Ο μεγάλος μαθητής και ο μικρός δάσκαλος

by Γιάννης Αγγελάκας

ΜΜ Δάσκαλε, μου ζήτησε ο δημιουργός μας να γράψουμε κάτι για το οπισθόφυλλο του βιβλίου. Έτσι γίνεται, λέει, με όλα τα βιβλία, το απαιτούν οι εκδότες.
ΜΔ Ωραία, εσύ, που έχεις το ψώνιο του συγγραφέα, σκάρωσε κάτι, και το συζητάμε.
ΜΜ Εγώ, δάσκαλε, θα έλεγα τα εξής:

Κυρίες και κύριοι, ο Μαθητής και ο Δάσκαλος κου–

ΜΔ Ο δάσκαλος και ο μαθητής.
ΜΜ Οκέι…

Ο Δάσκαλος και ο Μαθητής κουβεντιάζουν. Κι όσο κουβεντιάζουν, λύνονται ένας ένας οι γρίφοι, και αποκαλύπτονται τα μυστήρια του άπειρου σύμπαντος, της αιώνιας δημιουργικής ψυχής και της ανθρώπινης βλακείας.
Πρόκειται για ένα φωτεινό ανάγνωσμα.
Για ένα βιβλίο που δεν χρειάζεται να ανάβετε λαμπατέρ τα βράδια, όταν το διαβάζετε.
Είναι εύχρηστο, οικονομικό, εύληπτο, και έχει και ζωγραφιές για να ξεκουράζεται το μυαλό.
Σας αξίζει!

Αυτά.

ΜΔ Καλή κοτσάνα μού ακούγεται, πρότεινέ την κι ό,τι γίνει. Α! Δεν μου ’πες πώς θα λέγεται το βιβλίο.
ΜΜ Εεε… Ο Μεγάλος Δάσκαλος και ο Μικρός Μαθητής.
ΜΔ Σίγουρα;
ΜΜ Αλίμονο, δάσκαλε, σου ’χω πει ποτέ ψέματα;

Genres: Poetry

224 pages, Paperback

First published November 13, 2019

About the author

Ο Γιάννης Αγγελάκας είναι τραγουδιστής, μουσικός και ποιητής. Έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό ως ο τραγουδιστής του ροκ συγκροτήματος Τρύπες, από το 1984 ως το 2000.

Reviews

[Vasilis Manias · Rating 2 out of 5]

Το ονειρευόμουνα αλλιώς, αν και το ξεκίνησα με τρομερή όρεξη, απόδειχτηκε στην πράξη πως παραήταν απλοικό για τα γούστα μου.

[Makis Dionis · Rating 4 out of 5]

ΜΜ: Δάσκαλε έχεις βρεθεί ποτέ αντιμέτωπος με τη βασική ανθρώπινη απορία?

ΜΔ:Ποια είναι αυτή;

ΜΜ: Τι κάνουμε εδώ;

ΜΔ: Τι κάνουμε εδώ; Πλάκα κάνουμε

ΜΜ: Και είσαι ικανοποιημένος από την απάντηση;

ΜΔ: Δεν είμαι καθόλου ικανοποιημένος από την ερώτηση


Καρικατούρες δασκάλου και μαθητή (Αριστοτέλη και Αλέξανδρου??) αμπελοφιλοσοφουν , θίγοντας σημαντικότατα ερωτήματα για το ποιοι είμαστε και τι ζωή θέλουμε να ζήσουμε

[Christos Dimitriadis · Rating 3 out of 5]

