Sædkvaliteten i den vestlige verden er redusert med nesten 60 prosent på mindre enn 40 år. Stadig flere par er ufrivillige barnløse eller strever med å få barn. Fruktbarheten faller verden over. Fint, tenker du kanskje. Det er allerede for mange av oss. Problemet er at menn med dårlig sæd også får et kortere liv med flere sykdommer og helseplager enn andre menn. Et vel så alvorlig problem består i at mennesker ikke er alene om å rammes. Man ser den samme tendensen blant fisk, amfibier, insekter, fugler, reptiler og pattedyr. Hva skyldes dette fallet i forplantningsevne? Er det noe vi kan gjøre for å snu utviklingen? Vil det kunne bære mot en utryddelse av menneskeheten og andre livsformer?
I denne spennende og uhyggelig tidsaktuelle faktaboken retter Niels Christian Geelmuyden søkelyset mot den foreliggende forskning på området. En bok som angår deg, dine barn og barnebarn på en måte som få andre bøker kan sies å gjøre.
Autor "Spermagedonu" stawia przed nami niepokojące pytanie - czy oprócz wszystkich innych zagrożeń, z którymi obecnie mierzy się ludzkość, grozi nam również wyginięcie z powodu... niepłodności?
Po przeczytaniu wstępu pomyślałam: jaka to będzie świetna książka, skoro już na tych kilku pierwszych stronach dowiedziałam się tylu ciekawych rzeczy!
Niestety koleje rozdziały polegały głównie na wyliczaniu czynników, które mogą mieć wpływ na pogarszającą się jakość nasienia i badań, które to potwierdzają. Oczywiście można w tym natłoku niekończących się procentów wyłapać bardzo interesujące informacje, ale większość książki to po prostu klepanie kolejnych liczb, co z czasem zrobiło się trochę nużące.
Jest tu sporo nieścisłości ("najwięcej kadmu znajduje się w fosforze" - kadm nie może znajdować się w fosforze, może ewentualnie znajdować się w skałach zawierających fosforany) i zdań ułożonych tak, że nie bardzo wiadomo, kto z kim i do kogo (moje ulubione to: "(...) warzywa są głównym źródłem spożycia azotanów przez Norwegów, o ile ich poziom w wodzie pitnej jest mniejszy niż 10 mg". Czyj poziom? Warzyw, azonatów czy Norwegów? Trochę się czepiam. Ale tylko trochę. A z tego zdania wynika, że warzyw).
Cała książka wygląda tak, jakby autor miał za dużo badań do przedstawienia - ciągle wraca do tych samych tematów z kolejnymi danymi i do znużenia powtarza niemal identyczne stwierdzenia. Ale z drugiej strony wygląda to też trochę jak lanie wody podczas pisania rozprawki na egzaminie, żeby tę samą treść przedstawić na możliwie jak najwięcej sposobów. Cały rozdział trzeci (Co możemy zrobić) jest po prostu powtórką pierwszego. Skoro w pierwszym Niels wspomniał o zanieczyszczonym łososiu, który pogarsza jakość nasienia, naprawdę nie musi później mówić nam, że nie powinno się go jeść...
Najciekawsze momenty tej książki były niestety równocześnie tymi najkrótszymi, a z niektórymi stwierdzeniami autora po prostu trudno mi się zgodzić. Dlatego, mimo że dowiedziałam się z niej naprawdę wielu niesamowicie interesujących rzeczy, nie mogę Wam z czystym serduszkiem polecić tej pozycji.
Boken er en overveldende og kanskje litt deprimerende samling av forskning, både bra og mindre bra, som peker på at menneskehetens forplantningsevne står for fall, ja boken får det til å virke skremmende, men man må kanskje bli litt skremt for å få opp øynene for det som er i ferd med å skje. Sannheten kan gjøre vondt, og Geelmuyden har gjort en grundig jobb i researchen sin for å få fram hva som skjer i vår gale verden idag.