പെൺരാമായണം | Pen Ramayanam

by Anand Neelakantan

Genres: Audiobook

101 pages, Paperback

Published January 1, 2019

About the author

Anand Neelakantan is an Indian author, columnist, screenwriter, and public speaker. He is known for writing mythological fictions and has authored ten books in English and one in Malayalam. He follows the style of telling stories based on the perspective of the antagonists or supporting characters of a larger work. His debut work Asura: Tale of the Vanquished (2012) was based on the Indian epic Ramayana, told from the perspective of Ravana—the first book in his Ramayana series. It was followed by series of books based on characters from Mahabharata and Baahubali. His books have been translated to different languages such as Tamil, Hindi, Malayalam, Telugu, Kannada, Marathi, Bengali , Gujarati, Assamese, English and Indonesian Bahasa.

Anand's Asura is one of the 100 books to be read in a life time as per Amazon.[1] The book has sold more than half a million copies across the years. Three of his books have been shortlisted for Crossword Book Award during the respective years. He was listed as one among the "100 top celebrities in India" in 2015 and 2017 by Forbes India. Anand also writes a column for The New Indian Express on current affairs and his fortnightly column is called "Acute Angle".

Reviews

[Rani V S · Rating 4 out of 5]

രാമായണത്തിലെ സ്ത്രീപക്ഷ രചനകളുടെ കൂട്ടത്തിലേക്ക് അ പുതിയതായി ചേർക്കപ്പെട്ട ഒന്നാണ് ആനന്ദ് നീലകണ്ഠൻ എഴുതിയ പെൺരാമായണം .വാല്മീകം, മീനാക്ഷി,ശാന്ത- രാമന്റെ നേർ പെങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് കഥകളുടെ സമാഹാരമാണ് ഈ പുസ്തകം .
വാല്മീകം എന്ന കഥയാകട്ടെ വാൽമീകി മഹർഷി രാമായണം എഴുതാൻ ഇടയാക്കിയ സാഹചര്യത്തെ പ്രതിപാദിക്കുന്നതാണ്. പെണ്പക്ഷിയുടെ വീക്ഷണകോണിലൂടെയാണ് ആണ് കഥ ആരംഭിക്കുന്നത്. കുഞ്ഞുങ്ങളെ നഷ്ടപ്പെട്ട പെൺപക്ഷിയുടെ വേദന മനസ്സിനെ വല്ലാതെ പിടിച്ചു ഉലയ്ക്കുന്നതാണ്.
രണ്ടാമത്തെ കഥയായ മീനാക്ഷി മുക്കും മുലയും ലക്ഷ്മണനാൽ ഛേദിക്കപ്പെട്ടു അപമാനിതയായ ശൂർപ്പണഖയുടെ കഥയാണ്. ശൂര്പ്പണഘയ്ക്ക് മീനാക്ഷി എന്നൊരു പേരുണ്ട് എന്നത് തന്നെ എന്നെ എനിക്കൊരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു . രാമൻ ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം ലക്ഷ്മണൻ തെളിക്കുന്ന തേരിലേറി യാത്രയാകുന്ന സീതയെ കണ്ട് മനസിലെ പ്രതികാരാഗ്നി അണയ്ക്കാൻ കാത്തുനിൽക്കുന്ന മീനാക്ഷിയും സീതയും തമ്മിലുള്ള ഉള്ള സംഭാഷണത്തിലൂടെ കഥ മുന്നോട്ടു പോകുന്നു.
ശാന്ത- രാമന്റെ നേർ പെങ്ങൾ ആകട്ടെ ദശരഥൻ ആദ്യത്തെ പുത്രിയുടെ കഥയാണ് . പുത്രദാഹത്താൽ അലയുന്ന മാതാപിതാക്കൾക്ക് വേണ്ടാത്ത പുത്രി. ഒടുവിൽ അവളെ അംഗ രാജാവിന് ദത്തു പുത്രിയായി കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുന്നു . അംഗരാജ്യത്തിന്റെ വളർത്തു പുത്രിയായി എത്തുന്ന ശാന്തയെ കാത്തിരിക്കുന്നത് . ഋശ്യശൃംഖനെ വശീകരിച്ച് അംഗരാജ്യത്തു എത്തിക്കുക എന്ന നിയോഗമാണ്. ശാന്തയുടെ ജീവിതത്തിലൂടെ കടന്നു പോകുന്ന കഥ ഒട്ടു മിക്ക വായനക്കാർക്കും ഒരു കല്ലുകടിയായി തോന്നാം. വൈശാലി എന്ന സിനിമ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ വരച്ച ചിത്രങ്ങളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പാതയിലൂടെ ഇവിടെ കഥ സഞ്ചരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ആണ്. പലപ്പോഴും പുരാണങ്ങളും കഥകളും ദൃശ്യ ആവിഷ്കരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ചെറിയ കഥാപാത്രങ്ങളും ചെറിയ ചെറിയ കഥാസന്ദർഭങ്ങളും അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രധാന കഥാപാത്രത്തിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി ആയിരിക്കും അവിടെ കഥ നീങ്ങുന്നത് .
അതുപോലെതന്നെ രാമായണത്തിൽ മഹാഭാരതത്തിലോ മാത്രമായി ഒരു കഥാപാത്രത്തിന്റെ കഥ ഒതുങ്ങുന്നില്ല . ഭാഗവതവും വിഷ്ണു പുരാണവും മറ്റു പുരാണങ്ങളും എല്ലാം പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ ഒരു കഥാപാത്രത്തിൻറെ കഥ പൂർണ്ണമാകുന്നുള്ളു. ഇങ്ങനെ പലപ്പോഴും വിസ്മരിക്കപ്പെടുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളെയും കഥാസന്ദര്ഭങ്ങളെയും കഥാരൂപത്തിൽ നമ്മുടെ മുന്നിലേക്ക് എത്തിക്കുന്ന എഴുത്തുകാരുടെ കഴിവ് അഭിനന്ദിക്കാതെ വയ്യ. ഇതുപോലെയുള്ള മറ്റൊരു മാസ്റ്റർപീസ് കൂടി ആനന്ദ് നീലകണ്ഠൻ തൂലികത്തുമ്പിൽ നിന്ന് ലഭിക്കും എന്നുതന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നു

