What do you think?
Rate this book
Geloof me niet als ik vertel over de oorlog
Rauw en intens distantieert Asmaa Azaizeh zich van alles wat ze over de oorlog zou moeten zeggen, en strooit tegelijkertijd zout in de wonden. Geloof me niet als ik vertel over de oorlog is een weergave van het kwetsbare menselijke leven in al zijn facetten.
Asmaa Azaizeh (1985) studeerde in 2006 af in Engelse literatuur en journalistiek aan de universiteit van Haifa. Ze is dichter, essayist en cultureel manager. Haar eerste poëziebundel Liwa werd gepubliceerd in 2011 in Amman, nadat ze de A.M. Qatan Foundation Award won. Ze publiceerde vervolgens de bundel As The Woman From Lod Bore Me (2015) en dit jaar verschijnt de Arabische editie van Geloof me niet als ik vertel over de oorlog. Haar poëzie is onder andere vertaald in het Engels, Duits, Italiaans, Spaans, Zweeds, Hebreeuws en Farsi.
Uit het Arabisch vertaald door Nisrine Mbarki
Asmaa Azaizeh (1985) studeerde in 2006 af in Engelse literatuur en journalistiek aan de universiteit van Haifa. Ze is dichter, essayist en cultureel manager. Haar eerste poëziebundel Liwa werd gepubliceerd in 2011 in Amman, nadat ze de A.M. Qatan Foundation Award won. Ze publiceerde vervolgens de bundel As The Woman From Lod Bore Me (2015) en dit jaar verschijnt de Arabische editie van Geloof me niet als ik vertel over de oorlog. Haar poëzie is onder andere vertaald in het Engels, Duits, Italiaans, Spaans, Zweeds, Hebreeuws en Farsi.
Uit het Arabisch vertaald door Nisrine Mbarki
- GenresPoetry
60 pages, Paperback
Published October 15, 2019
2 people are currently reading
42 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
January 12, 2023
Citaat :
‘Jullie moeten niet geloven wat ik vertelde over de oorlog.:
Want ik praat over bloed terwijl ik koffie drink, over graven terwijl ik/
madeliefjes pluk in Marj Ibn Amer, over de moorden terwijl ik opging in de/
schaterlach van vrienden en over het afgebrande theater in Aleppo terwijl ik nu/
voor jullie sta in dit theater met airco.
Review :
Asmaa Azaizeh (1985) studeerde in 2006 af in Engelse literatuur en journalistiek aan de universiteit van Haifa. Ze is dichter, essayist en cultureel manager. Haar eerste poëziebundel Liwa werd gepubliceerd in 2011 in Amman, nadat ze de A.M. Qatan Foundation Award won. Ze publiceerde vervolgens de bundel As The Woman From Lod Bore Me (2015) en Nu verschee de Arabische editie van Geloof me niet als ik over de oorlog vertel. Haar poëzie is onder andere vertaald in het Engels, Duits, Italiaans, Spaans, Zweeds, Hebreeuws en Farsi.
In deze gedichtenbundel vertelt dichter Asmaa Azaizeh (1985) over de oorlog. Het gaat om vertaalde Arabische gedichten waarin oorlogservaringen een rol spelen in het leven van de dichter. Haar poëzie is volstrekt een andere dan lezers in het Westen gewend zijn. De lange verzen doen bijna denken aan proza en ze geven afschuwelijke oorlogssituaties weer. Het zal je maar overkomen: een dichter zijn, geboren in Palestina. Asmaa Azaizehs roots liggen in Daburiyya bij Nazareth. Ze woont vandaag in Haifa, aan de andere kant van de haast onpenetreerbare grens tussen Israël en de bezette Palestijnse gebieden, en werkt als journalist en kunstcurator. In 2012 werd ze de eerste directeur van het Mahmoud Darwishmuseum in Ramallah.
Palestijnse schrijvers torsen een zware last. Van hen wordt verwacht dat ze spreken voor een volk dat zelden een stem krijgt. In Geloof me niet als ik vertel over de oorlog verzet Azaizeh zich uit alle macht tegen die opdracht. De titel van haar bundel is waarschuwing en smeekbede in één. In het gelijknamige gedicht legt Azaizeh uit waarom:
‘Asmaa Azaizeh is een vrouw van de wereld, maar wel eentje met beide voeten in de Palestijnse poëtische traditie. Ze toont haar veelzijdigheid met een enorme catalogus van culturele referenties, van Alfred Hitchcock tot de Koran. Hoewel de voetnoten regelmatig verwijzingen expliciet maken, blijft er net zo veel onontgonnen. Een Palestijnse met de achtergrond en eruditie van Azaizeh weet welke culturele erfenis ze aanboort wanneer ze symbolen gebruikt zoals sleutels, bomen, bloed en moederschap. Daarmee stapt ze – willens nillens – tóch in de voetsporen van Mahmoud Darwish en andere groten van de Palestijnse poëzie die hun politieke verzet vertaalden in het vrije vers.
