What do you think?
Rate this book
聶氏 #4
แม่ครัวเคี่ยวรัก
เพราะ ‘โจ๊ก’ ของนางคืออาหารที่เขาต้องกินทุกเช้า วันที่นางจากไปจึงเป็นวันที่เขาสะเทือนใจอย่างถึงที่สุด นี่เป็นเพราะติดใจโจ๊ก หรือติดใจนางกันแน่นะ!
ทว่า ‘เหมียวอวี๋เอิน’ เดิมไม่ชอบการติดค้างบุญคุณผู้ใดแต่เขากลับช่วยเหลือนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนนางคิดว่าชาตินี้คงชดใช้ให้ไม่หมด ในเมื่อชะตาฟ้าลิขิตให้ทั้งสองมาเจอกันอีกครั้ง แล้วยังให้ต่างมาพัวพันกันไม่จบสิ้นเช่นนี้ นางคงต้องยิ่งยินดีตอบแทนบุญคุณเขาแล้ว ทว่าสิ่งที่เขาต้องการจากนางคือคำว่า ‘สหาย’ ?!
ความต้องการของเขาเรียบง่ายเช่นนี้ เหตุใดนางจะทำให้เขาไม่ได้เล่า
แต่นางสงสัยยิ่งนักว่าสหายที่ใดจำต้องจุมพิตผนึกริมฝีปากกันเช่นนี้ด้วย!
ทว่า ‘เหมียวอวี๋เอิน’ เดิมไม่ชอบการติดค้างบุญคุณผู้ใดแต่เขากลับช่วยเหลือนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนนางคิดว่าชาตินี้คงชดใช้ให้ไม่หมด ในเมื่อชะตาฟ้าลิขิตให้ทั้งสองมาเจอกันอีกครั้ง แล้วยังให้ต่างมาพัวพันกันไม่จบสิ้นเช่นนี้ นางคงต้องยิ่งยินดีตอบแทนบุญคุณเขาแล้ว ทว่าสิ่งที่เขาต้องการจากนางคือคำว่า ‘สหาย’ ?!
ความต้องการของเขาเรียบง่ายเช่นนี้ เหตุใดนางจะทำให้เขาไม่ได้เล่า
แต่นางสงสัยยิ่งนักว่าสหายที่ใดจำต้องจุมพิตผนึกริมฝีปากกันเช่นนี้ด้วย!
248 pages, Paperback
First published January 1, 1999
1 person is currently reading
15 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
August 21, 2020
อ่านจบนานแล้วค่ะ ตั้งใจจะเอามาเขียนรีวิวคั่นตอนโออ่านเรื่องยาว ๆ เรื่องอื่นกันเพจเงียบนาน จนตอนนี้เริ่มจะลืมเนื้อเรื่องละถึงเพิ่งจะมาเขียน
เป็นเรื่องของเนี่ยเวิ่นเหยา หรือเนี่ยชี คุณชายเจ็ดแห่งสกุลเนี่ย เป็นคนที่เหมือนนักบวช เงียบขรึม ชอบสวดส่งวิญญาณให้ต้นไม้ใบหญ้า...
เริ่มเรื่องมาบอกว่าเนี่ยเวิ่นเหยาชอบกินโจ๊กที่ร้านของเหมียวอวี๋เอิน (นางเอก) มาก เป็นลูกค้าประจำ แต่ปกติแล้วไม่ได้พูดคุยกันเป็นพิเศษ จนกระทั่งวันหนึ่งนางเอกเกิดเรื่อง พระเอกก็เลยเข้าไปช่วย จนรู้ว่านางเอกเองมีปัญหากับทางบ้าน
ปมหลักจะอยู่ที่ตัวนางเอก ประวัติของนางคือเป็นเด็กที่อาจารย์สอนทำอาหารเก็บมาเลี้ยง ถูกอาจารย์บังคับให้ฝึกปรือฝีมือ นางเอกมีพรสวรรค์ด้านการทำอาหาร บวกกับชอบทำด้วย ฝีมือทำอาหารเลยยิ่งเลิศล้ำ อาจารย์เลยกลัวว่าเหมียวอวี๋เอินจะเก่งเกินเหมียวตงหยา ซึ่งเป็นลูกสาวของอาจารย์และเป็นศิษย์น้องของนางเอก ก่อนตายอาจารย์สั่งให้นางเอกดูแลเหมียวตงหยา แต่เบื้องหลังคือแอบวางแผนไว้กับศิษย์คนโตว่า ถ้าเห็นท่าว่านางเอกจะเก่งจนกลายเป็นตัวขัดขวางความรุ่งเรืองของเหมียวตงหยา ก็ให้กำจัดนางเอกเสีย ซึ่งศิษย์คนโตก็เชื่อฟังคำสั่งเป็นอย่างดีเพราะหลงรักเหมียวตงหยา