[Meera S Venpala · Rating 3 out of 5]

പരിചിതമായ കഥകൾ, പരിസരം, പറച്ചിൽ. പുതുമയേതും തോന്നിയില്ല.

[Yamini · Rating 3 out of 5]

സ്ത്രീ വീക്ഷണ കോണിൽ ഉള്ള രാമായണം interpretation. ശാന്തയുടെ കഥ കൂടുതൽ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അതിലെ Detailing നന്നായിരുന്നു.

[Ajay Varma · Rating 4 out of 5]

Excellent book

[Manoj Unnikrishnan · Rating 3 out of 5]

രാമായണത്തിലെ സ്ത്രീപക്ഷ രചനകൾ പലതും വന്നിട്ടുണ്ട്, മലയാളത്തിൽ തന്നെയും വിവർത്തനങ്ങളായും. അക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് സമീപകാലത്ത് വന്നൊരു പുസ്തകമാണ് ആനന്ദ് നീലകണ്ഠന്റെ പെൺരാമായണം. അസുര, അജയ പരമ്പര, വാനര എന്നീ പ്രസിദ്ധങ്ങളായ പുരാണ സംബന്ധമായ നോവലുകളും ബാഹുബലി പരമ്പരയും എഴുതിയ ആനന്ദ് നീലകണ്ഠന്റെ ആദ്യ മലയാള സംരംഭം എന്ന പ്രത്യേകതകൂടി ഈ പുസ്തകത്തിനുണ്ട്. വാല്മീകം, മീനാക്ഷി, ശാന്ത - രാമന്റെ നേർപെങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു ലഘുകഥകളുടെ സമാഹാരമാണ്‌ പെൺരാമായണം.

