يفهمون أن الحياة ليست كتابًا تغلقه بعد قراءة الصفحة الأخيرة. لا توجد صفحة أخيرة في كتاب الحياة فالصفحة الأخيرة هي دائمًا: الصفحة الأولى من قصة أخرى

[Virginie Roy · Rating 4 out of 5]

4.5 stars. Read it in one sitting, I didn't think I would like it that much!

I'm one of the few who were disappointed by the movie, but I still decided to try the book. I didn't remember the movie at all, so I can't compare, but I heard the book follows the same plot with some additional details. Why did I like the book so much in comparison of the movie? That's a mystery!

The illustrations were amazing (I wish there would be more than that, actually), the writing was poetic and the eerie atmosphere was perfect. I loved the mix between magic and war, but at some point it focused too much on the war for me, and that's where it lost half a star.

A dark and beautiful story!

[Eloy Cryptkeeper · Rating 5 out of 5]

"Su padre, El Rey no pensaba darse por vencido en su búsqueda. El sabia que el espíritu de Moanna era inmortal y tenia la esperanza de que algún día regresara a casa. En otro cuerpo. En otro tiempo. Quizás en otro lugar.
Esperaría.
Hasta el ultimo aliento.
Hasta el final de los tiempos"

"El mal rara vez toma forma de inmediato. Al principio se parece mas a un suspiro.Un atisbo.Una traición. Pero luego crece y se enraíza, aun invisible, desapercibido. Solo los cuentos de Hadas le dan al mal una forma en toda regla. Los lobos feroces, los reyes despiadados, los demonios...
Ofelia sabia que al hombre que pronto tendría que llamar Padre era malo. Tenia en su mirada oscura la crueldad de los monstruos, de la criaturas que había conocido en sus libros. Su madre, sin embargo no veía su forma verdadera. La gente tiende a enceguecerse a medida que crece"

Lectura ampliamente recomendable para quien le haya gustado la película o quien quiera leer una buena historia que combina perfectamente la fantasía, el drama y un contexto sociopolítico.
Posee el guion y la novelización ,con historias/capítulos que le aportan mas profundidad, la amplían y acrecientan "el cuento de hadas" que hace parte de la historia.

[Maziyar Yf · Rating 4 out of 5]

خطر فاش شدن داستان

درکتاب هزار توی پن ، گیلرمو دل تورو ، نویسنده ، فیلمنامه نویس و کارگردان مکزیکی خواننده را با خود به اسپانیا و جنگ داخلی آن می برد ، نویسنده
جنگ را از چشم کودکان روایت می کند ، قهرمان داستان او افلیا ست ، افلیا خود قربانی جنگ است ، پدرش در جنگ کشته شده و مادرش بی پناه . مادر از هراس تنها زیستن با یک افسرسادیسمی فاشیست ، کاپیتان ویدال ازدواج می کند .
دنیایی که افلیا در آن زندگی می کند زشت و کریه است ، به قدری که او با خواندن کتاب های جن و پری از این دنیا خشن فرار می کند و به دنیای خیالی خود پناه می برد . پس نویسنده هم دو جهان می سازد ، دو جهان موازی ، در هر کدام از آنها افلیا است و تقابل خیر و شر ، شری مطلق که نماد آن کاپیتان ویدال است و خیری که در جهان واقعی پیدا نمی شود ، برای یافتن آن باید به جادو و پری و فان اعتقاد داشت .
گویا این ماموریت برای افلیا مُقدر شده است ، او باید نماد چشم را پیدا کند و پا در این راه گذارد . با چشم حقیقت بینی که افلیا بدست آورده می تواند حشره ای را به مانند پری ببیند ، پری او را به هزار راهی راهنمایی می کند و این جاست که فان را می بیند .
کتاب به گونه ای کودکانه آغاز می شود ،با جادو و پری ، اما زمانی که نویسنده دنیای واقعی را شروع می کند دیگر خبری از پری نیست ، با کاپیتان ویدالی روبرو هستیم که دو دهقان را به ناحق اعدام می کند ، پسر را در جلوی پدر می می کشد ، با فرو بردن بطری شکسته در چشمانش ، نور و زندگی را از او می گیرد و خواننده را با حجم بالای خشونت شکه می کند .
دو جهان به موازات هم ادامه می یابند ، در هر دو این افلیا ست که باید کاری انجام دهد ، کلیدی پیدا کند ، خنجری بیابد ، نویسنده ضیافتی برای افلیا بر پا کرده ، آدم خواری که ریشه در تفتیش عقاید و انگیزاسیون اسپانیا دارد میزبان او ست ، آدم خوار پریده رنگ و کودک آزار که همانند نازی ها و فاشیست ها کوهی از استخوان و اجساد و کفشهای کودکان بر پا کرده . آدم خواری که چشم و نوری برای دیدن ندارد ، کور است و َشر .
کودک قربانی واقعی جنگ است ، افلیا داستان ما در دنیا واقعی مادر خود را از دست داده و در دنیای خیالی فان را ، او دیگر رویایی ندارد ، جنگ رویای او را کشته . دنیای فاشیست ها سرشار از شکنجه و فریاد است و البته لبخند ، لبخندی که شکنجه گر هنگام شکنجه می زند ، افلیا این دنیا را نمی خواهد
در پایان دو جهان به هم می رسند ، افلیا ماموریت خود را کامل می کند و به جایگاه خود در جهان خیالی می رسد ، جای او در این دنیا هم معلوم است ، یکی دیگر از قربانیان جنگ ، یک کودک کشته شده دیگر ، یک مرگ دیگر
افلیا در حال مرگ بر زمین افتاده ، شورشیان در این هنگام او را پیدا می کنند ، زنی از انقلابیون لالایی غمناکی برای او می خواند ، لالایی که جنگ افلیا را از شنیدن آن محروم کرده ، لالایی به کودک آرامش می دهد ، آرامشی که در زندگی از او دریغ شده را مرگ به او هدیه می دهد .

