What do you think?
Rate this book
Het werkstuk of hoe ik verdween in de jungle
Eva heeft elf tenen, één beroemde moeder, en nul vaders. Oké, ze heeft wel een vader, maar haar moeder wil niets over hem vertellen. Als Eva een werkstuk moet maken over iets waar ze meer over wil weten, kiest ze dus ‘biologische vaders’ als onderwerp. Hoe meer Eva zich in haar werkstuk vastbijt, hoe zekerder ze weet dat ze haar vader wil ontmoeten. Als ze ontdekt dat hij waarschijnlijk in Suriname woont, schakelt ze stiekem de hulp in van een televisieprogramma. Het wordt een duizelingwekkende zoektocht. Hoe ver gaat ze om haar vader te vinden?
- GenresChildrens
391 pages, Hardcover
Published November 14, 2019
7 people are currently reading
184 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 70 reviews
January 24, 2025
Fijn boek. Meeslepend, invoelend en realistisch.
📚 lezen uit de schoolbieb
'Door mijn werkstuk en mijn expeditie ben ik wel iets te weten gekomen over biologische vaders, maar nog veel meer over biologische dochters, over mezelf dus.
Ik heb ontdekt dat een biologische dochter als ik eigenlijk altijd met een soort gek gevoel rondloopt, een soort honger maar dan niet naar eten. Een soort gat. In haar hart. Zo'n gat ontstaat niet door een wond of een pijl ofzo, maar door vragen waar ze maar geen antwoord op krijgt. Knagende vragen. Over haar vader dus.'
📚 lezen uit de schoolbieb
December 29, 2019
Eva zit in groep 8, haar beste vriend is Luuk gewoon omdat hij als thuis voelt en o ja, Eva heeft 11 tenen. Haar moeder heeft geen extra teen die tintelt wanneer iemand liegt, dus genetisch gezien moet het wel Eva’s vader zijn met de extra teen. Maar dat weet Eva niet, want Eva heeft haar vader nog nooit ontmoet.
En dan zegt de juf dat alle kinderen een werkstuk moeten schrijven. En wat is dan een beter onderwerp dan “biologische vaders”. Dit is het begin van een avontuur, van een boek van bijna 400 bladzijdes. Een zoektocht naar een verhaal van een liefdesgeschiedenis, een tv-programma en de diepste jungle van Suriname.
Het nieuwste boek van Simon van der Geest is een fantastisch verhaal van jezelf zoeken en een vleugje magie. Het werkstuk is een boek waar je helemaal in wil kruipen en nooit meer wil loslaten.
De magie van dit boek zit echt niet alleen in die elfde teen.
Je leest mijn volledige recensie nu op Books & Macchiatos!
En dan zegt de juf dat alle kinderen een werkstuk moeten schrijven. En wat is dan een beter onderwerp dan “biologische vaders”. Dit is het begin van een avontuur, van een boek van bijna 400 bladzijdes. Een zoektocht naar een verhaal van een liefdesgeschiedenis, een tv-programma en de diepste jungle van Suriname.
Het nieuwste boek van Simon van der Geest is een fantastisch verhaal van jezelf zoeken en een vleugje magie. Het werkstuk is een boek waar je helemaal in wil kruipen en nooit meer wil loslaten.
De magie van dit boek zit echt niet alleen in die elfde teen.
Je leest mijn volledige recensie nu op Books & Macchiatos!
April 16, 2020
RECENSIE: https://www.bookbreak.nl/kind-jeugd/r...
Dit boek gaat over Eva die een werkstuk maakt over biologische vaders en later zelfs haar vader gaat zoeken in Suriname. Ik vond het een onwijs goed en vlot geschreven verhaal, de afwisseling tussen humor (Eva heeft elf tenen en die ene teen kriebelt als iemand liegt) en diepgang (wie ben je als je je biologische vader niet kent?) is waanzinnig goed.
Dit boek gaat over Eva die een werkstuk maakt over biologische vaders en later zelfs haar vader gaat zoeken in Suriname. Ik vond het een onwijs goed en vlot geschreven verhaal, de afwisseling tussen humor (Eva heeft elf tenen en die ene teen kriebelt als iemand liegt) en diepgang (wie ben je als je je biologische vader niet kent?) is waanzinnig goed.
February 25, 2021
Wat een prachtig verhaal, in één ruk uitgelezen. Als dit geen klassieker wordt weet ik het ook niet. Een tip voor als je net als ik in een leesdip zit. Dit boek heeft alles: humor, vriendschap, familie, liefde, spanning, jungle. Ik ben erg geraakt.
David zegt niks. Misschien vindt hij me nu wel een raar, zielig meisje waar iets mis mee is. Een tent met een stok te weinig.
David zegt niks. Misschien vindt hij me nu wel een raar, zielig meisje waar iets mis mee is. Een tent met een stok te weinig.
March 13, 2020
Eén beroemde moeder, nul vaders en elf tenen. Dat is wat Eva heeft. Ze heeft eigenlijk wel een vader, maar haar moeder wil daar niets over vertellen. Op school moeten ze een werkstuk maken en zolang het te maken heeft met biologie mogen ze zelf weten wat het onderwerp wordt. Eva kiest het onderwerp ‘biologische vaders’, want daar wil ze graag meer over weten. Ze ontdekt dat hij waarschijnlijk in Suriname woont en schakelt daarom stiekem de hulp in van een televisieprogramma. Hoe ver moet ze gaan om haar vader daadwerkelijk te vinden? En gaat dat wel zo makkelijk?
Simon van der Geest heeft een mooi en goed verhaal geschreven over de zoektocht van een meisje naar haar biologische vader. Het verhaal wordt goed opgebouwd en door de korte hoofdstukken leest het boek vlot.
De gevoelens en gedachten van Eva voelen heel echt aan waardoor zij, en Luuk trouwens ook, als personage goed tot zijn recht komt. Ze wil graag haar vader vinden en schakelt een televisieprogramma in. Ik kan mij goed voorstellen hoe de opnames zijn voor zo’n programma, hoe echt zijn de opnames eigenlijk? Eerst willen ze Eva niet meer helpen, omdat er geen spoor is, maar als de tv-ploeg te weten komt dat haar moeder beroemd is, willen ze haar ineens wel helpen..
Leuk voor kinderen dat er ook een aantal illustraties te vinden zijn in het boek. Maakt het boek en het werkstuk net wat levendiger. De illustraties van Karst-Janneke Rogaar passen daarbij goed bij het verhaal! Het is eigenlijk het programma Spoorloos in boekvorm voor kinderen. Door het originele onderwerp en de goede uitwerking hiervan is het een aanrader voor kinderen (en volwassenen).
Simon van der Geest heeft een mooi en goed verhaal geschreven over de zoektocht van een meisje naar haar biologische vader. Het verhaal wordt goed opgebouwd en door de korte hoofdstukken leest het boek vlot.
