Een jonge vrouw ontwaakt in een helse, brandende stad. Op de eerste dag ontdekken de monsters haar. Op de tweede dag leert ze zich te verdedigen. Op de derde dag redt een hond haar leven. En dat verandert alles.
Allie wordt wakker in een brandende kamer. Ze hoort het vuur, ze voelt het vuur, maar de kamer blijft intact. Ze bevindt zich in een verlaten stad die volledig in de brand staat. Terwijl ze erachter probeert te komen waar ze is en waarom, komt ze plots een afschuwelijk monster tegen...
——————————————————
Ik ben echt van mening dat boeken vaker plaatjes / foto’s moeten hebben. Het is zo vet om echt voor je te hebben hoe auteurs bepaalde dingen voor zich zien! De tekeningen van de monsters in dit boek zijn heel mooi gemaakt en prachtig gedetailleerd.
Kort gezegd: ik vond het een mooi en spannend boek, het einde was enigszins voorspelbaar maar uiteindelijk heeeel mooi uitgewerkt waardoor ik dat net wat minder erg vond.
Wel denk ik dat het boek meer potentieel heeft dan er op dit moment is uitgehaald door de auteur. De opzet is heel mooi en ik snap precies wat hun bedoeling was, maar er kunnen makkelijk 50 pagina’s bij om het boek nóg beter te maken.
Wow. This book was not what I expected at all. It seemed like a simple YA dark fantasy set in a Hell-like city where the main character battles monsters with the help of her doggy sidekick. However, there is so much more to it, enough to reduce me to tears.
This is one of the best novellas I have ever read. Carlton takes such an interesting, exciting concept and turns it into something heartbreaking and inspiring. It is perfectly paced, giving us little clues throughout until we get the full picture at the end.
I will be recommending this to everyone and rereading it in the future.
What the hell was dit, in 1 ruk uitgelezen. Op een gegeven moment dacht ik mha zo ver gezocht en zo onrealistisch (deuhhhh) ma toch willen doorlezen en dan dat einde dan valt alles in de plooi en dan is al het vorige mha zo mooi en goed verwoord 🥰🥰
Vanaf het eerste moment dat ik de cover onder ogen kreeg van ‘Hell city, Final stop’ was ik er helemaal weg van. Meisje in leren jack en spijkerbroek, gewapend met bijl & zwaard en zwarte labrador naast haar in een zichtbaar compleet geruïneerde stad… ja, dat trekt mijn aandacht absoluut. Ook heb ik al eerder boeken van de schrijfster gelezen die me goed bevallen zijn en ik heb nu weer een keertje voor de Engelstalige versie (het boek is tevens tegelijkertijd in het Nederlands uitgegeven) gekozen omdat ik ook graag Engels lees zo nu en dan.
De vormgeving van het gehele boek viel mij gelijk in positieve zin op. Er is gebruik gemaakt van een duidelijk lettertype, de illustraties werken allemaal samen met het inhoudelijke verhaal, een hardcover is altijd fijn en de dagen aanduiding zorgt voor een leidraad.
“It was different when beasts only existed on paper.”
De Engelse schrijfstijl van Joanne Carlton (aka Sandra J. Paul) bevalt mij elke keer weer uitstekend. Het leest in ‘Hell city’ ook weer soepel, het voelt natuurlijk aan en op die manier passend bij de hoofdpersoon en de omgeving waarin zij zich bevind. Visueel gezien kon ik mij gemakkelijk alles voorstellen, uiteraard dragen de tekeningen daaraan bij maar ook de manier waarop de gebeurtenissen en de omgeving verwoord word.
“It hovers between two majestic doorposts that look like they belong to a palace gate.”
Ik kon persoonlijk niet anders dan gelijk het hoofdkarakter heel graag mogen. Haar letterlijke strijd is bijzonder en spannend om te volgen, haar innerlijke strijdlust is herkenbaar voor mij en haar karakter aangenaam. De persoonlijke ontwikkeling die zij, al dan niet verplicht, ondergaat is prachtig subtiel uitgewerkt en daardoor is het een licht verhaal met een iets diepere onderlaag.
“He has tricked her once and he’ll fool her again.”