[Victor Almeida · Rating 3 out of 5]

*3.5

[Dalia Nourelden · Rating 4 out of 5]

"لطالما كان أولئك الذين يعرفون أين ينظرون وكيف ينصتون قلة قليلة، إنها الحقيقة. ولكن أفضل القصص تكفيها قلة قليلة ."

متاهة بان ومتاهتي في محاولة كتابة مراجعة .
أشعر بالفعل أنى داخل متاهة ، لا أعرف ماذا أكتب ، لا أعرف مين أين أبدأ وأين وكيف سأصل إلى النهاية ؟! وهل سأخرج من المتاهة أم سأظل أتخبط بداخلها دون الوصول لشئ !!

رواية متاهة بان ، الرواية التي عكست المقاييس التي إعتدنا عليها ، حيث تحول الفيلم إلى رواية . لم أكن أعرف الفيلم ولم أتحمس كثيراً لفكرة الرواية، ربما تحمست لمترجم الرواية مارك جمال أكثر من الرواية نفسها ورغبت في رؤية وقراءة الرواية التي جعلت المترجم الذي أثق في ترجماته والمتخصص في الترجمات الإسبانية والبرتغالية وعالم أمريكا اللاتينية ينتقل لترجمة كتاب باللغة الإنجليزية لكنه لم يذهب بعيداً فأسبانيا والروح الإسبانية تحلق بالفعل وتتواجد في الرواية 😅.

تبدأ الرواية مع اوليفيا التي تسافر وهى تحمل كتبها مع أمها لتلتحق بزوجها الجديد الذي تحمل طفله ، زوجها الذي تراه أوليفيا ذئب وتكرهه وتخاف منه .

"كرهت أوفيليا ذلك العطف الذي يتجلى في صوت أمها ولهفتها لإرضاء رجل يكاد لا ينظر إليها.
ينتبه الأطفال إلى تلك الأشياء ، فليس في أيديهم سوى المراقبة ، والاختباء من العواصف التي يثيرها الكبار."


الكابتن بيدال الزوج ، الذئب كما تسميه أوفيليا ، لكنها اخطأت حين أسمته ذئب فهو اسوأ من الوحوش ، عديم الضمير والإنسانية وهو واحد من النظام تحت حكم فرانكو .

"آثام البشر لا تُنسى. بل إنها تؤتي ثماراً مسممة."

تكتشف أوفيليا المتاهة وتكتشف معها الجنية والفاون وعالم سري من المخلوقات ومعلومة انها الاميرة المفقودة لعالم تحت الأرض، لكن عليها إجتياز ثلاث مهام خطيرة لإثبات هويتها والعودة إلى مملكتها الحقيقية. فهل ستنجح ؟؟



" لقد أمرنا والدك الحقيقي بأن نفتح بوابات عبور في جميع أنحاء العالم للسماح لك بالعودة .وهذه آخر بوابة .
ولكن قبل السماح لك بالعودة إلى مملكته يجب علينا التأكد أن جوهرك لم يُمس وأنك لم تصبحي فانية. ولكي تثبتي هذا ... لابد أن تنفذي ثلاث مهمات قبل اكتمال القمر ."

مابين مغامرات أوفيليا والمهام التي تحاول القيام بها وبين ما يحدث في الحاضر ووحشية بيدال ومحاولات المقاومة للقضاء عليه ومحاولاته هو لقتل المتمردين وتعذيب من يقبض عليهم وقتلهم .. وبين ما يحدث لأمها ومعاناتها مع الحمل ومحاولات الطبيب لمساعدتها .. تضم الرواية ايضا قصص جانبية لماضي المتاهة والطاحونة والبئر وحكايات من العالم السفلي .

"ألا تبدو حكايات الجنيات أصدق كثيراً من تلك التي يتظاهر الكبار بأنها حقيقة هذا العالم؟ وحدها الكتب تتطرق إلى كل الأشياء التي لا يريد منك الكبار أن تسأل عنها: الحياة . الموت. الخير والشر . وماذا يهم حقاً في الحياة إن لم تكن تلك الأشياء ؟



ما بين الواقع والخيال ، مابين ظلم الطغاة والعالم السحري ، مابين الفانتازيا والسوداوية تقع أحداث هذه الرواية ..
وما بين طفولة الحكايات والشخصية الرئيسية وخيال الجنيات وما بين الدموية وقسوة وإنعدام إنسانية البشر سواء في جزء الحاضر أو الحكايات الخيالية دخلت أنا المتاهة .



