What do you think?
Rate this book
Χαμένο προφίλ
Παραμονή Πρωτοχρονιάς, σε μια πόλη της γαλλικής επαρχίας. Ένας αστυνομικός, ο οποίος βρίσκεται στα ίχνη μιας νεαρής γυναίκας που καταζητείται, δέχεται ένοπλη επίθεση. Την υπόθεση αναλαμβάνει ο Σνεντέρ, επικεφαλής του τμήματος δίωξης του εγκλήματος. Τα πράγματα, όμως, παίρνουν άσχημη τροπή. Η νεαρή γυναίκα είναι κόρη του κυρίου Τομ, του ανθρώπου που κινεί τα νήματα στη ζωή της πόλης. Ο κύριος Τομ και ο Σνεντέρ, ωστόσο, συνδέονται με περίπλοκους δεσμούς…
Ο Σνεντέρ, όπως συμβαίνει σε κάθε νουάρ, είναι ένας ήρωας μοναχικός, που καπνίζει πολύ, κοιμάται ελάχιστα και περιπλανιέται κάθε νύχτα στην πόλη πολεμώντας τα φαντάσματά του, ανίκανος να αντιμετωπίσει τη διαφθορά που κυριαρχεί στην πόλη. Θα προσπαθήσει να βρει τι κρύβεται πίσω από την ένοπλη επίθεση κατά του συναδέλφου του και να μάθει ποια είναι η Τσερόκι, αυτή η μοιραία, όπως σε κάθε νουάρ, γυναίκα που εμφανίζεται και την οποία θα ερωτευτεί κεραυνοβόλα. Θα αποδειχτεί η λύτρωσή του ή θα είναι το πρόσωπο του θανάτου του;
Ο Σνεντέρ, όπως συμβαίνει σε κάθε νουάρ, είναι ένας ήρωας μοναχικός, που καπνίζει πολύ, κοιμάται ελάχιστα και περιπλανιέται κάθε νύχτα στην πόλη πολεμώντας τα φαντάσματά του, ανίκανος να αντιμετωπίσει τη διαφθορά που κυριαρχεί στην πόλη. Θα προσπαθήσει να βρει τι κρύβεται πίσω από την ένοπλη επίθεση κατά του συναδέλφου του και να μάθει ποια είναι η Τσερόκι, αυτή η μοιραία, όπως σε κάθε νουάρ, γυναίκα που εμφανίζεται και την οποία θα ερωτευτεί κεραυνοβόλα. Θα αποδειχτεί η λύτρωσή του ή θα είναι το πρόσωπο του θανάτου του;
576 pages, Paperback
First published January 1, 2017
2 people are currently reading
64 people want to read
About the author
Hugues Pagan
18 books8 followersHugues Pagan is an award-winning French detective writer and television writer. Βorn in 1947 in Orléansville, French Algeria (now Algeria). His father was a postman who also served in the Military reserve forces of France, and his mother was a school principal. He earned bachelor's degrees in sociology, psychology and philosophy, followed by a master's degree.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 17 of 17 reviews
November 30, 2019
Έχω καμιά ώρα που το έχω τελειώσει και ψάχνω λέξεις για να περιγράψω την εμπειρία αυτή,γιατί βιβλίο απλό δεν ήταν σίγουρα.
Νουάρ;σίγουρα.
Κοινωνικό;σίγουρα.
Με γλώσσα γλαφυρή,χωρίς να προσπαθεί να φανεί "ποιοτική" και "λογοτεχνική",ένας λόγος αβίαστος,με ειρμό,μια ιστορία που είχε πόνο,πίκρα,ωμότητα,πάθος-είχε όμως και εκείνες τις αχτίδες ελπίδας που έδωσαν ισορροπία.
Τον συγγραφέα δεν τον γνώριζα,οπότε δεν μπορώ να συγκρίνω αυτό με άλλα έργα του,όμως κατάφερε να δώσει ένα νουάρ αστυνομικό μυθιστόρημα χωρίς να είναι ύμνος στους κατεστραμμένους μπάτσους και να χρησιμοποιήσει το σύνηθες "μπατσικό" ύφος/λεξιλόγιο χωρίς να γίνει πρόστυχο ή σεξιστικό (όπως κατά κόρον συμβαίνει σε ανάλογες απόπειρες απόδοσης νουάρ και καλά ατμόσφαιρας😉).
Κατάφερε με εκπληκτικό τρόπο να περιγράψει έναν παθιασμένο έρωτα χωρίς να γίνει ρομάντζο του Νίκολας Σπαρκς(τον οποίο αγαπώ,δεν το λέω υποτιμητικά),και κατάφερε να παραδώσει άριστα ψυχογραφημένο ακόμα και το πιο αδύναμο για την υπόθεση πρόσωπο.
Είναι από αυτά τα βιβλία που εύχεσαι να καταφέρεις να πετύχεις μια φορά τον χρόνο,για να κατευνάσεις το αναγνωστικό κτήνος μέσα σου-να το πικράνεις και να το γλυκάνεις ταυτόχρονα,να το κανακέψεις χωρίς να το κακομάθεις.
Μπαίνει απευθείας δίπλα στα αριστουργήματα της βιβλιοθήκης μου.
Νουάρ;σίγουρα.
Κοινωνικό;σίγουρα.
Με γλώσσα γλαφυρή,χωρίς να προσπαθεί να φανεί "ποιοτική" και "λογοτεχνική",ένας λόγος αβίαστος,με ειρμό,μια ιστορία που είχε πόνο,πίκρα,ωμότητα,πάθος-είχε όμως και εκείνες τις αχτίδες ελπίδας που έδωσαν ισορροπία.
Τον συγγραφέα δεν τον γνώριζα,οπότε δεν μπορώ να συγκρίνω αυτό με άλλα έργα του,όμως κατάφερε να δώσει ένα νουάρ αστυνομικό μυθιστόρημα χωρίς να είναι ύμνος στους κατεστραμμένους μπάτσους και να χρησιμοποιήσει το σύνηθες "μπατσικό" ύφος/λεξιλόγιο χωρίς να γίνει πρόστυχο ή σεξιστικό (όπως κατά κόρον συμβαίνει σε ανάλογες απόπειρες απόδοσης νουάρ και καλά ατμόσφαιρας😉).
Κατάφερε με εκπληκτικό τρόπο να περιγράψει έναν παθιασμένο έρωτα χωρίς να γίνει ρομάντζο του Νίκολας Σπαρκς(τον οποίο αγαπώ,δεν το λέω υποτιμητικά),και κατάφερε να παραδώσει άριστα ψυχογραφημένο ακόμα και το πιο αδύναμο για την υπόθεση πρόσωπο.
Είναι από αυτά τα βιβλία που εύχεσαι να καταφέρεις να πετύχεις μια φορά τον χρόνο,για να κατευνάσεις το αναγνωστικό κτήνος μέσα σου-να το πικράνεις και να το γλυκάνεις ταυτόχρονα,να το κανακέψεις χωρίς να το κακομάθεις.
Μπαίνει απευθείας δίπλα στα αριστουργήματα της βιβλιοθήκης μου.
March 24, 2021
2,5*
Ο κ. Παγκάν, όσα χρόνια είχε αποσυρθεί από την συγγραφή ονειρευόταν τον έρωτα. Πρώην φιλόλογος στην μέση εκπαίδευση, πρώην σεναριογράφος, για 25 χρόνια αστυνομικός, μετά συγγραφέας νουάρ μυθιστορημάτων που ήταν διάσημα στην Γαλλία τις δεκαετίες του 80 και το90, χάθηκε από την συγγραφή για μεγάλο χρονικό διάστημα και επέστρεψε με το Χαμένο Προφίλ που στην Ελλάδα εκδόθηκε πρόσφατα απ ο την Πόλις και μεταφράστηκε από τον πολύ καλό Γιάννη Καυκιά. Εξάλλου οι δυο τελευταίοι λόγοι ήταν που με έπεισαν να το αγοράσω, βοηθούσης και τ ης φούριας του βιβλιοπώλη μου που βιαζόταν να κλείσει λόγω καραντίνας και των ένθερμων σχολίων του καθώς του έδινε 4* στα 5!