De gevoelens en gedachten van Eva voelen heel echt aan waardoor zij, en Luuk trouwens ook, als personage goed tot zijn recht komt. Ze wil graag haar vader vinden en schakelt een televisieprogramma in. Ik kan mij goed voorstellen hoe de opnames zijn voor zo’n programma, hoe echt zijn de opnames eigenlijk? Eerst willen ze Eva niet meer helpen, omdat er geen spoor is, maar als de tv-ploeg te weten komt dat haar moeder beroemd is, willen ze haar ineens wel helpen..
Leuk voor kinderen dat er ook een aantal illustraties te vinden zijn in het boek. Maakt het boek en het werkstuk net wat levendiger. De illustraties van Karst-Janneke Rogaar passen daarbij goed bij het verhaal! Het is eigenlijk het programma Spoorloos in boekvorm voor kinderen. Door het originele onderwerp en de goede uitwerking hiervan is het een aanrader voor kinderen (en volwassenen).
September 5, 2020
Mooi, eerlijk, warm - ik weet wel dat Simon van der Geest dat allemaal heel goed kan, maar toch verraste hij me weer met Het werkstuk. Een boek dat vooral gaat over Eva's zoektocht naar haar vader, maar waarin er ook een enorme rol is voor de kracht van vriendschap (en dat blijft me misschien nog wel het meeste bij van dit boek).
October 7, 2022
Een kinderboek over het land dat in mijn hart zit, moet wel goed zijn. Voor de tweede keer las ik dit verhaal, nu voor aan onze oudste zoon van 12. En weer heb ik er van genoten en was het een grote herkenningstocht. Weer was ik daar landend als buitenstaander op het vliegveld, was ik weer midden in de jungle, voer ik mee in een korjaal, zag de toeristen resorts weer goed op mijn netvlies, voelde de stroming van de vele sula's en beleefde ik weer het contact met de veelzijdige bevolking van Suriname.
Maar ook onze oudste zoon heeft genoten, ook al is hij nooit in Switi Sranan geweest. Door de geweldige zinnen, het sarcasme en de humor was het een heus voorleesfeest met z'n tweetjes. Hij leefde mee met de zoektocht van Eva naar haar biologische vader, kreeg de onhandige acties van volwassenen mee, voelde de vriendschap tussen Luuk en Eva, tikte voorzichtige verliefdheden aan en wilde daardoor steeds meer en meer en meer. Typisch gevalletje van 'kater' nu het boek uit is...
Lezers hebben een groter empathisch vermogen... Ik weet dat na dit boek weer zeker!!!
Maar ook onze oudste zoon heeft genoten, ook al is hij nooit in Switi Sranan geweest. Door de geweldige zinnen, het sarcasme en de humor was het een heus voorleesfeest met z'n tweetjes. Hij leefde mee met de zoektocht van Eva naar haar biologische vader, kreeg de onhandige acties van volwassenen mee, voelde de vriendschap tussen Luuk en Eva, tikte voorzichtige verliefdheden aan en wilde daardoor steeds meer en meer en meer. Typisch gevalletje van 'kater' nu het boek uit is...
Lezers hebben een groter empathisch vermogen... Ik weet dat na dit boek weer zeker!!!
January 6, 2020
Een heerlijk nieuw avontuur lekker snel en beeldend geschreven door mijn favoriete jeugdauteur
Simon van der Geest! De setting van het verhaal is exotisch Suriname, het plot is origineel en het verhaal loopt lekker vlot. Ik vind de personages leuk en geloofwaardig en wat ze elkaar te zeggen hebben is raak. Het magische tintje aan het verhaal maakt het des te mooier en ook spannender lezen.
De zwart-wit tekeningen zijn aan het begin wat dagboekfragmentarisch, maar winnen mijn hart als ze later in het verhaal adembenemende jungle-platen en diepe wildernis laten zien, prachtig! Enige kritiek heb ik op het einde. Zijn we helemaal naar de jungle van Suriname gereisd voor zo'n nuchtere ontmoeting met de vader van de hoofdpersoon? Ik vond dat een anticlimax. Die ontmoeting had
van mij wat langer en dieper uitgesponnen mogen worden, de magie wordt hier voor mij doorbroken. Maar misschien is het zo bedoeld om de hoofdpersoon aan het einde meer in de realiteit te zetten?
De hereniging met de Nederlande personages aan het einde vind ik mooi en liefdevol.
Maar toch bleef ik een beetje teleurgesteld over die vader. Daarom geen 5 sterren
Simon van der Geest! De setting van het verhaal is exotisch Suriname, het plot is origineel en het verhaal loopt lekker vlot. Ik vind de personages leuk en geloofwaardig en wat ze elkaar te zeggen hebben is raak. Het magische tintje aan het verhaal maakt het des te mooier en ook spannender lezen.
De zwart-wit tekeningen zijn aan het begin wat dagboekfragmentarisch, maar winnen mijn hart als ze later in het verhaal adembenemende jungle-platen en diepe wildernis laten zien, prachtig! Enige kritiek heb ik op het einde. Zijn we helemaal naar de jungle van Suriname gereisd voor zo'n nuchtere ontmoeting met de vader van de hoofdpersoon? Ik vond dat een anticlimax. Die ontmoeting had
van mij wat langer en dieper uitgesponnen mogen worden, de magie wordt hier voor mij doorbroken. Maar misschien is het zo bedoeld om de hoofdpersoon aan het einde meer in de realiteit te zetten?
De hereniging met de Nederlande personages aan het einde vind ik mooi en liefdevol.
Maar toch bleef ik een beetje teleurgesteld over die vader. Daarom geen 5 sterren
March 11, 2021
Ik weet precies wanneer ik dit boek heb gelezen (tijdens een familieweekend), maar ik had het nog niet toegevoegd zag ik. Wat ik me herinner (ik schrijf dit in maar 2021): ik vond het echt een supertof interessant boek, Toch zeker een aanrader! Tussen de 3 en 4 sterren: 7,5/10.
August 23, 2021
Bei einem Blick in das neue Programm des Thienemann-Esslinger Verlags ist mir „Der Urwald hat meinen Vater verschluckt“ sofort ins Auge gesprungen. Das Cover finde ich richtig cool, mich sprach es einfach direkt an. Auch der originelle Titel machte mich superneugierig auf die Geschichte. Nachdem ich mir dann fix den Klappentext durchgelesen hatte, zögerte ich keine Sekunde lang und ließ das Buch bei mir einziehen.