كما قلت في البداية لم أتحمس للرواية كثيرا خاصة أنى أصبحت أبتعد عن الروايات التي يكون ابطالها أطفال لكني رغبت في خوض التجربة كما ذكرت . لن أنكر انى أحيانا كنت أشعر بطفولية الرواية وأحداثها وأتسائل ما هذا الذي اقرأه ؟! ولماذا أستمر في القراءة ؟! الرواية طفولية ؟( بالعامية كده : أنا ايه اللى جابني هنا ؟!😅) لكن لن أنكر أيضا أن الرواية والأحداث وعالم السحر والخيال ومزجه مع سوداوية الواقع وبؤسه كانت تجذبني وتُرغمني على إستكمال الرواية بجانب سلاسة الأسلوب والترجمة ، تحية لمارك جمال الذي لم يخذلني في أى ترجمة له حتى الآن حتى حين ترجم من الإنجليزية على غير عادته 👏❤️

كانت بإختصار تجربة مختلفة بالنسبة لي وممتعة وخفيفة ، رواية لم أتوقع أن أكملها وتعجبني لكنها نجحت في مخالفة توقعاتي وأعجبتني 🙃😅( يمكن عشان في شوية سوداوية وبؤس في النص برضه 😉🤣)

وبما أن الرواية مأخوذة عن فيلم ( جملة لازلت أشعر بالغرابة وأنا اكتبها 🙃) سأحاول أن اشاهد الفيلم " Pan’s Labyrinth" .

تقييمي ٣.٥ / ٥

١٢ / ٧ / ٢٠٢٥

تحديث بعد مشاهدة الفيلم:
الفيلم جمييل الحقيقة وأداء الممثلين رائع 😍❤️
وأغرب جملة بالنسبالى هقولها : هي أن الرواية قدمت الفيلم واحداثه ومشاعر وأفكار الممثلين بشكل رائع .
الفرق بين الرواية والفيلم هي القصص الجانبية اللى ضافتها الكاتبة بالاتفاق مع مخرج الفيلم وكانت مميزة الحقيقية .

[Nastaran · Rating 5 out of 5]

اگر کتابا نبودن؛ شاید نمیتونستیم چهره‌ی زشت جنگ رو به صورت ملموس درک کنیم و شاید این یکی از رسالت‌های نویسنده‌هاس. اگه داستان هزارتوی پن، ب�� خیال و رویا عجین نبود؛ احتمالا انقدر محبوب نمی‌شد و افراد کمتری بخاطر زندگی ناگوار افلیا(و کودکان هم‌دوره‌ش) اشک میریختن.
بسیار جذاب و زیبا بود؛ البته الان واقعا قلبمو اندوهگین کرده ولی این از زیباییش کم نمی‌کنه…

[محمد خالد شريف · Rating 5 out of 5]

"لا يُدرك الفانون أن الحياة ليست كتاباً تغلق دفتيه بعد أن تقرأ الصفحة الأخيرة."

رواية "متاهة پان" هي واحدة من أفضل روايات الفانتازيا التي قرأتها في حياتي، فهي رواية فانتازيا تشعر من الوهلة الأولى أنها موجهة لليافعين وما يكبرهم قليلاً، ولكن بمجرد أن تغوص في عالمها الساحر، ستجدها تصلح لجميع الأعمار حيث أن الرواية تحمل فلسفة شديدة العمق والتركيب، وستجعلك منبهراً بكل فصولها الخيالي منها والواقعي.

تبدأ قصتنا عندما ترتحل "أوفيليا" -بطلة الحكاية- إلى بيت يُجاور غابة مُظلمة، تبعاً لزواج أمها من أحد قيادات النظام المُهيمنة على الحكم في ظل الحرب، فتجد نفسها بداخل صراع بين واقع فيه زوج أم ظالم وقاس، ومغامرة ساحرة مع "فاون" يخبرها بحقيقة الأشياء عن حياتها وماضيها، وجنيات تُساعدها، ومغامرات ساحرة خيالية عديدة، في ظل أن تهرب من الواقع المؤلم الذي تعيشه إلى الخيال الذي برغم ظلاميته أحياناً فهو عادل، على عكس الحياة.

"أقدارنا تكمن في خياراتنا."

ودون الإمعان في تفاصيل الحكاية، تجنباً للحرق، فقد رسم "غييرمو دل تورو" حكاية تتأرجح بين الواقع والخيال، حكاية سياسية اجتماعية شديدة الواقعية، وحكاية مليئة بالوحوش والمخلوقات الخرافية الساحرة، تتماس أطراف الحكايتين، حتى النهاية، وربما بعدها أيضاً، فتجد أن كل حكاية صلبة بما يكفي، مُتماسكة بما يكفي، ويُمكن أن تنظر لها كاملة من البداية حتى النهاية، دون أن تشعر بخللاً ما، وذلك، ما رفع قدر الرواية -بالنسبة لي- وجعلها هامة في روايات الفانتازيا، فقد سمح لنا الكاتب أن نؤمن بنهاية على أخرى، وضع لنا الخياران متساويين ومتماسين، عن مواجهة الواقع بالخيال، وفلسفة "دل تورو" الظلامية عن الواقع القاس.

