เล่ห์รัก เล่ม 1

เล่ห์รัก #1

by Su Xiao Nuan, 苏小暖, ซูเสี่ยวหน่วน

ซูอิ่ง สายลับสาวจากโลกปัจจุบันเสียชีวิตจากการปฏิบัติงาน นางลืมตาขึ้นอีกครั้งในร่างของเด็กสาวผู้เป็นบุตรีของภรรยาเอกผู้ล่วงลับไปแล้วของอัครมหาเสนาบดี

ชีวิตใหม่ของนางมีเรื่องราวให้ต้องสะสางมากมาย ทั้งต้องเสแสร้งแกล้งทำโง่งมต่อหน้ามารดาเลี้ยงไหนจะต้องคอยดูแลกิจการในคราบของคุณชายอิ๋นซู และแม่นางหน้ากากโบตั๋น

ที่ยากเย็นที่สุด คือนางต้องคอยสลัดบุรุษนิรนามที่ตามตอแย ทั้งๆ ที่นางช่วยชีวิตเขาเอาไว้ในคืนหนึ่งบุรุษผู้ที่ต่อมานำพาเรื่องราวมากมายมาสู่ชีวิตนาง

Genres: China

500 pages, Paperback

About the author

Associated Names:
* 苏小暖 (Chinese)
* Su Xiao Nuan (English)
* ซูเสี่ยวหน่วน (Thai)

Reviews

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 1 out of 5]

ใครที่ชอบแนวแมรี่ซูน่าจะชอบ แต่เราไม่ใช่สายนี้ บอกเลยว่า อ่านไปก็ #อิหยังวะ ไป

สามตอนแรกถือว่าน่าสนใจ แต่หลังๆ เหมือนคีพตัวละครไม่อยู่ นางเอกหลุดบ่อยมาก ชูโรงว่าอ่อนแอ สงบเสงี่ยม โตกว่าวัย แต่พอถึงจังหวะบางอย่างก็ปากเก่ง โวยวาย แล้วก็ซูแบบเกินหน้าเกินตา เก่งแบบสวรรค์สร้าง เก่งแบบไร้ที่มาที่ไป เพราะเริ่มเรื่องมานางเอกมีทุกอย่างแล้ว ย้อนเวลามานานแล้ว ทำให้ไม่อินกับตัวตนของนางเอก แถมคนรอบตัวก็อำนวยความสะดวกให้นางเอกแบบสุดๆ ยาเปลี่ยนเสียงก็มี เก่งการแพทย์ก็ด้วย อะไรจะซูได้เกินเรื่องขนาดนี้

ตัวร้ายในเรื่องก็ร้ายแบบที่เหมือนๆกันหมด จ้องแต่จะตบ จะฆ่า วางยา พาไปขมขื่น ด้วยมุกซ้ำๆ จนเบื่อ แถมตอนที่ตัวเองเคทระห์ร้ายเองก็ดูเหมือนมีเพื่อสร้างความสะใจเท่านั้น ตัวเองโดนขมขื่นก็ยังไม่ทุกข์ร้อนอะไรนอกจากแค้น ซึ่งมันก็แค้นเป็นทุนเดิมอยู่แล้วป่ะ แต่เหมือนหกล้มแล้วโกรธอะ ซึ่งแบบ เธออออ ห้องเธอไฟไหม้ เธอโดนขมขื่น เธอจะไม่รู้สึกอะไรที่ดูมีมิติไปกว่านี้เลยเหรอ?

ส่วนคนพ่อ นอกจากจะโวยวายก็ทำอย่างอื่นไม่เป็น มีเพื่อเป็นตัวแปรในบางจุดแล้วก็จบไป ไร้ตัวตน ภรรยาตัวเองโกงเงินลูกก็ไม่ได้อะไร สั่งปลดก็ไม่ ลงโทษหนักๆก็ไม่ โวยวาย สั่งกักบริเวณก็จบ

ฮ่องเต้ก็เหมือนลุงข้างบ้าน ดูไรซึ่งความเป็นฮ่องเต้ จะหมั่นจะถอนหมั่นก็ทำได้ ความศักดิ์สิทธิ์คือไม่มี

อ่อ มีพ่อแม่บุญธรรมอีก ที่อยู่ๆก็โผล่มา ให้รู้ว่านางเอกมีที่ถอยนะ ไต้ซือคนนั้นก็ด้วย ยังมีขนมทาร์ตกับเครปอีก ทำได้ยังไง ไหนบอกมาซิ ดูทำง่ายเนอะในโลกๆนั้น

