Açıkçası bu kitaba kaç yıldız vereceğimi bilemedim. Fonksiyonel tip akademisi yaklaşımını özellikle kronik hastalıklar söz konusu olduğunda çok makul buluyorum. Dr. Mustafa Atasoy'u da mümkün olduğunca takip edip, bir biyolog bakış acısıyla anlattıklarını dinlemeye çalışıyorum. Bu kitabın da aslında söylediklerini mantık olarak doğru bulduğum için beş yıldızı hak ettiğini düşünüyorum. Ancak kitabın kurgulanmasında aşamasında eksiklikler olduğunu düşünüyorum. Kitabın ilk 116 sayfası tamamen kendini tekrar eden ve tamamen duygusal yazılmış. Yazar yapay hormonlar uzerine ikibinli yillarda yapılmış ve kadınlarda hormon replasmaninin kansere yol açığına dair bir meta analize o kadar sinirlenmiş ki, sürekli kendini tekrar edip, dönüp duran cümlelerle sinirini boşaltmış. Kitapta sürekli olarak çalışmanın ne kadar yanlış, kötü bir çalışma olduğundan ve sonuçlarının yanlış anlaşıldığından, bu sebeple hormon tedavisinin yaklaşık 20 yıl boyunca göz ardı edildiğinden bahsediyor. Ancak o kadar sinirle yazılmış ki, ben zavallı bir okuyucu olarak sürekli azarlanıyor gibi hissettim. Belki bu ilk 116 sayfada daha sistematik gidilip, bu çalışma daha detaylı olarak anlatılıp, hataları kendini tekrar etmeyen ve sade bir şekilde anlatilabilirdi diye düşünüyorum. Yazarın bahsettiği meta analize okuyup ulaştığımda kendisinin haklı olduğunu düşünsem de, anlatım tarzında belki ufak oynamalar yapilabilir.
Bunun ötesinde kitabın oldukça önemli bir konuya değindiğini düşünüyorum. Yapay hormonlar değil, doğala eş değer, ağızdan değil doku yolu ile alınmasının pek çok sağlık sorununu başlamadan düzenleyeceği fikirleri çok mantıklı. Fonksiyonel tip konusundaki bilinci bu kitabın artırabileceğini düşünüyorum.