Αντικειμενική δεν μπορεί να είναι καμία κριτική αλλά αξίζει νομίζω να σημειωθεί ότι για να έχουμε διαβάσει αυτό το βιβλίο, πάει να πει ότι δεν το βρήκαμε σε κάποια λογοτεχνική επιθεώρηση. Μάλλον έχουμε ακολουθήσει τον Αγγελάκα από μικρή ηλικία, μάλλον μεγαλώσαμε με τα τραγούδια του, μάλλον έχουμε περιπλανηθεί στα πρώτα μας αναγνώσματα στο "Πώς τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε" και στο "Σάλια, μισόλογα και τρύπιοι στίχοι". Μάλλον "ο μεγάλος μαθητής και ο μικρός δάσκαλος" είναι το πρώτο βιβλίο που κατεβάσαμε από το ράφι στην τελευταία μας επίσκεψη στο βιβλιοπωλείο.
Αλλά οφείλουμε να τείνουμε προς την αντικειμενικότητα.
Για μένα ήταν πολύ θετικό το ότι ο Αγγελάκας προσπάθησε να γράψει με μορφή διαλόγου. Είναι ένα είδος που αν δουλευτεί σωστά μπορεί να αποδώσει πολλά πράγματα. Ας μην ξεχνάμε πόσα αρχαία και σύγχρονα μεγάλα κείμενα έχουν διαλογική μορφή (δεν προσπαθώ να κάνω καμία αναλογία).
Όπως πολύ σωστά είπε κάποιος, επειδή μεγαλώνουμε κι εμείς και έχουμε διαβάσει λίγα ή περισσότερα πράγματα ο καθένας, μπορεί ορισμένοι αναγνώστες να βρουν κάποια από τα κειμενάκια λίγο υπεραπλουστευτικά.
Γενικά πρόκειται για σπιρτόζικους διαλόγους, μεταξύ ενός μαθητή που έχει ανεπτυγμένο έναν σαρκαστικό προβληματισμό, και ενός δασκάλου που εμφανίζεται άλλοτε διδακτικός, άλλοτε να ακολουθεί τον μαθητή στις τρελές του παρορμήσεις, άλλοτε παραδομένος στη δύναμη του χρήματος. Εξ ου και η αντιστροφή των ρόλων μικρός και μεγάλος φαντάζομαι.
Υπάρχει ένα άγχος να καταλήξουν οι διάλογοι σε κάποιο έξυπνο φινάλε, πράγμα με το οποίο αυτοσαρκάζεται και ο ίδιος ο συγγραφέας.
Το διάβασα σε ένα απόγευμα. Κάποια κειμενάκια με χτύπησαν κατευθείαν στην καρδιά, οπότε και μόνο γι'αυτό αξίζει το διάβασμα.
Δεν ξέρω αν τα θέματα που θίγει είναι πια τόσο κατασταλαγμένα μέσα μου έτσι ώστε όλα αυτά που θέλω να αγαπάω δε μ'ανατριχιάζουν πια που λέει ο μάστορας. Θέλω να πω ότι δεν αισθάνομαι ότι μου άλλαξε τη ζωή διαβάζοντάς το, αλλά δεν το μετανιώνω κιόλας σε καμία περίπτωση. Ίσως ένας έφηβος σήμερα να έχει εντελώς διαφορετική πρόσληψη του συγκεκριμένου κειμένου.

[Nikos · Rating 3 out of 5]

Έξυπνο και ευχάριστο βιβλίο.Ο Αγγελάκας για ακόμα μια φορά αποδεικνύει πόσο εύστροφος είναι και με έναν ουσιώδη διάλογο ανάμεσα στον δάσκαλο και σ' έναν μαθητή του κάνει το αναγνωστικό του κοινό κοινωνό των προβληματισμών του.Είναι το βιβλίο που κάποια στιγμή μετά απο καιρό όταν το ξαναδείς μπροστά σου σίγουρα θα το ξεφυλλίσεις για να θυμηθείς κάτι έξυπνο που έχει γράψει πάνω σχετικά με επίκαιρα θέματα.

