What do you think?
Rate this book
Het verhaal van de familie Bloch: een Joodse patissier op de vlucht tijdens de Tweede Wereldoorlog
Gent, 15 mei 1940. Een onbekend geluid wekt Jacques voor dag en dauw. Geschraap van een fiets die onzorgvuldig tegen de gevel wordt gezet. Wijkagent De Caster die binnenkomt in de kleine bakkerij op de hoek van de Veldstraat en vader toefluistert: 'Het is tijd. Het front is gebroken.'
Jarenlang vulde de bekende Patisserie Alsacienne van de familie Bloch zich iedere ochtend met lekkernijen en verspreidde de geur van suiker, gist en kaneel zich over de straat. Maar die dag blijft de etalage leeg. De Blochs slaan op de vlucht voor het nazisme, maar daarbij scheurt de familie in tweeën. Wat volgt is een aangrijpend en verrassend actueel verhaal over gemiste kansen, verraad en de zoektocht naar rechtvaardigheid.
243 pages, Kindle Edition
First published October 8, 2019
4 people are currently reading
83 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
January 24, 2020
Ontroerend relaas van de overlevingsstrijd van de familie Bloch rond en tijdens WOII. Als Gentenaar, opgegroeid met verhalen over die periode, grijpt het verhaal van deze familie mij aan. Dit boek geeft de naakte cijfers van de holocaust een menselijk en nabij gezicht.
January 15, 2025
Mooi verhaal.
July 7, 2020
In de Hoornstraat, aan de hoek met de Veldstraat, getuigen drie Stolpersteine van drie slachtoffers van de blinde Jodenhaat tijdens de Tweede Wereldoorlog: Sophie Loeb-Bloch en haar dochter en schoonzoon Margueritte ‘Margot’ Bloch en Marcel Levy. Haar jongste dochter, schoonzoon en hun twee kinderen konden ontkomen aan het nazigeweld en heropenen na de oorlog de beroemde Patisserie Alsacienne van bonne-maman Sophie. Vorig jaar werd het verhaal van de Gents-Joodse bakkersfamilie Bloch in de Tweede Wereldoorlog in een boek gegoten door Tina de Gendt en Karel van Keymeulen.
Het is de vroege morgen van 15 mei 1940. “De hele familie Bloch staat in de deuropening te staren terwijl de chauffeur de koffers in de taxi laadt. Hoeden op, jassen dicht, iedereen klaar voor vertrek. De hond Gypsie springt vrolijk tussen de benen van de vertrekkers door, zich niet bewust van situatie. Plots gritst bonne-maman Sophie haar eigen koffer weg van het deurgat en zegt: ‘Ik ga niet mee. Gaan jullie maar.’”
Een uur eerder had een vriendelijke wijkagent Rodolphe Bloch gewaarschuwd dat het front gebroken was en het tijd was om te vertrekken. Rodolphe is vastbesloten om zijn gezin uit handen van de nazi’s te houden. Hij wil met zijn vrouw Alice en kinderen Nicole (14) en Jacques (12) naar een tante in Engeland vluchten.
Met deze scène – die zo als scenario van een film kan dienen – begint het boek over de vlucht van de familie Bloch uit Gent in de Tweede Wereldoorlog. Ze zijn vastbesloten de gebeurtenissen af te wachten en voorlopig bij een tante in Londen in te trekken. De oprukkende Duitsers beslissen er anders over: het gezin van Rodolphe zal na lange omzwervingen via Frankrijk en Portugal vier maanden later in New York belanden. Het gezin blijft er tot aan het einde van de oorlog. Eind december 1945 komen ze – dik tegen de zin van de jongste zoon Jacques – terug naar Gent.
In Gent vinden ze een lege bakkerij terug: noch bonne-maman Sophie, noch tante Margot, noch nonkel Marcel heeft de oorlog overleefd. Pas jaren later zal duidelijk worden dat ze naar Auschwitz zijn gebracht met één van de 26 treinen die uit de Kazerne Dossin in Mechelen vertrokken zijn, met in totaal 25.484 Joden en 352 Sinti aan boord. Slechts 1291 van hen keerden terug naar huis…
Het verhaal van de familie Bloch getuigt van het doorzettingsvermogen van een hecht gezin én dat er altijd mensen zijn die hun nek uitsteken om anderen te helpen. Het boek is literaire non-fictie en is bijzonder boeiend en vlot geschreven. De auteurs slaagden er in om aan het innerlijke leven van de Blochs een geromantiseerde maar zeer menselijke en waarschijnlijke inhoud te geven die nauw aansluit bij hetgeen Jacques en Nicole Bloch hen vertelden tijdens urenlange gesprekken.
Het is de vroege morgen van 15 mei 1940. “De hele familie Bloch staat in de deuropening te staren terwijl de chauffeur de koffers in de taxi laadt. Hoeden op, jassen dicht, iedereen klaar voor vertrek. De hond Gypsie springt vrolijk tussen de benen van de vertrekkers door, zich niet bewust van situatie. Plots gritst bonne-maman Sophie haar eigen koffer weg van het deurgat en zegt: ‘Ik ga niet mee. Gaan jullie maar.’”