In principe is dit voor mij een kortverhaal aangezien het “maar” 135 pagina’s heeft. Soms ervaar ik met andere kortere verhalen een soort van afgerafeld geheel. Bij ‘Hell city, Final stop’ echter heb ik dat gevoel helemaal niet. Het is precies perfect van begin tot eind en behoord vanaf nu tot mijn favoriete korte verhalen ooit.
Samenvatting Ze wordt geradbraakt wakker in een kamer waarvan de wanden branden, maar geen bijzondere warmte uitstralen en ze weet niet zeker wie ze is. Door een armband aan haar arm met de naam Allie erop denkt ze dat dat haar naam is. Ze denkt dat ze in de hel is beland en door de angstaanjagende dingen die op haar pad komen op deze plek lijkt het er inderdaad op.
Quote: ‘Maar ze had nooit een wezen als dit verwacht, niet zoiets gruwelijks als dit gigantische ding.’
Zal ze uit deze hel ontkomen?
Mijn mening Het is geen boek voor kinderen die bang zijn voor monsters. In het begin was ik op het verkeerde been gezet, was ze nu overleden of niet? Een behoorlijk spannend maar ook beangstigend boek over het thema pesten. Ik weet niet zeker of ik het mijn kleindochter gauw zal laten lezen of voorlezen.
Conclusie Het is een prachtig vol met monsters geïllustreerd boek, alleen daarom is het al de moeite waard. Iedereen die houdt van enge verhalen met een onvoorspelbaar en onvoorstelbaar einde kunnen hier zeker van genieten, een verhaal zo anders dat het uniek is.
Een boek dat je in één ruk uitleest. De events volgen elkaar razendsnel op, je wordt meteen meegesleurd in de ijzingwekkende en spannende wereld van Allie. Gruwelijk, pakkend en origineel. Zowel jong als oud zal genieten van dit boek :) ♡
Helaas viel het me erg tegen. Er zat, zeker in het begin, veel herhaling in, wat ik vaak onnodig vond. Daarnaast werden er soms teveel details gegeven, zoals wat voor sokken ze aan had. De monsters verslaan ging allemaal wel heel erg makkelijk. En het voelde toch allemaal wat voorspelbaar. Op het einde ontdek je natuurlijk wie wat waar en daarin zaten belangrijke thema's en een kleine verrassing. Ik denk dat er potentie zit in het verhaal, maar het kwam er voor mij niet uit in de uitwerking helaas.
Titel : Hell City – Laatste Halte Auteur : Joanne Carlton Uitgeverij : Hamley Books
Mijn mening over dit boek. Oh boy, wat brak het zweet me uit tijdens de eerste vier pagina’s ! ‘Hell City’ heeft een gedetailleerde cover dat me een énorm wauw-gevoel gaf, maar wat leek me dit zo’n raar verhaal. Chaos … geen houvast … een ware hel ! Maar ik beet door (hoewel je van zo’n vroeg stadium in een boek al van doorbijten kan spreken) en na de overige 143 pagina’s kan ik alleen maar vaststellen dat dit één van mijn favoriete boeken ooit is ! Ik ben een zeer groot fan van ‘Azerty’, geschreven door Joanne’s alter ego Sandra J. Paul, maar ‘Hell City’ heeft ‘Azerty’ van zijn troon geschopt !
‘Dit zal haar straf zijn, haar lijden. Vluchten of vechten.’
De schrijfster heeft het boek opgedeeld in dagen. Je volgt haar personage gedurende vier dagen. Het hoofdstuk daarna schakelt over naar een andere dag uit het meisje haar leven. Het is niet enkel het kaft dat in het oog springt, ook het binnenwerk is adembenemend prachtig en zorgt ongetwijfeld voor een meerwaarde tijdens het lezen ! Over het verhaal zelf kan en durf ik niet echt veel te zeggen, het zou namelijk jouw leeservaring totaal verpesten. Wat ik wel wil lossen is dat er in dit boek geen enkel dialoog is, het hoofdpersonage heeft namelijk geen stem. En dat personage kent geen genade. Het jonge meisje slokt jou op, ze palmt jou in alsof het niks is. De neergepende woorden van Carlton dringen diep in mijn hersenpan naar binnen. Ze nemen de tijd om naar het warmste punt van mijn hart te glijden. ‘Hell City’ is een verhaal, een story waar je als lezer met een open geest aan start, je moet je ervoor openstellen, meer zien dan enkel woorden en zinnen. Elk woord heeft haast een betekenis. Het komt soms gruwelijk over, maar in feite is het een sereen verhaal over iemand die zichzelf tegenkomt, een meisje dat oog in oog staat met zichzelf. Ze laat zien dat er aan het einde van de tunnel altijd dat kleine lichtpuntje is. Hoe minutieus dat sprankeltje hoop ook is, er is steeds iets of iemand dat jou terug die kracht geeft om door te gaan en te vechten.