"إنك تكبرين. وقريباً ترين أن الحياة لا تُشبه حكاياتك الخرافية."

ويطرح "دل تورو" عدة تساؤلات عن حقيقة العالم، هل نحن مسئولون تماماً عن أقدارنا من خلال اختياراتنا؟ أم أن أقدارنا محسومة من قبل؟ بكل تأكيد لا، فأقدارنا ترتكز على خياراتنا، من خلالها تتشكل وتحدث. وهل الخيال بوحوشه المُرعبة ومخلوقاته الظلامية المُهلكة، أكثر رعباً وقسوة من الواقع؟ لا بكل تأكيد لا، وحوش الواقع أكثر رعباً وقسوة من وحوش الخيال، فوحوش الواقع قلبهم كالصخر، ويتلذذون بقتل بني جنسهم لمجرد اختلاف في وجهات النظر.

المُثير للاهتمام أن الرواية كانت فيلم في البداية، "Pan’s Labyrinth" ثم تحولت إلى رواية على يد كاتب السيناريو نفسه "غييرمو دل تورو" والكاتبة الألمانية "كورنيليا فونكه"، وأدعي أن الرواية إضافة مهمة للفيلم، بل ومُكملة، تشعر بأن الرواية والفيلم يُكملان بعضهما البعض، فقد لا يهم ترتيب قراءة الرواية أو مشاهدة الفيلم، المهم أن تقوم بالاثنين لتحصل على متعة التجربة كاملة.
بالإضافة إلى أن الرواية بها بعض الفصول والحكايات الساحرة من خيال "فونكه" وحدها وبموافقة "دل تورو" عن الحكايات الساحرة التي أسسها "دل تورو" في الفيلم، جاءت ترجمة هذا العمل من اللغة الإنجليزية من قبل "مارك جمال" -لأول مرة- ورغم أن العمل مكتوب في الأصل باللغة الإنجليزية إلا أن روح الرواية إسبانية تماماً، في بناء الأحداث والخيال والفانتازيا، وحتى في الألفاظ؛ الهوية الاسبانية هي المسيطرة والوحيدة على الأحداث.

ختاماً..
"متاهة پان" واحدة من أجمل روايات الفانتازيا التي قرأتها في حياتي، رواية لطيفة ومؤثرة وواقعية أيضاً، انبهرت بفيلمها أيضاً، وملخصاً، أحببت كل صفحة فيها. وبعد النهاية، على حسب المكان الذي ستقف فيه، سترى إذا كانت الرواية ظلامية أم سعيدة أم كليهما؟

بكل تأكيد يُنصح بها.

[Charles Edwards-Freshwater · Rating 2 out of 5]

First of all, I want to say that Pan's Labyrinth is one of my all time favourite films in the world. It is such a wonderful blend of dark magic, wonder and grim reality that it is everything I've ever wanted from a story and more.

However, the novelisation by Cornelia Funke somehow falls flat. Yes, the story and most of the dialogue remains unchanged, and that's a good thing, as it was already very accomplished and there's no sense in messing with good elements already in place. My issue was more with the lack of description that we are treated to in the novel version - instead of feeling the magic of the labyrinth, the banquet hall with the Pale Man, the muddy roots of the giant tree, instead I feel like we are given basic and mostly rather bland descriptions of the movie scenes, all of which feel quite rushed. For example, in the banquet scene I wanted to really smell the aromas of the food and feel hungry at the thought of the flavours - instead we get a (pretty minimal) list of food and a description saying the room is red like fire...disappointing.

There is little further insight to the story, aside from a few new fairytales that link the events of the novel. These quite nice additions if not a bit lacking in magic themselves.

I think my biggest gripe with the book is that, with such a focus on the magical side etc, it does somehow diminish the ambiguity of the original film, in which the option was always there that Ofelia is imaging the whole thing. This feels very much geared towards us believing in the magic of the labyrinth. For example, when Captain Vidal finds Ofelia speaking to the faun in the labyrinth near the end, Corenlia Funke basically brushes off his inability to see him as his fault for having too much darkness in his heart or some rubbish - it even goes "if he even had one [a heart]" which is just jarringly bad! I guess you can still really try to interpret it as all imaginary and a much more tragic tale, but I feel like this wasn't the direction the writing was going at all.

I also found the prose so variable in quality in places - what was the audience of this book? It's written so much as a simple kids book in places and then we have the swearing and dark realities of the other parts of the plot alongside and it all just feels so disconnected and not throughly thought through. writing out a script with bland descriptions between does not a good book make. I can only assume this novelisation is directly marketed towards people like me who love the film, not people looking to discover the magic of this story for the first time - and that's rather a shame.

Overall a pretty lifeless attempt and the film does it much, much better.

[aLirEza nEjaTi · Rating 4 out of 5]

کتاب هزارتوی پن جزو قشنگ‌ترین تک‌جلدی‌هایی بود که این اواخر خوندم!

