มันนิซาไก คนป่าแห่งเขาบรรทัด

by บุหลัน รันตี

มันนิ หรือ มานิ (Maniq) คือชื่อเรียกขานตนเองของกลุ่มชาติพันธุ์ชาวป่าที่เราเรียกว่าซาไกหรือเงาะ "มันนิ" ซึ่งมีความหมายว่ามนุษย์ เป็นชาวป่าที่อาศัยอยู่ในเทือกเขาบรรทัดซึ่งมีเขตติดต่อ พัทลุง ตรัง สตูลรวมทั้งยะลาและนราธิวาส ชายแดนภาคใต้ติดกับประเทศมาเลเซียคนมุสลิมเรียกเขาว่าซาแก คนไทยพุทธเรียกว่าซาไก ส่วนพวกเขาเรียกตัวเองว่าโอรัง อัสลี (Orang Asli) มีความหมายว่าคนดั้งเดิม คนพื้นเมืองจากการศึกษาค้นคว้าบ่งบอกว่าเป็นชาวพื้นเมืองดั้งเดิมที่อยู่มาตั้งแต่ดึกดำบรรพ์ คนมาเลเซียเชื่อว่าอาจเป็นบรรพบุรุษของพวกเขา มีภาษาพูดคล้ายๆ กันไม่มีภาษาเขียน แต่ก็มีบางสมมติฐานบอกว่าเป็นผู้อพยพมาจากอัฟริกาโดยทางเรือ คำว่าซาไก มีความหมายตรงๆ คือคนป่า ข้าทาส ป่าเถื่อนไร้วัฒนธรรม เป็นความหมายที่ส่องไปในทางดูหมิ่เหยียดหยามพวกเขาจึงไม่ชอบให้เรียกว่าซาไก แต่ก็ยังเรียกกันติดปากด้วยความคุ้นเคย และก็มีอีกไม่น้อยที่เรียกพวกเขาว่าเงาะป่าเวลาเราเจอพวกเขาแล้วเรียกเขาว่าเงาะ เขาก็จะเถียงว่าเขาไม่ใช่เฮาะ (ออกเสียง ง.งู ไม่ชัด) เขาว่าเขาไม่ใช่ผลไม้ กินไม่ได้ เขาเป็นคนเขาคือมันนิ เขาเป็นมนุษย์ มินนิคือมนุษย์

368 pages, Paperback

Published March 1, 2018

Reviews

[Whale Read · Rating 3 out of 5]

เขียนข้อความเดิมซ้ำๆบ่อยเกินไป เช่น เด็กๆชอบกินโอวัลตินมาก กินติดต่อกันได้สองถึงสามแก้ว
ทั้งเล่มมีข้อความนี้ประมาณ 3-4 ครั้ง

เรื่องดำเนินช้าแบบใช้คำเวิ่นเกินไป
ข้อมูลปฐมภูมิครบถ้วนดีมาก ถือเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญหากคิดจะนำไปพัฒนาใด ๆ ต่อ
ต้องขอบคุณผู้เขียนที่นำสิ่งเหล่านี้มาส่งต่อ
แต่ขาดข้อมูลจากแหล่งวิจัยหรืออ้างอิงอื่น ๆ

ข้อเสียรุนแรงมากคือ อ่านยาก-น่าเบื่อ
และดูเนิบมาก ๆ ไม่มีจุดพีค

ขณะรถไต่ขึ้นเนินต้องช่วยกันแขม่วท้อง-เพื่อให้รถเบาจะได้ไต่ขึ้นลง ง่ายๆ

มันนิแปลว่ามนุษย์
ซาไก = คนป่า คนเถื่อน มันนิไม่ชอบ
ฮามิ=(มนุษย์คนอื่นนอกเหนือจากมันนิ)

P.229
บอกตุด = กระบอกไม้ไผ่เป่าลูกดอก อาบยาพิษ
ลูกดอกทำจากต้นหมากป่าขนาดพอๆๆกับลำอ้อยน้ำตาล=เหนียว แกร่ง
หลังจากเหลา ปลายลูกดอกจนคอดกิ่ว เจตนาให้หักคาเหยื่อ แล้วจึงลนไฟให้แกร่ง ดัดให้ตรง ลูกดอกจะดำคล้ำ จากควันไฟ
จากนั้นจึงจุ่มยาพิษ

p.323
สมุนไพรพิษ

P.178 ชนิดของหัวมัน

P.190 ยะฮอง เครื่องดนตรีชนิดเป่า

เกลี้ยงเกลาดั่งลานนกหว้า = หญิงสาวขาวอวบ
นกหว้าจะกวาดลานลำแพนอวดตัวเมีย

เนื่องจากเป็นสารคดี จึงไม่มีตัวร้าย
การเขียนโดยใช้คนจริงอาจมีข้อจำกัด
ลองเทียบกับ ฝางซือฉี*