کفشهای مکاشفه

by احمد عزیزی

«کفشهای مکاشفه»نام مجموعه‏ای‏ از مثنویهای آقای احمد عزیزی است که‏ در پی آن را مورد بررسی قرار خواهیم‏ داد:

مثنویهای این دفتر اگر چه در ظاهر نمایندهء یک ساخت«کلاسیک»است‏ اما در باطن،ویژگیهای زبانی نو و رشد یافته را در خود داراست و شاید تنها نشانه‏ای که از نوع کلاسیک شعر در خود دارد همان قالب «مثنوی»است. با نگاهی جدی‏تر می‏توان گفت،که قصد سراینده در پرداخت این مجموعه، بیشتر مبتنی بر ارائه زبانی نو برای بیان‏ مفاهیم و نمایش دیگر گونهء آنان بوده‏ است.نکتهء مهمی که در اشعار این‏ مجموعه بیش از همه جلب نظر می‏کند سبک ویژه و ساخت نوی است که با ترکیب موزون واژه‏ها،ارائه شده است‏ که با کمی دقت در سیمای کلی آنها می‏توان گفت«نئوکلاسیسم»را در پیوندی تنگاتنگ با«سمبولیسم»عرضه‏ کرده و گذشته از برخی کاستیهای‏ ضمنی که در کلام بیشتر شاعران‏ موجود است،به جرأت می‏توان گفت‏ که در این راه کاملا موفق بوده است.

در شعر عزیزی آنچه که در نگاه‏ نخست متوجه آن می‏شویم،لحن‏ شتابنده و پرهیجان سخن اوست،به‏ گونه‏ای که گویی با تلاطم واژه‏ها در ذهنش از آشفتگیهای درون به فریاد برخاسته و شعر برایش در حکم رها شدن از نوعی بار روحی است؛همان‏ گونه که خود می‏گوید:«محشر تصویر در آیینه‏ها».

Genres: Poetry

First published January 1, 2008

Reviews

[Davood Leilaj · Rating 4 out of 5]

تک و توک خوانده بودم از احمد عزیزی و به دل ننشسته بود. اما این یکی دو هفته اخیر که دمخور شدم با ”کفشهای مکاشفه” جور دیگری دیدمش. انگار سهراب خدابیامرز مثنوی گفته باشد، پر بود از ترکیب های نو و تصویرهای دلنشین. نمی توان مثل باقی شعرهای منظوم شاه بیتی گزید. برای درک زیبایی اش باید مثل شعر نیمایی اقلا بندی، دو سه بیتی مرتبط را خواند یا نقل کرد.
کتاب من چاپ 69 است و هرچه گشتم نتوانستم چاپ جدیدی پیدا کنم. عدم چاپ مجددش نهایت بی انصافی است.
دعا می کنم احمد عزیزی عزیز هر چه زودتر سلامتی اش را بازیابد.

[Ehsan · Rating 3 out of 5]

احمد عزیزی:

باز دستی در وجودم زنگ زد
یک نر امد دلم را رنگ زد
باز گل در دیگانم میرود
باز شبنم بر زبانم میرود
یک نفر امد دلم را باز کرد
روح من را محو چشم انداز کرد
این همان تصویر اواز من است
این همان تندیس اغاز من است


کتاب من چاپ 1369
چاپ دوم با ویرایش جدید
انتشارات الهدی

[Samaneh Khanlari · Rating 3 out of 5]

کفشهای مکاشفه برای من حقیقتا کفشهای مکاشفه بودند...اولین گاهایم در وادی شاعری را همزمان با به پا کردن این کفشها
برداشتم
معلم عربی راهنمایی مون یادش بخیر... خطاط زبردستی هم بود...ادبیات و انشا هم درس میداد... دبیر جامعه
شناسی هم بود... شاگرد استاد الهی قمشه ای هم بود... ایشون این کتاب را به من داد... گاهی او سلام میرساند گاهی من... اما سالهاست که همدیگر را ندیده ایم... م...

[Parsa]

هرچه از زبان دوست رسد نیکوست

[Ahmadnokia123]

فوق العاده اس...... Id بنده در تلگرام خوش حال ميشم.هى كتابى كه خواستيد هست.noapples أيدي من