Ο κ. Παγκάν λοιπόν, όσα χρόνια είχε αποσυρθεί από την συγγραφή ονειρευόταν τον έρωτα! Και πρέπει μέσα σε αυτά τα χρόνια να διάβασε όλα τα Άρλεκιν και τα Βίπερ Νόρα που είχε φυλάξει η μαμά του στο σεντούκι της. Το οποίο δεν είναι κακό, κι εγώ ως έφηβη όλα τα είχα διαβάσει μόνο που δεν έγραψα νουάρ μυθιστόρημα μετά.
Ο ήρωας, δεν περιγράφεται με επιρροές από τον Ντάσιελ Χάμετ, τον Σελίν, τον Σιοράν κ.α. όπως διατείνεται ο εκδότης αλλά είναι κανονική αντιγραφή των αξέχαστων εκείνων αρρενωπών ανδρείκελων που ξεπηδούσαν από το στυλό της κάθε καταπιεσμένης αμερικανίδας που διατεινόταν εκείνα τα δοξασμένα χρόνια του 70 και 80 ότι ήταν συγγραφέας, εκδιδόταν και μεταφραζόταν παγκοσμίως προς τέρψη των απανταχού ομοίως καταπιεσμένων νοικοκυρών και των εξημμένων εφήβων.
Δεν τρώει τίποτα όλη μέρα, πίνει τα ποτάκια του, παίρνει αμφεταμίνες, καπνίζει τόσο ώστε με την καύτρα του προηγούμενου ανάβει το επόμενο τσιγάρο και όμως! Έχει ένα πολύ γυμνασμένο σώμα που μοιάζει εφηβικό, το χνώτο του δεν ζέχνει επ’ουδενί, αν και 45ρης δεν έχει ήδη πάθει το πρώτο του έμφραγμα παρά αντέχει κάθε κακουχία και νύχτες αϋπνίας χωρίς να νοιώθει παρά μια κάποια μάλλον υπαρξιακή κούραση. Και τι να πούμε για το βλέμμα του, ένα βλέμμα σκληρό και αμείλικτο και ταυτόχρονα λυπημένο και χαμένο σαν ενός γκρίζου λύκου! ‘Άμεμπτος αστυνομικός, που έζησε πολλά στον πόλεμο της Αλγερίας και παρά τρίχα να πεθάνει, που δεν έχασε όμως την ανθρωπιά του και την πονοψυχιά του! Κι όταν έρχεται ο έρωτας, δεν έρχεται με μια όποια κι όποια αλλά με την ομορφότερη γυναίκα της πόλης, που έχει τα μισά του χρόνια, πόδια μπαλαρίνας, στήθη μεγάλα και στητά σαν μπαλόνια, υπέροχα σμιλεμένους γλουτούς, βλέμμα αθώο και την αγριάδα τίγρης στο κρεβάτι, η οποία τον ερωτεύεται με την πρώτη ματιά όπως κι εκείνος αυτήν, την Τσερόκη, της οποίας ούτε καν το όνομα δεν είναι συνηθισμένο. Και μέσα σε μια βδομαδα θέλει ήδη το παιδί του κι όταν μένει έγκυος το καταλαβαίνει αμέσως και, παρόλο που αυτό δεν είναι παρά κάτι νανοχιλιοστά, νοιώθει ήδη την ζωή να σαλεύει μέσα της. Ούτε καν η τελευταία σφαίρα που θα φάει στο πρόσωπο ο ήρωας δεν τον σκοτώνει μηδέ τον σακατεύει, ούτε και του αφήνει κανένα σωματικό ή πνευματικό κουσούρι και φυσικά δεν αποτρέπει την Τσεροκη από το να συνεχίσει να τον λατρεύει και να μην σκέπτεται καν μετά από μια βδομαδα σχέσης βασισμένης στο σεξ να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια αλλά μαζί τα αφήνουν όλα πίσω τους και πάνε να ζήσουν στην Κυανή Ακτη!
Και ξεκίνησε τόσο καλά γιατί μια λογοτεχνικότητα στις προτάσεις την έχει το βιβλίο, αυτός είναι εξάλλου και ο λόγος που του δίνω 2,5* αντί για 1*. Αλλά πιο το νόημα των επιτυχημένων παρομοιώσεων και περιγραφών της φύσης αν η ιστορία είναι τόσο έκδηλα ανούσια και οι ήρωες τόσο εξωφρενικά ψεύτικοι; Από τη μέση και μετά πλήττει κανείς αφόρητα, γελάει και κλαίει με λυγμούς και αναρωτιέμαι γιατί φτάνει μέχρι και την τελευταία σελίδα….
Η εφηβεία μας πέρασε προ πολλού κ. Παγκάν και αν τουλάχιστον λέγατε ότι δεν γράψατε νουάρ αλλά καταγράψατε τις εφηβικές σας φαντασιώσεις όλα θα ήταν καλύτερα. ….
Ο κ. Παγκάν, όσα χρόνια είχε αποσυρθεί από την συγγραφή ονειρευόταν τον έρωτα. Πρώην φιλόλογος στην μέση εκπαίδευση, πρώην σεναριογράφος, για 25 χρόνια αστυνομικός, μετά συγγραφέας νουάρ μυθιστορημάτων που ήταν διάσημα στην Γαλλία τις δεκαετίες του 80 και το90, χάθηκε από την συγγραφή για μεγάλο χρονικό διάστημα και επέστρεψε με το Χαμένο Προφίλ που στην Ελλάδα εκδόθηκε πρόσφατα απ ο την Πόλις και μεταφράστηκε από τον πολύ καλό Γιάννη Καυκιά. Εξάλλου οι δυο τελευταίοι λόγοι ήταν που με έπεισαν να το αγοράσω, βοηθούσης και τ ης φούριας του βιβλιοπώλη μου που βιαζόταν να κλείσει λόγω καραντίνας και των ένθερμων σχολίων του καθώς του έδινε 4* στα 5!
Ο κ. Παγκάν λοιπόν, όσα χρόνια είχε αποσυρθεί από την συγγραφή ονειρευόταν τον έρωτα! Και πρέπει μέσα σε αυτά τα χρόνια να διάβασε όλα τα Άρλεκιν και τα Βίπερ Νόρα που είχε φυλάξει η μαμά του στο σεντούκι της. Το οποίο δεν είναι κακό, κι εγώ ως έφηβη όλα τα είχα διαβάσει μόνο που δεν έγραψα νουάρ μυθιστόρημα μετά.
Ο ήρωας, δεν περιγράφεται με επιρροές από τον Ντάσιελ Χάμετ, τον Σελίν, τον Σιοράν κ.α. όπως διατείνεται ο εκδότης αλλά είναι κανονική αντιγραφή των αξέχαστων εκείνων αρρενωπών ανδρείκελων που ξεπηδούσαν από το στυλό της κάθε καταπιεσμένης αμερικανίδας που διατεινόταν εκείνα τα δοξασμένα χρόνια του 70 και 80 ότι ήταν συγγραφέας, εκδιδόταν και μεταφραζόταν παγκοσμίως προς τέρψη των απανταχού ομοίως καταπιεσμένων νοικοκυρών και των εξημμένων εφήβων.