‘Het gif brandt nog steeds door haar kleren, huid en vlees en ze weet dat ze nooit meer pijn zal voelen dan nu, maar toch beweegt ze niet. Ze moet eerst haar wil om te leven terugvinden, blij zijn dat ze drie monsters heeft overwonnen die groter, sterker en krachtiger waren dan zij.’
‘Hell City’ is niet onder één specifieke noemer te plaatsen. Het is Young Adult, maar voor sommigen kan het dan weer als fantasy overkomen. Doch laat jou niet misleiden. De auteur gebruikt zeer veel symboliek, ze stelt niet alleen haar hoofdpersonage op de proef maar speelt ook met haar lezers. Terwijl de jonge meid oog in oog staat met verschillende monsters, confronteert ze haar publiek met zware kwesties die geleidelijk aan boven water komen. De verklaringen aan het einde van het verhaal laten jouw gedachten rond tollen. Tot je vol verbijstering het boek dient dicht te klappen en het hele verhaal dagen later nog als een vervaarlijk monster zich vastklampt aan jouw ziel.
Met dank aan Hamley Books voor het recensie-exemplaar en de mogelijkheid tot deelname aan de blog tour.
De laatste halte. 4 dagen in een brandende stad met monsters en een hond. Hoe overleef je in een brandende stad als je niet kan praten, monsters je aanvallen en je elke dag opnieuw moet beginnen? Allie of zo denkt ze toch dat ze heet wordt wakker in een brandende kamer, als ze deze kamer ontvlucht komt ze in de straten van Hell City terecht en wat ze daar tegenkomt tart alle verbeelding. Overleeft zij haar tijd in Hell City, geraakt ze weg uit deze hel of zit ze hier voor altijd opgesloten? Wie heeft de monsters in de brandende kamer getekend?? Vindt ze deze kunstenaar terug?? Een antwoord op al de bovenstaande vragen vind je terug in deze prachtige YA novelle van Joanne Carlton Wat ik vooral bijzonder vond aan dit boek is dat er geen enkele conversatie in voorkomt want Allie kan niet praten en Hond natuurlijk ook niet. Ook vond ik de tekeningen die in elk hoofdstuk voorkomen gewoon schitterend. En alles wat je op de cover ziet kom je in het boek ook terug tegen.
Het boek is zowel in het Nederlands als in het Engels uitgekomen. Tot nu toe had ik de boeken van Joanne Carlton alleen maar in het Engels gelezen dit was voor mij dus de eerste keer dat ik iets van haar in het Nederlands las als je de boeken van haar alter ego Sandra J. Paul niet meerekent. Hopelijk hebben jullie er net zoveel plezier aan als ik om dit boek te lezen
Voor mij kunnen boeken normaal niet dik genoeg zijn, dus novelles laat ik meestal links liggen. Maar toen ik de cover van deze zag, wist ik meteen dat ik hem wilde hebben.
Joanne Carlton heeft een schrijfstijl die ver wegblijft bij alles wat overbodig is. De beschrijvingen in dit boek zijn sterk en vervreemdend. Het hoofdpersonage is de weg kwijt, maar haar innerlijke stem is krachtig. Je leeft mee in haar verwarring. Om de een of andere reden had ik na een paar pagina's het gevoel dat ik een graphic novel aan het lezen was: beelden (in dit geval in woorden uitgedrukt) en verhaal complementeren en verdiepen elkaar. En ondanks mijn voorliefde voor dikke boeken ben ik een grote fan van goede graphic novels! Grappig genoeg had ik dat gevoel dus al vóór ik de eerste illustratie tegenkwam, want de monsters in Hell City komen in dit boek ook voorbij, in zwartwittekeningen die doen denken aan oude bestiaries.