متن ساده و تقریبا خطی کتاب، هضم و جلوبردن داستان رو ساده‌تر می‌کرد و داستانی که ارائه می‌شد ساده ولی عین حال جذاب و دنبال‌کردنی بود.
تصاویر استفاده‌شده داخل کتاب هم به زیبایی متن اضافه می‌کرد.
اوایل کتاب کلی اطلاعات به‌ظاهر زیاد از حد داخل متن چپونده میشه که منو شخصا گیج می‌کرد ولی با جلو رفتن داستان تیکه‌های پازل کنار هم قرار می‌گرفتن و روایت روان جلو می‌رفت.
ولی خب چیزی که بیشتر از همه این کتاب رو جالب می‌کرد برای خواننده، از نظرم نگاه متفاوت و عجیب افلیای کوچک و کم‌سن به دنیای تاریک و سیاه آدم‌بزرگ‌ها بود و تقابل این دو دیدگاه جاهایی آدم رو عمیقا به فکر می‌برد و متأثر می‌کرد.
درباره‌ی ترجمه‌ی شیرین و دلچسب آقای حاجی‌زاده هم که هرچی بگم کم گفتم. مشخصا با دل‌و‌جان سر این کار نشسته بودند و وقت گذاشته بوده‌ن و معروفه که "بر دل نشیند هر آن‌چه از دل برآید"

من از دوستداران و طرفداران کارهای دل‌تورو هستم و فیلم هزارتوی پن خیلی مجذوبم کرد اون زمان. حالا هم کتابش دوباره یادآوری خوبی بود. ^_^

[Rachel (TheShadesofOrange) · Rating 4 out of 5]

4.0 Stars
This is one of my favourite movies so it's not a huge surprise that I love the adapted book. Often novelizations can be weak, but that was not the case here with the screenplay writer involved in this adaptation. This story is so dark and emotional. I love this unique blend of fantasy horror, especially when the horror comes from the humans. I highly recommend the novel. It completely holds up on its own.

[آلاء · Rating 5 out of 5]

رواية تستحق من النجوم مقدار ما أحبت الأميرة موانا مملكة الأرض العليا حيث الشمس والقمر والنجوم.
يحكى أن أميرة صغيرة فتنتها مخلوقات الأرض فضلَّت طريقها إلينا وفقدت مملكتها وعلقت فوق الأرض، كانت موانا على الأرض تدعى أوفيليا اليتيمة التي ولدت لتعيش في إسبانيا زمن فرانكو الديكتاتور وحرب جنوده ضد المقاومة الشعبية المعارضة للعسكريين..

ومع خوفها من الوحش الذي سكنت منزله وبرغم زجر أمها لها، لم تتوقف أوفيليا عن قراءة كتبها وتصديق السحر الذي تقرأه وكأنها تشعر في داخها بالأميرة موانا التي
نسيت وجودها لفترة من الزمن، والتي تعرف الكثير عن السحر في هذا العالم..

فيلم متاهة بان من الأفلام التي اسرتني من اللحظة الأولى، شاهدته مرات ومرات مع إني كنت في سن لا تسمح بفهم الفيلم كاملا مثل شخصية الجنرال وجنوده، ولم أدرك الفترة التاريخية التي تدور بها الأحداث ولا علاقتها بالحرب في إسبانيا أو أي شيء واقعي وكنت مثل أوفيليا أكثر ثقة واهتماما بالخيال والسحر والجنيات، لم أتخيل ان تضيف المعالجة الروائية هذا القدر من الجمال للفيلم لتكتمل التجربة وتعيد
استمتاعي بفيلم مفضل قديم..

لاحظت إن المترجم العبقري مارك جمال ذكر إنه أحب التجربة المختلفة لهذا العمل وقرر ترجمته مع أن النص باللغة الإنجليزية لا الإسبانية أو البرتغالية..وأنا ممتنة له على المغامرة التي منحنا إياها بترجمته المبهرة دائمًا.

[Trish · Rating 5 out of 5]

This is one of the prettiest books and one of the most hauntingly beautiful stories I own. Some of you might be familiar with Guillermo del Toro's movie of the same name and yes, it is that story.

Ofelia is a young girl living in Spain during Franco's regime. Her father is dead and her mother has remarried so she is now living with the dreadful Capitán Vidal. Her mother is only 32 years old but already disillusioned and heartbroken and therefore not able to really connect and communicate with her daughter. Suffice it to say that Ofelia's relationship with her stepfather is even worse.
Add to that the constant danger as this is a time of conflict in Spain and the strain of her mother being pregnant with Ofelia's half-brother, it being a difficult pregnancy too, and you know why the girl is so desperately seeking shelter in her fairy tales.
One day, while exploring her new surroundings, she discovers actual fairies and goes on her very own quest full of giant toads, mysterious keys, magical cures and dangers beyond imagination.

Yes, I've seen the movie (the first time was many years ago) so I already knew what would happen, but reading the novel version of the story was enchanting regardless. I always loved this story because it so well captures the spirit of the fairy tales of old that weren't as bright and happy as the Disney versions so many children are exposed to nowadays. No, fairy tales were dark and frightening just like the real world because they were supposed to teach children how to recognize the monsters in order to survive. And yet, despite the grimness, there was always also a certain comfort in them as clever and good children usually found a way to persevere.