. Asmaa Azaizeh lezen is verwonderd zijn, soms glimlachen, vastlopen, herlezen en herkennen. Haar stem vertegenwoordigt in de eerste plaats haarzelf: een jonge vrouw op haar eigen plek in de geschiedenis van een ingewikkeld conflict.
‘Jullie moeten niet geloven wat ik vertelde over de oorlog.:
Want ik praat over bloed terwijl ik koffie drink, over graven terwijl ik/
madeliefjes pluk in Marj Ibn Amer, over de moorden terwijl ik opging in de/
schaterlach van vrienden en over het afgebrande theater in Aleppo terwijl ik nu/
voor jullie sta in dit theater met airco.
Review :
Asmaa Azaizeh (1985) studeerde in 2006 af in Engelse literatuur en journalistiek aan de universiteit van Haifa. Ze is dichter, essayist en cultureel manager. Haar eerste poëziebundel Liwa werd gepubliceerd in 2011 in Amman, nadat ze de A.M. Qatan Foundation Award won. Ze publiceerde vervolgens de bundel As The Woman From Lod Bore Me (2015) en Nu verschee de Arabische editie van Geloof me niet als ik over de oorlog vertel. Haar poëzie is onder andere vertaald in het Engels, Duits, Italiaans, Spaans, Zweeds, Hebreeuws en Farsi.
In deze gedichtenbundel vertelt dichter Asmaa Azaizeh (1985) over de oorlog. Het gaat om vertaalde Arabische gedichten waarin oorlogservaringen een rol spelen in het leven van de dichter. Haar poëzie is volstrekt een andere dan lezers in het Westen gewend zijn. De lange verzen doen bijna denken aan proza en ze geven afschuwelijke oorlogssituaties weer. Het zal je maar overkomen: een dichter zijn, geboren in Palestina. Asmaa Azaizehs roots liggen in Daburiyya bij Nazareth. Ze woont vandaag in Haifa, aan de andere kant van de haast onpenetreerbare grens tussen Israël en de bezette Palestijnse gebieden, en werkt als journalist en kunstcurator. In 2012 werd ze de eerste directeur van het Mahmoud Darwishmuseum in Ramallah.
Palestijnse schrijvers torsen een zware last. Van hen wordt verwacht dat ze spreken voor een volk dat zelden een stem krijgt. In Geloof me niet als ik vertel over de oorlog verzet Azaizeh zich uit alle macht tegen die opdracht. De titel van haar bundel is waarschuwing en smeekbede in één. In het gelijknamige gedicht legt Azaizeh uit waarom:
‘Asmaa Azaizeh is een vrouw van de wereld, maar wel eentje met beide voeten in de Palestijnse poëtische traditie. Ze toont haar veelzijdigheid met een enorme catalogus van culturele referenties, van Alfred Hitchcock tot de Koran. Hoewel de voetnoten regelmatig verwijzingen expliciet maken, blijft er net zo veel onontgonnen. Een Palestijnse met de achtergrond en eruditie van Azaizeh weet welke culturele erfenis ze aanboort wanneer ze symbolen gebruikt zoals sleutels, bomen, bloed en moederschap. Daarmee stapt ze – willens nillens – tóch in de voetsporen van Mahmoud Darwish en andere groten van de Palestijnse poëzie die hun politieke verzet vertaalden in het vrije vers.
. Asmaa Azaizeh lezen is verwonderd zijn, soms glimlachen, vastlopen, herlezen en herkennen. Haar stem vertegenwoordigt in de eerste plaats haarzelf: een jonge vrouw op haar eigen plek in de geschiedenis van een ingewikkeld conflict.
February 4, 2025
'(...)
met één beweging van inkt verdoofde mijn grootvader de helling
met één vouw in het papier vouwt de berg de geschiedenis op
met één handdruk trok hij de hand van de vallei uit het mondstuk van de tank.
De amandelbomen zijn gestorven in de hartoperatiekamers, bruiloftspaarden dekten hun ogen af met henna en pleegden zelfmoord.
Niemand zuivert mijn oorsprong.'
met één beweging van inkt verdoofde mijn grootvader de helling
met één vouw in het papier vouwt de berg de geschiedenis op
met één handdruk trok hij de hand van de vallei uit het mondstuk van de tank.
De amandelbomen zijn gestorven in de hartoperatiekamers, bruiloftspaarden dekten hun ogen af met henna en pleegden zelfmoord.
Niemand zuivert mijn oorsprong.'
June 4, 2025
left me lingering on for a while
September 27, 2021
Ik leen mijn boeken niet uit, hoe kan ik mijn dromen uitlenen?
Displaying 1 - 4 of 4 reviews