Een uur eerder had een vriendelijke wijkagent Rodolphe Bloch gewaarschuwd dat het front gebroken was en het tijd was om te vertrekken. Rodolphe is vastbesloten om zijn gezin uit handen van de nazi’s te houden. Hij wil met zijn vrouw Alice en kinderen Nicole (14) en Jacques (12) naar een tante in Engeland vluchten.
Met deze scène – die zo als scenario van een film kan dienen – begint het boek over de vlucht van de familie Bloch uit Gent in de Tweede Wereldoorlog. Ze zijn vastbesloten de gebeurtenissen af te wachten en voorlopig bij een tante in Londen in te trekken. De oprukkende Duitsers beslissen er anders over: het gezin van Rodolphe zal na lange omzwervingen via Frankrijk en Portugal vier maanden later in New York belanden. Het gezin blijft er tot aan het einde van de oorlog. Eind december 1945 komen ze – dik tegen de zin van de jongste zoon Jacques – terug naar Gent.
In Gent vinden ze een lege bakkerij terug: noch bonne-maman Sophie, noch tante Margot, noch nonkel Marcel heeft de oorlog overleefd. Pas jaren later zal duidelijk worden dat ze naar Auschwitz zijn gebracht met één van de 26 treinen die uit de Kazerne Dossin in Mechelen vertrokken zijn, met in totaal 25.484 Joden en 352 Sinti aan boord. Slechts 1291 van hen keerden terug naar huis…
Het verhaal van de familie Bloch getuigt van het doorzettingsvermogen van een hecht gezin én dat er altijd mensen zijn die hun nek uitsteken om anderen te helpen. Het boek is literaire non-fictie en is bijzonder boeiend en vlot geschreven. De auteurs slaagden er in om aan het innerlijke leven van de Blochs een geromantiseerde maar zeer menselijke en waarschijnlijke inhoud te geven die nauw aansluit bij hetgeen Jacques en Nicole Bloch hen vertelden tijdens urenlange gesprekken.
July 26, 2020
Heftig. Dit heeft mij diep geraakt. Wat mensen elkaar kunnen aandoen! En wat mensen aankunnen!
April 23, 2021
Interessant stukje Gentse, Joodse oorlogs geschiedenis... even meeslepend geschreven als Tina De Gendt vertelt.
January 23, 2021
Aangezien ik van Gent ben en vroeger nog naar bakker bloch ben geweest was dit zeer interessant om eens het echte verhaal over deze familie te lezen. Als lezer krijg je heel duidelijk een beeld wat deze familie heeft meegemaakt, een echte aanrader voor iedere Gentenaar
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 7, 2022
Een mooie reconstructie en getuigenis die nog maar eens weergeeft hoe wreed onverschilligheid kan zijn, en hoe reddend een vriendelijk gebaar kan zijn, in en na oorlogstijd. Dat verschil leidt tot leven of dood...
April 5, 2021
Aanrader !
April 19, 2021
Read in Dutch. Fascinating story of how a famous Ghent family escapes nazi expansion.
December 24, 2021
Elke Gentenaar die zich de bakkerij bloch in de Veldstraat wat herinnert hoort dit boek te lezen. Maar zelfs voor anderen zal er weinig verbeelding nodig zijn om dit verhaal te lezen.
Tina De Gendt schrijft met een vlotte pen een stukje geschiedenis neer van de bekende Gentse bakkersfamilie. Het is zo mooi omdat het zo beeldend wordt gebracht, omdat het je weinig moeite kost om terug in de bakker te staan. Maar voor de rest is het boek vooral een harde waarheid rond de oorlog en laat de neergeschreven geschiedenis vooral voelen dat dit nog zo dichtbij is, zo actueel en dat er van generatie op generatie ook zoveel informatie verloren gaat.
Vandaar is dit boek een aanrader. Het is niet (sterk geromantiseerd) maar eerder lees je een soort van dagboek van 1 familie en hoe zij de 2e Wereldoorlog meemaken. Het maakt het allicht 1 van de beste voorbeelden die kan gebruikt worden in een geschiedenisles, maar het zou jammer zijn moest dit boek niet door jou gelezen worden. Neem het vast. Sta stil bij de gruweldaden van de 2e Wereldoorlog en denk er nog eens aan als je je in een bepaalde situatie bevindt. Lezen is de boodschap!
Tina De Gendt schrijft met een vlotte pen een stukje geschiedenis neer van de bekende Gentse bakkersfamilie. Het is zo mooi omdat het zo beeldend wordt gebracht, omdat het je weinig moeite kost om terug in de bakker te staan. Maar voor de rest is het boek vooral een harde waarheid rond de oorlog en laat de neergeschreven geschiedenis vooral voelen dat dit nog zo dichtbij is, zo actueel en dat er van generatie op generatie ook zoveel informatie verloren gaat.
Vandaar is dit boek een aanrader. Het is niet (sterk geromantiseerd) maar eerder lees je een soort van dagboek van 1 familie en hoe zij de 2e Wereldoorlog meemaken. Het maakt het allicht 1 van de beste voorbeelden die kan gebruikt worden in een geschiedenisles, maar het zou jammer zijn moest dit boek niet door jou gelezen worden. Neem het vast. Sta stil bij de gruweldaden van de 2e Wereldoorlog en denk er nog eens aan als je je in een bepaalde situatie bevindt. Lezen is de boodschap!
Displaying 1 - 11 of 11 reviews