Een intens en indrukwekkend verhaal in zo weinig pagina's
De cover en achterflap waren heel veel belovend. Dit verhaal was echter niks voor mij. Ik stoorde mij aan de interpunctie en herhaling van bijvoegelijke naamwoorden en zinsopbouw. De hoofdpersoon blijft tevens heel flat. Ik begrijp dat het een novelle is, maar de vaagheid van het verhaal en de onduidelijkheid van de main character maakte dat dit boek voor mij niet klikte. Ieder zijn ding denk ik zo, dit was alleen helaas niks voor mij...
Allie wordt wakker in een kamer vol vuur. Het rare is dat de vlammen haar handen niet branden. Maar wanneer zij op verkenningstocht gaat door de stad lijkt die verlaten te zijn. Op een paar gruwelijke monsters na. Overleven in een brandende hel. Kan ze dat? Een verhaal over trauma, spijt en hoe een hond haar leven redde.
Het Verhaal
Wanneer ze wakker wordt herinnert ze zich niets meer. Dat haar naam Allie is ontdekt ze aan een armband die ze draagt. De naam komt bekend voor, dus dit moet wel haar naam zijn. De kamer waar ze in ontwaakt staat in brand, maar de vlammen lijken haar niet te deren. En op de muren staan akelige monsters getekend met teksten erbij die ze niet kan lezen.
Vastberaden gaat Allie op zoek naar de kunstenaar van de muurtekeningen. Ze zal toch niet de enige zijn in deze stad? Wat volgt is een avontuur tussen brandende gebouwen, over het stadsplein, en regelrecht in de armen van afschuwelijke monsters. Allie leert te vechten om de monsters te verslaan. Op de derde dag in deze brandende hel verschijnt er een hond en ineens voelt Allie zich niet meer zo alleen. Ze vat de moed om te strijden en haar nieuwe vriend koste wat het kost te beschermen.
Schrijfstijl
Joanne Carlton schrijft heerlijk pakkend, met eenvoudige termen die het boek uitermate geschikt maken voor de doelgroep: young adult. Al zou het boek zelfs door jonge tieners al gelezen kunnen worden vanwege de achterliggende plot. De hoofdstukken worden voorafgegaan aan quotes die pas in het laatste hoofdstuk verduidelijkt worden, en zo werkt het verhaal naar het spannende crescendo.
Het overgrote deel van het boek volgt het tiener hoofdkarakter Allie die voortdurend in benarde situaties zit. Pijn, pijn en nog eens pijn. Ze vecht, ze probeert te ontkomen, maar er is vooral veel strijd. Van vlammen, scherpe kaken van angstaanjagende wezens, tot vieze meren van zuur. Joanne weet de omgeving zo levendig te omschrijven dat je zelf als het ware rondloopt in deze hel-achtige plek.
Pas in het laatste gedeelte van het boek licht ze het tipje van de sluier en onthult ze wie Allie is en wat er gaande is. Het is daarmee een boek die een paar zware thema’s aanbreekt waar bijna elke tiener wel mee van doen zal hebben gehad. Denk aan trauma, schuldgevoel, pesten en eenzaamheid. Dat alles er met een dikke laag op zit zal niet ieders kopje thee zijn. Voor mij was dit bijvoorbeeld een heftige onthulling en had net zo goed gewerkt als het hoofdkarakter iets minder drama op drama had meegemaakt. Maar ik wil niet te veel onthullen.
Conclusie
Het boek is een echte YA vol actie en geweld, maar met een diepere laag die het interessant maakt voor leesclubjes en schoolprojecten. Een boek dat aanspreekt op meerdere niveaus en dat, ondanks de zware fantasie kant ervan die ook veel doet denken aan menig spannende game, een realistische onderlaag heeft. Herkenbaar, pakkend, pijnlijk. Daarmee is het een pareltje van Hamley Books en een aanrader in het Nederlandstalige YA genre.