Eva hat eine weiße Mutter, die eine berühmte Sängerin ist, sie hat Luuk, ihren allerbesten Freund und Fast-Bruder, und sie hat an ihrem rechten Fuß einen sechsten Zeh mit magischen Kräften. Einen Vater hat die 12-jährige aber nicht. Eva hat ihren Papa nie kennengelernt. Sie weiß noch nicht einmal wie er heißt oder wo er lebt, da ihre Mutter nicht gerne über ihn spricht. Als Eva für den Biologieunterricht eine Projektarbeit machen soll und selbst entscheiden darf, worüber sie schreiben möchte, entschließt sie sich kurzerhand für „Biologische Väter“. Je länger sie sich mit dem Thema beschäftigt, desto größer wird ihr Wunsch, ihren leiblichen Vater endlich kennenzulernen. Da ihre Mutter auf ihre Nachfragen weiterhin eisern schweigt, beginnt Eva selbst nachzuforschen und findet schnell heraus, dass ihr Vater Rico heißt, ebenfalls 11 Zehen haben muss wie sie und in Suriname wohnt, mitten im tiefsten Dschungel. Da sie alleine nicht weiterkommt, wendet sie sich – ohne das Wissen ihrer Mutter – an die Fernsehsendung „Verlorene Zeit“, die Leuten dabei hilft vermisste Familienmitglieder aufzuspüren. Eine abenteuerliche Suche voller Überraschungen quer durch den Urwald Surinames beginnt. Ob Eva ihren Vater finden wird? Und wenn ja, was für ein Mensch ist er? Wird er so sein, wie Eva ihn sich in ihrer Vorstellung ausgemalt hat?
Dies war mein erstes Werk von Simon van der Geest und es wird auf jeden Fall nicht mein letztes gewesen sein! In meinem Regal steht bereits ein anderes Buch aus seiner Feder, welches ich mir vor einiger Zeit zugelegt habe, das dann aber leider vorerst auf meinem (gigantisch hohen) SuB gewandert ist. Da hoffe ich nun sehr, dass ich demnächst endlich dazu kommen werde, es zu lesen. Da mir „Der Urwald hat meinen Vater verschluckt“ so gut gefallen hat, kann ich es nun kaum mehr erwarten die anderen Bücher des niederländischen Autors kennenzulernen.
Bei mir trat von Anfang an das ein, was ganz klar für ein gutes Buch spricht: Einmal mit dem Lesen begonnen, wollte ich am liebsten gar nicht mehr damit aufhören. Die Story konnte mich einfach sofort packen, die kindliche Erzählweise sagte mir auf Anhieb zu und dass die Kapitel schön kurz sind, hat mich sehr gefreut (ich bin ein großer Fan von kurzen Kapiteln). Für mich hat sich die Geschichte angenehm flüssig und locker-leicht lesen lassen, sodass ich nur so durch die Seiten geflogen bin und das Buch innerhalb kurzer Zeit verschlungen habe.
Erfahren tun wir alles aus der Sicht der 12-jährigen Eva in der Ich-Perspektive. Mit Eva hat der Autor eine tolle Romanheldin erschaffen. Sie ist liebenswert, mutig, aufgeweckt und klug und wirkt jederzeit absolut authentisch. Ich habe Eva sofort in mein Herz geschlossen und für ihre Stärke und Entschlossenheit, die sie während ihrer Suche nach ihrem Vater an den Tag legen wird, habe ich sie zutiefst bewundert. Ich fand Eva einfach zauberhaft und obwohl ich einige Jährchen älter bin als sie, ist es mir jederzeit mühelos gelungen mich in sie hineinzuversetzen.
Ich habe beim Lesen richtig mit Eva mitgefiebert, mitgefühlt und mitgebangt. Die Suche nach ihrem Vater wird ungemein packend und emotional beschrieben; vor allem der Teil, der uns in den wilden Dschungel Surinames mitnimmt, hält einen in Atem. Spätestens ab da kann man das Buch nicht mehr aus der Hand legen. Mich haben allerdings bereits die Geschehnisse davor, die in Holland spielen, an die Seiten gefesselt. Da die Mutter partout nicht über Evas biologischen Vater sprechen möchte, beginnt unsere Hauptprotagonistin auf eigene Faust nachzuforschen und wird auf immer mehr Puzzleteile stoßen. Ihre Ergebnisse hält sie in ihrer Bio-Projektarbeit fest und da wir Leser*innen deren Kapitel zu lesen bekommen, kann man wunderbar mitverfolgen wie Eva ihrem Vater immer mehr auf die Spur kommt.
Ich fand es unheimlich spannend Evas Nachforschungen mitzuverfolgen und die Kapitel für ihre Projektarbeit haben mich bestens unterhalten. Evas Art und Weise ihre Erkenntnisse zu dokumentieren ist einfach herrlich. Mir haben sowohl ihre Texte als auch ihre witzigen Zeichnungen jede Menge Schmunzler entlockt.
Sehr interessant fand ich auch die Dreharbeiten für die Fernsehsendung „Verlorene Zeit“, an die unsere Ich-Erzählerin sich noch wenden wird. Die Szenen werden ziemlich genau so dargestellt, wie ich mir eine Fernsehsendung dieser Art vorstelle, sprich: Stets auf Show und Drama aus. Also auf mich haben die Beschreibungen sehr realistisch gewirkt.
Auch die vielen verschiedenen Nebencharaktere haben auf mich vollkommen lebensecht gewirkt. Evas Mutter, ihr bester Freund Luuk, das Fernsehteam, die Menschen in Suriname... – allesamt wurden sie in meinen Augen prima ausgearbeitet und sorgen mit ihren verschiedenen und teils recht ulkigen Eigenschaften für ein außergewöhnliches Lesevergnügen.
Neben Eva habe ich Luuk besonders liebgewonnen. Die innige Freundschaft zwischen den beiden Kindern fand ich wundervoll, mir hat sie richtig das Herz erwärmt.
Womit das Buch ebenfalls gänzlich bei mir punkten konnte: Das Setting. Ich mochte sowohl die Szenen in Holland als auch die in Suriname total gerne, allerdings konnten mich letztere schon deutlich mehr begeistern. Mit einem abenteuerlichen Urwald konnte die Holland-Kulisse dann irgendwie doch nicht so ganz mithalten.
Suriname wird unglaublich bildhaft, atmosphärisch und genial beschrieben! Die feuchtwarme Hitze, die Schauplätze, das Leben dort, das so anders ist als bei uns in Europa – ich hatte beim Lesen richtiggehend das Gefühl live dabei zu sein. Simon van der Geest muss für seinen Roman sehr genau und viel recherchiert haben. Sowohl die Fernseharbeiten als auch die Beschreibungen von Suriname haben auf mich einen ausgesprochen realistischen Eindruck gemacht.