വിശന്നു വലഞ്ഞു കൂട്ടിൽ കിടന്നു കരയുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ആഹാരം തേടിപ്പോയ തുണയെ കാത്തിരിക്കുന്ന പെൺകിളി. കുഞ്ഞുങ്ങളെ തിന്നാനെത്തുന്ന കരിനാഗം. ഒന്നാം ദിവസം കൂടോളമെത്തിയ കരിനാഗത്തെ ഏറെ പണിപ്പെട്ട് ആട്ടിപ്പായിച്ചു പെൺകിളി. കൂടിനും തനിക്കും പറക്കമുറ്റാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും കാവലും രക്ഷയും തരേണ്ട ആൺകിളി അടുത്തില്ലാത്തതിന്റെ പരിഭവവും ഭീതിയും അന്ന് ഏറെ വൈകി ഭക്ഷണവുമായി തിരിച്ചെത്തിയ ആൺകിളിയോടു പറയുന്നുണ്ടവൾ. ഇനിയൊരിക്കലും ഇങ്ങനെ പോവരുതെന്ന് കെഞ്ചുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും പിറ്റേന്നും ഓമനമക്കളുടെ കരച്ചിൽ ആൺകിളിയെ ഇരതേടിപ്പോവാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. അന്ന് കരിനാഗത്തിന്റെ ആഗ്രഹം സഫലമാകുന്നു. മക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ടു, വിഷം തീണ്ടിയ ശരീരവും, പോവരുതെന്നു പറഞ്ഞിട്ടും ദൂരെ പോയ ഇണയോടുള്ള പകയുമായി താഴെ വീണ പെൺകിളിയെ പുഴക്കരയിലെ ആശ്രമത്തിലെ താപസൻ (വാല്മീകി) ശുശ്രൂഷിക്കുന്നു. ഇത് കണ്ടു ദൂരെയിരുന്നു കരഞ്ഞും സമ്മാനങ്ങളുമായി അടുത്തുവന്നും ഇണയുടെ പരിഭവം മാറ്റാനായി ആൺകിളി കാലങ്ങളോളം വിഫലശ്രമം നടത്തുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു നാൾ ഇണക്കിളിയുടെ മനസ്സലിയുന്നു. രണ്ടു പേരും ഒരുമിച്ചു പറന്നു മരക്കൊമ്പിൽ ഒന്നാവുന്നു. അന്നേരം തന്റെ കുടിലിൽ വിശന്നു കരയുന്ന മകളെ ഓർത്തു കാട്ടിൽ വേട്ടയ്ക്ക് വന്ന വേടൻ ആൺകിളിയെ അമ്പെയ്തു വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഇത് കണ്ടുവന്ന വാല്മീകി ദുഖിതനും കോപാക്രാന്തനുമായി വേടനെ ശകാരിച്ചു ശപിക്കുന്നു.

മാ നിഷാദ പ്രതിഷ്ഠാം ത്വമഗമ: ശാശ്വതീ: സമാ:
യത്ക്രൗഞ്ചമിഥുനാദേകമവധീ: കാമമോഹിതം.
- (രാമായണം, ബാലകാണ്ഡം, രണ്ടാം സർഗം, പതിനഞ്ചാം ശ്ലോകം)