Anyway, what makes this version of Guillermo del Toro's fairy tale so special is that the art comes from my favourite German author: Cornelia Funke. Before she ever wrote a book, she was a book illustrator and her style is somewhere between charming and gorgeous. She herself loves fairy tales (the original kind) as much as I do and as much as Guillermo del Toro seems to so this team-up was perfect.

All illustrations are black-and-white but that rather enhances the feel of this story to be honest (and CF's illustrations always are b/w).
This is how the single pages are designed, with the text framed by the magic tree(s):

And then we get a few full-page illustrations of key moments, some of which are easily recognizeable to people who've already seen the movie:

My favourite one is probably this one:


So yeah, a gorgeous book with a fantastic if heartbreaking story that I'm very proud of having on my shelf. I cannot recommend this enough to young and old (and everyone in between).

[Claudia - BookButterflies · Rating 5 out of 5]

Wow! Dieses Buch hat mich wahnsinnig begeistert! Ein Horror-Märchen, dessen Grundlage ein Film ist (den ich vorher nicht gesehen habe - Pany Labyrinth) >> Das ist ja schon einmal sehr ungewöhnlich. Der Film ist wohl 1 zu 1 nacherzählt, allerdings schmückt Cornelia Funke das Ganz zum einen durch ihren unfassbar wunderschönen und tiefgründigen Schreibstil aus und zum anderen ergänzt sie die Geschichte um kleine Kurzgeschichten, die sie neu "erfindet". Herausgekommen ist eine düstere und trotzdem wunderschöne Geschichte, die märchenhaft aber nicht abgedroschen ist.
Das Ende hat mich zufrieden zurück gelassen, auch wenn es viel Interpretationsspielraum lässt - Aber ich mag so etwas (...wenn es gut gelöst ist) unheimlich gerne.

Das Video zum Buch: https://www.youtube.com/watch?v=PBSUP...

PS: ...und am Wochenende wird der Film geschaut!

[Patricija · Rating 5 out of 5]

This was one of my most anticipated releases of the year, and I was NOT DISAPPOINTED. Cornelia Funke (+ Guillermo del Toro) did it again.
This is dark, twisted, whimsical and I'd recommend it for Halloween, and definitely not for kids if they don't like scary stuff.
So TGW: Abuse, war, gore, slaughter, torture, death and other.
Eventhough in the synopsis, it says there are multiple stories (which there are), there are all connected and form one bigger story, and also, the main story is always in the main focus so you can't read this as a short story collection.
I loved all the creatures in this book, especially because in one point I wasn't sure if some of them are the good guys or bad guys which made me love the book even more. From all the characters, I loved Mercedes most due to how courageous she is and her role in the book.

P.S I did not see the movie yet

[Parastoo Khalili · Rating 5 out of 5]

کم پیش میاد کتابی به این عجیبی بخونم و واقعا عاشقش بشم.
مطمعئنم دیگه همه فیلم هزارتوی پن رو دیدن ولی باز هم مثل همیشه کتاب در مقابل فیلم خیلی بهتر بود.

اولین چیزی که خیلی دوست داشتم لحن راوی بود.
لحن گفتار راوی جوری بود که حس کردم خودم راوی داستان هستم و اون چیزی که دارم می‌بینم یا توی ذهنم داره اتفاق می‌افته رو دارم برای خواننده نقل می‌کنم. هیچ‌جا فکر نکردم که راوی بیشتر از من میدونه.

شخصیت‌ها از همون اول برام عزیز بودند؛
افلیای کوچک اما قوی که سعی می‌کرد خود واقعیش رو بیابه و دوست داشت داستان‌ها و تخلیاتش به واقعیت بپیوندند. افلیا به قدری قوی بود که به حرف بقیه اهمیت نده و سعی کنه خودش همه چیز رو کشف کنه و به این درک برسه که آیا جادو وجود داره یا نه.
کارمن، مامان افلیا، برای من نشون دهنده‌ی زنی بود که زندگی اون رو توی یه جاده‌ی سخت قرار داده بود و اون گم‌شده بود، اون ترسیده بود وشاید بشه گفت کاری رو انجام داده بود که در اون زمان، حتی در این زمان، جامعه می‌گفت انجام دادنش درسته. اون خودشو فدا کرده بود.
مرسدس و دکتر فریرا برای من افرادی بودند که دنبال آرامش بودند. آرامش، چیزی که لازمه‌ی ادامه‌ی زندگی هر انسانی هست.
فان، برای من موجود افسانه‌ای نبود. فان به من حس خود افلیا رو منتقل می‌کرد. طوری که حس می‌کردم فان شخصیتش رو از موآنا قرض کرده تا به افلیا یادآوری کنه که چه کسی بوده.
و در آخر هر داستانی به یک شخصیت بد احتیاج داره.
شخصیت بد داستان فردی بود به نام ویدال.
وقتی کتاب به فصل‌هایی میرسید که درباره ی ویدال صحبت می‌شد، می‌تونستم فجیع بودن این شخص رو حتی از روی کلمات هم حس کنم و تعجبم از این بود که چطور یک فرد میتونه تا این اندازه سنگ‌دل باشه و از کشتن یک انسان لذت ببره؟ به نظرم شخصیت ویدال از روی تمام سنگ‌دلان تاریخ ساخته شده بود.