เหมียวตงหยาเป็นหญิงงาม งามชนิดที่สะกดใจคน ใครเห็นใครก็รักก็หลง อดรู้สึกรักใคร่เอ็นดูนางไม่ได้ แถมนางยังมีนิสัยค่อนข้างใสซื่อ ตรงกันข้ามกับนางเอกโดยสิ้นเชิง
เหมียวอวี๋เอิน หรือนางเอกนั้น นอกจากหน้าตาธรรมดาไม่โดดเด่น แถมมีแผลเป็นบนหน้าแล้ว นางยังมีบุคลิกที่ทำให้คนรู้สึกอึดอัดเมื่ออยู่ใกล้ เพราะนางมักจะแผ่ความรู้สึกมืดมนและหม่นหมองออกมา
นางเอกไม่รู้ว่าอาจารย์คิดอย่างไรกับตน นางตั้งใจทำตามที่อาจารย์สั่ง คอยดูแลและสอนเหมียวตงหยาทำอาหาร งานหนักอะไรก็รับมาทำเองทุกอย่าง ความสัมพันธ์ของนางเอกกับเหมียวตงหยานั้นก็รักใคร่กันดี แม้ลึก ๆ จะมีบางทีที่นางเอกรู้สึกอิจฉาเหมียวตงหยา อยากได้รับความรักเช่นเหมียวตงหยาบ้าง
จนกระทั่งวันหนึ่งศิษย์พี่ใหญ่ลงมือทำร้ายนางเอก ทำให้นางเอกรู้ความจริงเข้า จึงผิดหวังและเสียใจ และช่วงเวลานี้เองที่พระเอกเข้ามามีบทบาทในชีวิตนางเอก ให้ที่พักพิงและดูแลนาง
เนื้อเรื่องจะกล่าวถึงฝีมือการทำอาหารของนางเอก ความผูกพันของนางกับอาหาร การพยายามชิงตำแหน่งแม่ครัวอันดับหนึ่งแห่งยุคของตัวละคร ซึ่งระหว่างนั้นนางเอกกับพระเอกก็ค่อย ๆ พัฒนาความสัมพันธ์กัน
พระเอกนั้นสนใจนางเอกตั้งแต่แรก ยิ่งพอนางเอกถูกทำร้าย พระเอกยิ่งแน่ใจว่าความรู้สึกของตนเองกับนางเอกนั้นเป็นความรัก แต่นางเอกเป็นคนที่ไม่มั่นใจในตัวเองเพราะหน้าตาและเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา พระเอกจึงต้องค่อย ๆ รุกนางเอก ขอเป็นเพื่อนก่อน ก่อนจะเขยิบเป็นคนรัก
มีตัวละครเหล่าพี่น้องพระเอกเข้ามาสร้างสีสัน (โดยเฉพาะคุณชายสิบสอง) คอยเพิ่มความเชื่อมั่นและให้ความรู้สึกที่มั่นคงแก่นางเอก นางเอกจึงเริ่มมีความมั่นใจในตัวเองมากขึ้น บุคลิกก็เริ่มเปลี่ยน ไม่มืดมนเหมือนแต่ก่อน
ส่วนพระเอกก็ได้นางเอกมาช่วยคลายปมที่ติดค้างในใจของเขาเช่นกัน
โดยรวมถือว่าอ่านได้ค่ะ โอชอบที่ให้นางเอกนั้นเป็นคนที่ไม่สวยแถมมืดมน ชอบการค่อย ๆ พัฒนาความสัมพันธ์ของพระนางด้วย แต่การดำเนินเรื่องค่อนข้างเอื่อยไปหน่อย แถมการผูกเรื่องใส่รายละเอียดยังดูไร้ทิศทางสะเปะสะปะแปลก ๆ 2.5 ดาว
เป็นเรื่องของเนี่ยเวิ่นเหยา หรือเนี่ยชี คุณชายเจ็ดแห่งสกุลเนี่ย เป็นคนที่เหมือนนักบวช เงียบขรึม ชอบสวดส่งวิญญาณให้ต้นไม้ใบหญ้า...