Eine Sache, die mich zunächst nur etwas gestört und auch irritiert hat: In Suriname sprechen fast alle Evas Sprache, sprich Niederländisch. Das hatte mich ziemlich verwundert, muss ich sagen. Zuerst dachte ich, dass sich der Autor da einfach ein wenig künstlerische Freiheit erlaubt hat, aber dann habe ich aus Interesse mal Suriname gegoogelt. Ich muss ja gestehen, dass mir dieses Land bisher völlig unbekannt war. Meine Recherche hat sehr schnell ergeben, dass die Amtssprache in Suriname Niederländisch ist. Mein leichtes Stirnrunzeln über die unkomplizierte Verständigung hat sich daraufhin im Nu gelegt und ich konnte glücklich (und mit einer neu gefüllten Wissenslücke) weiterlesen. ;)
Ob Eva ihren Vater noch finden wird, werde ich euch hier nicht erzählen. Spannung muss schließlich sein, hehe. Ich jedenfalls finde das Ende sehr gelungen. Es war zwar anders als erwartet, aber keineswegs schlecht anders. Mir hat es echt gut gefallen, sodass ich das Buch absolut zufrieden wieder zuklappen konnte.
Fazit: Fesselnd, lustig, ergreifend. Eine wundervolle Abenteuergeschichte mit Tiefgang!
Der niederländische Autor Simon van der Geest hat mit „Der Urwald hat meinem Vater verschluckt“ einen ganz besonderen Kinderroman für Leser*innen ab 10 Jahren aufs Papier gebracht, mit welchem er mich auf ganzer Linie überzeugen konnte. Mich hat die Geschichte durchweg mitgerissen und einfach nicht mehr losgelassen. Sie hat mich berührt, nachdenklich gestimmt und öfters ein Lächeln ins Gesicht gezaubert. Ich kann dieses herzerwärmende Buch über die Suche nach der eigenen Herkunft, Familie, Selbstfindung und Freundschaft nur empfehlen. Ich finde es großartig. Von mir gibt es 5 von 5 Sternen!
Eva hat eine weiße Mutter, die eine berühmte Sängerin ist, sie hat Luuk, ihren allerbesten Freund und Fast-Bruder, und sie hat an ihrem rechten Fuß einen sechsten Zeh mit magischen Kräften. Einen Vater hat die 12-jährige aber nicht. Eva hat ihren Papa nie kennengelernt. Sie weiß noch nicht einmal wie er heißt oder wo er lebt, da ihre Mutter nicht gerne über ihn spricht. Als Eva für den Biologieunterricht eine Projektarbeit machen soll und selbst entscheiden darf, worüber sie schreiben möchte, entschließt sie sich kurzerhand für „Biologische Väter“. Je länger sie sich mit dem Thema beschäftigt, desto größer wird ihr Wunsch, ihren leiblichen Vater endlich kennenzulernen. Da ihre Mutter auf ihre Nachfragen weiterhin eisern schweigt, beginnt Eva selbst nachzuforschen und findet schnell heraus, dass ihr Vater Rico heißt, ebenfalls 11 Zehen haben muss wie sie und in Suriname wohnt, mitten im tiefsten Dschungel. Da sie alleine nicht weiterkommt, wendet sie sich – ohne das Wissen ihrer Mutter – an die Fernsehsendung „Verlorene Zeit“, die Leuten dabei hilft vermisste Familienmitglieder aufzuspüren. Eine abenteuerliche Suche voller Überraschungen quer durch den Urwald Surinames beginnt. Ob Eva ihren Vater finden wird? Und wenn ja, was für ein Mensch ist er? Wird er so sein, wie Eva ihn sich in ihrer Vorstellung ausgemalt hat?
Dies war mein erstes Werk von Simon van der Geest und es wird auf jeden Fall nicht mein letztes gewesen sein! In meinem Regal steht bereits ein anderes Buch aus seiner Feder, welches ich mir vor einiger Zeit zugelegt habe, das dann aber leider vorerst auf meinem (gigantisch hohen) SuB gewandert ist. Da hoffe ich nun sehr, dass ich demnächst endlich dazu kommen werde, es zu lesen. Da mir „Der Urwald hat meinen Vater verschluckt“ so gut gefallen hat, kann ich es nun kaum mehr erwarten die anderen Bücher des niederländischen Autors kennenzulernen.
Bei mir trat von Anfang an das ein, was ganz klar für ein gutes Buch spricht: Einmal mit dem Lesen begonnen, wollte ich am liebsten gar nicht mehr damit aufhören. Die Story konnte mich einfach sofort packen, die kindliche Erzählweise sagte mir auf Anhieb zu und dass die Kapitel schön kurz sind, hat mich sehr gefreut (ich bin ein großer Fan von kurzen Kapiteln). Für mich hat sich die Geschichte angenehm flüssig und locker-leicht lesen lassen, sodass ich nur so durch die Seiten geflogen bin und das Buch innerhalb kurzer Zeit verschlungen habe.
Erfahren tun wir alles aus der Sicht der 12-jährigen Eva in der Ich-Perspektive. Mit Eva hat der Autor eine tolle Romanheldin erschaffen. Sie ist liebenswert, mutig, aufgeweckt und klug und wirkt jederzeit absolut authentisch. Ich habe Eva sofort in mein Herz geschlossen und für ihre Stärke und Entschlossenheit, die sie während ihrer Suche nach ihrem Vater an den Tag legen wird, habe ich sie zutiefst bewundert. Ich fand Eva einfach zauberhaft und obwohl ich einige Jährchen älter bin als sie, ist es mir jederzeit mühelos gelungen mich in sie hineinzuversetzen.
Ich habe beim Lesen richtig mit Eva mitgefiebert, mitgefühlt und mitgebangt. Die Suche nach ihrem Vater wird ungemein packend und emotional beschrieben; vor allem der Teil, der uns in den wilden Dschungel Surinames mitnimmt, hält einen in Atem. Spätestens ab da kann man das Buch nicht mehr aus der Hand legen. Mich haben allerdings bereits die Geschehnisse davor, die in Holland spielen, an die Seiten gefesselt. Da die Mutter partout nicht über Evas biologischen Vater sprechen möchte, beginnt unsere Hauptprotagonistin auf eigene Faust nachzuforschen und wird auf immer mehr Puzzleteile stoßen. Ihre Ergebnisse hält sie in ihrer Bio-Projektarbeit fest und da wir Leser*innen deren Kapitel zu lesen bekommen, kann man wunderbar mitverfolgen wie Eva ihrem Vater immer mehr auf die Spur kommt.
Ich fand es unheimlich spannend Evas Nachforschungen mitzuverfolgen und die Kapitel für ihre Projektarbeit haben mich bestens unterhalten. Evas Art und Weise ihre Erkenntnisse zu dokumentieren ist einfach herrlich. Mir haben sowohl ihre Texte als auch ihre witzigen Zeichnungen jede Menge Schmunzler entlockt.
Sehr interessant fand ich auch die Dreharbeiten für die Fernsehsendung „Verlorene Zeit“, an die unsere Ich-Erzählerin sich noch wenden wird. Die Szenen werden ziemlich genau so dargestellt, wie ich mir eine Fernsehsendung dieser Art vorstelle, sprich: Stets auf Show und Drama aus. Also auf mich haben die Beschreibungen sehr realistisch gewirkt.