این کتاب رو من خیلی دوست داشتم و پایان بندیش رو واقعا پسندیدم و اشکم رو درآورد.

[h o l l i s · Rating 4 out of 5]

So, I totally thought this was an MG story and hahahaha no.

I don't know about the rest of you but when I think Pan's Labyrinth I think [insert creepy dude with eyes in the palms of his hands here]. I only saw the movie once, a million years ago, and I thought this was an extension of the story or just inspired by it. But from what I understand (because I sure don't remember enough to say for certain) is that this is an expanded, additionally layered, version of the movie itself.

Which should tell you who should or should not be reading this.

This is classified as YA I think but it is quite dark, if not considered outright horror, but it's not just the fantastical elements that are dark. It's the human elements, too. The brutalities done not only by bad men during times of war but bad men, period, who need no excuse.

There is melancholy and bitterness and grief and loneliness and yet the enduring belief in magic, in fairytales, in hope, too. The story is both bleak and yet also whimsical, captivatingly creative and cringey creepy, and the illustrations were just gorgeous.

This book consumed me and I loved every moment.


** I received an ARC from the publisher (thank you!) in exchange for an honest review. **

---

This review can also be found at A Take From Two Cities.

[Edgarr Alien Pooh · Rating 4 out of 5]

Mexican film director Guillermo del Toro teams up with author Cornelia Funke to bring a novelization of his 2006 movie, Pan's Labyrinth. This review is not a book vs movie comparison as I have not seen the movie.

Pan's Labyrinth is a gothic, mystical, magical fantasy but dark, oh so dark. The story takes place in Spain during the reign of General Franco during WWII. Franco, as you are aware, was aligned with the Germans during the war and with a magical twist, the plot reflects the Fascism of the times.

Ofelia and her Mother join her new Stepfather in his house in the middle of a forest where he fights the rebel causes. The war is just background noise where the real battle is taking place in the household. It is immediately clear to Ofelia that neither she nor her Mother is important to Vidal but her Mother needs the comfort of the relationship and can never verbally announce her concerns. Ofelia finds an ally in the housekeeper, Mercedes.

Forced to entertain herself Ofelia discovers the magic of the residence. It is a magic deeply ground in a sordid history but for Ofelia, it holds the key to her future.

No idea if this follows the same storyline as the movie but definitely a fun and entertaining read. Not anymore I can tell you without spoiling the book so I shall leave it at that.

[Brittany McCann · Rating 4 out of 5]

In true Guillermo fashion, this was another enjoyable novel.

Cornelia's designs are beautiful and go perfectly with the narrative! It wasn't quite as engrossing as The Shape of Water as it was more for a younger audience, but I want to watch the movie again.

This novel gave a much more intimate account of the story.

I love these books!

4-4.5 stars

[Bradley · Rating 5 out of 5]

My friend got me a beautifully illustrated version of this book and it has been a delight to fall into this story again. I'm sure a ton of us have seen the original movie.

This book is very much that story.

How does it compare? Well.

Is it as freaking DARK as the original fairy tale? Yes. Scarily so. The sense of oppression, desperation, magic, and YA horror is evident from the beginning and culminates in a true tragedy by the end.

Although some people might see the light and happiness in this, I suppose, I barely see any light at all. It is disturbing and relentlessly evil.

Of course, that could just be the fascism. *shiver*

[Nils | nilsreviewsit · Rating 5 out of 5]

‘Only books talked about all the things adults didn’t want you to ask about - Life. Death. Good and Evil. And what else truly mattered in life.’
~
Pan’s Labyrinth was originally a Spanish fantasy/horror film written and directed by Guillermo del Toro, that I believe was released in 2006. To say that I enjoyed the film would be such an understatement because to tell the truth, I absolutely adored it and still do. In my opinion it is one of the best fantasy films there is, and will always be special to me.

Therefore, when I saw that Guillermo del Toro and Cornelia Funke (author of Inkheart) were collaborating and releasing a novelisation of Pan’s Labyrinth my excitement for this was through the roof! I’m delighted to say I wasn’t disappointed either, because this book was as enchanting, surreal and as captivating as I hoped it would be. I’d like to note that you do not need to have watched the film before reading this novel, in fact I’d personally suggest reading this one first.

The story is set in a remote village in Spain, in 1944 after Franco's ascension to power and his dictatorship. A young girl called Ofelia is moving with her pregnant mother, after the death of her father, to live with her mother’s new husband - Vidal, who is a captain in Franco’s fascist army. What follows from there is the journey of Ofelia as she discovers a mysterious Labyrinth in the woods near her new home. Its a beautiful, luring place, but not without its dark side. She meets and a ghastly yet seemingly kindly faun called, Pan. However, the quests the faun sets her on are dangerous and filled with horror, and Ofelia soon questions whether she should trust Pan’s guidance.

