روشنفکران ایران در قرن بیستم

by Ali Gheissari, محمد دهقانی (Translator)

Since the middle of the 19th century, Iranian intellectuals have been preoccupied by issues of political and social reform, Iran's relation with the modern West, and autocracy, or arbitrary rule. Drawing from a close reading of a broad array of primary sources, this book offers a thematic account of the Iranian intelligentsia from the Constitutional movement of 1905 to the post-1979 revolution. 272 pp.

Genres: Iran

262 pages, Unknown Binding

First published November 1, 1996

Reviews

[Dimitri · Rating 3 out of 5]

There's some poetry and novels in here, but mostly the (well researched) evolution of intellectual contemplation of contemporary politics and the place of religion in a modernizing society. Surprisingly, "a truer Islam" rather than such proposed modernisation was the answer for some to catching up with the West, in apparent contradiction to the philosophy of the 1979 Revolution. Or not. Food for thought!

[Mohammad Mirzaali · Rating 3 out of 5]

مرور نسبتا کوتاهی است بر شکل‌گیری روشنفکری در ایران معاصر، از عصر مشروطه تا انقلاب اسلامی. قیصری در ابتدا بیشتر بر روشنفکران سیاسی، و در انتها بر نویسندگان دست گذاشته است و نسبت آن‌ها را با ناسیونالیسم، غرب، اسلام و میراث فرهنگی ایران بررسی کرده است. جمع‌بندی قیصری این است که روشنفکری ایرانی در عمل به آن‌چه مسؤولیتش را به عهده گرفته بود، چندان توفیقی نداشت

[Marin · Rating 5 out of 5]

خیلی خلاصه و جمع و جور فضای روشنفکری و طبقه متفکر اون زمان رو شرح داده. اینکه بستر و منشأ افکار و عقاید اون زمان چی بوده. جایی هم از حال و هوای فرهنگی زمان پهلوی گفته بود که اون قسمت رو دوست داشتم چون یک نوع جامعه‌شناسی اون دهه‌ها بود.