ആദികവി വാല്മീകി രാമായണം എഴുതാനിടയായ സാഹചര്യം. പ്രേമചേഷ്ടകളിലേർപ്പെട്ടിരുന്ന ഇണക്കിളികളായ ക്രൗഞ്ചപ്പക്ഷികളിലൊന്നിനെ വിശപ്പുമൂലം അമ്പെയ്തു കൊന്ന വേടനോട് അത്യധികം വ്യസനത്തോടെയും ക്രോധത്തോടെയും വാല്മീകി പറയുന്നതാണിത്. “അല്ലയോ കാട്ടാളാ, കാമമോഹിതരായ ക്രൗഞ്ചപ്പക്ഷികളിലൊന്നിനെ കൊന്നതിലൂടെ നീ എന്നെന്നേക്കുമായി മഹത്വം ലഭിക്കാതെ പോകട്ടെ”. ഈ സന്ദർഭമാണ് പെൺരാമായണത്തിലെ വാല്മീകം എന്ന ആദ്യകഥയ്ക്ക് ആധാരം. പെൺകിളിയുടെ പക്ഷത്തു നിന്നും പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയ വാല്മീകം വളരെ നല്ലൊരു കഥയാണ്. (മുകളിൽ കൊടുത്ത ശ്ലോകം ഈ കഥയിൽ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ അതിൽ ‘ത്വമഗമ:’ വിട്ടു പോയതായി കണ്ടു. പണ്ട് സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ സംസ്കൃതം രണ്ടാം ഭാഷയായി പഠിച്ചിരുന്നു. അന്ന് പഠിച്ച ഈ ശ്ലോകം ഇന്നും ഓർമ്മയിൽ കിടപ്പുണ്ട്. അതിനാൽ പുസ്തകത്തിലെ പിഴവ് ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടെന്ന് മാത്രം.)

ലങ്കാരാജകുമാരി മീനാക്ഷി അഥവാ ശൂർപ്പണഖ (ശൂർപ്പനഖ) വനമധ്യത്തിൽ കണ്ട സുമുഖനും സുന്ദരനും ബലവാനുമായ മുനികുമാരനെ കണ്ടു മോഹിതയാവുന്നു. എന്നാൽ അവൾ മുനികുമാരന്റെ അനിയന്റെ കൈകളാൽ മൂക്കും മാറിടവും ഛേദിക്കപ്പ���ട്ട് വിരൂപയും അതിലേറെ അപമാനിതയും ആവുന്നു. ഈ സംഭവത്തിന് ഒരുപാട് കാലത്തിനു ശേഷം നടക്കുന്നൊരു കാര്യമാണ് രണ്ടാം കഥയായ മീനാക്ഷിയിൽ പറയ��ന്നത്. രാമനാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട സീത, ലക്ഷ്മണൻ നയിക്കുന്ന തേരിൽ കയറി അയോധ്യയുടെ നഗരവാതിലിലൂടെ പുറത്തു വരികയാണ്. സീതയെ കണ്ട് ഒരിക്കലെങ്കിലും തന്റെയുള്ളിലെ പ്രതികാരാഗ്നിയെ പുറത്തു കളയണം എന്ന കാലങ്ങളോളമുള്ള മോഹം തീർക്കാൻ വരുന്ന മീനാക്ഷിയും. എന്നാൽ നേരിൽ കണ്ടപ്പോൾ പകയുടെ തീ അണയുന്നു. സീതയെ നോക്കി മനസ്സിൽ വന്ന ആദ്യ വാക്ക് ‘പാവം’ എന്നായിരുന്നു. മീനാക്ഷിയെ മനസ്സിലായപ്പോൾ സീത രഥം നിർത്താനാവശ്യപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് സീതയും ശൂർപ്പണഖയും തമ്മിലുള്ള സംസാരം. ഈ കഥാസന്ദർഭം എനിക്ക് പുതിയതാണ്. കാഥാകൃത്തിന്റെ ഭാവനയാണോ അതോ ആദികവിയുടെ എഴുത്താണിയിൽ വിരിഞ്ഞ യഥാർത്ഥ കഥയാണോ എന്നറിയില്ല.