Δεν τρώει τίποτα όλη μέρα, πίνει τα ποτάκια του, παίρνει αμφεταμίνες, καπνίζει τόσο ώστε με την καύτρα του προηγούμενου ανάβει το επόμενο τσιγάρο και όμως! Έχει ένα πολύ γυμνασμένο σώμα που μοιάζει εφηβικό, το χνώτο του δεν ζέχνει επ’ουδενί, αν και 45ρης δεν έχει ήδη πάθει το πρώτο του έμφραγμα παρά αντέχει κάθε κακουχία και νύχτες αϋπνίας χωρίς να νοιώθει παρά μια κάποια μάλλον υπαρξιακή κούραση. Και τι να πούμε για το βλέμμα του, ένα βλέμμα σκληρό και αμείλικτο και ταυτόχρονα λυπημένο και χαμένο σαν ενός γκρίζου λύκου! ‘Άμεμπτος αστυνομικός, που έζησε πολλά στον πόλεμο της Αλγερίας και παρά τρίχα να πεθάνει, που δεν έχασε όμως την ανθρωπιά του και την πονοψυχιά του! Κι όταν έρχεται ο έρωτας, δεν έρχεται με μια όποια κι όποια αλλά με την ομορφότερη γυναίκα της πόλης, που έχει τα μισά του χρόνια, πόδια μπαλαρίνας, στήθη μεγάλα και στητά σαν μπαλόνια, υπέροχα σμιλεμένους γλουτούς, βλέμμα αθώο και την αγριάδα τίγρης στο κρεβάτι, η οποία τον ερωτεύεται με την πρώτη ματιά όπως κι εκείνος αυτήν, την Τσερόκη, της οποίας ούτε καν το όνομα δεν είναι συνηθισμένο. Και μέσα σε μια βδομαδα θέλει ήδη το παιδί του κι όταν μένει έγκυος το καταλαβαίνει αμέσως και, παρόλο που αυτό δεν είναι παρά κάτι νανοχιλιοστά, νοιώθει ήδη την ζωή να σαλεύει μέσα της. Ούτε καν η τελευταία σφαίρα που θα φάει στο πρόσωπο ο ήρωας δεν τον σκοτώνει μηδέ τον σακατεύει, ούτε και του αφήνει κανένα σωματικό ή πνευματικό κουσούρι και φυσικά δεν αποτρέπει την Τσεροκη από το να συνεχίσει να τον λατρεύει και να μην σκέπτεται καν μετά από μια βδομαδα σχέσης βασισμένης στο σεξ να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια αλλά μαζί τα αφήνουν όλα πίσω τους και πάνε να ζήσουν στην Κυανή Ακτη!
Και ξεκίνησε τόσο καλά γιατί μια λογοτεχνικότητα στις προτάσεις την έχει το βιβλίο, αυτός είναι εξάλλου και ο λόγος που του δίνω 2,5* αντί για 1*. Αλλά πιο το νόημα των επιτυχημένων παρομοιώσεων και περιγραφών της φύσης αν η ιστορία είναι τόσο έκδηλα ανούσια και οι ήρωες τόσο εξωφρενικά ψεύτικοι; Από τη μέση και μετά πλήττει κανείς αφόρητα, γελάει και κλαίει με λυγμούς και αναρωτιέμαι γιατί φτάνει μέχρι και την τελευταία σελίδα….
Η εφηβεία μας πέρασε προ πολλού κ. Παγκάν και αν τουλάχιστον λέγατε ότι δεν γράψατε νουάρ αλλά καταγράψατε τις εφηβικές σας φαντασιώσεις όλα θα ήταν καλύτερα. ….
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 20, 2020
"Τρυφερή ή σκληρή, φλογερή ή λάγνα, η θάλασσα αφήνει πάντα μια αμυδρή γεύση αλατιού και δακρύων.. [.....] Ίσως η θάλασσα επιμένει να μας διηγείται μακρόσυρτες θλιβερές ιστορίες που έχουν την αστάθεια της ελπίδας και την επιείκεια της λήθης. Τότε είναι που σμίγουν ο ουρανός και η θάλασσα, ο θάνατος και η νύχτα - και οι ζωντανοί μαζί τους".
Παραμονή Πρωτοχρονιάς ένας αστυνομικός στη διάρκεια της έρευνάς του για μια νεαρή γυναίκα που καταζητείται, θα δεχτεί ένοπλη επίθεση. Το ποιος κρύβεται πίσω από αυτή την επίθεση θα αναλάβει να βρει ο επικεφαλής του τμήματος δίωξης εγκλήματος Σνεντέρ. Όταν ανακαλύψει ότι η νεαρή γυναίκα είναι η κόρη του κυρίου Τομ, τα πράγματα θα γίνουν περίπλοκα. Διότι ο Σνεντέρ και ο κύριος Τομ έχουν ένα περίπλοκο παρελθόν
Στη διάρκεια της έρευνας για την ένοπλη επίθεση ο Σνεντέρ θα γνωρίσει την Τσερόκι, μια γυναίκα που θα ερωτευτεί από τη πρώτη στιγμή. Θα γίνει το φως του ή θα τον αφήσει στο σκοτάδι του;
Το Χαμένο προφίλ ανήκει στα βιβλία που ξεκινώντας τα, σελίδα τη σελίδα με αιχμαλωτίζουν και από τη μία θέλω να τελειώσει κι από την άλλη να το πάω σιγά σιγά "τραβώντας" την απόλαυση.
Ένα κλασσικό νουάρ με έναν ήρωα που μέχρι τις τελευταίες σελίδες μαθαίνεις την ιστορία του. Με γραφή γλαφυρή, με φοβερή μετάφραση, με ατμόσφαιρα σκοτεινή και γεμάτη καπνούς από τα τσιγάρα του Σνεντέρ, με χαρακτήρες τόσο καλά ψυχογραφημένους. Ακόμα και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες κολλάνε στην πλοκή, υπάρχει λόγος που είναι εκεί. Μια πλοκή που δεν κάνει κοιλιά και που δεν με κούρασε καθόλου.
Μου άρεσε που έβλεπα τον ήρωα μέσα από τα μάτια των υπόλοιπων χαρακτήρων και περίμενα να φτάσω μέχρι τη τελευταία σελίδα για να βγάλω τα συμπεράσματά μου.
Μια σκηνή την βρήκα ανατριχιαστική κάποιες άλλες με συγκίνησαν. Μου αρέσουν αυτές οι αντιθέσεις, άλλαζαν τα συναισθήματά μου αλλά παρέμεναν έντονα.
Πριν το ξεκινήσω φοβόμουν τα κλισέ που θα έβρισκα μέσα του, αλλά χάθηκα μέσα στην ιστορία και δεν μου κακοφάνηκαν (έτρωγα εγώ και για σένα υπαστυνόμε). Βοήθησε πολύ και το τέλος που δεν ήταν αυτό που περίμενα στην αρχή και που δε θα μπορούσε να ήταν καλύτερο (για μένα).
Δε θα φύγουν εύκολα ο υπαστυνόμος Σνεντέρ και η Τσερόκι από το μυαλό μου
Παραμονή Πρωτοχρονιάς ένας αστυνομικός στη διάρκεια της έρευνάς του για μια νεαρή γυναίκα που καταζητείται, θα δεχτεί ένοπλη επίθεση. Το ποιος κρύβεται πίσω από αυτή την επίθεση θα αναλάβει να βρει ο επικεφαλής του τμήματος δίωξης εγκλήματος Σνεντέρ. Όταν ανακαλύψει ότι η νεαρή γυναίκα είναι η κόρη του κυρίου Τομ, τα πράγματα θα γίνουν περίπλοκα. Διότι ο Σνεντέρ και ο κύριος Τομ έχουν ένα περίπλοκο παρελθόν
Στη διάρκεια της έρευνας για την ένοπλη επίθεση ο Σνεντέρ θα γνωρίσει την Τσερόκι, μια γυναίκα που θα ερωτευτεί από τη πρώτη στιγμή. Θα γίνει το φως του ή θα τον αφήσει στο σκοτάδι του;
Το Χαμένο προφίλ ανήκει στα βιβλία που ξεκινώντας τα, σελίδα τη σελίδα με αιχμαλωτίζουν και από τη μία θέλω να τελειώσει κι από την άλλη να το πάω σιγά σιγά "τραβώντας" την απόλαυση.