We volgen het hoofdpersonage, die zichzelf Allie noemt, 4 dagen in Hell City, de stad waar ze onverwachts, verward en stikkend in ontwaakt. Een verwoeste stad die non stop in brand staat. Allie ontwaakt in een brandende kamer met vreemde houtskooltekeningen op de muur. Onduidelijke woorden en schetsen die haar op het eerste zicht niets wijzer maken en nog meer verwarring met zich meebrengen. **De lucht in de ruimte ruikt vreselijk, alsof iemand vlees zat te bakken tot dat aanbrandde als een homp verschroeid vet spek, waardoor er een stank hangt die niet te negeren is.** Als ze al haar moed bijeen raapt en zich naar buiten waagt, wacht letterlijk een ware hel haar op en ontdekt ze dat ze niet alleen is. De enige bewoners van deze brandende stad blijken echte monsters te zijn, die het zonder twijfel op haar gemunt hebben. Zowel haar innerlijke demonen als echte demonen proberen haar te kraken, te verwoesten, te doden. 4 dagen lang vecht ze tegen zichzelf en tegen hen. 4 dagen lang moet ze de confrontatie aangaan met zichzelf en met de demonen. **Dit zal haar straf zijn, haar lijden. Vluchten of vechten. Vechten tot ze bijna dood is. En dan geheeld overeind komen om altijd maar opnieuw te vechten.** En dan krijgt ze gezelschap van een hond. En dat veranderd alles! Mening Een kort verhaal, maar wat een verhaal! Tijdens de eerste paar pagina’s schept Joanne vooral verwarring en weet je even niet wat je met het verhaal beginnen moet. Maar Hell City blijkt volledig anders te zijn dan je zou denken! Doorheen het merendeel van het verhaal hing één vraag in mijn hoofd; Waar gaat dit naartoe? Terwijl je volop bezig bent met het verwerken van de brandende stad, de monsters en alles eromheen leidt Joanne je naar een onverwachts einde. Niet het einde van deze stad, maar het einde van het lijden. Ook de vormgeving van dit boek is weer een topper! Zowel de cover als de inhoud is, zoals we gewend zijn van de Hamley boeken, tot in de puntjes verzorgd. Vergaap je gerust aan de prachtige tekeningen die de monsters in dit boek tot leven brengen!
Ken je dat? Dat je verstand zegt dat een boek niks voor je is, dat je het vooral niet moet kopen, links moet laten liggen, moet vergeten. Maar dat dat boek je om de ene of de andere reden toch niet loslaat? Dat overkwam me met dit boek. Ik heb het zo vaak niet gekocht, maar met de sale op de site van Hamley kon ik niet anders dan het boek alsnog kopen. En dus lezen.
Ik moest er in het begin een beetje inkomen. Ik had wat moeite met verbinding maken met de hoofdpersoon. Dat was echter niet raar. Zij had ook wat moeite met verbinding maken met zichzelf. Maar toen we de wereld wat beter leerden kennen en langzaamaan wat houvast begonnen te vinden ging het beter en beter.
Carlton heeft een hele gruwelijke brute versie van de hel neergezet, maar wel een die heel veel recht doet aan de verhalen die erover verteld worden, met name door Dante. En door de symboliek, die uiteraard pas later in het verhaal duidelijk wordt, wordt het ook nog eens meer dan alleen maar brute horror.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik het einde persoonlijk wat extreem vond. Van mij had het persoonlijker gemogen, minder groots, minder gruwelijk. Maar ik ben daar ongetwijfeld een uitzondering in. Ik ben namelijk sowieso wel van de kleinere, persoonlijkere, emotionelere verhalen zonder de grote actie. En toch heb ik al met al wel genoten van dit verhaal.
Thank you to Hamley Books Publishing for sending me this physical copy in exchange for an honest review.
This seems like any other dark fantasy, set in Hell with monsters who try to kill our main character. But it is so much more than that. The plottwist in the end was something I really didn’t see coming and it broke my heart. I can’t tell too much about it, but you just have to read it for yourself because I never expected that!
