سفر دریایی با دن کیشوت

by Thomas Mann, محمود حدادی (Translator)

در بهار سال ۱۹۳۴ توماس مان، به‌دعوت ناشر امريكايیِ آثارش براى یک سلسله سخنرانى به امریکا رفت. آن زمان تنها وسيلهٔ عبور از اقیانوس اطلس كشتى‌ اقيانوس‌پيما بود، با سفرى بيش يا كم ده روزه.
توماس مان در اين سفر با خواندن رمان دن كيشوت سرگرم بود و هم‌زمان در تفسير لطايف و طنز اين رمان جهانى يادداشت‌هايى بر كاغذ مى‌آورد، مجموعه‌اى از باريك‌نگرى چندسويه كه به این کتاب شكل داده است.
در آن زمان یک سالى مى‌شد كه هيتلر در آلمان به قدرت رسيده بود و در پى آن توماس مان از وطن خود رانده شده بود. درد آوارگى و بيم از وقوع جنگ از ديگر دغدغه‌هاى او هنگام نگارش اين سفرنامه بود و به آن رنگى از غم داده‌ است.

از دن كيشوت تفسير بسيار درخشانی هم از هاينريش هاينه، شاعر آلمانى قرن نوزدهم، پيوست اين کتاب شده است، به‌همراه چهره‌نگارى‌اى از شاه فيليپ دوم، خودكامهٔ اسپانيايى هم‌روزگار سروانتس.

Genres: Classics, Nonfiction, German Literature

129 pages, Hardcover

First published January 1, 1934

About the author

Librarian Note: There is more than one author in the GoodReads database with this name. See this thread for more information.

See also:
Serbian: Tomas Man

Thomas Mann was a German novelist, short story writer, social critic, philanthropist, essayist, and Nobel Prize laureate in 1929, known for his series of highly symbolic and ironic epic novels and novellas, noted for their insight into the psychology of the artist and the intellectual. His analysis and critique of the European and German soul used modernized German and Biblical stories, as well as the ideas of Goethe, Nietzsche, and Schopenhauer. His older brother was the radical writer Heinrich Mann, and three of his six children, Erika Mann, Klaus Mann and Golo Mann, also became important German writers. When Hitler came to power in 1933, Mann fled to Switzerland. When World War II broke out in 1939, he emigrated to the United States, from where he returned to Switzerland in 1952. Thomas Mann is one of the best-known exponents of the so-called Exilliteratur.

Reviews

[Peyman]

سفر دریایی با دن کیشوت
یک سفرنامه ده روزه از توماس مان،که در طی این سفر توماس مان به مطالعه و کندوکاو پیرامون رمان دن کیشوت و نویسنده آن ،سروانتس می پردازد.از خلال نوشته ها و تفاسیر توماس مان تا حدودی با کاراکتر دن کیشوت و دیدگاه سروانتس و همچنین نگرش «مان» به زندگی،مسائل انسانی و جهان پیرامونش آشنا میشویم که خالی از لطف نیست.
در انتهای کتاب فصلی ارائه شده که نویسنده به شرح شخصیت فیلیپ دوم اسپانیا می پردازد تا بدینوسیله مخاطب را با بخشی از تاریخ سیاه قرن شانزدهم میلادی ،قرن تفتیش عقاید ، کشتار و زهدفروشی آشنا کند و از این طریق وحشت خود را از تکرار اینگونه توحش ابراز کند.
سفر دریایی با دن کیشوت
توماس مان
نشر نو
Meerfahrt mit Don Quijote
Thomas Mann
S.Fischer Verlag

[Nixya]

ای یار پر شور و شر دوران دور جوانی
بار دیگر با یکدگر همره شدیم در زندگانی

تعریف وطن شنیدن از زبان بیگانه همیشه دلنشین است( برای من که اصلا تراپیه)

نظرم در مورد کتاب:

من تصورم این بود که قراره یه نقد مفصل در مورد دون‌کیشوت بخونم که توی یه سفر دریایی نوشته شده. ولی چیزی که خوندم شاید پنج صفحه اش در مورد دون کیشوت بود. اسم دون کیشوت روی این کتاب عملا فقط واسه اینه که توجه مخاطب رو جلب کنه که بخردش. وگرنه کتاب اصلا ربطی به دون کیشوت نداره. پر بود از عکس کشتیهای مختلف و زمان ساختشون و زمان بازنشستگیشون و اطلاعات بی ربط و چرت و پرت. نویسنده حداقل اسم کتابو میذاشت سفر دریایی با فیلیپ دوم چون ده درصد آخر کتاب عملا در مورد فیلیپ دوم بود.
خلاصه اینکه کتاب حسابی خسته کننده، یخ و مزخرفه.
این فکر کنم سومین کتاب جدید نشر نو بود که میخوندم و شر و ور محض بود، بعد اون کتاب تابستان با پروست که عملا کوبیدن پروست بود و نیما یووشیج در یادداشتهایش که اونم کوبیدن نیما یووشیج بود.


پی نوشت: تنها قسمت جالب کتاب یادآوری توماس مان از شخصیتهای کتاباش بود و اینکه نشون میداد چقدر نویسنده ها با شخصیتهای داستانهاشون زندگی میکنند.

[نیکزاد نورپناه]

باز هم. تجربه‌ای موفق از ناشر (و مترجم) وطنی در فن شریف کتابسازی.
اشارهٔ دوستانه: نیمی از صفحات کتاب به عکسهای متعدد از کشتی‌های بخار بین اروپا و امریکا اختصاص دارد.

خود یادداشتهای مان هم نکتهٔ خاصی نداشت. بعید می‌دانم مان در زنده بودنش اجازهٔ چاپ چنین چیز سردستی‌ای با نام خودش را می‌داد. من کل کتاب را در‌ حمام که دراز می‌کشیدم می‌خواندم. آخر کتاب دلم می‌خواست کتاب را هم مغروق کنم که طبق معمولِ آرزوهای این‌چنینی نکردم. متاسفانه اوراق کتاب آب خورده و تباه شده و حتی دیگر مناسب هدیه هم نیست.

[Cat .classics]

Um pequeno diário, que é mesmo um feliz ensaio sobre essa obra maior que é o Dom Quixote. E Thomas Maan escreve-o, enquanto lê o livro numa viagem transatlântica de barco.

[payam Mohammadi]