മൂന്നാമത്തെ കഥയായ ശാന്ത - രാമന്റെ നേർപെങ്ങൾ രാമനും മുന്നേ ദശരഥന് കൗസല്യയിൽ ജനിച്ച ആദ്യപുത്രി, രാമായണത്തിൽ അധികം പരാമർശിക്കപ്പെടാത്ത, ശാന്തയെ പറ്റിയുള്ളതാണ്. പുത്രമോഹവുമായി നടക്കുന്ന അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വേണ്ടാത്ത, ഒരധികപ്പറ്റു പോലെ അയോദ്ധ്യയിൽ ജീവിക്കുന്ന, പതിനാറു വയസ്സ് തികഞ്ഞപ്പോൾ ദശരഥന്റെ സുഹൃത്തായ അംഗരാജാവ് രോമപാദന് (ലോമപാദൻ എന്നാണ് കൂടുതലും കേട്ടിട്ടുള്ളത്) ദത്തുപുത്രിയായി കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടി വന്ന ശാന്ത. അംഗരാജ്യത്തിന്റെ വളർത്തുപുത്രിയായി വരുന്ന ശാന്തക്ക് മറ്റൊരു പ്രധാന കർത്തവ്യം കൂടി ചെയ്യാനുണ്ടായിരുന്നു. ബ്രാഹ്‌മണശാപഫലമായി പട്ടിണിയും വരൾച്ചയും ക്ഷാമവും കൊടി കുത്തി വാണിരുന്ന അംഗരാജ്യത്തെ ശാപവിമുക്തമാക്കുക. അതിനായി ജീവിതത്തിലൊരിക്കലും സ്ത്രീകളെ കാണുകയോ സ്ത്രീസ്പർശമേൽക്കുകയോ ചെയ്യാത്ത ഋഷ്യശൃംഗൻ എന്ന അത്ഭുതമുനികുമാരനെ അദ്ദേഹം വസിക്കുന്ന കൊടുംകാട്ടിൽ ചെന്ന് വശീകരിച്ചു അംഗരാജ്യത്തെത്തിക്കണം. തനിക്കുവേണ്ടി വിധി കരുതിവെച്ച ജീവിതലക്‌ഷ്യം ശാന്തയെ അതീവ ദുഖിതയാക്കുന്നുണ്ട്. സ്വന്തം മാതാപിതാക്കൾക്ക് തന്നെ വേണ്ട, എന്നാൽ തന്റെ വളർത്തച്ഛനും വളർത്തമ്മക്കും വേണ്ടതോ? തന്നെക്കൊണ്ടൊരാളെ വശീകരിക്കണം. തന്റെ ജീവിതം കൊണ്ട് ആർക്കെങ്കിലും ഒരു ഗുണം ഉണ്ടാവട്ടെ എന്ന് കരുതി അവൾ ആ ദൗത്യം ഏറ്റെടുക്കുന്നു. ദേവദാസികളിൽ നിന്നും വശീകരണകല അഭ്യസിച്ചു ശാന്ത ഋശ്യശൃംഗനെ കാണാൻ കാട്ടിലേക്ക് പോകുന്നു. അവളുടെ ദൗത്യം നിറവേറുന്നു. ഈ കഥ എന്തു കൊണ്ടോ എനിക്ക് കഥാകൃത്തുമായി യോജിച്ചു പോവാൻ പറ്റാത്തൊരു കാര്യമാണ് കൈകാര്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. കാരണം എന്റെ അറിവിൽ ഋഷ്യശൃംഗനെ വശീകരിക്കാൻ കാട്ടിൽ പോയത് ഒരു കൂട്ടം ദേവദാസികളാണ്. അക്കൂട്ടത്തിൽ ശാന്ത പോയിട്ടില്ല. ഈ സംശയം തീർക്കാനായി ഞാൻ വെട്ടം മാണിയുടെ പുരാണിക് എൻസൈക്ലോപീഡിയ എടുത്തു നോക്കി. അതിലും ശാന്ത കാട്ടിൽ പോയ സന്ദർഭം എങ്ങും കണ്ടില്ല. ഇവിടെ കഥാകൃത്ത് കുറച്ച് അധികം ആവിഷ്കാര സ്വാതന്ത്ര്യം എടുത്തതായി തോന്നുന്നു.

