Ben je net van plan minder vlees te gaan eten, word je berispt omdat je geen vegan bent. Beloon je jezelf met een weekendje weg van je zuurverdiende geld, mag je er niet eens meer heen vliegen. Het is moeilijk overleven in een wereld waar altijd iemand groener, feministischer, sportiever, rijker of woker is dan jij. Hoe hard je ook probeert. Heb je net de ene deugd onder de knie, loop je alweer achter. Carmen Felix groeide op in Ede maar woont al bijna 15 jaar in Amsterdam. Op familiefeesten gaat het nooit over consuminderen, op feestjes met vrienden nooit niet. Waar haar ene sociale omgeving op koopjesjacht gaat, staat de ander te demonstreren tegen fast fashion. En ondertussen kan Carmen de eerstewereldproblematiek haast niet meer aan. Je kunt het ook nooit goed doen is een hilarische schets van een bijzondere tijd.
"Carmen Felix is de Zwarte Magica van de Nederlandse literatuur: nooit saai, wraaklustig waar nodig en bovenal laat ze iedereen verbijsterd achter.' Alma Mathijsen
Carmen Felix (1986) probeert met een soms ietwat verkrampte glimlach al haar ergernissen over de wereld op papier te zetten. Dit doet en deed ze o.a. voor &C, LINDA.meiden, Grazia, Veronica Magazine, VICE, OneWorld en De Gladiool. Verder maakt ze soms een uitstapje naar de tv-wereld en deed ze 'dingen' voor Klikbeet, BNNVARA, AVROTROS en De Zwakste Schakel.
Ik zat al een tijdje uit te kijken naar dit boek, en gelukkig had de bibliotheek hem eens. Dit was op punten echt een geweldig boek, maar soms was het gewoon té voor me, en soms ook niet echt mijn ding. Ze heeft wel een lekkere schrijfstijl en ik moest vaak enorm lachen om haar voorbeelden (die ik ook af en toe aan mijn man voorlas). Het boek verteld de opinies van Carmen Felix over verschillende onderwerpen (zoals vetrollen en hoe mensen daar naar kijken tot het klimaat).
Haha ja dit is Carmen. Ik ben al fan van Carmoede toen ik in 2009 mijn eerste twitteraccount opende. Daardoor wist ik haar mening eigenlijk ook wel en schrok ik niet van de nietsontziende manier van schrijven. Ik hou ervan en deel veel van de ergernissen. Genoten heb ik zeker, gelachen ook, 'ja ja ja precies' gezegd. Verder is dit geen boek dat me verder in het leven gaat brengen of tot tranen heeft geroerd maar dat hoeft niet altijd. Zoals ik dat zeg: fijn tussendoortje, lekkere snack.
Ik heb dit boek ooit ontvangen omdat iemand van boeken afwilde. Toen ik voor mijn boekenkast stond wilde ik graag een dun boek lezen maar eerlijk, het uitlezen was omdat ik geen dnf wilde. Het geeft geen energie en inspiratie.
Positief punt wel is dat jaren later heel veel thema’s nog spelen. 3 sterren omdat de schrijver toch haar best heeft gedaan om een boek te schrijven.
Leest lekker snel door maar staat weinig spannends of nieuws in. Eigenlijk lees je gewoon 150 pagina's lang Carmen Felix's mening over allerlei dingen, die je zelf ook wel al wist of had bedacht of dan wel had gelezen als je een account had op twitter dot com. De manier van schrijven beviel me gelukkig wel, en het beste van het boek was toch het laatste hoofdstuk (niet dankwoord) waar dingen eindelijk wat dieper gingen.
Het perfecte boek om voor te lezen aan je vrienden, leuke stof om over na te denken. Herkenbaar, ook al heb ik de dertig nog niet aangetikt. Vooral onderwerpen als 'je positie binnen de klimaatcrisis', 'de druk op carriere', en 'cancelculture'.
Laat je niet door de cover misleiden. Dit is geen 'tienerboek voor meisjes', maar een bundeling van essays voor dertigers. (Of in mijn geval 25-ers.)
Het boek start heel sterk met enkele topstukken, namelijk: Ambitieschaarste, Baarbemoeienis, Vliegverdriet en Fopfeminisme. Hierna vond ik echter dat de kwaliteit van de essays soms een beetje stagneerde.
Speciale vermelding voor het essay 'Druk druk druk'. "Ik geloof jullie meteen als jullie zeggen dat jullie tachtig uur per week werken en daarvan genieten. Om een baan te nemen waar je je aan kledingvoorschriften moet houden en waarvoor je verplicht elke ochtend in je grijze outfit in de burgerrups in de richting van een slaventoren zit, terwijl je met verdrietige hondenogen magere melk uit je Dopper drinkt, moet je al een beetje gek in je schedel zijn natuurlijk. "
Grappig en herkenbaar, zo zou ik Je kunt het ook nooit goed doen van Carmen Felix willen omschrijven. Ik val met mijn 27 jaar nog niet precies in de doelgroep (vrouwen tussen de 33 en 39 jaar) maar kon mij in veel van de besproken onderwerpen goed vinden.
De hoofdstukken lezen als lange columns en gaan o.a. over baarbemoeienis, klimaatdrammers en singleshaming. Hoewel ik ervan heb genoten en soms zelfs hardop heb gelachen, had het geen hoofdstuk langer moeten duren. De constante grappen werden zelfs mij op het laatste wat veel. Al met al een grappig boek om te lezen voor her- en erkenning!
Dit boek is super grappig, leest in een stuk door (ik heb met opzet en heel veel moeite veel pauzes tussendoor gemaakt om het genot wat te verlengen) en toevallig "my thoughts exactly!" - maar dan grappiger en veel slimmer dan ik het ooit zou kunnen verwoorden. Perfect boekje voor iedereen die of super vermoeid is over alles wat ons zo overkomt in het leven ("Baarbemoeienis!", "Singelschande!" "Klimaatgekibbel!"), of even een reality check nodig heeft om te realiseren waar zij (of hij) in godsnaam de hele tijd mee bezig is...
Ik vond met name de hoofdstukken over 'ambitieschaarste' en 'druk, druk, druk' erg verhelderend en helend. Mijn partner en ik voelen beiden de plicht of de eis van de buitenwereld om ambitieus zijn, dat enorm onderhuids is geïndoctrineerd. Maar voor hem is al zeker dat hij juist niet ambitieus is (tot verbazing van bijna iedereen om ons heen) en ik wellicht ook niet zozeer als ik dacht.. Deze hoofdstukken hebben we dus samen gelezen, gaf ons stof tot nadenken en zelfs wat toestemming. Het is prima om geen/weinig ambities te hebben!
Ik gok dat dit boek leuker is als je Carmen kent. Haar manier van schrijven vind ik soms een beetje té, al is het door haar zelfbewustheid minder irritant en daardoor soms juist vermakelijk. Een prima boek om je een paar uur mee bezig te houden, maar geen aanrader.
Lekker veel zelfspot en prikt op grove maar grappige wijze in al je eigen overdenkingen, waanbeelden, hypocrisie, twijfels, dromen, angsten en irritaties. Uiteraard niet overal mee eens, maar dat is Carmen ook niet. Mag best.
Mijn rants, die ik dagelijks op werkvloer en borrel uit, beter en grover verwoord. Voor 85% bevestigend mee geknikt, en voor 15% nieuwe inzichten gereken. Leest lekker vlot weg!
In het begin nog vlot geschreven en grappig. Maar het is wel steeds een beetje hetzelfde; de mening (of het geklaag) van Carmen... Later in het boek begon ik me te irriteren.