[ΠανωςΚ · Rating 2 out of 5]

Καλή προσπάθεια, μπορεί και καλύτερα.
(όσο πιο πολύ αγαπάμε κάποιον τόσο πιο αυστηροί πρέπει να είμαστε απέναντί του)

[Evangelos Krikelis · Rating 4 out of 5]

Απολαυστικό και παιχνιδιάρικο! Διαβάζεται απνευστί λόγω του ανάλαφρου ύφους του. Ο Γιάννης Αγγελάκας με τη μορφή διαλόγου ανάμεσα σε μαθήτη-δάσκαλο εκφράζει ανησυχίες, προβληματισμούς και κάποιες φορές λύσεις με ένα ύφος ανάμεσα στην παραίτηση, την απογοήτευση και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον αλλά πάντα με τη δική του τρυφερή και ευαίσθητη ματιά. Συνεπής στο καλλιτεχνικό του ύφος που όσοι τον γνωρίζουν θα το λατρέψουν και όσοι όχι θα τον αναζητήσουν.

[Anna Baboura · Rating 4 out of 5]

Η Αγέλαστη Πολιτεία και οι καλικάντζαροι. Ο ρόλος του δασκάλου σαν τρελός καπελάς. Όταν μ´ αμφισβητούν και έχουν το θάρρος της γνώμης τους, οι μικροί μαθητές μου, πόσο περήφανοι με κάνουν.
Διάλογοι με χιούμορ αλλά και με μεγάλες δόσεις αλήθειας για την πολιτική, την ιδεολογία, τη φιλοσοφία, την κρίση.

[αναμνησία · Rating 5 out of 5]

Ο ένας, ο σπουδαίος, ο λατρεμένος...

[Νίκη Μουσούλη · Rating 5 out of 5]

Ένα καταπληκτικό ανάγνωσμα αρκετά διαφορετικά από όλα τα άλλα.
Η μορφή του θυμίζει περισσότερο θεατρικό κείμενο.
Μέσα από ερωτηματικούς διαλόγους, ο συγγραφέας θέτει θέματα σοβαρά. Κοινωνιολογικά, πολιτικά, θρησκευτικά και όχι μόνο. Κάθε τι που μπορεί να απασχολεί τον ανθρώπινο νου πέφτει επί τάπητος και αναλύεται από τις δυο διαλογικές φιγούρες.
Το συγκεκριμένο βιβλίο έχει έκδηλα δυο χαρακτηριστικά στοιχεία: τον κυνισμό και το χιούμορ. Και τα δυο είναι αρωγοί αληθειών στον αναγνώστη.
Σε πρώτη ανάγνωση γελάς με τις ατάκες είτε του μαθητή είτε του δασκάλου αλλά σε μια δεύτερη ανάγνωση σε βάζει σε σκέψεις.
Είναι ένα βιβλίο για αρκετά ψαγμένους αναγνώστες και φυσικά για ανήσυχα μυαλά.

[D. D. · Rating 2 out of 5]

Δεν είναι βιβλίο με ποίηση όπως νόμιζα όταν το πήρα.
Έχοντας διαβάσει τη δεκαετία του 90 το "Σάλια μισόλογα και τρύπιοι στίχοι" και το "Πώς τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε;" περίμενα κάτι ποιητικό και δυνατό όπως εκείνες οι ποιητικές συλλογές.
Διαβάζεται εύκολα και γρήγορα, δεν ξέρω τι νόημα έχει.
Προσωπικά δεν μου άρεσε, αλλά ίσως αρέσει σε άλλους.
Εάν δεν έχετε διαβάσει τις ποιητικές συλλογές που αναφέρω προτιμήστε τις, είναι μακράν καλύτερες.

[Lydia Kritsotaki · Rating 3 out of 5]

Εύκολο διάβασμα, ανάλαφρο.

[Angeliki · Rating 2 out of 5]

Αν το είχα διαβάσει στην εφηβεία είμαι σίγουρη πως θα το λάτρευα. Τώρα όμως δεν μπόρεσα να αγαπήσω το στυλ γραφής ούτε να ακολουθήσω το σκεπτικό του διαλόγου. Το πήρα γιατί ο Αγγελακας και τα τραγούδια του ήταν μεγάλη μου αγάπη αλλά δεν ήμουν σίγουρη τι να περιμένω από το βιβλίο. Ίσως να δοκιμάσω κάποιο από τα άλλα του έργα.