മഹാഭാരതവും രാമായണവും പല തവണ പലരാൽ അവരവരുടെ യുക്തി അനുസരിച്ചു് എഴുതപ്പെടുകയും വിമർശിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഒരു പക്ഷെ എല്ലാ ഇതിഹാസങ്ങളും അങ്ങനെയാവാം. കാലാകാലങ്ങളായി കേട്ടറിഞ്ഞു വരുന്ന കഥയിൽ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കാം. ആധുനിക സമൂഹത്തിനും അവസ്ഥകൾക്കും അനുയോജ്യമായി കൂട്ടലും കിഴിക്കലും നടന്നേക്കാം. പെൺരാമായണം അത്തരത്തിലുള്ളൊരു ശ്രമമാണെന്ന് കരുതുന്നു.

[Soya · Rating 3 out of 5]

രാമായണത്തിലെ സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളെ ഉപജീവിച്ചു കൊണ്ട് എഴുതിയ വാല്മീകം, മീനാക്ഷി, ശാന്ത - രാമന്റെ നേർ പെങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് ലഘു കഥകൾ അടങ്ങിയതാണ് ഈ സമാഹാരം. ഭഗവാന്റെ സ്നേഹം തേടിയെത്തുന്നതിനുള്ള ശിക്ഷയായി ചെവികളും നാസികയും മാറിടവും ചേദിക്കപെട്ട മീനാക്ഷി എന്ന ശൂർപ്പണക,  ദശരഥന്റെയും കൗസല്യയുടെയും മൂത്ത പുത്രിയായ ശാന്ത എന്ന രാമ സഹോദരി, ഭൂമിപുത്രി യായ സീത എന്നിവരുടെ കഥകളാണ് പെൺരാമായണം.

വാല്മീകി മഹർഷി രണ്ട് ഇണക്കിളിളെ സംരക്ഷിച്ചിരുന്നു, അവരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പാമ്പ് കടിച്ചു കൊന്നിരുന്നു. ഒരിക്കൽ വേടൻ ആൺ കിളിയെ അമ്പെയ്ത്ത് വീഴ്ത്തുന്നു, വീട്ടിൽ വിശന്നിരിക്കുന്ന മകളായിരുന്നു വേടന്റെ മനസ്സിൽ, സ്വന്തം ഇണ മരിച്ചുപോയ  പെൺകിളി തീയിൽ ചാടി ആത്മാഹുതി ചെയ്യുന്നു. വേടന്റെ ഭാര്യ വിശപ്പ് ഉണ്ടായിട്ടും മകൾ ആഹാരം കഴിച്ചതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ  സമാധാനമായി ഉറങ്ങുന്നു.

മാറിടം മുറിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ട ശൂർപ്പണക എട്ട് മാസം ഗർഭിണിയായ സീതയെ കണ്ട് അസൂയപ്പെടുന്നു.

അയോധ്യ രാജ്യത്തെ രാജകുമാരിയായ ശാന്തയെ അംഗ രാജ്യത്തിലെ രാജാവിന് ദാനമായി നൽകുന്നു,  രാജ്യത്തിൽ ആൺ കുഞ്ഞ് ജനിക്കുന്നതിന് വേണ്ടിയാണ് അങ്ങനെ ചെയ്തത്.  കൈകേയി അതിനെ എതിർത്തെങ്കിലും ശാന്തയ്ക്ക് അംഗ രാജ്യത്തേക്ക് പോകേണ്ടിവന്നു. അംഗ രാജ്യത്തിൽ  മഴയില്ലാതെ  അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾ പട്ടിണിയിൽ ആയിരുന്നു. മലമുകളിൽ താമസിക്കുന്ന ഋഷിസൃഘനെ വശീകരിച്ച് നാട്ടിൽ കൊണ്ടുവന്ന് പൂജ ചെയ്താൽ നാട്ടിൽ മഴയുണ്ടാകും, അതിനുവേണ്ടിയാണ്  ശാരദയെ കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നത്. ശാരദ തന്റെ ഉദ്യമത്തിൽ വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു. അയോധ്യയിലെ ദശരഥ രാജാവ് തനിക്ക് ആൺകുഞ്ഞു ഉണ്ടാവാൻ വേണ്ടി പൂജ ചെയ്യാൻ ഋഷിസൃഘനെയും പത്‌നിയെയും ക്ഷണിക്കുന്നു.  സ്വന്തം മകളെ ഗുരു പത്‌നിയായിട്ടാണ് അച്ഛൻ സ്വീകരിച്ചത്. വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ദശരഥ രാജാവിന് നാല് ആൺകുഞ്ഞുങ്ങൾ ജനിച്ചു എന്ന് ശാരദ അറിഞ്ഞു - രാമൻ, ഭരതൻ, ശത്രുഘ്നൻ, ലക്ഷ്മണൻ.  കൈകേയിയുടെ വാക്ക് പ്രകാരം രാജാവിന് രാമനെ കാട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞ് അയക്കേണ്ടി വന്നു, കൂടാതെ ഭരതന് കിരീടാവകാശിയും നൽകി.ആൺ മക്കൾക്ക് വേണ്ടി സ്വന്തം മകളെ ദാനം ചെയ്യേണ്ടിവന്ന രാജാവിന് അവസാനം  സ്വന്തം മകളായ ശാരദയുടെ മടിയിൽ കിടന്നു മരിക്കേണ്ടി വന്നു.