It’s a novella so it’s a short read, but you will definitely enjoy it. I would’ve liked it to be longer though, because we didn’t get to see much about the monsters she encounters, especially in the end. I also would’ve liked to read more about who our main character is. The story is so interesting and I wanted to keep on reading, so for me it was too short!
I really liked the disability rep in this book, we should see more of that in fantasy books! The pictures in this book were a really cool addition! They made the monsters even more visible and scary! If I had to encounter them, I definitely would’ve died the first second 😂 Also, this cover is just amazing!
*Even though the publisher asked me to read their book, my opinions are completely honest!*
In Hell City volgen we een meisje dat niet meer weet wie ze is en waar ze is. Ze belandt in een letterlijke hel en moet daarin zien te overleven. Een wereld vol vuur, angstaanjagende monsters en constante verderfenis. Zal het Allie lukken om te ontsnappen?
Hell City heeft een unieke premisse en verhaallijn, die ik nog nooit eerder in een boek heb gezien. Ondanks het feit dat het een novelle betreft, is de opbouw goed en voelt het boek nergens te kort aan. We ontmoeten ons hoofdpersonage in een soort hel, een hel die ze Hell City gaat noemen, omdat het op een brandende, verlaten stad lijkt. Het verhaal bouwt zich langzaam op. Eerst probeert Allie, zoals ze zichzelf gaat noemen aan de hand van een armband die ze draagt, zich bewust te worden van de situatie waarin ze zich bevindt. Is ze dood? Waar is ze eigenlijk? En van wie zijn de mysterieuze tekeningen die op de muur van de brandende kamer waarin ze zich bevindt verschijnen? Allie’s zoektocht naar wat er met haar aan de hand is, maar vooral haar wil om te overleven en om zich niet te laten kennen, zorgen voor een uniek verhaal waarin je telkens denkt: wat nu? Als lezer heb je geen idee van wat er gaat komen en dát is knap, als je dat als schrijver kunt.
Daarnaast zijn er natuurlijk de monsters. Hoewel ik niet écht op het randje van mijn stoel zat tijdens het lezen van Allie’s gevechten en ontsnappingen met de monsters, vond ik de illustraties die zijn toegevoegd aan het verhaal echt heel erg tof. Die zorgen er toch voor dat je de monsters meer kunt visualiseren en dat ze echt tot leven komen in het verhaal. Al met al maakt het einde dit boek vooral een uniek verhaal. Ik denk dat ik Hell City zonder het einde een stuk minder goed had begrepen of leuk had gevonden. Het einde weeft het hele verhaal samen, en hoewel het een tikkeltje uitleggerig overkomt, zorgt het er wel voor dat Hell City een gelaagd en complex verhaal wordt.
Ik vond dit een leuk en spannend boek waar veel in gebeurde. Ook vond ik dat er aan het einde een goede plot was.
Ik vond wel dat voor wat de schrijver wilde bereiken met dit boek het echt wel beter was geweest met een paar extra pagina’s erbij. Het heeft ook weer voordeel dat het zo’n kort boek is want er gebeurd altijd wel wat.
Ook vond ik dat de plot er aan het einde wel was maar dat deze iets meer uitgelegd mocht worden. Ik snapte niet helemaal wat er nou bedoeld werd en alles mocht iets specifieker (wat ook makkelijker zou zijn geweest met ongeveer 20/30 extra pagina’s erbij)
Al met al vond ik het een geweldig boek met een leuke storyline. Alleen was het leuker geweest als het een langer boek was.
Ps door dit boek ben ik wel uit een Reading slump😉
Wat heb ik gelezen? Ik vond dit zo’n vreemd verhaal…
Dit boek werd pas echt betekenisvol en goed bij de laatste 10 bladzijdes. Er had zoveel meer uitgehaald kunnen worden. Ik vond het boek geregeld te kort door de bocht. Was dit om het boek kort te houden? Het zijn wel maar 150 bladzijdes.
De tekeningen in het boek zijn tof, dat maakt het bijzonder. Verder ben ik er achter gekomen dat (semi) enge boeken gewoon echt niet voor mij zijn. Ik bibber nog steeds na van de spinnen.
Verder vind ik het zonde dat een aantal belangrijke thema’s pas op het eind van het boek aan het licht komen. Ik had die héél graag meer uitgewerkt willen zien.