سفرنامهٔ «سفر دریایی با دن‌کیشوت» اثر توماس مان از مهم‌ترین آثار اوست که با وجود اهمیت ادبی و فکری‌اش کمتر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. این اثر در سال ۱۹۳۴ و پس از نخستین سفر نویسنده به ایالات متحده آمریکا نوشته شد و دو تجربه را به موازات یکدیگر روایت می‌کند: سفر دریایی از اروپا به آمریکا و خواندن رمان دُن کیشوت اثر میگل د سروانتس. توماس مان این دو مسیر را چنان در هم می‌آمیزد که سفر بر روی اقیانوس و سفر در جهان رمان، بازتاب یکدیگر می‌شوند.
ساختار اثر بر پایه‌ی تقابل دو جهان شکل گرفته است. از یک سو، دنیای کشتی قرار دارد؛ جهانی سرشار از آسایش، تجمل، سرگرمی و رفاه مادی که زندگی را به سطح نیازهای جسمانی و عادت‌های روزمره فرو می‌کاهد. در این جهان، غذا، موسیقی عامه‌پسند، روزنامه و تفریحات کشتی نوعی خواب‌آلودگی فکری ایجاد می‌کنند و انسان را از تأمل و درک جدیت زندگی دور می‌سازند. از سوی دیگر، دنیای اندیشه، هنر و فرهنگ قرار دارد که در خواندن دن‌کیشوت و در شخصیت نویسنده‌ی منزوی حاضر در کشتی تجسم می‌یابد. این فرد برخلاف دیگر مسافران از تجملات و سرگرمی‌ها دوری می‌کند و زندگی خود را وقف مطالعه، تفکر و نقد می‌سازد. بدین ترتیب، اثر تقابلی بنیادین میان زندگی مادی و زندگی ذهنی، میان آسایش جسم و تعالی روح، ترسیم می‌کند.
مسافر سفرنامه که می‌تواند نماد «انسان» در مسیر زندگی باشد، میان این دو جهان در نوسان است. او از نظر جسمی در دل تمدن مدرن و رفاه مادی حرکت می‌کند، اما ذهن و احساسش در قلمرو فرهنگ و هنر به سر می‌برد. این وضعیت در میانه‌ی سفر به اوج می‌رسد؛ جایی که کشتی در وسط اقیانوس قرار دارد و مسافر بیش از هر زمان دیگری غرق در خواندن دن‌کیشوت است. فاصله‌ی جغرافیایی او از خشکی‌ها، به نمادی از فاصله گرفتن از جهان مادی و نزدیک شدن به جهان اندیشه تبدیل می‌شود.
توماس مان برای برجسته کردن این دوگانگی، بر بخش‌هایی از رمان دُن‌کیشوت تمرکز می‌کند که خود حامل تضادهای مشابه‌اند. او به تفاوت میان دن‌کیشوت و سانچو پانزا اشاره می‌کند: یکی نماینده‌ی آرمان، روح و اندیشه است و دیگری نماینده‌ی نیازهای مادی و واقعیت‌های روزمره. همچنین به دو دنباله‌ی مشهور رمان اشاره می‌شود؛ یکی اثری اصیل و هنری و دیگری تقلیدی سودجویانه و سطحی. در هر دو مورد، تقابل میان اصالت هنری و منفعت‌طلبی مادی برجسته می‌شود.
در پایان سفرنامه، هنگامی که کشتی به نیویورک نزدیک می‌شود، دوگانگی اصلی اثر آشکارتر می‌گردد. از یک سو، مسافر به سوی دنیای مدرن، فناوری و آسمان‌خراش‌های منهتن حرکت می‌کند و از سوی دیگر، ذهن او همچنان به اروپا، فرهنگ و میراث فکری آن معطوف است. او از نظر جسمی وارد جهانی تازه می‌شود، اما از نظر روحی در جهانی دیگر زندگی می‌کند.
در مجموع، «سفر دریایی با دن‌کیشوت» صرفاً گزارشی از یک سفر یا تأملی درباره‌ی رمانی کلاسیک نیست، بلکه بازاندیشی عمیقی درباره‌ی وضعیت انسان مدرن است. توماس مان از طریق هم‌نشینی سفر اقیانوسی و خوانش دن‌کیشوت، تضاد میان زندگی مادی و زندگی معنوی را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که انسان و به‌ویژه هنرمند، ناگزیر میان این دو قطب متضاد زندگی می‌کند؛ دو قطبی که هرگز به طور کامل با یکدیگر آشتی نمی‌کنند.
در پایان سفرنامه به شرح شخصیت فیلیپ دوم پادشاه هم‌عصر سروانتس پرداخته شده است. این نوشته‌ای است از لویی سباستیان مرسیه تاریخ نگار فرانسوی که توسط فریدریش شیلر شاعر شهیر آلمانی به رشتهٔ تحریر در آمده است و در آن به صورت گذرا اقدامات و اعمال فیلیپ دوم شاه اسپانیا پرداخته شده است.
*****
برای خواندن مطالب بیشتر می‌توانید به کانال تلگرامی کتابدار مراجعه کنید:
https://t.me/chat_books_pad0004

[FaisalAhmed14]

اسم الكتاب: رحلة بحرية مع دون كيخوته
المؤلف: توماس مان
الصفحات: 96 (أبجد)
رقم الكتاب: 258

هذه الرواية لعل تصنيفها كأدب رحلات أو مذكرات ينطبق عليها أكثر من كونها رواية، ويدون فيها المؤلف يومياته أثناء رحلته البحرية من ألمانيا لأميركا، وبرفقته الرواية الكلاسيكية المعروفة دون كيخوت أو كيشوت ببعض الترجمات، والتي نقل ترجمتها العربية الكاملة الدكتور عبدالرحمن بدوي رحمه الله.

على العموم الكتاب أصابني بالملل صراحةً، لم يعجبني، وعن نفسي لا أعتقد أني سأنصح به.