This book isn’t just a fairytale-esque adventure. Far from it actually, as the dark magical plot with Ofelia is set against the backdrop of a war torn Spain. Vidal, the Capitan, is as disturbing and dangerous as the fantastical creatures Ofelia meets. He is quick to temper, cruel, and has a rather sadistic side. There are resistance fighters hiding in the woods that are intent on liberating the rationed food and medicines they need. Vidal’s sole mission is to eradicate each one of them, which he relishes in doing. There are some quite violent scenes from him, that realistically show his psychopathic nature. He was one of those villains you could truly hate and wish for his comeuppance. Pan’s Labyrinth is most definitely multi layered and shows a stark and poignant portrayal of the horrors of warfare.

I feel here that Del Toro and Funke both effectively illustrate to the reader that monsters come in all shapes and sizes. There are outright nightmarish monsters such as The Pale Man who eats children, then there are cruel, monstrous humans like Capitan Vidal, and there are also more subtle, manipulative beings like the Faun, who are just as perilous. I’m utterly awed by the amount of themes this beautiful short novel managed to pack in, and it just showed how perfect the fantasy genre is to reflect on so much.
~
‘Evil seldom takes shape immediately. It is often little more than a whisper at first. A glance. A betrayal. But then it grows and takes root, still invisible, unnoticed. Only fairytales give evil a proper shape. The big bad wolves, the evil kings, the demons and devils...’
~
The narrative also alternates between the past and the present, which I thoroughly enjoyed. Predominantly we follow Ofelia’s quest, and another main character, Mercedes, as she tries to protect her brother - a rebel resistance fighter. Then there were also many chapters that were seemingly separate short fairytales. These told stories of a princess who disappeared, a witch and a curse, a watchmaker, and so on, but these actually extremely cleverly intertwined with the main narrative. It was really gratifying picking up clues and discovering how all these narratives connected. The illustrations that accompanied the beginning of each of these tales were such a welcomed addition too as it truly enhanced the experience by seeing the visual representation of some scenes.

I honestly feel that Pan’s Labyrinth is a ‘modern’ classic tale that pays homage to the style of the Brothers Grimm. Del Toro and Funke’s beautiful lyrical prose brings to life a story of loss, hardship, and ultimately of sacrifice. This is one novel I hope many will fall in love with, like I did.

A huge thank you to Bloomsbury publishers for sending me a proof copy of Pan’s Labyrinth. This book is released on 2nd July 2019.
All quotes used in this review are taken from an uncorrected proof and are subject to change upon publication.

[Mahsa.Badrian · Rating 3 out of 5]

یه جایی اون وسطا حس میکنی این فانتزی نیس! استیصاله! استیصال خالص. از جنس ترس. خیال نیس بیچارگیه! از جنسی که هممون قطعا تجربه کردیم. هنرمندانست! بیشتر از هرچیزی نشون میده جنگ حتی خیالم سیاه میکنه.
و در اخر، جناب حاجی‌زاده. عجیب ترتمیز ترجمه میکنی. درست نیس! این حد از پرفکشن درست نیس!

[Tucker Almengor · Rating 4 out of 5]

Many thanks to HarperTeen for sending me a copy in exchange for an honest review

I enjoyed the story but the truly amazing part of this book was its gorgeous design.

| Goodreads | Blog | Pinterest | LinkedIn | YouTube | Instagram

[Yeganeh · Rating 5 out of 5]

شاهدختی که زاده ماه بود اما عاشق خورشید شد...


پ.ن : ترجمه کتاب فوق العاده لذت بخش و عالی بود.

[Steve · Rating 4 out of 5]

A splendid companion to the movie (and more on that in a moment), and a nicely packaged YA (young adult) fantasy/historical fiction crossover. As a fan of the movie (again, see below), it's hard for me to be objective about the book, so I'll leave the objectively to others.

As a general rule, I fall into the camp of always reading the book before seeing the movie because, well, I'm a book person, books are always better, movies always leave too much out, etc... Sometime you get those cool moments where movies are homages to the original book ... say the remake of True Grit, the languid and lyrical A River Runs Through It, maybe The Remains of the Day, or even, and now I'm stretching, Watchmen, a movie for folks who loved the graphic novel (everyone else be damned).... I can't count the number of disappointments I've endured watching favorite books on the big screen ... argh, The Time Traveler's Wife and Ender's Game ... and, yes, ... Dune, always Dune, painfully come to mind, but I digress. Increasingly, I simply refuse to go see the movie if I really loved the book.... But this ... this ... is something different. Here, an original screenplay, lovingly presented on the big screen, finally found its way into novel (albeit YA novel) form, more than a decade after we savored it in the theaters....

When the movie came out, a number of years ago (wow ... way back in 2006???), my elder and I were captivated by it - it's an all-time favorite movie for both of us. It was visually stunning (and disturbing and disorienting), and we thought it deserved its Best Original Screenplay nomination, even it only won 3 Oscars (for cinematography, art direction, and makeup)... It won more awards outside the U.S. than in the U.S., and there's a certain logic to that. In any event, as soon as I heard that del Toro was publishing this - with Cornelia Funke adding some artwork ... well, I had a copy sent directly to my elder, and I got a copy for myself as well.

At this point, it's been some time since I last saw the movie, but my sense is there are many ... many ... nuances added (inserted?) in(to) the book that weren't in the movie, and that's OK with me. I liked the pacing and the prose and the art ... although, frankly, I'd have been happier with more art (but you don't always get what you want in life) ... and I thoroughly enjoyed the package as a whole.