[Ioannafo · Rating 5 out of 5]

Μπορείς να αγοράσεις το βιβλίο από το affiliate link μου εδώ https://mikk.ro/C8p6 και να βοηθήσεις το κανάλι μου τόσο εδώ όσο και στο YouTube [ https://www.youtube.com/user/ioannafo...] ! Ευχαριστώ εκ των προτέρων, σημαίνει πολλά για μένα! Ας προχωρήσουμε στην κριτική!


Σε αυτό το αριστουργηματικό βιβλίο, ο Γιάννης Αγγελάκας, σαν ένας σύγχρονος Βίλχελμ Ράιχ, μιλάει για τον μικρό άνθρωπο που έχουμε όλοι μέσα μας. Ξετυλίγει με μαεστρία και με μια ποιητική μαγεία που είναι χαρακτηριστική του Αγγελάκα τα κόμπλεξ μας, τις ερωτήσεις μας για τον θάνατο, τις απορίες μας για την ζωή.

Δίνει τις δικές του απαντήσεις σε όλα αυτά. Ναι ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΙΑΤΙ ΖΟΥΜΕ!

Απαντήσεις όμως που πρέπει να ψάξεις για να τις βρεις. Δεν περίμενα άλλωστε από τον Γιάννη να δώσει μασημένη τροφή! Αυτή την μασημένη τροφή πολεμάει σε όλη την ζωή του και μάλιστα το κάνει με πράξεις - η στάση ζωής του μιλάει δυνατότερα από οποιεσδήποτε λέξεις έχει πει ποτέ.

Συγκλονιστικό. Ενώ είναι μόνο 200 κάτι σελίδες (ναι λέω μόνο γιατί δεν μου έφτασε!) χρειάστηκα πάνω από 25 ώρες για να το τελειώσω το συγκεκριμένο βιβλίο.

Και σίγουρα θα το διαβάσω ξανά σε ένα χρόνο. Και ξανά τον επόμενο. Καθώς όσο αλλάζει το μυαλό μου σίγουρα θα έχει και άλλα πράγματα να μου πει ο Μεγάλος Μαθητής αλλά και ο Μικρός Δάσκαλος του Γιάννη Αγγελάκα.

Extra point για τον αυτοσαρκασμό του ως ξεπεσμένου ροκά (που μόνο αυτό δεν είναι). Και επειδή πρέπει να το αναφέρω, διαφωνώ με ένα σημείο στο τέλος που λέει για το ότι κάποιος και από τα σκουπίδια μπορεί να βρει φαί για να ταΐσει γυναίκα και παιδί! Παιδί ΝΑΙ το καταλαβαίνω, αλλά οι γυναίκες πλέον δεν χρειάζονται κάποιον να τις ταίζει! Ωστόσο θεωρώ πως είναι ποιητική αδεία για αυτό το παραβλέπω και βάζω και πάλι 5 αστέρια!

[Valentinos Evripidou · Rating 3 out of 5]

Τι να γράψει κανείς για τον Γιάννη Αγγελάκα? Έχουμε μεγαλώσει με τις λέξεις και τους στίχους του. Από το Γυμνάσιο μέχρι τα 33 μου χρόνια, τα τραγούδια του πάντα βρίσκουν τρόπο να επικοινωνούν και να είναι επίκαιρα σε κάθε φάση της ζωής.

Δύο χαρακτήρες, ο δάσκαλος και ο μαθητής, συζητούν περί ζωής, έρωτα, απόγνωσης, πολιτικής, θρησκείας, στόχων, θανάτου και ότι άλλο βασανίζει ή δεν βασανίζει τις σκέψεις του Αγγελάκα.

Ο δάσκαλος, ώριμος, σοφός, κουρασμένος, απογοητευμένος, πουλημένος μεταφέρει την γνώση και τα συμπεράσματα του για την ζωή. Ο μαθητής, νέος, ονειροπόλος, ιδεαλιστής, ψάχνεται, ακούει αλλά και αμφισβητεί τα λόγια του δασκάλου. Το βιβλίο αποτελεί ένα διάλογο μεταξύ δύο πτυχών του εαυτού του συγγραφέα που συζητούν άλλοτε σοβαρά, άλλοτε χιουμοριστικά άλλοτε αυτοσαρκαστικά.

Το ύφος, το βάθος ή την απλοϊκότητα του διαλόγου (όπως αναφέρεται σε άλλα reviews) δεν μπορώ να τα σχολιάσω. Ποιός να κρίνει την τέχνη όπως λέει και ο μεγαλος μαθητής.

Το σίγουρο είναι ότι ο Αγγελάκας μέσα από τις δικές του ανησυχίες δίνει τροφή για να σκεφτούμε, για να αμφισβητήσουμε και ίσως να αναρωτηθούμε ποιός είναι ο δικός μας μεγάλος μαθητής και ο μικρός μας δάσκαλος.

[Katerina · Rating 1 out of 5]

Δυστυχώς όλα πήγαν στραβά για εμένα με αυτό το βιβλίο. Η αρχή του ήταν πολλά υποσχόμενη αλλά όσο διάβαζα τόσο έβλεπα τι ήθελε να εκφράσει. Με λίγα λόγια φασκει και αντιφάσκει σε πολιτικά και θρησκευτικά θέματα ενώ θέλει να εχει καλλιτεχνικες νότες από εδώ και από εκεί, κάνοντας το βιβλίο ένα χάος. Τέλος, ενώ συμφωνούσα σε μερικά θέματα λίγες σελίδες αργότερα έθιγε αυτό που υποστήριζε και κάθε φορά που διάβαζα την τελευταία πρόταση ήταν απλοϊκη.

[ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ · Rating 3 out of 5]

Μέτριες εντυπώσεις
Το βιβλίο αποτελείται από διαλόγους μεταξύ ενός μαθητή και του δασκάλου του. Ο συγγραφέας προσπαθεί να προσδώσει αναστοχαστικό χαρακτήρα στη γραφή του για την εκπαίδευση αλλά και την ζωή γενικότερα, χρησιμοποιώντας και το στοιχείο της σάτιρας. Ωστόσο, ο απλοϊκός τρόπος γραφής σε συνδυασμό με κάποιες ατέλειες στο περιεχόμενο ήταν κάτι που με απογοήτευσε. Όταν το πήρα ήταν ένα βιβλίο που περίμενα πολλά από αυτό αλλά ήταν κατώτερο των προσδοκιών μου.

[Savvas Pentaris · Rating 4 out of 5]

Μικροί διάλογοι προβληματισμού και σοφίας από τον κορυφαίο σύγχρονο Έλληνα ποιητή.

«ΜΜ: Και αυτοί που θα μας διαβάσουν, δάσκαλε, είναι σίγουρο πως θα κερδίσουν κάτι;

ΜΔ: Ποτέ δεν ξέρεις.»

Το συστήνω ανεπυφύλακτα.

[Lina · Rating 4 out of 5]

Ξεκαρδιστικό σαν καρτούν, βαθιά στοχαστικό σαν ταινία του ποιητικού κινηματογράφου, συμπυκνωμένο σαν φιλοσοφικό απόφθεγμα, απλό σαν όνειρο παιδιού και μοναδικό σαν το ύφος του συγγραφέα. Το απόλαυσα.

[Sofia Pi · Rating 4 out of 5]

Ωραίο, έξυπνο, λίγο κουραστικό και δασκαλίστικο σε κάποια σημεία. Διαβάζεται ευχάριστα.

[Nektarios kouloumpos · Rating 2 out of 5]

Δεν μου άρεσε να πω την αλήθεια, απλά η υψηλή βαθμολογία μπαίνει καθώς στο αυτί μου άκουγα την δισκογραφία του την ώρα που διάβαζα τις λέξεις
Δε θα το πρότεινα.