ปมเรื่องความแค้นของนางเอกก็ไม่อิน ทำไมถึงเกลียดคนในบ้าน จะแก้แค้นให้เจ้าของร่าง? แต่มันขนาดนั้นเลยเหรอ นี่ก็รอดูอยู่ว่าเล่มต่อไปจะมีเนื้อหาอะไรที่จับต้องได้บ้างไหม
อย่างอยู่ดีๆก็ตามหาพี่ชายเจ้าของร่าง พอใกล้ก็ก็มีอีนต้องคลาดกัน แล้วไงต่อ หลังจากนั้นคือเงียบไปเลย เส้นสายอะไรที่บอกว่ามีไม่ส่งข่าวมาบ้างเหรอ ความตามหาพี่ชายนี่ไม่กี่บรรทัด แต่ความเถียง ความโดนจูบกับพระเอกนี่เกินครึ่งเล่ม เพลีย

พระเอกก็ทำตัวไม่สมกับตำแหน่งและอายุ เอาจริงๆ ตัวละครส่วนใหญ่ก็ทำตัวแบบนั้น

สำนวนแปลอ่านได้ไหลลื่นดี แต่ไม่เข้าใจว่า ทำไมต้องใช้คำว่า ประเดี๋ยวนี้ ในครึ่งเล่มแรก แล้วเปลี่ยนมาเป็น เดี๋ยวนี้ ตอนครึ่งเล่มหลัง คือสำนวนแปลก็ดูปกติดี ไม่มีคำเก่าคือคำโบราณใดๆ นอกจาก ข้า ท่าน อะไรแบบนั้น มาอ่านสะดุดตรงคำว่าประเดี๋ยวนี้ มันเลยดูไม่ธรรมชาติ แถมอ่านแล้วรู้สึกว่าเพิ่งมาแก้ทีหลัง

อีกสองเล่มจะขนาดไหนกัน.....

หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-AH

[Ning · Rating 3 out of 5]

พอรู้อยู่แล้ว ตั้งแต่เห็นชื่อคนเขียน ว่าหนังสือจะออกมาแนวไหน

ตัดต่อมตรรกะ เหตุและผล ทิ้งทั้งหมดก่อนเริ่มอ่าน
ก็โอเค อ่านได้เพลินดี
เล่มแรก โค่ดบิดามารดาของซู แต่ก็เพลินๆดี พระนางกัดกันไปมา มีตัวร้ายโง่ๆ 3-4 ตัว

อย่าไปคิดเยอะก็สนุกดี

[Tnc Mlamean · Rating 3 out of 5]

คือสำนวนดี พล็อตคลาสสิค บรรยายดี แต่รวมกันแล้วมันพลาด!!!!! ไม่เคยรู้สึกเสียดายขนาดนี้นานแล้ว (หรือเพราะเราตั้งความหวังไว้มาก..?)

คือถ้าชอบแนวแมรี่ซูก็คงสนุก แต่อ่านแล้วแบบ อิหยังวะรัวๆๆ แบบย้อนแย้งเต็มเรื่อง มาถึงนางเอกเป็นลูกคุณหนูที่ที่บ้านไม่รักก แต่เริ่มเรื่องมีพร้อมหมด ร้านเริ้น ตั้งตัวร่ำรวยแล้ว มีเส้นสาย มีคนรู้จัก แต่ไม่เล่าว่าไปรู้จักยังไง ได้มายังไง

โทนเรื่องบรรยายว่าเก็บงำความสามารถ แต่ดูแต่ละหนก็แสดงฝีมือทุกหน มีตามน้ำเล็กๆน้อยๆ ใครทำอะไรเอาคืนเค้าได้หมด โชคดี แจคพอตบังเอิญรอดรัวๆ (เริ่มกุมขมับ)

เราที่อ่านผลาญอ่านอะไรมา เลยไม่รู้สึกว่าตัวละครพยายาม หรือรู้สึกผูกพันธ์กับคนรอบตัวนางเอกนัก เพราะมาถึงนางมีร้าน มีคนใช้ มีเงิน มีทุกอย่าง แค่เล่าที่มาข้ามๆผ่านๆในหน้าเดียว

ส่วนของพระเอกหล่อ เก็บงำ คูล ฝีมือโหด แต่ดูหลง ดูยึดติด ดูเยอะ ดูหน้ามืดตามัวใช้ได้ เจอหนเดียวก็ยึดติดตามล่าเค้าจนเสียงานเสียการยกใหญ่ ถ้าเค้าไม่รักนี่ทำไง..? เผด็จการด้วย.... (เหงื่อตก)