اقتباسات:
❞إن أعظم ما يرتكبه الفنان من أخطاء هو أن يترك نفسه فريسةَ الطموح الجامح المتسرِّع؛ الطموح كغاية في حد ذاته، الطموح المستقلِّ عن العمل، الطموح الباهت للأنا. وفنان على هذه الشاكلة سيكون مصيره مصيرَ نَسر مريض عاجز عن الطيران!❝

❞إنَّ كل شكل من أشكال الحرية يحتاج غلالة رقيقة من التقييد والالتزام، لا من الخارج وحسب، وإنما من الداخل كذلك، وهذا ضروري كيما تستطيع تلك الحرية أن تسمو، وأن تصير تعبيرًا عن قيمة روحية أعلى.❝

التقييم: 5/2
#مراجعات

[محمدحسین بنـکدارتهرانی]

هم متنِ مان تفلن و نچسب است و هم اینکه نیمی از صفحات یعنی صفحات سمت چپ کتاب نوشته های مان نیست بلکه عکس های سفر و کشتی ای است که با آن سفر کرده‌اند. تومان مان همان طور که کشتی تلوتلو می خورده چیزکی پیرامون سروانتس و دن کیشوت گفته و نگفته. ارزش خواندن و وقت گذاشتن نداشت.

[ضُحى]

يوميات كتبها توماس مان خلال رحلة بحرية إلى نيويورك ، فيما كانت أوروبا تفقد اتزانها، والنازية تصعد، والمنفى يتحول من احتمال إلى قدر نفسي وفكري. على ظهر الباخرة، لا يصف المكان بقدر ما يعرّي الحالة .. قلق المنفى ، وانكسار الفكرة الأوروبية التي ظنّت نفسها خالدة.

واصطحب مان معه رواية دون كيخوته، لا بوصفها تسلية سفر، بل كمرآة كبرى يرى فيها العالم وهو يختل. ومن هنا تأتي واحدة من أجمل أفكاره وأكثرها حدّة، حين يرفض الرأي الشائع بأن قراءات السفر يجب أن تكون خفيفة وسطحية، قائلاً:

" لا أفهم كيف يتنازل قارئ عن عاداته القرائية، وعلى الأخص في رحلة بحرية بهذه الأهمية والجدية، فينحدر ذوقُه إلى قراءة هذا المستوى الضحل من الكتب؟ "
" هل تَخلقُ الحياة على متن البواخر - حالةً ذهنية وروحية يتقبَّل فيها الإنسانُ التفاهة بلا غضاضة؟ "

بهذا السؤال، لا يدين مان القراءة السطحية فحسب، بل يدين التواطؤ مع التفاهة في اللحظات المصيرية، ويؤكد أن الأزمات لا تحتاج كتبًا أخف، بل عقولًا أعمق.

وبتصرفٍ محبّ، أقول كما قال مان عن مترجم دون كيخوته إلى الألمانية: إن لساني يعجز عن وصف عذوبة ترجمة الأستاذ أحمد الزناتي ، وأسلوبه الجزلي، ولغته العربية التي تضاهي في ثرائها هذا العصر، فقد أسبغ على العمل إشراقًا وقوة، وجعل النص حيًّا، مهيبًا، وممتعًا دون أن يفقد عمقه.

[سپید]

نصفه رهاش کردم و اولین کتابیه که با اشتیاق نصفه رهاش می‌کنم.

[Subhi]

This was my first book by Thomas Mann, and an intriguing one. It’s a mix of daily impressions from his sea voyage from Europe to the United States, where each day he reflects on the second part of Don Quixote. His focus is clearly on that part — especially on the “fake” sequel that provoked Cervantes to write the real one. Mann beautifully explains how, in the second part, Cervantes turns his own characters into real people who are aware of being written — something he calls pioneering. He believes Cervantes began with light intentions but found deeper humanity as he wrote, especially in Don Quixote himself. This reminded me of Unamuno’s idea that Don Quixote became greater than his author. I was touched, too, by Mann’s admiration for Cervantes’ spirit of tolerance — rare and brave in his time. Still, I felt the sea voyage setting didn’t add much; the reflections could have stood on their own. A thoughtful and rewarding read that shows how one classic can illuminate another.

[Dunya Al-bouzidi]

"الأشياء الجميلة في ظني محتاجة إلى مزيد من الوقت كي تنضج على مهل، وأضيف: بل الأشياء العظيمة كلها تحتاج إلى الوقت، بعبارة أخرى: يحتاج المكان إلى زمان يتمدّد فيه."

"وللمهزوم دوره في التاريخ أيضًا مثل المنتصر تمامًا."

"وأيًّا ما يقوله المؤرخون المتشائمون، فينبغي ألّا نُغفل حقيقة أنّ الإنسانية تتمتّع بضمير يَقِظ، حتى لو كان ضميرًا أدبيًّا جماليًّا فقط، وحتى لو كان ضميرًا قائمًا على الذوق الشخصي وحده."

"من دون تعاطف البشر ما كان للقوة الغاشمة أنْ تَحصد أي نجاح."

"أليست الرؤية الكلية للعالم من منظور علم الفضاء هي رؤية صبيانية ساذجة قياسًا برؤية علم النفس... أرى أنّ سَبر أغوار النفس الإنسانية والتعمّق في حياة البشر لَهو أمرٌ أشد نضجًا وأكثر رُشدًا من إطلاق التكهُّنات حول مجرة درب التبانة."

"آه أيتها الإنسانية! لم يواكب تقدُّمَك التقني تقدمٌ مُناظرٌ على مستوى العقل والروح."

"لا تكتسب الحرية قيمتها إلا إذا انتُزعت من قبضة العبودية انتزاعًا؛ أي عندما تكون تعبيرًا عن عملية التحرّر ذاتها."

[Ahmad Alzahrani]

"❞ ماذا قرأنا من أخبار اليوم؟

‫ في حديقة الحيوان بإحدى المدن الغربية أُعطِي نمر مريض كأسًا من الويسكي لمداواته من مرضه، وبعد تماثُله للشفاء استلذَّ الحيوان المفترس مَذاق هذا المشروب اللاذع، وراح يطلب حصَّته من الويسكي كلَّ يوم! هذا خبر من بين الأخبار التي طالعناها في الجريدة.

‫ لا شك أنه خبر باعث على البهجة، وأنَّ القائمين على تحرير الأخبار يعوِّلون على تعاطفنا مع الحيوان المفترس المحبِّ لشرب الكحول، ولكن ألا يخلو الأمر هنا من إساءة استغلال؟

‫ أقصد أنْ تُستعمل معجزة تقنية حديثة مثل جهاز التليغراف لنقل هذا النوع من الأخبار عبر البرِّ والبحر!

آه أيتها الإنسانية! لم يواكب تقدُّمَك التقني تقدمٌ مُناظرٌ على مستوى العقل والروح؛ فتراجَعَ القهقرى! ها هو ذا مصدر فقدان البشرية للإيمان بأن مستقبلها سيكون أسعد من ماضيها.

وهذه الفجوة القائمة بين النضج التقني وعدم النضج الفكري هي ما يخلق ذلك الفضول السيئ الظنِّ الذي يدفعنا لالتقاط الجريدة ومطالعة ما فيها، فيُقرَأ ذلك النبأ المضحك عن النمر، الشارب الويسكي! ولكن أليس هذا أفضل من قراءة خبر مُحزن؟! ❝

هذا كلام عام ١٩٣٤
فما أشبه اليوم بالبارحه

[Carolina]

Pequeno livro recebido através do BookCrossing, que li numa assentada.

Fala da primeira viagem de Thomas Mann aos Estados Unidos, mais concretamente da sua viagem de barco. Todos os dias ele escreve uma missiva sobre a sua vida dentro do paquete, acompanhado de um livro amado por todos: "D. Quixote".

As suas impressões sobre a viagem são curiosas e belas, mas a sua análise do D. Quixote é apaixonante e dedicada, mas sem qualquer tipo de pretensão. Neste caso, vale a pena a pureza da escrita, que é tão boa que simplesmente não conseguimos deixar de ler o livro.

Não gostei de estar sempre a ser interrompida por fotografias de barcos.

[Paulo Reis]

Notas de uma viagem marítima em primeira classe (o autor faz questão de o referir diversas vezes) com breves apontamentos sobre o segundo livro de Dom Quixote.
Em complemento são incluídas fotografias e descrições de alguns dos navios que transportaram o casal Mann sobre o Atlântico (15 viagens marítimas, no total, entre 1934 e 1951).
Sendo a motivação para a leitura Thomas Mann a falar do livro de Cervantes, ficou aquém das expectativas.

[Peter]

In der Fischer Taschenbibliothek ist dieser kurze Text zum stolzen Preis von 14,40 neu aufgelegt worden. Mit diesem hohen Preis hat mich lediglich die große Qualität des Textes versöhnt. Thomas Mann beschreibt in tagbuchartigen Aufzeichnungen eine Schiffsreise 1934 von Europa nach New York. Beobachtungen an Bord, die Beschreibung des langsamen Reisens und Gedanken zu seine Bordlektüre, den Don Quijote von Cervantes. Ein großartiger Text – ein Büchlein, dass so nur Thomas Mann schreiben konnte.

[Moayed Hassan]

2.5/5

الكتاب اقرب لكونه مذكرات من رواية ورحلة الكاتب نفسها كانت عاديه فهي قصيرة ربما لو كانت أطول وذكر امور كثيرة لتغير الحال. اما مايخص رواية دون كيخوته فما ذُكر جعلني نوعا ما متحمس للرواية، تصوري للكتاب كان مختلفا ولكن ككتاب صغير لابأس به.

[Gabriele Della Torre]

La traversata atlantica ci accompagna nell'analisi che l'autore compie a riguardo l'opera di Cervantes.
Lettura veloce e interessante.

[Ehsan Movahed]

آثار بزرگ حاصل نیت‌هایی فروتنانه‌اند.

[Leserlich]

Schön, dass uns Thomas Mann an seiner beschaulichen Reise teilhaben lässt. Macht Lust auf eine Überfahrt und auch auf Don Quixote. Am Ende türmt sich bedrohlich die neue Welt auf...

[Mai]

*سرقنا الليل بعيداً، بعيداً جداً ❤️

[Klaus Mattes]

Mai 1934, Thomas Mann schippert zum ersten Mal über den Ozean nach New York. Mit dabei hat er seine getreue Katia und eine vierbändige Ausgabe von „Don Quijote“, den er bisher nie „systematisch zu Ende gelesen“ hatte.

... einfach, weil ich überhaupt ein respektvoller Mensch bin und sozusagen die Augenbrauen hoch trage, wie jeder, dem die unterhaltliche, aber provinzielle Gabe der Phantasie zuteil wurde. Man wird niemals ein Weltmann mit dieser Gabe, denn sie „bewahrt“- wenn das lobende Wort am Platze ist - vor Überlegenheit bis ins Alter. Phantasie haben heißt nicht, sich etwas ausdenken; es heißt, sich aus den Dingen etwas machen, - und das ist natürlich nicht weltmännisch.

Na, wenn er das sagt! Aber eng wird‘s für Leute wie Fritz J. Raddatz, Roger Willemsen, Richard David Precht: Sind sie Weltmann oder haben sie wenigstens Phantasie?

[Marinho Lopes]

Trata-se de um diário que Thomas Mann escreveu numa viagem que fez sobre o Atlântico, durante a qual leu a grande obra de Cervantes. Obra diferente, com reflexões interessantes sobre o dia-a-dia abordo e, claro, sobre o Dom Quixote. Um bom livro também para se conhecer um pouco mais sobre a forma de pensar pessoal de Thomas Mann (Prémio Nobel da Literatura).
De qualquer forma, como é evidente, tratando-se de um mero ensaio, não está à altura (nem faz sentido comparar) da “Morte em Veneza”.

[João Cruz]

Comprei e li este livro para conhecer a perspetiva de Thomas Mann sobre a magnum opus de Cervantes, que ainda não li - o personagem Dom Quixote nunca me suscitou grande curiosidade, mas pensei que Mann me desse uma perspetiva mais profunda do que sei da obra. Infelizmente, nada de singular surgiu, logo sinto-me um pouco desanimado.
Para "ajudar à festa", o relato da travessia marítima que intercalava com o Dom Quixote, foi muito insosso.

[Moureco]

Da Europa aos Estados Unidos da América, num transatlântico, lendo D. Quixote de La Mancha, e tecendo considerações sobre o tempo, os passageiros e suas ocupações, e principalmente sobre o romance de Cervantes e todas as reflexões que no leitor desperta.