Auch die vielen verschiedenen Nebencharaktere haben auf mich vollkommen lebensecht gewirkt. Evas Mutter, ihr bester Freund Luuk, das Fernsehteam, die Menschen in Suriname... – allesamt wurden sie in meinen Augen prima ausgearbeitet und sorgen mit ihren verschiedenen und teils recht ulkigen Eigenschaften für ein außergewöhnliches Lesevergnügen.
Neben Eva habe ich Luuk besonders liebgewonnen. Die innige Freundschaft zwischen den beiden Kindern fand ich wundervoll, mir hat sie richtig das Herz erwärmt.
Womit das Buch ebenfalls gänzlich bei mir punkten konnte: Das Setting. Ich mochte sowohl die Szenen in Holland als auch die in Suriname total gerne, allerdings konnten mich letztere schon deutlich mehr begeistern. Mit einem abenteuerlichen Urwald konnte die Holland-Kulisse dann irgendwie doch nicht so ganz mithalten.
Suriname wird unglaublich bildhaft, atmosphärisch und genial beschrieben! Die feuchtwarme Hitze, die Schauplätze, das Leben dort, das so anders ist als bei uns in Europa – ich hatte beim Lesen richtiggehend das Gefühl live dabei zu sein. Simon van der Geest muss für seinen Roman sehr genau und viel recherchiert haben. Sowohl die Fernseharbeiten als auch die Beschreibungen von Suriname haben auf mich einen ausgesprochen realistischen Eindruck gemacht.
Eine Sache, die mich zunächst nur etwas gestört und auch irritiert hat: In Suriname sprechen fast alle Evas Sprache, sprich Niederländisch. Das hatte mich ziemlich verwundert, muss ich sagen. Zuerst dachte ich, dass sich der Autor da einfach ein wenig künstlerische Freiheit erlaubt hat, aber dann habe ich aus Interesse mal Suriname gegoogelt. Ich muss ja gestehen, dass mir dieses Land bisher völlig unbekannt war. Meine Recherche hat sehr schnell ergeben, dass die Amtssprache in Suriname Niederländisch ist. Mein leichtes Stirnrunzeln über die unkomplizierte Verständigung hat sich daraufhin im Nu gelegt und ich konnte glücklich (und mit einer neu gefüllten Wissenslücke) weiterlesen. ;)
Ob Eva ihren Vater noch finden wird, werde ich euch hier nicht erzählen. Spannung muss schließlich sein, hehe. Ich jedenfalls finde das Ende sehr gelungen. Es war zwar anders als erwartet, aber keineswegs schlecht anders. Mir hat es echt gut gefallen, sodass ich das Buch absolut zufrieden wieder zuklappen konnte.
Fazit: Fesselnd, lustig, ergreifend. Eine wundervolle Abenteuergeschichte mit Tiefgang!
Der niederländische Autor Simon van der Geest hat mit „Der Urwald hat meinem Vater verschluckt“ einen ganz besonderen Kinderroman für Leser*innen ab 10 Jahren aufs Papier gebracht, mit welchem er mich auf ganzer Linie überzeugen konnte. Mich hat die Geschichte durchweg mitgerissen und einfach nicht mehr losgelassen. Sie hat mich berührt, nachdenklich gestimmt und öfters ein Lächeln ins Gesicht gezaubert. Ich kann dieses herzerwärmende Buch über die Suche nach der eigenen Herkunft, Familie, Selbstfindung und Freundschaft nur empfehlen. Ich finde es großartig. Von mir gibt es 5 von 5 Sternen!
November 16, 2020
Een mooi, gelaagd (avonturen)verhaal over een meisje dat haar biologische vader – en onbewust een beter zelfbegrip– probeert te vinden.
Dit boek is vlot geschreven en door de korte hoofdstukken is het makkelijk om snel door te lezen. Hierbij maakt het weinig uit of in de scènes actie of emotie centraal staat. Je zit diep in Eva’s beleefwereld, die voor het merendeel van het verhaal realistisch en aangrijpend is. Minstens twee keer wist dit boek me emotioneel diep te raken, wat iets zegt over Simon van der Geests kunde als schrijver.
Een interessant onderdeel van hoe Eva’s verhaal verteld wordt, zijn de ‘werkstuk’-pagina’s tussendoor, alsook de verscheidene mailtjes die worden verstuurd en ontvangen. Zij belichten op subtiele wijze hoe Eva de ontwikkelingen in haar leven beleeft.
Verder is er duidelijk respectvol onderzoek gedaan naar de Surinaamse cultuur, wat vooral in de tweede akte van het boek een belangrijk deel van het verhaal vormt.
De voornaamste reden waarom mijn waardering op drie sterren uitkomt, zit hem in het gevoel dat er meer potentie in het verhaal en de karakters zat dan nu aan het licht is gekomen. De opbouw van het verhaal is bij bepaalde plotontwikkelingen ietwat ongemakkelijk, en sommige karakters voelen onderbenut. Zo was ik gecharmeerd van de bitterzoete conclusie van Eva’s zoektocht, maar vond ik het jammer dat de nasleep slechts vluchtig behandeld werd.
Verder leken de jeugdromances weinig meerwaarde te hebben voor Eva’s ontwikkeling of het plot.
Echter, Het Werkstuk – of hoe ik verdween in de jungle is zonder twijfel een waardevolle verrijking van de jeugdliteratuur. Zowel kinderen als volwassenen zullen hierin een boeiend en meeslepend verhaal treffen.
Dit boek is vlot geschreven en door de korte hoofdstukken is het makkelijk om snel door te lezen. Hierbij maakt het weinig uit of in de scènes actie of emotie centraal staat. Je zit diep in Eva’s beleefwereld, die voor het merendeel van het verhaal realistisch en aangrijpend is. Minstens twee keer wist dit boek me emotioneel diep te raken, wat iets zegt over Simon van der Geests kunde als schrijver.
Een interessant onderdeel van hoe Eva’s verhaal verteld wordt, zijn de ‘werkstuk’-pagina’s tussendoor, alsook de verscheidene mailtjes die worden verstuurd en ontvangen. Zij belichten op subtiele wijze hoe Eva de ontwikkelingen in haar leven beleeft.
Verder is er duidelijk respectvol onderzoek gedaan naar de Surinaamse cultuur, wat vooral in de tweede akte van het boek een belangrijk deel van het verhaal vormt.
De voornaamste reden waarom mijn waardering op drie sterren uitkomt, zit hem in het gevoel dat er meer potentie in het verhaal en de karakters zat dan nu aan het licht is gekomen. De opbouw van het verhaal is bij bepaalde plotontwikkelingen ietwat ongemakkelijk, en sommige karakters voelen onderbenut. Zo was ik gecharmeerd van de bitterzoete conclusie van Eva’s zoektocht, maar vond ik het jammer dat de nasleep slechts vluchtig behandeld werd.
Verder leken de jeugdromances weinig meerwaarde te hebben voor Eva’s ontwikkeling of het plot.
Echter, Het Werkstuk – of hoe ik verdween in de jungle is zonder twijfel een waardevolle verrijking van de jeugdliteratuur. Zowel kinderen als volwassenen zullen hierin een boeiend en meeslepend verhaal treffen.
March 3, 2020
Verhaal met een goede opbouw. Al vanaf het eerste hoofdstuk wil je graag verder blijven lezen, maar gelukkig maken de korte hoofdstukken het makkelijk om af en toe even te stoppen. Dit maakt het een fijn boek voor een leerling om in de klas te lezen.
Door de titel is het verhaal wel een klein beetje voorspelbaar, maar toch is het Simon van der Geest goed gelukt de spanning op te bouwen. Vooral tegen het eind was ik blij dat ik door kon blijven lezen, ik moest weten hoe het af zou lopen!
Door de titel is het verhaal wel een klein beetje voorspelbaar, maar toch is het Simon van der Geest goed gelukt de spanning op te bouwen. Vooral tegen het eind was ik blij dat ik door kon blijven lezen, ik moest weten hoe het af zou lopen!
September 30, 2022
Ademloos uitgelezen. Dit heerlijke boek heeft precies de juiste mix tussen humor (het werkstuk over de komodovaraan) en zwaarte (de zoektocht van een meisje naar haar vader). Prachtige illustraties van Karst-Janneke Rogaar, die misschien wel nog mooier waren geweest in kleur.
Cadeautip voor iedereen vanaf 10 jaar.
Cadeautip voor iedereen vanaf 10 jaar.
September 22, 2020
Heerlijk, vlot te luisteren/lezen verhaal over de zoektocht van de eigenzinnige Eva naar haar vader....helemaal in Suriname.
En wow, op het eind is er zo'n spannend hoofdstuk.... Je denkt dat het niet meer goed komt...
En wow, op het eind is er zo'n spannend hoofdstuk.... Je denkt dat het niet meer goed komt...
February 25, 2020
Wow! Wat een wervelend verhaal! Simon van der Geest neemt je echt mee in de zoektocht van Eva naar haar biologische vader en zorgt ervoor dat je het boek niet meer los kan laten. Een hele reis vol spanning en avontuur...Ik moet er even van bijkomen,wat goed!
July 5, 2023
⭐️4.5
Grappig, lief, aandoenlijk en soms pijnlijk. Wat een prachtig verhaal!
Grappig, lief, aandoenlijk en soms pijnlijk. Wat een prachtig verhaal!
October 13, 2023
Bij sommige dingen dacht ik: gebeurd dit echt?! Maar ik was de afgelopen week in Suriname.. heel fijn, meeslepend boek.
July 28, 2021
Als ik 4.5 sterren kon geven, gaf ik die. Een leerling van een collega las dit boek en inspireerde me om het boek ook te lezen. Wat een zoektocht, wat een boeiend verhaal!
April 8, 2025
Wat een heerlijk boek. Het boek is erg mooi geschreven vanuit het oogpunt van Eva. Je leest precies hoe ze denkt/wat ze voelt. Wat een bijzondere ervaring.
November 2, 2024
Dit boek voor de midden/bovenbouw >>>>>>
January 28, 2023
Prachtig kinderboek over het zoeken naar je biologische vader.
June 19, 2021
seeeeeeehr lustig
April 9, 2020
Gelezen: Het Werkstuk (10+) 🌕🌕🌕🌕🌑
Een paar maanden geleden kwam dit boek voorbij bij @degvp en natuurlijk moest ik dit boek gaan lezen. En waarom precies? Dit boek gaat over biologische vaders.
Eva woont samen met haar moeder. Haar witte moeder. De moeder die al haar hele leven bij haar is. Maar wie is eigenlijk haar vader. Dit begint enorm te knagen en ze besluit een werkstuk te gaan schrijven over ‘biologische vader’. Het gevoel blijkt toch wel heel diep te zitten en de drang om haar vader op te zoeken ook. Maar wat vind Eva’s moeder hiervan? Waarom verteld zij zo weinig over hem? Wat is er allemaal gebeurd? Waarom mag haar vader niet in haar leven zijn?! Als Eva beluit om een televisieprogramma in te schakelen komt alles in een stroomversnelling. Lukt het om met dat programma haar vader te vinden?
Het concept vind ik heel tof! Het idee om een werkstuk over dit onderwerp te maken (misschien hadden er nog wel wat Werkstuk hoofdstukjes bij gemogen) en het is ook tof vormgegeven en mooi verweven in het boek. Het is dus niet alleen het werkstuk wat je leest.
Als iemand die zijn biologische vader ook niet kent, althans, in het begin staat van leren kennen, is het verhaal heel herkenbaar. De gevoelens en alle vragen die erbij horen heeft @Simonvandergeest mooi opgeschreven.De zinnen zijn kort. Net als de hoofdstukken. En het is redelijk makkelijk. Dat maakt het allemaal heel behapbaar als je misschien niet zo van lezen houdt maar wel een tof verhaal wilt lezen. Wat af zou kunnen schrikken is de dikte. Met 388 pagina’s ben je er dan wel even mee bezig. Zelf houd ik niet zo van die korte zinnen. Het leest een beetje hakkelig en ik vind het soms lastig om dan in een lekkere flow te komen. En daarbij ook lastig om echt geraakt te kunnen worden. Maar het toffe verhaal met al zijn spanningen zorgt er wel voor dat je verder wilt lezen.
Al met al een tof boek en helemaal voor kinderen die ook met dit onderwerp te maken hebben.
Een paar maanden geleden kwam dit boek voorbij bij @degvp en natuurlijk moest ik dit boek gaan lezen. En waarom precies? Dit boek gaat over biologische vaders.
Eva woont samen met haar moeder. Haar witte moeder. De moeder die al haar hele leven bij haar is. Maar wie is eigenlijk haar vader. Dit begint enorm te knagen en ze besluit een werkstuk te gaan schrijven over ‘biologische vader’. Het gevoel blijkt toch wel heel diep te zitten en de drang om haar vader op te zoeken ook. Maar wat vind Eva’s moeder hiervan? Waarom verteld zij zo weinig over hem? Wat is er allemaal gebeurd? Waarom mag haar vader niet in haar leven zijn?! Als Eva beluit om een televisieprogramma in te schakelen komt alles in een stroomversnelling. Lukt het om met dat programma haar vader te vinden?
Het concept vind ik heel tof! Het idee om een werkstuk over dit onderwerp te maken (misschien hadden er nog wel wat Werkstuk hoofdstukjes bij gemogen) en het is ook tof vormgegeven en mooi verweven in het boek. Het is dus niet alleen het werkstuk wat je leest.