Ένα κλασσικό νουάρ με έναν ήρωα που μέχρι τις τελευταίες σελίδες μαθαίνεις την ιστορία του. Με γραφή γλαφυρή, με φοβερή μετάφραση, με ατμόσφαιρα σκοτεινή και γεμάτη καπνούς από τα τσιγάρα του Σνεντέρ, με χαρακτήρες τόσο καλά ψυχογραφημένους. Ακόμα και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες κολλάνε στην πλοκή, υπάρχει λόγος που είναι εκεί. Μια πλοκή που δεν κάνει κοιλιά και που δεν με κούρασε καθόλου.
Μου άρεσε που έβλεπα τον ήρωα μέσα από τα μάτια των υπόλοιπων χαρακτήρων και περίμενα να φτάσω μέχρι τη τελευταία σελίδα για να βγάλω τα συμπεράσματά μου.
Μια σκηνή την βρήκα ανατριχιαστική κάποιες άλλες με συγκίνησαν. Μου αρέσουν αυτές οι αντιθέσεις, άλλαζαν τα συναισθήματά μου αλλά παρέμεναν έντονα.
Πριν το ξεκινήσω φοβόμουν τα κλισέ που θα έβρισκα μέσα του, αλλά χάθηκα μέσα στην ιστορία και δεν μου κακοφάνηκαν (έτρωγα εγώ και για σένα υπαστυνόμε). Βοήθησε πολύ και το τέλος που δεν ήταν αυτό που περίμενα στην αρχή και που δε θα μπορούσε να ήταν καλύτερο (για μένα).
Δε θα φύγουν εύκολα ο υπαστυνόμος Σνεντέρ και η Τσερόκι από το μυαλό μου
March 12, 2020
Για το Smassing Culture.
Γαλλική νουάρ επιστροφή 20 χρόνια μετά
Όπως έχει αναφερθεί πολλάκις, η γαλλική noir λογοτεχνία αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες αδυναμίες του γράφοντος. Είναι πάντοτε ευχάριστο λοιπόν, όταν εκδίδονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, συγγραφείς που μέχρι πρότινος δεν είχαν παρουσία στα εγχώρια εκδοτικά δρώμενα. Μια από αυτές τις περιπτώσεις είναι ο Γαλλοαλγερινός, με το φιλολογικό ψευδώνυμο, Hugues Pagan (1947), ο οποίος κατά τη δεκαετία του 1980 είχε έντονη και επιτυχημένη λογοτεχνική παρουσία εκδίδοντας σε σύντομο διάστημα μια διόλου ευκαταφρόνητη ποσότητα μυθιστορημάτων. Και μετά.. σιγή. Για περίπου είκοσι χρόνια δεν κυκλοφόρησε τίποτα υπό το όνομα αυτό μέχρι το 2017 όπου εκδόθηκε στην Γαλλία το Χαμένο προφίλ και το οποίο παρουσιάστηκε στο ελληνικό κοινό στα τέλη του 2019 από τις εκδόσεις Πόλις, όντας ταυτόχρονα το πρώτο βιβλίο του Hugues Pagan στην ελληνική γλώσσα, σε μετάφραση του Γιάννη Καυκιά.
Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο αστυνομικός ντετέκτιβ Σνεντέρ, ένας χαρακτήρας που έχει χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν από τον συγγραφέα, ο οποίος καλείται να λύσει τη μυστηριώδη δολοφονία ενός συναδέλφου του από το τμήμα δίωξης ναρκωτικών. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας θα κάνουν παρέλαση διεφθαρμένοι αστυνομικοί και δικηγόροι, παρέα με τα βαποράκια και τις πόρνες της πόλης, αλλά και η αναμενόμενη, έως αναγκαία σε τέτοια μυθιστορήματα, femme fatale, η Τσερόκι.
Θα έλεγε κανείς ότι ο Σνεντέρ είναι μια τυπική noir φιγούρα· μοναχικός, καταθλιπτικός, αυτοκτονικός και αντικοινωνικός, χαρακτηριστικά αρκετά συνήθη δηλαδή σε noir αρχέτυπα. Σε αυτό το σημείο όμως έρχεται και η διαφορά της πένας του Hugues Pagan σε σχέση με άλλα μυθιστορήματα του είδους. Παρόλα τα τυπικά χαρακτηριστικά του Σνεντέρ, η γλώσσα που χρησιμοποιείται δεν είναι η συνηθισμένη. Αποφεύγεται κατά πολύ το μάτσο λεξιλόγιο, οι συνεχείς βωμολοχίες αλλά και ο σεξισμός που συναντάται συχνά, άλλοτε λιγότερο άλλοτε περισσότερο, σε τέτοιου είδους χαρακτήρες.
Επιπλέον, ο Hugues Pagan καταφέρνει με την γραφή του να παρουσιάσει μια εξαιρετική ερωτική ιστορία, χωρίς να πέφτει στην παγίδα της ροματζάδας κάτι που όχι μόνο δε συμβαίνει σπάνια, αλλά καταλήγει να διαβρώνει ορισμένες φορές τον χαρακτήρα του βιβλίου. Αντ’ αυτού, το love story μεταξύ του Σνεντέρ και της Τσερόκι παρουσιάζεται με πολύ μεγάλο πάθος και ερωτισμό, χωρίς όμως να χάνεται ο δυναμισμός και η σκοτεινή ατμόσφαιρα ενός τέτοιου μυθιστορήματος.
Ένα ακόμα στοιχείο σημαντικό στο εν λόγω βιβλίο είναι πως ο συγγραφέας έχει φροντίσει και καταφέρει σε μεγάλο βαθμό, και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες να είναι καλοδουλεμένοι, έχοντας βάθος και δικά τους διακριτά χαρακτηριστικά και όχι μόνο οι πρωταγωνιστικές φιγούρες.
Η γραφή είναι μεστή και στιβαρή, δίχως να χάνει όμως σε λογοτεχνικό ύφος. Αποφεύγει να υποπέσει σε συγγραφικά τρικ που μπορεί να έχουν σκοπό να προσδώσουν έναν γλαφυρό χαρακτήρα στο κείμενο, αλλά πολλές φορές οδηγούν σε ανούσια και περίπλοκη γλώσσα. Ο Hugues Pagan καταφέρνει με απλή γραφή να παρουσιάσει ένα άρτια δομημένο λογοτεχνικό εγχείρημα. Σε αυτό το σημείο ειδική μνεία πρέπει να γίνει στην εξαιρετική, για μία ακόμα φορά, μετάφραση του Γιάννη Καυκιά καθώς και στις κατατοπιστικές σημειώσεις του.
Εν κατακλείδι, το Χαμένο προφίλ είναι ένα noir μυθιστόρημα που ξεκινάει από την ίδια βάση όπως πολλά άλλα του είδους, αλλά καταφέρνει με την πένα του Hugues Pagan να αποκτήσει δική του προσωπική ταυτότητα. Πρόκειται για ένα από τα βιβλία που αποδεικνύουν πως τα αστυνομικά μυθιστορήματα απέχουν πολύ από το να συγκαταλέγονται στην παραλογοτεχνία, χαρακτηρισμός που ευτυχώς έχει εκλείψει τα τελευταία αρκετά χρόνια, και σίγουρα δημιουργεί προσδοκίες για εκδόσεις και έτερων έργων του Hugues Pagan στα ελληνικά.