และอย่างสุดท้าย..!!! คือการโดนปองร้ายรัวๆ แค่เล่มแรก โดนไล่ฆ่า ใส่ร้าย ปองร้าย จะฆ่าข่มขืนบ่อยมากถี่ๆติดๆ จนทุกคนรอบตัวดูปองร้ายแต่นาง ยึดติดกับนางจนพิกล ทั้ฃที่เป็นแค่โดนลูกคุณหนู 3-4 คน อิจฉาแต่ทุกคนแบบจะฆ่าข่มขืนอย่างเดียว ดูไม่ยอมอยู่ร่วมโลกเลย


ทั้งที่ฉากหน้านางไม่เคยตอบโต้ ไม่มีชื่อเสียง ไม่มีอะไรเลย!!! แต่ทุกคนจะหมั่นนางอย่างเดียว (วอท?) ถึงขนาดจ้างคนมาฆ่า ทำให้เสียโฉมนู่นนี่ แล้วนางรอดตลอด ยังไม่สงสัยอะไรอีกว่าไม่ปกติ !!!!!!

โดยรวมสำนวนดี แปลใช้ได้เลยค่ะ แต่สิ่งที่พังคือ รายละเอียดแนวคิด ตรรกะในเรื่อง เราซื้อมาสามเล่มแต่กง่าจะเข็ญแต่ละเล่มจบ เหนื่อยมากT_T เล่มหนาแต่แบบ...ไม่เท่าที่คิด อาจจะแล้วแต่คนชอบ...)

[Miss Jan€Kim · Rating 4 out of 5]

สนุกดีนะถ้าอ่านแบบไม่คิดมาก อ่านเอาเพลินๆ
นางเอกเป็นสายลับในยุคปัจจุบันแต่ตายแล้วเข้ามาอยู่ในร่างลูกสาวเสนาบดีที่มีแม่เลี้ยงใจร้าย ตรงการสลับร่างข้ามยุคนักเขียนไม่ได้เขียนบรรยายอะไรไว้ เปิดเรื่องมานางเอกก็เข้ามาอยู่ในร่างนี้นานแล้วจนสร้างเนื้อสร้างตัวมีร้านค้าร้านเหล้าเป็นของตัวเอง แม่เลี้ยงร้ายน้องสาวและพี่สาวคนโตก็ร้าย และมีปมเรื่องให้ติดตามว่าใครที่ร้ายยิ่งกว่าที่คอยบงการอยู่เบื้องหลังแม่เลี้ยงให้ทำร้ายนางเอกอาจจะเป็นคนที่ฆ่าแม่นางเอกอีกด้วย

ส่วนพระเอกก็มีหลายสถานะ เป็นอ๋อง เป็นคุณสุดหล่อ1ใน4 เป็นประมุขหอนักฆ่า เปิดฉากพระเอกปุ๊บปั๊บได้เจอนางเอกครั้งแรก ก็ตามมาด้วยฉาก kiss kiss บังคับจูบนางเอกเลย พระเอกอาจจะไม่เคยเจอของแปลก เห้ย! คนแปลกปกติมีแต่สาวๆโยนผ้าเช็ดหน้าให้😂แต่นางเอกทั้งตีทั้งด่าทั้งถีบ🥚ท่านอ๋องเมาทรีนจนกลายเป็นรักแรกพบ +เป็นคนคลั่งรัก โดยที่ไม่รู้เลยว่าสาวที่ตัวเองคลั่งรักคือคู่หมั้นที่ตัวเองพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อจะถอนหมั้นอยู่😅

[Aim · Rating 3 out of 5]

ชอบเวลาที่พระเอกกับนางเอกเถียงกัน นอกนั้นคือ เอาตัวรอดจากนักฆ่า เอาตัวรอดจากแม่ พี่ใหญ่ พี่สาม ชะนีคนที่1 คนที่2 ที่หาแต่เรื่องให้นางเอกไม่เว้นวัน จนรู้สึกเบื่อแทนนางเอก ��ล้ววิธีการก็ละครรร จากที่จะอ่านเพลินๆก็วนอยู่แต่แกล้งกันไปมา

เล่มแรกอะเนอะ ต้องรอดูว่าเล่มต่อไปจะเป็นอย่างไร

แรกๆที่อ่านแล้วพระเอกไม่รู้ว่านางเอกคือคนเดียวกับที่กำลังตามหาอยากไปตบกระโหลกซักที เรื่องอื่นฉลาดนักแต่นี่ดูไม่ออก โอ๊ยยยยย

[MISSKAPRAW · Rating 4 out of 5]

เฮ้อ จบเล่ม 1 นางเอกก็ยังกัดกับพระเอกอยู่ ไม่รักพระเอกซะที

[Dreaming Jp' · Rating 3 out of 5]

สำหรับเล่มหนึ่ง มันออกแนวทรราชตื้อรัก แต่ทรราชยังมีฝึกวิชานูนนี่เก็บเวลทำภารกิจไปไง
แต่เรื่องนี้...ตัวละครมีแต่ความโมโนโทน คือ ร้าย โวยวาย ร่ำๆ จะตบตีกันตลอด
สร้างตัวละครไม่สมกับตำแหน่งฐานะ ดูเบามาก อย่างพ่อเสนาบดี ปูว่าเป็นคนดีใจซื่อมือสะอาด
เจอเรื่องร้ายๆ ในบ้านแต่ละทีไม่จัดการไรเลย หลงเมียน้อยไปวันๆ แบบอ่านไปอิหยังวะ
แต่งมาตีกันอย่างเดียวว่างั้น...