Als iemand die zijn biologische vader ook niet kent, althans, in het begin staat van leren kennen, is het verhaal heel herkenbaar. De gevoelens en alle vragen die erbij horen heeft @Simonvandergeest mooi opgeschreven.De zinnen zijn kort. Net als de hoofdstukken. En het is redelijk makkelijk. Dat maakt het allemaal heel behapbaar als je misschien niet zo van lezen houdt maar wel een tof verhaal wilt lezen. Wat af zou kunnen schrikken is de dikte. Met 388 pagina’s ben je er dan wel even mee bezig. Zelf houd ik niet zo van die korte zinnen. Het leest een beetje hakkelig en ik vind het soms lastig om dan in een lekkere flow te komen. En daarbij ook lastig om echt geraakt te kunnen worden. Maar het toffe verhaal met al zijn spanningen zorgt er wel voor dat je verder wilt lezen.
Al met al een tof boek en helemaal voor kinderen die ook met dit onderwerp te maken hebben.
June 20, 2022
Wow, cóż to była za przygoda. Mamy ty szkolny projekt, który uruchamia lawinę wydarzeń, skomplikowane, przesycone emocjami relacje z rówieśnikami, wyprawę do Surinamu oraz dżungli, a także udział w telewizyjnym programie. „11 palców. O tym, jak zniknęłam w dżungli” Simona van der Geesta z ilustracjami Karst-Janneke Rogaar od @wydawnictwoformat to niesamowicie wciągająca lektura dla nastoletnich czytelników. Nie sądziłam, że tak wciągnie mnie ta surinamska przygoda Eve, która pewnego dnia postanawia dowiedzieć się więcej o swoim biologicznym ojcu.
Fabuła jest niewiarygodna i jak się okazuje oparta na faktach. Eve w ramach szkolnego projektu postanawia zająć się tematem biologicznych ojców. Zaczyna drążyć, wypytywać mamę, ale ta jak zwykle nabiera wody w usta. Jednak krok po kroku dziewczyna łączy ze sobą strzępki informacji. Angażuje ekipę programu pomagającego odnaleźć rodziny i wyrusza w niezwykłą podróż.
Książka jest napisana w bardzo ciekawy sposób. Główny tekst stanowi narracja Eve, są tu też maile jej i Luuka, najlepszego przyjaciela, a także kolejne rozdziały projektu. Jest tu wiele wątków: relacja mamy i córki, która jest trudna, ale niezmiernie ważna w życiu każdej z nich, przyjaźń i pierwsze zakochanie rówieśników, chęć odnalezienia biologicznego ojca mimo wszystko. Jak to się stało, że ojcem Eve jest mężczyzna z Surinamu? Co ukrywa mama? Czy David zniszczy przyjaźń Luuka? Piękna historia dla młodzieży, wielowątkowa i wciągająca jak wszechogarniająca puszcza. Okazuje się, że gdy czegoś szukamy, możemy odnaleźć zupełnie coś innego.
Wiek czytelników: 9+
Liczba stron: 376
@wydawnictwoformat
@booki_dzieci
Fabuła jest niewiarygodna i jak się okazuje oparta na faktach. Eve w ramach szkolnego projektu postanawia zająć się tematem biologicznych ojców. Zaczyna drążyć, wypytywać mamę, ale ta jak zwykle nabiera wody w usta. Jednak krok po kroku dziewczyna łączy ze sobą strzępki informacji. Angażuje ekipę programu pomagającego odnaleźć rodziny i wyrusza w niezwykłą podróż.
Książka jest napisana w bardzo ciekawy sposób. Główny tekst stanowi narracja Eve, są tu też maile jej i Luuka, najlepszego przyjaciela, a także kolejne rozdziały projektu. Jest tu wiele wątków: relacja mamy i córki, która jest trudna, ale niezmiernie ważna w życiu każdej z nich, przyjaźń i pierwsze zakochanie rówieśników, chęć odnalezienia biologicznego ojca mimo wszystko. Jak to się stało, że ojcem Eve jest mężczyzna z Surinamu? Co ukrywa mama? Czy David zniszczy przyjaźń Luuka? Piękna historia dla młodzieży, wielowątkowa i wciągająca jak wszechogarniająca puszcza. Okazuje się, że gdy czegoś szukamy, możemy odnaleźć zupełnie coś innego.
Wiek czytelników: 9+
Liczba stron: 376
@wydawnictwoformat
@booki_dzieci
November 7, 2022
Ein besonderes Abenteuer in das sich Eva und wir begeben, sie soll einen Aufsatz, über ihren biologischen Vater schreiben so macht sie sich auf die Suche nach ihm, er lebt im Urwald. Sie macht sich auf die Suche, begleitet von einem Fernsehteam, doch diese Suche birgt Überraschungen, unerwartetes und spannendes zugleich. Ein besonderes Abenteuer, das ans Herz geht. Wir haben mit Eva mitgefiebert, ihre Gedanken konnten wir genau verstehen und uns komplett auf das Abenteuer einlassen, es war so spannend und lustig zugleich.
Wir wären gerne dabei gewesen, so haben wie alles im Kopfkino genau vor uns gesehen. Sehr gut gefiel uns die verschiedenen Sichtweisen auf die Geschichte, die nahtlos ineinander übergingen und das es noch spannender machte, man hat einen genauen detaillierten Einblick in die Gefühle, Ängste und Gedanken bekommen. Es war eine besondere Suche, die ans Herz ging, es war teilweise sehr emotional. Auf der anderen Seiten hat man immer wieder die Eindrücke von Eva gelesen, die sie für ihr Projekt braucht, so lernt man die Umgebung und die Eindrücke von Eva genauer kennen.
Wir fühlten uns mitten im Geschehen und wollten gar nicht das Buch je endet. Es war ein tolles Buch das wir wirklich gerne gelesen haben, aber ich gebe einen Tipp nicht vor dem Schlafen gehen mit den Kindern, lesen da es sehr spannend ist und es schwer einen Punkt gibt, wo man es beenden kann.
Wir wären gerne dabei gewesen, so haben wie alles im Kopfkino genau vor uns gesehen. Sehr gut gefiel uns die verschiedenen Sichtweisen auf die Geschichte, die nahtlos ineinander übergingen und das es noch spannender machte, man hat einen genauen detaillierten Einblick in die Gefühle, Ängste und Gedanken bekommen. Es war eine besondere Suche, die ans Herz ging, es war teilweise sehr emotional. Auf der anderen Seiten hat man immer wieder die Eindrücke von Eva gelesen, die sie für ihr Projekt braucht, so lernt man die Umgebung und die Eindrücke von Eva genauer kennen.
Wir fühlten uns mitten im Geschehen und wollten gar nicht das Buch je endet. Es war ein tolles Buch das wir wirklich gerne gelesen haben, aber ich gebe einen Tipp nicht vor dem Schlafen gehen mit den Kindern, lesen da es sehr spannend ist und es schwer einen Punkt gibt, wo man es beenden kann.
May 24, 2022
„A co, jeśli mój ojciec jest naprawdę nie do odnalezienia? (…) I kiedy deszcz bębni o dach, dociera do mnie: może stać się też tak, że do końca życia będę tkwiła z dręczącym mnie znakiem zapytania. Z dziurą w sercu.”
Eva ma jedenaście palców, mamę artystkę, najlepszego przyjaciela Luuka i ukochanego dziadka. Nie ma jednak ojca. Dlaczego? Na to pytanie odpowiedź zna tylko mamy Evy, która nie jest chętna do podzielenia się tajemnicą.
Eva w ramach szkolnego projektu zaczyna zastanawiać się, po co istnieją i kim są biologiczni ojcowie, od tego momentu jej świat zmienia się całkowicie. Nie potrafi przestać myśleć o tym, kim jest jej tata, gdzie jest, co robi i najważniejsze - dlaczego nie jest obecny w jej życiu. Postanawia napisać do programu telewizyjnego, który pomaga w poszukiwaniu bliskich i tak zaczyna się przygoda dwunastoletniej bohaterki.
Po pierwsze, w życiu bym się nie spodziewała, że aż tak spodoba mi się ta historia. Nie mogłam się od niej oderwać, razem z Evą przeżywałam wszystkie wzloty i upadki podczas wyprawy i przez całą książkę mocno trzymałam za nią kciuki. Dziewczyna jest zdecydowanie jedną z moich ulubionych bohaterek.
Po drugie, to jedna z najładniej wydanych książek, jakie widziałam w ostatnim czasie – okłada, ilustracje i samo tłumaczenie współgrają ze sobą idealnie.
Po trzecie, czytajcie, bo to jedna z tych historii, o których pamięta się zawsze i wszędzie.
Tłumaczenie Marta Talacha
Ilustracje Karst-Janneke Rogaar
Eva ma jedenaście palców, mamę artystkę, najlepszego przyjaciela Luuka i ukochanego dziadka. Nie ma jednak ojca. Dlaczego? Na to pytanie odpowiedź zna tylko mamy Evy, która nie jest chętna do podzielenia się tajemnicą.
Eva w ramach szkolnego projektu zaczyna zastanawiać się, po co istnieją i kim są biologiczni ojcowie, od tego momentu jej świat zmienia się całkowicie. Nie potrafi przestać myśleć o tym, kim jest jej tata, gdzie jest, co robi i najważniejsze - dlaczego nie jest obecny w jej życiu. Postanawia napisać do programu telewizyjnego, który pomaga w poszukiwaniu bliskich i tak zaczyna się przygoda dwunastoletniej bohaterki.
Po pierwsze, w życiu bym się nie spodziewała, że aż tak spodoba mi się ta historia. Nie mogłam się od niej oderwać, razem z Evą przeżywałam wszystkie wzloty i upadki podczas wyprawy i przez całą książkę mocno trzymałam za nią kciuki. Dziewczyna jest zdecydowanie jedną z moich ulubionych bohaterek.
Po drugie, to jedna z najładniej wydanych książek, jakie widziałam w ostatnim czasie – okłada, ilustracje i samo tłumaczenie współgrają ze sobą idealnie.
Po trzecie, czytajcie, bo to jedna z tych historii, o których pamięta się zawsze i wszędzie.
Tłumaczenie Marta Talacha
Ilustracje Karst-Janneke Rogaar
September 2, 2023
Dieses Kinderbuch ab 10 Jahre kam bei uns zu Hause sehr gut an. Ich habe es meiner 10 jährigen Tochter vorgelesen, und auch sie mochte es sehr.
Es geht darum, dass Eva zwar eine berühmte Mutter und auch einen besten freund hat, aber keinen Vater. Und nicht nur, dass sie keinen hat, sie weiß auch absolut gar nichts über ihn. Bei einem Referat in der Schule mit dem Thema biologische Väter wächst in ihr immer mehr der Wunsch, ihren Vater kennenzulernen, doch er wohnt leider in Suriname, mitten im Dschungel. Mithilfe einer Fernsehproduktion, die vermisste Personen sucht, gelingt es Eva, sich auf die Suche nach ihrem Vater zu machen und erlebt dabei eine ganze Menge Abenteuer....
Die Geschichte ist toll geschrieben! Sie ist spannend, hat Humor, ausdrucksstarke und authentische Charaktere, sie entführt in eine fremde Welt, und sie hat Tempo! Es macht wirklich Spaß, sie zu lesen und ich wünschte, es gäbe aktuell mehr solch toller Kinderbücher auf dem Markt.
Es geht darum, dass Eva zwar eine berühmte Mutter und auch einen besten freund hat, aber keinen Vater. Und nicht nur, dass sie keinen hat, sie weiß auch absolut gar nichts über ihn. Bei einem Referat in der Schule mit dem Thema biologische Väter wächst in ihr immer mehr der Wunsch, ihren Vater kennenzulernen, doch er wohnt leider in Suriname, mitten im Dschungel. Mithilfe einer Fernsehproduktion, die vermisste Personen sucht, gelingt es Eva, sich auf die Suche nach ihrem Vater zu machen und erlebt dabei eine ganze Menge Abenteuer....
Die Geschichte ist toll geschrieben! Sie ist spannend, hat Humor, ausdrucksstarke und authentische Charaktere, sie entführt in eine fremde Welt, und sie hat Tempo! Es macht wirklich Spaß, sie zu lesen und ich wünschte, es gäbe aktuell mehr solch toller Kinderbücher auf dem Markt.
April 17, 2024
Heerlijk beschreven verhaal over hoe Eva die dochter is van een bekende zangeres, vader onbekend is en 11 tenen heeft, haar zoektocht naar haar vader op slimme ietwat sluwe wijze weet te regelen. Al gauw is moeders uit beeld en gaat Eva naar de andere kant van de wereld met een programma opzoek naar familie en vooral op zoek naar haar biologische vader in Suriname. Ze gebruikt haar werkstuk voor school hiervoor. En alles wat ze meemaakt verwerkt ze hierin.
Simon van der Geest laat merken dat hij zelf in Suriname is geweest om de sfeer van de omgeving zo goed mogelijk te omschrijven. Je waant je helemaal in de wereld van Eva. Gaat het haar lukken om haar vader te vinden? Welke rol spelen de de 11 tenen hierin? Wat voor avonturen maakt ze allemaal mee. Een heerlijk verhaal over familie en vriendschap.
Simon zijn schrijfstijl is heel beeldend. Je voelt echt met Eva mee. Ik vind dit een echte aanrader!
Simon van der Geest laat merken dat hij zelf in Suriname is geweest om de sfeer van de omgeving zo goed mogelijk te omschrijven. Je waant je helemaal in de wereld van Eva. Gaat het haar lukken om haar vader te vinden? Welke rol spelen de de 11 tenen hierin? Wat voor avonturen maakt ze allemaal mee. Een heerlijk verhaal over familie en vriendschap.
Simon zijn schrijfstijl is heel beeldend. Je voelt echt met Eva mee. Ik vind dit een echte aanrader!
Displaying 1 - 30 of 70 reviews