เริ่มเรื่องมาบอกว่าเนี่ยเวิ่นเหยาชอบกินโจ๊กที่ร้านของเหมียวอวี๋เอิน (นางเอก) มาก เป็นลูกค้าประจำ แต่ปกติแล้วไม่ได้พูดคุยกันเป็นพิเศษ จนกระทั่งวันหนึ่งนางเอกเกิดเรื่อง พระเอกก็เลยเข้าไปช่วย จนรู้ว่านางเอกเองมีปัญหากับทางบ้าน
ปมหลักจะอยู่ที่ตัวนางเอก ประวัติของนางคือเป็นเด็กที่อาจารย์สอนทำอาหารเก็บมาเลี้ยง ถูกอาจารย์บังคับให้ฝึกปรือฝีมือ นางเอกมีพรสวรรค์ด้านการทำอาหาร บวกกับชอบทำด้วย ฝีมือทำอาหารเลยยิ่งเลิศล้ำ อาจารย์เลยกลัวว่าเหมียวอวี๋เอินจะเก่งเกินเหมียวตงหยา ซึ่งเป็นลูกสาวของอาจารย์และเป็นศิษย์น้องของนางเอก ก่อนตายอาจารย์สั่งให้นางเอกดูแลเหมียวตงหยา แต่เบื้องหลังคือแอบวางแผนไว้กับศิษย์คนโตว่า ถ้าเห็นท่าว่านางเอกจะเก่งจนกลายเป็นตัวขัดขวางความรุ่งเรืองของเหมียวตงหยา ก็ให้กำจัดนางเอกเสีย ซึ่งศิษย์คนโตก็เชื่อฟังคำสั่งเป็นอย่างดีเพราะหลงรักเหมียวตงหยา
เหมียวตงหยาเป็นหญิงงาม งามชนิดที่สะกดใจคน ใครเห็นใครก็รักก็หลง อดรู้สึกรักใคร่เอ็นดูนางไม่ได้ แถมนางยังมีนิสัยค่อนข้างใสซื่อ ตรงกันข้ามกับนางเอกโดยสิ้นเชิง
เหมียวอวี๋เอิน หรือนางเอกนั้น นอกจากหน้าตาธรรมดาไม่โดดเด่น แถมมีแผลเป็นบนหน้าแล้ว นางยังมีบุคลิกที่ทำให้คนรู้สึกอึดอัดเมื่ออยู่ใกล้ เพราะนางมักจะแผ่ความรู้สึกมืดมนและหม่นหมองออกมา
นางเอกไม่รู้ว่าอาจารย์คิดอย่างไรกับตน นางตั้งใจทำตามที่อาจารย์สั่ง คอยดูแลและสอนเหมียวตงหยาทำอาหาร งานหนักอะไรก็รับมาทำเองทุกอย่าง ความสัมพันธ์ของนางเอกกับเหมียวตงหยานั้นก็รักใคร่กันดี แม้ลึก ๆ จะมีบางทีที่นางเอกรู้สึกอิจฉาเหมียวตงหยา อยากได้รับความรักเช่นเหมียวตงหยาบ้าง
จนกระทั่งวันหนึ่งศิษย์พี่ใหญ่ลงมือทำร้ายนางเอก ทำให้นางเอกรู้ความจริงเข้า จึงผิดหวังและเสียใจ และช่วงเวลานี้เองที่พระเอกเข้ามามีบทบาทในชีวิตนางเอก ให้ที่พักพิงและดูแลนาง
เนื้อเรื่องจะกล่าวถึงฝีมือการทำอาหารของนางเอก ความผูกพันของนางกับอาหาร การพยายามชิงตำแหน่งแม่ครัวอันดับหนึ่งแห่งยุคของตัวละคร ซึ่งระหว่างนั้นนางเอกกับพระเอกก็ค่อย ๆ พัฒนาความสัมพันธ์กัน
พระเอกนั้นสนใจนางเอกตั้งแต่แรก ยิ่งพอนางเอกถูกทำร้าย พระเอกยิ่งแน่ใจว่าความรู้สึกของตนเองกับนางเอกนั้นเป็นความรัก แต่นางเอกเป็นคนที่ไม่มั่นใจในตัวเองเพราะหน้าตาและเรื่องราวในอดีตที่ผ่านมา พระเอกจึงต้องค่อย ๆ รุกนางเอก ขอเป็นเพื่อนก่อน ก่อนจะเขยิบเป็นคนรัก
มีตัวละครเหล่าพี่น้องพระเอกเข้ามาสร้างสีสัน (โดยเฉพาะคุณชายสิบสอง) คอยเพิ่มความเชื่อมั่นและให้ความรู้สึกที่มั่นคงแก่นางเอก นางเอกจึงเริ่มมีความมั่นใจในตัวเองมากขึ้น บุคลิกก็เริ่มเปลี่ยน ไม่มืดมนเหมือนแต่ก่อน
ส่วนพระเอกก็ได้นางเอกมาช่วยคลายปมที่ติดค้างในใจของเขาเช่นกัน
โดยรวมถือว่าอ่านได้ค่ะ โอชอบที่ให้นางเอกนั้นเป็นคนที่ไม่สวยแถมมืดมน ชอบการค่อย ๆ พัฒนาความสัมพันธ์ของพระนางด้วย แต่การดำเนินเรื่องค่อนข้างเอื่อยไปหน่อย แถมการผูกเรื่องใส่รายละเอียดยังดูไร้ทิศทางสะเปะสะปะแปลก ๆ 2.5 ดาว
September 13, 2012
喜歡這種感情.
甜甜的.
甜甜的.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews