Lisette Jonkman (16 juli 1988) schrijft romantische boeken vol humor.
Ze schreef de romans Glazuur (2012), Verkikkerd (2013), Verslingerd (2014), Helemaal het einde (2017), Verknocht (2019) en de Kobo bestseller Onbreekbaar, die in 2020 als paperbacks verscheen: Buren with benefits, Onbegrensde liefde en Op gevoel. In 2021 verscheen haar bewerking van Jane Austens Pride & Prejudice, Trots en vooroordeel, in toegankelijkere taal, met als doel een breder publiek trekken voor deze klassieker. In 2022 verscheen haar nieuwste roman: Langste. Kerst. OOIT.
Daarnaast verschenen er diverse korte verhalen en novelles van haar hand, waaronder Festivalkriebels, Onverbeterlijk en Te grazen. Ook verscheen in 2022 een compleet herziene en aangevulde e-book-heruitgave van haar hup-ga-nou-eens-schrijven-gids Schrijven, kreng! uit 2014.
Wat een heerlijk boekje was dit! Wat had ik graag gewild dat het langer was.. Mijn 2e kennismaking met Lisette Jonkman, ook al was de eerste ook al met een kort verhaal. Toch knap dat ze het voor elkaar krijgt om 2 van zulke goede korte verhalen te schrijven! Dat lukken maar weinig schrijvers.
Hoewel dit natuurlijk een ontzettend cliché, voorspelbaar verhaaltje is, was het echt puuuur genieten. Leuke karakters, die je gelijk denkt te kennen. Een verhaal dat boeit. Een setting dat uniek is en je aanspreekt.. Heerlijk voor mensen van mijn leeftijd! Ik heb al zin om in haar andere boeken te beginnen!
Het tweede korte verhaal wat ik lees van Lisette Jonkman. En in 26 pagina's heeft ze me al in het verhaal en wil ik eigenlijk weten hoe het verder gaat. Super leuk verhaal om te lezen!!
Een grappig verhaaltje over Bo, die met een vriendin en twee jongens naar een festival gaat. Op een van de jongens heeft Bo een oogje. Hij ook op haar? Dat probeert ze uit te vinden. Als je wel eens op een festival bent geweest, dan komen bepaalde dingen je bekend voor. Leuk voor tussendoor. In een klein half uurtje heb je het wel uit.
Leuk kort verhaal. Ik had niet verwacht dat het zo kort was (bij een e-book zie je niet hoe 'dik' een boek is). Dus ik was er voor het slapen aan begonnen en heb hem gelijk in 1 keer uitgelezen.
Ik vind de schrijfstijl van Lisette grappig en ook dit verhaal was weer heel herkenbaar (smerige dixies op een festival 🤮 en niet kunnen zien wat er op het podium gebeurd als je klein (of verticaal gehandicapt 🤣) bent.
Het verhaal is een echte feelgood. Lekker voorspelbaar, maar dat boeit niet. Soms wil je gewoon geen zware kost lezen. Ik ben fan!
Oke boek. Som vond ik de schrijfstijl best kinderlijk en het de romance in heel snel. Maar ja, wat kan je in een klein aantal pagina's ook voor diepgang laten komen.
Ik kwam door toeval dit korte verhaal tegen van Lisette Jonkman. En aangezien ik Glazuur erg leuk vond, gelijk hierin beginnen te lezen. En zat er gelijk in. De schrijfstijl van Lisette is gewoon lekker luchtig en makkelijk te lezen. Ik vond het alleen erg jammer dat het boek zo kort was. Had dit verhaal best wat langer door willen lezen. Maar er was niks meer. Maar zeker weer een goed verhaal.
Tsja, het is wat voorspelbaar. Maar heerlijk geschreven en gewoon een lekker makkelijk verhaal. Plus: Lisettes boeken zijn altijd genieten. Of ze nu 26 of 620 bladzijdes hebben.
Van Verkikkerd en Pizzageur & Maneschijn heb ik oprecht genoten, maar dit korte verhaal deed me niks. Misschien zijn 30 bladzijdes net wat te weinig voor me om te binden met een karakter.