Storytel
2 h 15 min

[Dr. Charu Panicker · Rating 4 out of 5]

മൂന്ന് ലഘു കഥകൾ അടങ്ങിയ പുസ്തകം. രാമായണത്തിലെ സ്ത്രീകളാണ് ഇതിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങൾ. വാല്മീകം, മീനാക്ഷി, ശാന്ത-രാമന്റെ നേർപെങ്ങൾ എന്നിവയാണവ. ആദ്യത്തെ കഥയായ വാല്മീകത്തിൽ രണ്ട് ഇണക്കുരുവികളെ പറ്റിയാണ് പറയുന്നത്. ആ ഇണക്കുരുവികളിലെ അമ്മക്കിളിയെ പറ്റിയും അതിനോടനുബന്ധിച്ച് വരുന്ന പാമ്പും വേടത്തിയും വിശപ്പും ഭൂമിദേവിയുടെ പുത്രിയായ സീതയുമെല്ലാം ഇതിൽ കടന്നു വരുന്നു. മീനാക്ഷി എന്ന രണ്ടാമത്തെ കഥയിൽ ശൂർപ്പണഖയെ പറ്റിയാണ് പറയുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹം തേടിയതിനുള്ള ശിക്ഷയായി മൂക്കും മുലയും നഷ്ടപ്പെട്ട ശൂർപ്പണഖ എന്ന മീനാക്ഷിയെ പറ്റി. ദശരഥമഹാരാജാവിന്റേയും കൗസല്യ മഹാരാജ്ഞിയുടെയും മകളായ ശാന്ത രാജകുമാരിയെ പറ്റിയാണ് മൂന്നാമത്തെ കഥ. ശക്തമായ സ്ത്രീ പക്ഷത്തു നിന്നുകൊണ്ട് എഴുതി ഒരു കഥയാണിത് എന്നു പറയാം. ഈ കഥയ്ക്ക് വൈശാലി സിനിമയുടെ കഥയുമായി നല്ല സമാനതയുണ്ട്. കൈകേയി രാജ്ഞിയോട് കുറച്ചുകൂടി ഇഷ്ടം തോന്നിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിലാണ് ഇത് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. പൂർണ്ണമായി പെൺരാമായണമായി കണക്കാക്കാൻ കഴിയില്ലെങ്കിലും രാമായണത്തിലെ ചില പെൺ കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് അർഹിക്കുന്ന പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നുണ്ട് ഇതിൽ.

[Akhil Gopinathan · Rating 4 out of 5]

ചില പുസ്തകങ്ങൾ മനസ്സിൽ തങ്ങി നിൽക്കും അവ കുറച്ചധികം കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇനിയും വായിക്കാമായിരുന്നല്ലോ എന്ന് തോന്നും, പുനർ വായനക്ക് എടുക്കാൻ കൈകൾ നമ്മളെ പ്രേരിപ്പിക്കും. അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു പുസ്തകമാണ് എനിക്ക് പെൺ രാമായണം. ഭാഷ കൊണ്ടും അവതരണം കൊണ്ടും മികച്ച ഒരു വായന ആയിരുന്നു.

മൂന്നു അധ്യായങ്ങളിലായി രാമായണത്തിൽ ഒരു പൊളിച്ചെഴുത്ത് നടത്തുകയാണ് കഥാകൃത്ത്. താൻ പറ���ാൻ പോകുന്ന രാമായണം സ്ത്രീപക്ഷം ആയിരിക്കണമെന്ന് വാൽമീകി കണ്ടെത്തുന്നതാണ് ഒന്നാമത്തെ ഭാഗം. അവിടെ ക്രോഞ്ച പക്ഷിയെയും വേടനേയും കാണാം. തുടർന്ന് കാണുന്നത് സീതയുടെ പതനം ആസ്വദിക്കാൻ വരുന്ന ശൂർപ്പണഖയെയാണ്. പക്ഷെ അവൾ മുറിവേറ്റ് മടങ്ങുന്നതാണ് നമ്മൾ കാണുന്നത്. അവസാന ഭാഗത്തിൽ രാമായണത്തിൽ അധികമൊന്നും പരമാർശിക്കപ്പെടാത്ത കഥാപാത്രമായ ശാന്തയാണ്. പിതാവിൻ്റെ സ്നേഹത്തിന് വേണ്ടി കൊതിക്കുന്ന ശാന്തയും തൻ്റെ നിലപാടുകൾ വിളിച്ചു പറയാൻ മടിയില്ല കൈകേയിയും വായനക്കാരനെ ഒന്നു അമ്പരപ്പിക്കും.

[Tez Treesa Joseph · Rating 5 out of 5]

ആനന്ദ് നീലകണ്ഠന്റെ ‘പെൺരാമായണം’ രാമായണത്തെ സ്ത്രീകളുടെ കണ്ണിലൂടെ പറയുന്ന ചെറുകഥകളുടെ സമാഹാരമാണ്.
സീതയെ ശക്തമായ മനസ്സുള്ള സ്ത്രീയായും, കൈകേയിയെ ഒരു അമ്മയായി, ശൂർപ്പണഖയെ സ്നേഹത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ച ഒരാളായി, മണ്ഡോദരിയെ ഒറ്റപ്പെട്ട ഭാര്യയായും ഇവിടെ കാണിക്കുന്നു. ഓരോ കഥയും നമ്മൾ ഇതുവരെ കേട്ട കഥകൾക്ക് പുതിയ അർത്ഥം നൽകുന്നു.പ്രത്യേകിച്ച് അവസാന കഥ വളരെ ഹൃദയസ്പർശിയായിരുന്നു.
ലളിതമായ ഭാഷയിൽ എഴുതിയ, ചിന്തിപ്പിക്കുന്ന ഒരു നല്ല പുസ്തകം.

[Meenu Iswar · Rating 4 out of 5]

ഏറെ പരിചിതമായ രാമായണം അധികം പരിചിതമല്ലാത്ത വീക്ഷണത്തിലൂടെ പറയുകയാണ് ഇവിടെ.ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ പോയ സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കു ശബ്ദം നൽകപ്പെടുമ്പോൾ, അവർക്കു പറയാനുള്ള കഥകൾ ഒരേ സമയം അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നതു൦ ചിന്തിപ്പിക്കുന്നതുമാകുന്നു. A very well written, enganging and thought provoking collection of stories, which is indeed captivating and worth reading.

[Derryn Theresa Theresa · Rating 5 out of 5]

A truly feminist book. The narration was epic. Wish I could read more books like this.

[Bobby Abraham · Rating 5 out of 5]

This is a good interpretation of some stories in Ramayana. They certainly feel different when looked from the perspective of some "no so popular" characters. I enjoyed the book.

[Soumya · Rating 4 out of 5]

An amusing point of view of the mythology, makes you want to believe it’s not a myth.