What do you think?
Rate this book
Lang leve ons
Mag je dan helemaal niks meer zeggen in dit land? Moet al die kunst zo nodig van mijn belastingcenten? Zijn witte mannen ook mensen? Het lijken retorische vragen. We roepen ze uit zoals een wolf huilt naar de maan, zonder hoop op een antwoord. Maar niet voor lang meer, want hier is Claudia de Breij! Zij lost deze en andere prangende kwesties voor eens en voor altijd op.
Waar is het fout gegaan? Vroeger konden we prima met elkaar door één deur – ook al waren we het niet met elkaar eens. Tegenwoordig lijkt "de kloof' dat bijna onmogelijk te maken, terwijl we toch allemaal een betere wereld willen? Kunnen we weer gewoon een gesprek met elkaar hebben, ook als we oneens zijn? Misschien moet dat wel de prangende vraag van nu zijn. Niet: ben je voor of tegen? Ben je links of rechts? Eet je wel of geen vlees? Maar: kunnen we praten, en het hebben over hoe het allemaal wél goed komt?
Zoals ze in Neem een geit zocht naar de antwoorden op de grote vragen van het privéleven, richt ze in Lang leve ons de blik naar buiten. Noodgedwongen, omdat de grote wereld op zo'n punt is aanbeland dat we ons niet langer alleen met onze kleine wereld achter de voordeur kunnen bezighouden. De tijden veranderen. Of veranderen wij de tijden?
De Breij probeert uit alle macht dat laatste. Ze verwondert zich over hoe vreemd we sommige dingen hebben geregeld en bedenkt haar eigen ludieke oplossingen. Zoals alleen zij dat kan levert ze commentaar op de moderne mens in een doorgedraaide wereld en spaart daarbij geen enkel onderwerp. Van politiek tot kinderspel, van Facebook tot je spiegelbeeld, en van covfefe bij de koffie tot de krant verbranden bij je ochtendchampagne.
Waar is het fout gegaan? Vroeger konden we prima met elkaar door één deur – ook al waren we het niet met elkaar eens. Tegenwoordig lijkt "de kloof' dat bijna onmogelijk te maken, terwijl we toch allemaal een betere wereld willen? Kunnen we weer gewoon een gesprek met elkaar hebben, ook als we oneens zijn? Misschien moet dat wel de prangende vraag van nu zijn. Niet: ben je voor of tegen? Ben je links of rechts? Eet je wel of geen vlees? Maar: kunnen we praten, en het hebben over hoe het allemaal wél goed komt?
Zoals ze in Neem een geit zocht naar de antwoorden op de grote vragen van het privéleven, richt ze in Lang leve ons de blik naar buiten. Noodgedwongen, omdat de grote wereld op zo'n punt is aanbeland dat we ons niet langer alleen met onze kleine wereld achter de voordeur kunnen bezighouden. De tijden veranderen. Of veranderen wij de tijden?
De Breij probeert uit alle macht dat laatste. Ze verwondert zich over hoe vreemd we sommige dingen hebben geregeld en bedenkt haar eigen ludieke oplossingen. Zoals alleen zij dat kan levert ze commentaar op de moderne mens in een doorgedraaide wereld en spaart daarbij geen enkel onderwerp. Van politiek tot kinderspel, van Facebook tot je spiegelbeeld, en van covfefe bij de koffie tot de krant verbranden bij je ochtendchampagne.
- GenresNonfiction
172 pages, Hardcover
First published November 7, 2019
1 person is currently reading
44 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
June 8, 2020
Van sommige boeken blijft me niks bij en ook Lang Leve Ons zal spoedig tot mijn vergeten verleden behoren. De stukjes die De Breij schrijft zijn meestal vermakelijk, soms wat chaotisch associatief, vaak links-politiek geëngageerd. Het is een geheel aan luchtige en serieuze onderwerpen (van dingen die haar zoons zeggen en Daley Blinds onderste buikspieren tot aan racisme en me too).
Het verbaast me wel enigszins, dat ze zich meermaals uitspreekt over homoseksualiteit (niet gek, als prominente en getrouwde lesbienne), maar dat ze zich niet lijkt te realiseren dat in de LGBTQ+ ook een A bevindt van Asexual: "Kunst kan je laten zien wat je op geen andere manier kunt zien, zoals seks je in een liefdesrelatie kan laten voelen wat je op geen enkele andere manier kunt voelen. Het lijkt een rare vergelijking, maar probeer het maar eens: de strandwandeling of het goede gesprek zijn ook bijzonder, maar raken op een heel ander niveau. En zijn essentieel, maar niet zo onvervangbaar als kunst (of een vrijpartij)." (p.99) Me dunkt dat als iemand zoiets zou schrijven over homoseksualiteit, ze snel in de pen zou klimmen voor een stukje in haar boek. "Zin in seks is even vanzelfsprekend als honger of dorst" (p.160), beweert ze even stellig als een conservatief zou kunnen beweren dat alleen heteroseksualiteit normaal is.
Aseksualiteit komt niet zo prominent aan bod in onze, op seksuele aantrekking drijvende wereld, dus ik snap wel waar het vandaan komt. Maar de vanzelfsprekendheid waarmee aangenomen wordt dat IEDEREEN seks wil en dat het de ultieme manier is om je liefde te uiten is, getuigt van een grote blinde vlek die een hele bevolkingsgroep terzijde schuift alsof ze niet bestaat. En van een ander lid van de LHBTI+ groep verwacht je dat toch minder.
In haar boek laat De Breij meermaals zien dat ze steeds weer leert over allerlei onderwerpen, dus wellicht krijgen we haar nieuwe inzichten over aseksualiteit te lezen in haar volgende stukjes.
Het verbaast me wel enigszins, dat ze zich meermaals uitspreekt over homoseksualiteit (niet gek, als prominente en getrouwde lesbienne), maar dat ze zich niet lijkt te realiseren dat in de LGBTQ+ ook een A bevindt van Asexual: "Kunst kan je laten zien wat je op geen andere manier kunt zien, zoals seks je in een liefdesrelatie kan laten voelen wat je op geen enkele andere manier kunt voelen. Het lijkt een rare vergelijking, maar probeer het maar eens: de strandwandeling of het goede gesprek zijn ook bijzonder, maar raken op een heel ander niveau. En zijn essentieel, maar niet zo onvervangbaar als kunst (of een vrijpartij)." (p.99) Me dunkt dat als iemand zoiets zou schrijven over homoseksualiteit, ze snel in de pen zou klimmen voor een stukje in haar boek. "Zin in seks is even vanzelfsprekend als honger of dorst" (p.160), beweert ze even stellig als een conservatief zou kunnen beweren dat alleen heteroseksualiteit normaal is.
Aseksualiteit komt niet zo prominent aan bod in onze, op seksuele aantrekking drijvende wereld, dus ik snap wel waar het vandaan komt. Maar de vanzelfsprekendheid waarmee aangenomen wordt dat IEDEREEN seks wil en dat het de ultieme manier is om je liefde te uiten is, getuigt van een grote blinde vlek die een hele bevolkingsgroep terzijde schuift alsof ze niet bestaat. En van een ander lid van de LHBTI+ groep verwacht je dat toch minder.
In haar boek laat De Breij meermaals zien dat ze steeds weer leert over allerlei onderwerpen, dus wellicht krijgen we haar nieuwe inzichten over aseksualiteit te lezen in haar volgende stukjes.
May 10, 2020
Ik vind Claudia's theatershows en liedjes erg leuk en verwachtte daarom ook dat dit boek in de smaak zou vallen. Ik vond het helaas erg tegenvallen. Ik had meer het gevoel dat dit stukken waren die ze uiteindelijk toch niet had gebruikt in haar oudejaarsconference en het zonde vond er niks mee te doen om er vervolgens maar een boek van te maken. De hoofdstukken zijn eigenlijk stuk voor stuk betogen waarin Claudia haar mening geeft over controversiële onderwerpen (#metoo, homoseksualiteit, racisme, politici). Dit is ook wel kenmerkend aan Claudia de Breij; direct, intelligent en niet bang om een andere mening te verkondigen. Maar ik mis de humor, die zware onderwerpen luchtig benaderd en wat toch wel kenmerkend is bij cabaret.
October 31, 2020
Past binnen mijn bubbel. Mooi. Grappig. Waarschijnlijk vaak weggewuifd omdat wat Claudia de Breij doet en schrijft uitgaat van een medemenselijke zachtheid die vaak niet serieus wordt genomen. Jammer.
November 28, 2019
Lang leve ons geeft niet zozeer antwoorden op de aangeroerde maatschappelijke en politieke thema’s, maar Claudia de Breij slaagt er wel in om je op een relativerende manier bewust te maken van wat er speelt in de wereld, van dingen die ons allemaal aangaan, en hoe simpel sommige veranderingen zouden kunnen zijn.
Lees mijn volledige review op: https://www.chicklit.nl/boekrecensies...
Lees mijn volledige review op: https://www.chicklit.nl/boekrecensies...
May 16, 2020
Ik leende dit boek bij de bibliotheek met de sticker "bestseller" op de rug was de bibliotheek categorie alvast opgeplakt "Maatschappijkritiek", nu ik het boek gelezen heb vind ik dat niet terecht.
Als je de dingen bij de naam noemt, als je pleit voor begrip, nuance, vertrouwen enz. waarom heet dat dan kritiek? De Breij is veel meer de leraar maatschappijleer die je ooit had willen hebben, uitdagend, plezant en puntig. Als beleidsmaker vind ik ze niet echt geslaagd omdat ik me steeds afvraag "hoe dan" maar afgezien daarvan dit boekje vooral een bevestiging van wat normaal zou moeten zijn, jezelf af en toe een vraag stellen en binnenpretjes bij wat in je opkomt als je die vraag beantwoord,
Ik hoop dat ook ongelovigen van de Claudia parochie aan dit werkje toekomen. Amen
Als je de dingen bij de naam noemt, als je pleit voor begrip, nuance, vertrouwen enz. waarom heet dat dan kritiek? De Breij is veel meer de leraar maatschappijleer die je ooit had willen hebben, uitdagend, plezant en puntig. Als beleidsmaker vind ik ze niet echt geslaagd omdat ik me steeds afvraag "hoe dan" maar afgezien daarvan dit boekje vooral een bevestiging van wat normaal zou moeten zijn, jezelf af en toe een vraag stellen en binnenpretjes bij wat in je opkomt als je die vraag beantwoord,
Ik hoop dat ook ongelovigen van de Claudia parochie aan dit werkje toekomen. Amen
April 18, 2020
Dit werk is een uitlaatklep van alles wat even gezegd moest worden.
Claudia de Breij maakt kleine verhalen groot en grote verhalen klein. Ze legt verbanden tussen de kleine momenten uit het dagelijks leven en de grotere maatschappelijke ideeën.
Een fijn boek om er af en toe even bij te pakken voor een moraal van de dag; of juist om in een klap uit te lezen.
Claudia de Breij maakt kleine verhalen groot en grote verhalen klein. Ze legt verbanden tussen de kleine momenten uit het dagelijks leven en de grotere maatschappelijke ideeën.
Een fijn boek om er af en toe even bij te pakken voor een moraal van de dag; of juist om in een klap uit te lezen.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews