Η δολοφονημένη εξαδέλφη ανήκει στις μικρές ιστορίες του Λε Φανού και αποτελεί ένα εξαίρετο δείγμα βικτοριανής μυθοπλασίας τρόμου. Η ιστορία, σε πρω-τοπρόσωπη αφήγηση, διαδραματίζεται πίσω από τους περίκλειστους τοίχους ενός ερειπωμένου πύργου, σε ένα περιβάλλον όπου οι συνθήκες ενός αόρατου τρόμου δημιουργούν μιαν ατμόσφαιρα ασφυξίας. Η ηρωίδα μοιάζει εγκλωβισμένη σε ένα αδιέξοδο, σε μια προδιαγεγραμμένη μοίρα. Μοναδική αχτίδα φωτός καθώς περιφέρεται έντρομη από δωμάτιο σε δωμάτιο είναι η εξαδέλφη της -ένα πλάσμα αδύναμο που δεν μπορεί να της προσφέρει κάτι ουσιαστικότερο από μια ανέλπιδη παρηγοριά. Έχοντας στόχο την περιουσία, ο έκλυτος θείος της και ο μοχθηρός εξάδελφός της έχουν εξυφάνει μιαν αποτρόπαιη συνωμοσία εξόντωσής της.
Joseph Thomas Sheridan Le Fanu was an Irish writer of Gothic tales and mystery novels. He was the leading ghost-story writer of the nineteenth century and was central to the development of the genre in the Victorian era. M.R. James described Le Fanu as "absolutely in the first rank as a writer of ghost stories". Three of his best-known works are Uncle Silas, Carmilla and The House by the Churchyard.
Μια μικρή νουβέλα μυστηρίου του Σέρινταν Λε Φάνου, γνωστού περισσότερο για την Καρμίλα που θεωρείται η πρώτη γοτθική πρόζα πάνω στον μύθο των βρυκολάκων. Εδώ πιάνεται με άλλο στιλ τρόμου, του "πραγματικού", μιας και τότε η αστυνομική λογοτεχνία δεν υπήρχε ακόμα ούτε ως παραλογοτεχνικό είδος.
Ενδιαφέρουσα ιδέα, συμπαθητική εκτέλεση δεδομένου του περιορισμένου χώρου που είχε να στήσει την ιστορία ( ~70 σελίδες), λίγο παραπάνω ξύλινη γλώσσα απ'όσο χρειαζόταν (η μετάφραση του Μπαρουξή αψεγάδιαστη για ακόμα μια φορά σε αυτή την σειρά). Βέβαια, δεν είναι κάτι αξιομνημόνευτο και γι'αυτό δεν έγινε γνωστό όσο άλλα αστυνομικά που ήρθαν παρόλα αυτά αργότερα.
Ευκολοδιάβαστη σύντομη ιστορία που σου κρατάει το ενδιαφέρον αλλά δεν σε ξετρελαίνει. Τα γεγονότα, οι χαρακτήρες των ηρώων και οι σχέσεις μεταξύ τους πιο πολύ αφηγούνται παρά δείχνονται από τον συγγραφέα και το τέλος είναι λιγάκι πιο σύντομο και συνοπτικό από όσο θα περίμενε κανείς. Προοίμιο άλλων ιστοριών του LeFanu.
This was a quick short story that keeps one's interest, it's enjoyable, but isn't that great either. The events, the mentality and traits of the characters, the relationships among them are mostly narrated/told than developed/shown by the author, while the end of the book is rather too abrupt. The Murdered Cousin is a preable to other, less draft stories of LeFanu.
Η Δολοφονημένη Εξαδέλφη έχει ενδιαφέρον, αλλά πιθανότατα για άλλους λόγους από ό,τι θα είχε στην εποχή που γράφτηκε. Σήμερα η δύναμη της γραφής ίσως να μοιάζει παρωχημένη. Δεν είναι παράλογο. Ο τρόμος έχει αλλάξει περιεχόμενο, υφή και σημασία. Επομένως, τείνω να πιστέψω ότι η συγκεκριμένη μικρή νουβέλα πρώτα απ’ όλα έχει ιστορική σημασία κι ύστερα όλα τα άλλα.
Η ιστορία χτιζόταν πολύ όμορφα, κ χωρίς φανφάρες κατάφερε να ξετυλίξει ένα πολύ ενδιαφέρον κουβάρι. Το λεξιλόγιο εξαιρετικά προσεγμένο, κ η ροή της ιστορίας αβίαστη. Είναι ένα μικρό βιβλίο, που διαβάζεται πολύ γρήγορα και δε σε αφήνει στιγμή να βαρεθείς.
Περισσότερο κλασικό για την εποχή που γράφτηκε παρά για την ίδια την πλοκή, θα πω πως αποτελεί μια εξαιρετική νουβέλα μυστηρίου με πολύ καλή κλιμάκωση. Βεβαίως το γεγονός ότι η αφήγηση είναι πρωτοπρόσωπη αφαιρεί από την δυναμική της.