Een mens kan geen twee keer sterven, maar men kan wel voor eeuwig lijden, als de duivel dat wil.
Dit was een van de meest bizarre boeken die ik de voorbije jaren gelezen heb. Ieder zijn ding, maar dit was niet het mijne. Het boek was slechts 147 pagina's, dus heb ik toch even doorgezet om het uit te lezen.
Het einde maakte gelukkig een beetje goed, anders was het bij 1 ster gebleven. Maar ik denk dat het verhaal mij meer had kunnen bekoren als er voor een andere opbouw was gekozen. Nu zat ik voor het grootste deel met een 'what the hell' gevoel (pun intended).
Ik heb dit boek gekocht omwille van de cover. Die doet erg aan de film 'I am Legend' denken. Mijn dochter van 12 zag dit boek op de salontafel lezen en zei meteen: "Oh cool, die wil ik ook lezen." Ik denk dat ik haar toch nog even ga laten wachten. Ik heb geen zin in wekenlang een kind met slapeloze nachten. ;-)
Dit zal haar straf zijn, haar lijden. Vluchten of vechten. Vechten tot ze bijna dood is. En dan geheeld overeind komen om altijd maar opnieuw te vechten.
Meer dan 120 pagina's had ik het gevoel in een walkthrough van een videogame te zitten, een softe versie van 'Resident Evil' of zoiets. Een twist aan het einde probeert voor wat meer diepgang te zorgen, maar komt, in mijn ogen, wat te laat. De taal leest wel vlot en er staan enkele leuke illustraties in het boek.
This entire review has been hidden because of spoilers.
De nieuwe novelle van Joanne Carlton de alter ego van Sandra J Paul. Dit boek haalt zijn inspiratie grotendeels uit Divine Comedy van Dante Alighieri. Maar ik kreeg ook wel een Alice in Wonderland gevoel. Het verhaal heeft geen dialoog en is in de verteller vorm geschreven. De sfeer is nogal claustrofobisch maar heeft wel momenten dat je even adem kunt halen voor dat de spanning je weer bij de strot grijpt. Weer weet Joanne ons te trakteren op een juweeltje. Dit is zeker een aanrader.
We worden meteen in het verhaal gesleurd. We ontwaken samen met Allie in een brandende stad die compleet verlaten lijkt. Dit verandert gauw als Allie het eerste monster tegenkomt. Ze moet de monsters verslagen die haar willen verslagen. Daarbij krijgt ze hulp van een trouwe viervoeter hond. Lukt het Allie om al haar monsters te verslagen? Of dreigen ze haar mee de diepte in te nemen?
Ik vond het een prachtig verhaal. Het einde had me even helemaal stil gekregen. Zo mooi! De achterliggende boodschap vond ik meer dan prachtig! Dit had ik helemaal niet zien aankomen. Het verhaal gaat over meer dan alleen monsters doden. Het is meer dan overleven. Het is een manier vinden om te overleven en van hieruit leren verder te leven. Het einde is heel pakken en mooi omschreven, het doet je nadenken over het leven en hoe je ermee omgaat. Het laat je stilstaan
Het boek heeft prachtige illustraties van de monsters. Dit vond ik zo geweldig! Ik vind het vaak jammer dat een fantasy boek geen tekeningen heeft van monsters, maar dit boek heeft dat wel en het voelde aan als een 7e hemel! Prachtig geïllustreerd en een absolute meerwaarde aan het boek!
Ik vond de liefde tussen Hond en Allie mooi beschreven. Allie leert Hond kennen in Hell City waarop ze onafscheidelijk worden van elkaar. Ik vond dit mooi om te zien hoe de twee elkaar beschermden en door het vuur wilden gaan voor elkaar.
Een dikke aanrader om zeker gelezen te hebben! Een must have voor elke boekenkast.
It was an amazing book, although I think with a little more explanation it would be better. The plot was only at the end of the book which made me a little bored when I was at the beginning/halfway. The actual plot was in the like 10 last pages. I think, if you could tell the plot throughout the story it would be a lot better.
With all of this said, it was still an amazing book, it was also very well written with nice words who said everything very beautifully.