นางเอกต้องแอ๊บน่าสงสาร เพื่ออยู่บ้าน หาคนร้ายฆ่าแม่ ฆ่าพี่ชาย และจะฆ่าตัวเอง ปมมีแค่นี้
กับลุ้นรักกัดกันไปกันมาของพระนาง... อย่างที่ว่า นางเอกอยู่มานานแล้วซูโคตร ... สร้างเนื้อตัวมีทุกอย่างแล้ว
ปูมาว่าเป็นสายสืบอยู่มา สิบๆ ปี เพิ่งจะมาสืบเอาตอนนี้.... เบาะแสอะไรก็ไม่มีซักอย่าง

ส่วนพระเอกเอาแต่ใจเกิน...แต่ยกโทษให้เพราะหล่อ มีอำนาจ

ละงงกับละครของหลิวกุ้ยเฟยมาก สร้างเรื่องจะจัดการนางเอก ฮ่องเต้ตามมาด้วย สุดท้ายจับได้แค่ปลาชิวปลาสร้อย
ตัวการลอยตัว ไม่มีใครพูดถึงเลย ฮ่องเต้ พระเอก นางเอก ที่แสดงความฉลาดก็ยังไม่พูดถึง ไม่มีตำหนิไรเลยนะ
หรือไม่ก็น่าจะมีบทฉุดคิดไรบ้างงี้... อยากถามว่าตกลงทุกคนซูจริงหรือแกล้งโง่ 55555

[Patrawan Dear]

#เล่ห์รัก (เล่ม 1-3)

จะอ่านเรื่องนี้ให้สนุก ต้องวางความสมเหตุสมผลอะไรต่าง ๆ ไว้ก่อน แล้วทำใจเอนจอยไปกับนางเอกสายซู (ซูทั้งครอบครัว) และตัวร้ายสายแป้ก (แป้กทั้งทีม) ส่วนพระเอกมาแบบสายลูกครึ่ง คือครึ่งดีครึ่งแย่ ยังไม่ตรงใจ

เรื่องยาวสามเล่มจบ ไม่ถึงกับออกทะเล แต่ก็วน ๆ เวียน ๆ อยู่ในกรอบไม่ไปไหน จัดว่าอ่านได้พอเพลิน ๆ ค่ะ:)

[Faelyn]

พระเอกโคตรเผด็จการ ช่วงตามหาตัวนางเอกนี่ ไม่เจอเพราะอคติของตัวเองแท้ๆ สมน้ำหน้าเบาๆ แต่ช่วงหลังๆ นี่แอบสงสารนิดหน่อยตอนนางเอกใจร้ายใส่ ก็จะจีบเค้าก็ไม่จีบดีๆ อะ ไปทำตัวแย่ๆ ใส่ สาวจะชอบได้ไง

ส่วนนางเอกก็ดื้อนะ ดื้อมากด้วย แต่ก็ไม่พ้นมือพระเอกอยู่ดี

[Angkana Prayoon · Rating 4 out of 5]

อ่าน4ตอนแรกคือสนุกดี เลยซื้อเล่มต่อ ปูมาว่าพระเอกเก่งโหดเหี้ยมอ่านไปอ่านมาคือแพ้ทางนางเอกหมด เก่งไม่สุด การข่าวไปสืบอะไรอะไรไม่ค่อยได้เลย ดูนางเอกจะแยบยลกว่ามาก เล่มนี้ตามหาตามตื้อเป็นส่วนใหญ่ หัก 1 ดาวก่อน รออ่านเล่มสองว่าจะยังไง

[Risuki Ahoo · Rating 5 out of 5]

เป็นช่วงสนุกสุดของเรื่องนี้แล้วล่ะ

[XOAOX · Rating 3 out of 5]

3.5 ได้มั้ย
เล่มนี้ดำเนินเรื่องช้ามาก เนื้อหาไม่มีอะไรนอกจาก แม่เลี้ยงลูกเลี้ยงแกล้งกันไปมาไม่จบสิ้น นางเอกทะเลาะกับพระเอกกว่าจะเข้ารูปเข้ารอยก็ค่อนเล่มไปแล้ว