Niemand Vertelt Je Hier Ooit Wat

by Erik Nieuwenhuis

Kafka meets Hendrik Groen

Voor zover Michiel Gregorius zich kan herinneren, is er nooit iets mis geweest met zijn gezondheid. Hoe het dan komt dat hij nu gedeeltelijk verlamd zijn dagen in een zorginstelling slijt, is hem een raadsel. En zo heeft hij er nog wel een paar. Waarom mag hij geen contact hebben met de buitenwereld? Wat is het nut van al die onderzoeken en medische ingrepen die hij moet ondergaan? En wat is er toch met die Tibo? Een toonbeeld van afficiëntie, zeker, maar zou het voor iedereen niet beter zijn als ook die zich af en toe eens van zijn menselijke kant liet zien?

Vragen genoeg. Maar aan wie hij ze ook stelt, telkens stuit Michiel op een muur van ongemakkelijk stilzwijgen of mooipraterij. Na een reeks ongemakkelijke en soms ontluisterende incidenten gaat hij op zoek naar mogelijkheden om buiten de muren van de instelling weer een eigen leven op te bouwen. Dat confroteert hem met pijnlijke waarheden over zichzelf en over de maatschappij waarin hij leeft.

191 pages, Paperback

Published October 1, 2019

About the author

Erik Nieuwenhuis(1964) is schrijver, redacteur en leraar Nederlands. Hij schreef columns en essays in boeken als Woordsoep (2010) en Huis van bewaring (2014) en de romans Een gat in de lucht (2011, genomineerd voor de Academica Literatuurprijs 2012) en Man van de Wereld (2013), beide uitgegeven bij Thomas Rap. In 2016 verschijnt zijn nieuwe roman. Erik fietst elke dag met getergd genoegen dwars door de hoofdstad.

Reviews

[Luc · Rating 4 out of 5]

Mooi boek dat ons op een aangrijpende manier de zorginstelling van de toekomst toont en ons daarmee goed aan het denken zet. Vlotte schrijfstijl en voldoende humor maken dit een prima boek.

[Wilte · Rating 2 out of 5]

Soepel geschreven verhaal over Michiel Gregorius die zich in een kliniek bevindt, maar niet weet waarom of hoe eruit te komen. Manager mevrouw van Diepen praat vooral over klanttevredenheid, Verpleger Tibo zegt helemaal niets. Na intrigerende start, gaat verhaal niet echt ergens meer heen. Af en toe shades of One flew over the cuckoo’s nest. De boot voor lustrumuitje Girasole (zonnebloem) noemen is geinig.

[Matje · Rating 3 out of 5]

Het boek begon wel dusdanig, dat je je af vraagt welke kant het op gaat.
Maar het blijft maar een beetje voortkabbelen, en komt niet verder.
Raar einde, het laatste hoofdstuk.

[Remke · Rating 2 out of 5]

Interessant gegeven,teleurstellende uitwerking.