Γαλλική νουάρ επιστροφή 20 χρόνια μετά
Όπως έχει αναφερθεί πολλάκις, η γαλλική noir λογοτεχνία αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες αδυναμίες του γράφοντος. Είναι πάντοτε ευχάριστο λοιπόν, όταν εκδίδονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, συγγραφείς που μέχρι πρότινος δεν είχαν παρουσία στα εγχώρια εκδοτικά δρώμενα. Μια από αυτές τις περιπτώσεις είναι ο Γαλλοαλγερινός, με το φιλολογικό ψευδώνυμο, Hugues Pagan (1947), ο οποίος κατά τη δεκαετία του 1980 είχε έντονη και επιτυχημένη λογοτεχνική παρουσία εκδίδοντας σε σύντομο διάστημα μια διόλου ευκαταφρόνητη ποσότητα μυθιστορημάτων. Και μετά.. σιγή. Για περίπου είκοσι χρόνια δεν κυκλοφόρησε τίποτα υπό το όνομα αυτό μέχρι το 2017 όπου εκδόθηκε στην Γαλλία το Χαμένο προφίλ και το οποίο παρουσιάστηκε στο ελληνικό κοινό στα τέλη του 2019 από τις εκδόσεις Πόλις, όντας ταυτόχρονα το πρώτο βιβλίο του Hugues Pagan στην ελληνική γλώσσα, σε μετάφραση του Γιάννη Καυκιά.
Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο αστυνομικός ντετέκτιβ Σνεντέρ, ένας χαρακτήρας που έχει χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν από τον συγγραφέα, ο οποίος καλείται να λύσει τη μυστηριώδη δολοφονία ενός συναδέλφου του από το τμήμα δίωξης ναρκωτικών. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας θα κάνουν παρέλαση διεφθαρμένοι αστυνομικοί και δικηγόροι, παρέα με τα βαποράκια και τις πόρνες της πόλης, αλλά και η αναμενόμενη, έως αναγκαία σε τέτοια μυθιστορήματα, femme fatale, η Τσερόκι.
Θα έλεγε κανείς ότι ο Σνεντέρ είναι μια τυπική noir φιγούρα· μοναχικός, καταθλιπτικός, αυτοκτονικός και αντικοινωνικός, χαρακτηριστικά αρκετά συνήθη δηλαδή σε noir αρχέτυπα. Σε αυτό το σημείο όμως έρχεται και η διαφορά της πένας του Hugues Pagan σε σχέση με άλλα μυθιστορήματα του είδους. Παρόλα τα τυπικά χαρακτηριστικά του Σνεντέρ, η γλώσσα που χρησιμοποιείται δεν είναι η συνηθισμένη. Αποφεύγεται κατά πολύ το μάτσο λεξιλόγιο, οι συνεχείς βωμολοχίες αλλά και ο σεξισμός που συναντάται συχνά, άλλοτε λιγότερο άλλοτε περισσότερο, σε τέτοιου είδους χαρακτήρες.
Επιπλέον, ο Hugues Pagan καταφέρνει με την γραφή του να παρουσιάσει μια εξαιρετική ερωτική ιστορία, χωρίς να πέφτει στην παγίδα της ροματζάδας κάτι που όχι μόνο δε συμβαίνει σπάνια, αλλά καταλήγει να διαβρώνει ορισμένες φορές τον χαρακτήρα του βιβλίου. Αντ’ αυτού, το love story μεταξύ του Σνεντέρ και της Τσερόκι παρουσιάζεται με πολύ μεγάλο πάθος και ερωτισμό, χωρίς όμως να χάνεται ο δυναμισμός και η σκοτεινή ατμόσφαιρα ενός τέτοιου μυθιστορήματος.
Ένα ακόμα στοιχείο σημαντικό στο εν λόγω βιβλίο είναι πως ο συγγραφέας έχει φροντίσει και καταφέρει σε μεγάλο βαθμό, και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες να είναι καλοδουλεμένοι, έχοντας βάθος και δικά τους διακριτά χαρακτηριστικά και όχι μόνο οι πρωταγωνιστικές φιγούρες.
Η γραφή είναι μεστή και στιβαρή, δίχως να χάνει όμως σε λογοτεχνικό ύφος. Αποφεύγει να υποπέσει σε συγγραφικά τρικ που μπορεί να έχουν σκοπό να προσδώσουν έναν γλαφυρό χαρακτήρα στο κείμενο, αλλά πολλές φορές οδηγούν σε ανούσια και περίπλοκη γλώσσα. Ο Hugues Pagan καταφέρνει με απλή γραφή να παρουσιάσει ένα άρτια δομημένο λογοτεχνικό εγχείρημα. Σε αυτό το σημείο ειδική μνεία πρέπει να γίνει στην εξαιρετική, για μία ακόμα φορά, μετάφραση του Γιάννη Καυκιά καθώς και στις κατατοπιστικές σημειώσεις του.
Εν κατακλείδι, το Χαμένο προφίλ είναι ένα noir μυθιστόρημα που ξεκινάει από την ίδια βάση όπως πολλά άλλα του είδους, αλλά καταφέρνει με την πένα του Hugues Pagan να αποκτήσει δική του προσωπική ταυτότητα. Πρόκειται για ένα από τα βιβλία που αποδεικνύουν πως τα αστυνομικά μυθιστορήματα απέχουν πολύ από το να συγκαταλέγονται στην παραλογοτεχνία, χαρακτηρισμός που ευτυχώς έχει εκλείψει τα τελευταία αρκετά χρόνια, και σίγουρα δημιουργεί προσδοκίες για εκδόσεις και έτερων έργων του Hugues Pagan στα ελληνικά.
June 26, 2020
Η γραφή του Παγκάν μου άρεσε πολύ, αλλά το βιβλίο το βρήκα λίγο παραπάνω φλύαρο από ότι έπρεπε. Είχε τα χαρακτηριστικά της νουάρ λογοτεχνίας, αλλά στο αστυνομικό κομμάτι δεν με κάλυψε. Το πάθος και ο ερωτισμός του Σνεντέρ και της Τσερόκι μου θύμισαν πολύ τον Πάκο Μαρτίνεζ και την Ιρέν του Αττιά. Ο Παγκάν χτίζει εξαιρετικά από την αρχή αλλά και σε όλη την διάρκεια της αφήγησης τους ήρωες του. Έχεις την αίσθηση ότι παρακολουθείς ένα φιλμ νουάρ, μόνο που αυτή την φορά η femme fatale σώζει τον κατεστραμμένο ήρωα κάνοντας τον να ζήσει μέσα από μια θυελλώδη ερωτική σχέση.
August 11, 2020
Δύο από τα καλύτερα νουάρ -σύμφωνα με κριτικές- της πρόσφατης εκδοτικής περιόδου, δεν με συγκίνησαν όσο θα περίμενα. Το Χαμένο Προφίλ το βρήκα εκνευριστικά αργό, η ιστορία δεν μου είπε κάτι και κατάφερα ουσιαστικά να απολαύσω κυρίως τις τελευταίες σελίδες, είτε επειδή τις διάβαζα πιο συγκεντρωμένη είτε επειδή είχαν περισσότερη δράση μιας και πλησίαζε το πολυπόθητο τέλος. Ίσως το ξαναδιαβάσω κάποια άλλη στιγμή, ίσως αυτή να μην ήταν η ιδανική για εμένα. Οι εκδόσεις Πόλις πάντως έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά και σε αυτή την έκδοση.
March 10, 2020
Εξαιρετικό νουάρ! Οι χαρακτήρες ολοζώντανοι! Δε μπόρεσα να το αφήσω από τα χέρια μου!
April 2, 2021
Τους Γάλλους τους εμπιστεύομαι στα νουάρ τους. Έτσι, λοιπόν, έσπευσα να διαβάσω το "Χαμένο Προφίλ", πού όπως διαπίστωσα δεν του έχει δοθεί η δέουσα σημασία. Και ξεκινώ.
Αρχικά, θέλω να συγχαρώ τον συγγραφέα για την τόσο διαφορετική αντίληψη που έχει περί νουάρ μυθιστορήματος. Κρατώντας τις βάσεις (ψυχροί μπάτσοι, μοιραίες γυναίκες, ζοφερά τοπία και πόλεις), δεν υπερβάλει με αυτές, δεν αναπαράγει κλισέ ατάκες και συμπεριφορές (συνεχόμενες βρισιές, γυναίκες που δεν εχουν ξαναδει αντρα, κτλ.), ενώ, θα έλεγα, ότι υποβόσκει μία αγριότητα πιο ήπια, που προσωπικά μου άρεσε. Η πλοκή, σαν σύνολο, σίγουρα ΔΕΝ θα καλύψει εκείνους που θέλουν καταιγιστική δράση, μυστήριο κι ανατροπές, αλλά το βιβλίο δεν ειναι αυτό, και καλά θα κάνετε να μην το διαβάσετε για κάτι τέτοιο.
Το βιβλίο έχει μία απλή υπόθεση που αφορά την ψυχρή εκτέλεση ενός αστυνομικού. Η λύση και η ροή της υπόθεσης ακολουθούν μία αργή πορεία, χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις. Αυτό που εμένα με μάγεψε στο βιβλίο είναι το πως ο συγγραφέας έκανε την καθε πρόταση να γίνεται σκηνή στη φαντασία μου και να με κάνει να έχω άποψη για όλους τους ανθρώπους του βιβλίου. Κάθε κίνηση που έκαναν, κάθε απόφαση, βλέμμα, ανάσα, ήταν τόσο αριστοτεχνικά γραμμένες, που πραγματικά ένιωσα σα να 'μουν απο μια γωνία. Δεν το συναντώ ευκολα σε βιβλίο προσωπικά. Και φυσικά, μην αναφέρω και τις εξαιρετικές περιγραφές απο τον συγγραφέα, καθ 'όλη τη διάρκεια του βιβλίου γιατι δεν τελειώνω ουτε αύριο.
Για το τέλος, αφήνω το "ερωτικό" κομμάτι του βιβλίου, που επιτέλους δεν είναι γλυκανάλατο και ανιαρό. Σφύζει απο ένταση, παρά την υπερβολή του σε σημεία.
Αρχικά, θέλω να συγχαρώ τον συγγραφέα για την τόσο διαφορετική αντίληψη που έχει περί νουάρ μυθιστορήματος. Κρατώντας τις βάσεις (ψυχροί μπάτσοι, μοιραίες γυναίκες, ζοφερά τοπία και πόλεις), δεν υπερβάλει με αυτές, δεν αναπαράγει κλισέ ατάκες και συμπεριφορές (συνεχόμενες βρισιές, γυναίκες που δεν εχουν ξαναδει αντρα, κτλ.), ενώ, θα έλεγα, ότι υποβόσκει μία αγριότητα πιο ήπια, που προσωπικά μου άρεσε. Η πλοκή, σαν σύνολο, σίγουρα ΔΕΝ θα καλύψει εκείνους που θέλουν καταιγιστική δράση, μυστήριο κι ανατροπές, αλλά το βιβλίο δεν ειναι αυτό, και καλά θα κάνετε να μην το διαβάσετε για κάτι τέτοιο.
Το βιβλίο έχει μία απλή υπόθεση που αφορά την ψυχρή εκτέλεση ενός αστυνομικού. Η λύση και η ροή της υπόθεσης ακολουθούν μία αργή πορεία, χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις. Αυτό που εμένα με μάγεψε στο βιβλίο είναι το πως ο συγγραφέας έκανε την καθε πρόταση να γίνεται σκηνή στη φαντασία μου και να με κάνει να έχω άποψη για όλους τους ανθρώπους του βιβλίου. Κάθε κίνηση που έκαναν, κάθε απόφαση, βλέμμα, ανάσα, ήταν τόσο αριστοτεχνικά γραμμένες, που πραγματικά ένιωσα σα να 'μουν απο μια γωνία. Δεν το συναντώ ευκολα σε βιβλίο προσωπικά. Και φυσικά, μην αναφέρω και τις εξαιρετικές περιγραφές απο τον συγγραφέα, καθ 'όλη τη διάρκεια του βιβλίου γιατι δεν τελειώνω ουτε αύριο.
Για το τέλος, αφήνω το "ερωτικό" κομμάτι του βιβλίου, που επιτέλους δεν είναι γλυκανάλατο και ανιαρό. Σφύζει απο ένταση, παρά την υπερβολή του σε σημεία.
January 31, 2020
Ενδιαφέρον νουάρ, με το κλισέ του πολλά βαρύ και ασηκωτου ντετέκτιβ με το μυστηριώδες παρελθον ο οποίος "την πατάει" και ερωτεύεται μια εξισου μυστηριώδη ύπαρξη... Το διάβασα μόνο και μόνο επειδή το έχει μεταφράσει εξαιρετικά ο Καυκιάς. Δεν έπρεπε να έχει happy end κατ'εμε.
May 25, 2020
Ένα πολαρ που δεν αφηνει ασυγκίνητο κανεναν, αναγνώστη (ουτε τον πιο απαιτητικο!). Η μετάφραση υπεροχη και οι χαρακτηρες πολυ καλα δουλεμενοι! Ο Παγκαν ειναι τεχνιτης και πιστευω οτι ειναι αδικο να κατηγορηθει οτι απλως αναμοχλευει "νεανικες φαντασιωσεις" προκειμενου να δωσει ενα χαπι εντ στο βιβλιο του. Ο ηρωας του Σνεντερ ειναι ενας τσαλακωμενος υπερηρωας που νιωθει την αναγκη να δραπετευσει απο την ρουτινα..Ναι, καποτε οι υπερηρωες ερωτευονται και καταληγουν με ενα κοριτσι πιν απ, αν αυτο ειναι μεμπτο, τοτε η ζωη η ιδια αξιζει να κατηγορηθει και ισως και οι συγγραφεις που καποτε μεγαλωνουν και αναζητουν την αγαπη! Το βιβλιο ακολουθει την ατμοσφαιρα του νουαρ και του κλασικου πολαρ. Διαβαζεται ευχαριστα και ευκολα απο ολους και ιδανικα υπο τους ηχους τις τζαζ. ΥΓ...να το διαβασεις τωρα που βγαινεις απο το lockdown..παρε νερο ή κρασι, φορεσε καπελο και πηγαινε σε μια παραλια, διαφορετικα στο μπαλκονι ή τον κηπο με τζαζ..!
July 31, 2025
Διαβάστηκε γρήγορα μέσα στη θερινή ραστώνη και μάλλον το ίδιο γρήγορο θα ξεχαστεί. Ο Παγκάν έχει ανακατέψει καλά όλα τα βασικά συστατικά του νουάρ: ο μοναχικός , σκληρός, αυτοκτονικός μπάτσος , η μοιραία γυναίκα , λίγο πόλεμος Αλγερίας , αλκοόλ , πάρα πολύ τσιγάρο …ναι ! Υπάρχει και τζαζ και μπλουζ 😁. Καλό χιούμορ δεν υπάρχει όμως . Φλυαρία όμως μπόλικη . Δηλαδή περισσότερο κλισέ σε ένα βιβλίο δύσκολο να βρεις . Καλομαγειρεμένο βέβαια αλλά μέχρι εκεί. Στιλίστας ο Παγκάν ; Αστειότητες (Ελπίζω στο επόμενο βιβλίο ο συγγραφέας να διαλέξει για τον 46χρονο Σνεντερ καλοκαίρι για τη δράση γιατί κι εγώ δεν ξέρω πόσες φορές διάβασα ότι ο ήρωας του κρύωνε) Α ναι ο πρώην αλεξιπτωτιστής μπάτσος με τη διαρκή στύση παίζει και πιάνο και πετάει ατάκες απο Ριλκε, Φιτζέραλντ κ α αν και δεν τον βλέπουμε μέσα στις σχεδόν 600 σελίδες του βιβλίου να πιάνει ένα βιβλίο στο χέρι .
Οι εκδόσεις Πόλις μας πρόσφεραν για άλλη μια φορά με ωραίο χαρτί , εξώφυλλο και σχόλια άλλο ένα γαλλικό βιβλιαράκι που δεν είναι κάτι παραπάνω από ένα μέτριο αστυνομικό σε συσκευασία αριστουργήματος .
Οι εκδόσεις Πόλις μας πρόσφεραν για άλλη μια φορά με ωραίο χαρτί , εξώφυλλο και σχόλια άλλο ένα γαλλικό βιβλιαράκι που δεν είναι κάτι παραπάνω από ένα μέτριο αστυνομικό σε συσκευασία αριστουργήματος .
August 11, 2020
Κριτική στο Smassing Culture
Γαλλική νουάρ επιστροφή 20 χρόνια μετά
Όπως έχει αναφερθεί πολλάκις, η γαλλική noir λογοτεχνία αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες αδυναμίες του γράφοντος. Είναι πάντοτε ευχάριστο λοιπόν, όταν εκδίδονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, συγγραφείς που μέχρι πρότινος δεν είχαν παρουσία στα εγχώρια εκδοτικά δρώμενα. Μια από αυτές τις περιπτώσεις είναι ο Γαλλοαλγερινός, με το φιλολογικό ψευδώνυμο, Hugues Pagan (1947), ο οποίος κατά τη δεκαετία του 1980 είχε έντονη και επιτυχημένη λογοτεχνική παρουσία εκδίδοντας σε σύντομο διάστημα μια διόλου ευκαταφρόνητη ποσότητα μυθιστορημάτων. Και μετά.. σιγή. Για περίπου είκοσι χρόνια δεν κυκλοφόρησε τίποτα υπό το όνομα αυτό μέχρι το 2017 όπου εκδόθηκε στην Γαλλία το Χαμένο προφίλ και το οποίο παρουσιάστηκε στο ελληνικό κοινό στα τέλη του 2019 από τις εκδόσεις Πόλις, όντας ταυτόχρονα το πρώτο βιβλίο του Hugues Pagan στην ελληνική γλώσσα, σε μετάφραση του Γιάννη Καυκιά.
Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο αστυνομικός ντετέκτιβ Σνεντέρ, ένας χαρακτήρας που έχει χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν από τον συγγραφέα, ο οποίος καλείται να λύσει τη μυστηριώδη δολοφονία ενός συναδέλφου του από το τμήμα δίωξης ναρκωτικών. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας θα κάνουν παρέλαση διεφθαρμένοι αστυνομικοί και δικηγόροι, παρέα με τα βαποράκια και τις πόρνες της πόλης, αλλά και η αναμενόμενη, έως αναγκαία σε τέτοια μυθιστορήματα, femme fatale, η Τσερόκι.
Θα έλεγε κανείς ότι ο Σνεντέρ είναι μια τυπική noir φιγούρα· μοναχικός, καταθλιπτικός, αυτοκτονικός και αντικοινωνικός, χαρακτηριστικά αρκετά συνήθη δηλαδή σε noir αρχέτυπα. Σε αυτό το σημείο όμως έρχεται και η διαφορά της πένας του Hugues Pagan σε σχέση με άλλα μυθιστορήματα του είδους. Παρόλα τα τυπικά χαρακτηριστικά του Σνεντέρ, η γλώσσα που χρησιμοποιείται δεν είναι η συνηθισμένη. Αποφεύγεται κατά πολύ το μάτσο λεξιλόγιο, οι συνεχείς βωμολοχίες αλλά και ο σεξισμός που συναντάται συχνά, άλλοτε λιγότερο άλλοτε περισσότερο, σε τέτοιου είδους χαρακτήρες.
Επιπλέον, ο Hugues Pagan καταφέρνει με την γραφή του να παρουσιάσει μια εξαιρετική ερωτική ιστορία, χωρίς να πέφτει στην παγίδα της ροματζάδας κάτι που όχι μόνο δε συμβαίνει σπάνια, αλλά καταλήγει να διαβρώνει ορισμένες φορές τον χαρακτήρα του βιβλίου. Αντ’ αυτού, το love story μεταξύ του Σνεντέρ και της Τσερόκι παρουσιάζεται με πολύ μεγάλο πάθος και ερωτισμό, χωρίς όμως να χάνεται ο δυναμισμός και η σκοτεινή ατμόσφαιρα ενός τέτοιου μυθιστορήματος.
Ένα ακόμα στοιχείο σημαντικό στο εν λόγω βιβλίο είναι πως ο συγγραφέας έχει φροντίσει και καταφέρει σε μεγάλο βαθμό, και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες να είναι καλοδουλεμένοι, έχοντας βάθος και δικά τους διακριτά χαρακτηριστικά και όχι μόνο οι πρωταγωνιστικές φιγούρες.
Η γραφή είναι μεστή και στιβαρή, δίχως να χάνει όμως σε λογοτεχνικό ύφος. Αποφεύγει να υποπέσει σε συγγραφικά τρικ που μπορεί να έχουν σκοπό να προσδώσουν έναν γλαφυρό χαρακτήρα στο κείμενο, αλλά πολλές φορές οδηγούν σε ανούσια και περίπλοκη γλώσσα. Ο Hugues Pagan καταφέρνει με απλή γραφή να παρουσιάσει ένα άρτια δομημένο λογοτεχνικό εγχείρημα. Σε αυτό το σημείο ειδική μνεία πρέπει να γίνει στην εξαιρετική, για μία ακόμα φορά, μετάφραση του Γιάννη Καυκιά καθώς και στις κατατοπιστικές σημειώσεις του.
Εν κατακλείδι, το Χαμένο προφίλ είναι ένα noir μυθιστόρημα που ξεκινάει από την ίδια βάση όπως πολλά άλλα του είδους, αλλά καταφέρνει με την πένα του Hugues Pagan να αποκτήσει δική του προσωπική ταυτότητα. Πρόκειται για ένα από τα βιβλία που αποδεικνύουν πως τα αστυνομικά μυθιστορήματα απέχουν πολύ από το να συγκαταλέγονται στην παραλογοτεχνία, χαρακτηρισμός που ευτυχώς έχει εκλείψει τα τελευταία αρκετά χρόνια, και σίγουρα δημιουργεί προσδοκίες για εκδόσεις και έτερων έργων του Hugues Pagan στα ελληνικά.
Γαλλική νουάρ επιστροφή 20 χρόνια μετά
Όπως έχει αναφερθεί πολλάκις, η γαλλική noir λογοτεχνία αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες αδυναμίες του γράφοντος. Είναι πάντοτε ευχάριστο λοιπόν, όταν εκδίδονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, συγγραφείς που μέχρι πρότινος δεν είχαν παρουσία στα εγχώρια εκδοτικά δρώμενα. Μια από αυτές τις περιπτώσεις είναι ο Γαλλοαλγερινός, με το φιλολογικό ψευδώνυμο, Hugues Pagan (1947), ο οποίος κατά τη δεκαετία του 1980 είχε έντονη και επιτυχημένη λογοτεχνική παρουσία εκδίδοντας σε σύντομο διάστημα μια διόλου ευκαταφρόνητη ποσότητα μυθιστορημάτων. Και μετά.. σιγή. Για περίπου είκοσι χρόνια δεν κυκλοφόρησε τίποτα υπό το όνομα αυτό μέχρι το 2017 όπου εκδόθηκε στην Γαλλία το Χαμένο προφίλ και το οποίο παρουσιάστηκε στο ελληνικό κοινό στα τέλη του 2019 από τις εκδόσεις Πόλις, όντας ταυτόχρονα το πρώτο βιβλίο του Hugues Pagan στην ελληνική γλώσσα, σε μετάφραση του Γιάννη Καυκιά.
Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο αστυνομικός ντετέκτιβ Σνεντέρ, ένας χαρακτήρας που έχει χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν από τον συγγραφέα, ο οποίος καλείται να λύσει τη μυστηριώδη δολοφονία ενός συναδέλφου του από το τμήμα δίωξης ναρκωτικών. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας θα κάνουν παρέλαση διεφθαρμένοι αστυνομικοί και δικηγόροι, παρέα με τα βαποράκια και τις πόρνες της πόλης, αλλά και η αναμενόμενη, έως αναγκαία σε τέτοια μυθιστορήματα, femme fatale, η Τσερόκι.
Θα έλεγε κανείς ότι ο Σνεντέρ είναι μια τυπική noir φιγούρα· μοναχικός, καταθλιπτικός, αυτοκτονικός και αντικοινωνικός, χαρακτηριστικά αρκετά συνήθη δηλαδή σε noir αρχέτυπα. Σε αυτό το σημείο όμως έρχεται και η διαφορά της πένας του Hugues Pagan σε σχέση με άλλα μυθιστορήματα του είδους. Παρόλα τα τυπικά χαρακτηριστικά του Σνεντέρ, η γλώσσα που χρησιμοποιείται δεν είναι η συνηθισμένη. Αποφεύγεται κατά πολύ το μάτσο λεξιλόγιο, οι συνεχείς βωμολοχίες αλλά και ο σεξισμός που συναντάται συχνά, άλλοτε λιγότερο άλλοτε περισσότερο, σε τέτοιου είδους χαρακτήρες.
Επιπλέον, ο Hugues Pagan καταφέρνει με την γραφή του να παρουσιάσει μια εξαιρετική ερωτική ιστορία, χωρίς να πέφτει στην παγίδα της ροματζάδας κάτι που όχι μόνο δε συμβαίνει σπάνια, αλλά καταλήγει να διαβρώνει ορισμένες φορές τον χαρακτήρα του βιβλίου. Αντ’ αυτού, το love story μεταξύ του Σνεντέρ και της Τσερόκι παρουσιάζεται με πολύ μεγάλο πάθος και ερωτισμό, χωρίς όμως να χάνεται ο δυναμισμός και η σκοτεινή ατμόσφαιρα ενός τέτοιου μυθιστορήματος.
Ένα ακόμα στοιχείο σημαντικό στο εν λόγω βιβλίο είναι πως ο συγγραφέας έχει φροντίσει και καταφέρει σε μεγάλο βαθμό, και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες να είναι καλοδουλεμένοι, έχοντας βάθος και δικά τους διακριτά χαρακτηριστικά και όχι μόνο οι πρωταγωνιστικές φιγούρες.
Η γραφή είναι μεστή και στιβαρή, δίχως να χάνει όμως σε λογοτεχνικό ύφος. Αποφεύγει να υποπέσει σε συγγραφικά τρικ που μπορεί να έχουν σκοπό να προσδώσουν έναν γλαφυρό χαρακτήρα στο κείμενο, αλλά πολλές φορές οδηγούν σε ανούσια και περίπλοκη γλώσσα. Ο Hugues Pagan καταφέρνει με απλή γραφή να παρουσιάσει ένα άρτια δομημένο λογοτεχνικό εγχείρημα. Σε αυτό το σημείο ειδική μνεία πρέπει να γίνει στην εξαιρετική, για μία ακόμα φορά, μετάφραση του Γιάννη Καυκιά καθώς και στις κατατοπιστικές σημειώσεις του.
Εν κατακλείδι, το Χαμένο προφίλ είναι ένα noir μυθιστόρημα που ξεκινάει από την ίδια βάση όπως πολλά άλλα του είδους, αλλά καταφέρνει με την πένα του Hugues Pagan να αποκτήσει δική του προσωπική ταυτότητα. Πρόκειται για ένα από τα βιβλία που αποδεικνύουν πως τα αστυνομικά μυθιστορήματα απέχουν πολύ από το να συγκαταλέγονται στην παραλογοτεχνία, χαρακτηρισμός που ευτυχώς έχει εκλείψει τα τελευταία αρκετά χρόνια, και σίγουρα δημιουργεί προσδοκίες για εκδόσεις και έτερων έργων του Hugues Pagan στα ελληνικά.
July 25, 2024
Κλασσικό γαλλικό νουάρ, με τον σκληρό, μοναχικό, επιβλητικό, πρώην αλεξιπτωτιστή μπάτσο και την αφοσιωμένη ομάδα του.
Δεν λείπει η μοιραία γυναίκα, ο σκοτεινός υπόκοσμος, οι διαφθαρμένοι μπάτσοι, η βροχή, το χιόνι και το κρύο.
Δύο αρνητικά σημεία: δεν περιγράφεται η πόλη που διαδραματίζεται και έχει happy end στο τέλος, πράγμα που δεν συνάδει όπως το έχω στο μυαλό μου με το αρχέτυπο, σκοτεινό γαλλικό νουάρ.
3,5/5
Δεν λείπει η μοιραία γυναίκα, ο σκοτεινός υπόκοσμος, οι διαφθαρμένοι μπάτσοι, η βροχή, το χιόνι και το κρύο.
Δύο αρνητικά σημεία: δεν περιγράφεται η πόλη που διαδραματίζεται και έχει happy end στο τέλος, πράγμα που δεν συνάδει όπως το έχω στο μυαλό μου με το αρχέτυπο, σκοτεινό γαλλικό νουάρ.
3,5/5
January 8, 2022
Cette fois ma lecture a été en dent de scie avec des moments calmes, d'autres avec de l'action #unelecturemitigée
Le genre policier est celui que je préfère habituellement, mais cette fois il ne m'a pas tenu en haleine ... De plus j'aurai aimé un rajout de quelques chapitres, pour savoir la suite de certaines choses
Le genre policier est celui que je préfère habituellement, mais cette fois il ne m'a pas tenu en haleine ... De plus j'aurai aimé un rajout de quelques chapitres, pour savoir la suite de certaines choses
February 3, 2022
Avis 🤔 / Note ⭐ :
Cette fois ma lecture a été en dent de scie avec des moments calmes, d'autres avec de l'action #unelecturemitigée
Je lui mettrai qu'un 3/5 car le genre policier est celui que je préfère habituellement, mais cette fois il ne m'a pas tenu en haleine ... De plus j'aurai aimé un rajout de quelques chapitres, pour savoir la suite de certaines choses
Cette fois ma lecture a été en dent de scie avec des moments calmes, d'autres avec de l'action #unelecturemitigée
Je lui mettrai qu'un 3/5 car le genre policier est celui que je préfère habituellement, mais cette fois il ne m'a pas tenu en haleine ... De plus j'aurai aimé un rajout de quelques chapitres, pour savoir la suite de certaines choses
June 27, 2022
Εξαιρετική η μετάφραση. Λέξεις αναπάντεχες πολύ ακριβείς εκεί που περίμενες να διαβάσεις πιο γενικόλογα συνώνυμα. Μου φάνηκε λίγο επιφανειακή η προσέγγιση του θέματος "άντρας - γυναίκα- ζευγάρι - σεξ" αλλά το βιβλίο είναι πολύ καλογραμμένο γενικότερα. Σημειώνω μια φράση που μου άρεσε - έχει πολλές τέτοιες: "Ιστορίες την αστάθεια της ελπίδας και την επιείκεια της λήθης".
April 26, 2023
Sans grand intérêt. L'intrigue est faible et les personnages très peu vraisemblables.
Displaying 1 - 17 of 17 reviews