Η ερωμένη των φάρων

by Πηνελόπη Κουρτζή

Έχω μείνει γνωστή στην ιστορία ως η «ερωμένη των φάρων».

Γεννήθηκα σε έναν φάρο και όλη μου τη ζωή δεν έχω κοιμηθεί ποτέ δίχως να με συνοδεύει ο ήχος της θάλασσας. Έχω γίνει βασίλισσα σε κάποιους από αυτούς, δούλα σε άλλους και γοργόνα στους μακρινούς. Έχω κρυφτεί σε αμπάρια, έπιασα τουφέκι και έχω μια αποκρουστική ουλή, η οποία σκίζει το δεξί μου μάγουλο. Γέννησα ένα παιδί, που όμως δεν αγκάλιασα ποτέ. Είδα ναυάγια και κολύμπησα σε μέρη όπου δεν έχει καταφέρει να φτάσει άνθρωπος. Μίσησα και μισήθηκα, πόθησα και με αγάπησαν. Έχω μαγέψει πειρατές και έχω τρέξει γυμνή στα βράχια. Έχω αντικρίσει θησαυρούς αμύθητους, που ούτε καν φαντάζεστε ότι υπάρχουν. Έχω γυρίσει όλους τους επανδρωμένους φάρους που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Και κάποιους που δεν υπάρχουν πια και σώζονται μόνο τα ερείπια τους. Κάθε φορά που έφτανα σε κάποιον από αυτούς, με περίμεναν με ανυπομονησία, γιατί ενώ η θάλασσα έφερνε συχνά στους φαροφύλακες φόβο, δεινά και δυσκολίες, εγώ τους έφερνα πάντα τον έρωτα. Ναι. Έχω μείνει γνωστή ως η «ερωμένη των φάρων», αν και στην πραγματικότητα ήμουν απλώς μια σφοδρά και χωρίς ελπίδα ερωτευμένη γυναίκα.

472 pages, Paperback

Published November 7, 2019

About the author

Η Πηνελόπη Κουρτζή γεννήθηκε στην Άρτα και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Βιοτεχνολογία και εργάστηκε επί σειρά ετών στον ιδιωτικό τομέα. Σήμερα δραστηριοποιείται στον επιχειρηματικό χώρο και παράλληλα ασχολείται με τη συγγραφή, που αποτελεί και τη μεγάλη αγάπη της. Έχει ταξιδέψει αρκετά, μιλάει τέσσερις γλώσσες και ερασιτεχνικά ασχολείται με το αργεντίνικο τάνγκο. Είναι παντρεμένη και έχει έναν γιο. Έχει διακριθεί σε διαγωνισμούς ποίησης και έχει γράψει θεατρικά έργα.

Reviews

[Pavlina Read more sleep less blog · Rating 5 out of 5]

Φανταστικό

Δεν το περίμενα να μου αρέσει τόσο πολύ! Ήταν καθηλωτικό και πολύ ενδιαφέρον από την αρχή!Αγάπησα την γραφή και την ηρωίδα, η Νατάσα θα σας μαγέψει και θα σας κεντρίσει το ενδιαφέρον από τις πρώτες σελίδες!Έχει άλλες ιδέες και είναι ελεύθερο πνεύμα, βέβαια αυτό δεν ήταν και πολύ καλό για την εποχή της.



Η ιστορία ξεκινάει στο νησί της Σερίφου και στον φάρο του νησιού, Εκεί είναι που βρίσκεται η Νατάσα μετά από ένα ατυχές γεγονός, ο Καπετάν Νικόλας θα την μεγαλώσει. Κάποια στιγμή όμως οι συγκυρίες θα την οδηγήσουν στο να φύγει ξεκινώντας ένα ταξίδι δίχως αρχικό προορισμό.Ένα ταξίδι περιπετειώδες πηγαίνοντας σε διάφορα μέρη.

Ενα φανταστικό βιβλίο που με άγγιξε , είναι από τις ιστορίες που δύσκολα θα ξεχάσεις!


 

  

[Γιώτα Παπαδημακοπούλου · Rating 5 out of 5]

Η Πηνελόπη Κουρτζή, για ακόμα μία χρονιά, επιστρέφει με ένα νέο βιβλίο μέσα από το οποίο αποδεικνύει περίτρανα πως διαθέτει μία απ' τις πλέον ενδιαφέρουσες, σύγχρονες λογοτεχνικές πένες, με κάθε νέα ιστορία που μας αφηγείται να έχει την προσωπική της ταυτότητα, έναν ολότελα δικό της χαρακτήρα, διαφέροντας εξαιρετικά πολύ από τις προηγούμενές της, κάτι που όχι μόνο διατηρεί σε υψηλά επίπεδα το ενδιαφέρον μας απέναντι στην ίδια και στο έργο της, αλλά και τις προσδοκίες μας, δεν σας κρύβω. Προσδοκίες που μέχρι σήμερα έχουν απόλυτο αντίκρυσμα, και που η επαλήθευσή τους γεμίζει την καρδιά μου συναισθήματα και το μυαλό μου εικόνες.

Κοντά στα τέλη της δεκαετίας του '40, στον φάρο της Σερίφου, μια νεαρή γυναίκα πεθαίνει κατά την διάρκεια της γέννας της, αφού πρώτα έχει φέρει στον κόσμο ένα υγιέστατο κοριτσάκι, τη Νατάσα. Μην έχοντας κανέναν συγγενή στον κόσμο, την φροντίδα της αναλαμβάνει ο καπετάν Νικόλας, ο φαροφύλακας του νησιού, ένας φειδωλός άνθρωπος, τόσο στα λόγια όσο και στην έκφραση των συναισθημάτων του, κάτι που με τα χρόνια, και χάρη στην παρουσία του μικρού κοριτσιού στη ζωή του, θα αλλάξει, με την καρδιά του να μαλακώνει όντας μητέρα και πατέρας γι' αυτό το πλάσμα που φωτίζει τις μέρες του. Ένα πλάσμα γεμάτο δίψα για ζωή, που μεγαλώνει πλάι στη θάλασσα και σκληραγωγείται από τα κύματα, που κι αυτά με τον δικό τους τρόπο σμιλεύουν τον χαρακτήρα της.

Τα χρόνια περνάνε και η Νατάσα μεταμορφώνεται από παιδί σε μια νεαρή έφηβη και τότε είναι που ο έρωτας τής χτυπά την πόρτα. Ένας έρωτας που ταράζει συθέμελα το είναι και τον κόσμο της, που από εκείνη τη στιγμή και μετά παύει να είναι τόσο σταθερός όσο ήταν άλλοτε. Και όταν ο έρωτας αυτός τελειώνει άδοξα και την αφήνει τσακισμένη, εκείνη πρέπει ν' αποφασίσει αν θα παραδοθεί στον πόνο της ή αν θα μαζέψει τα κομμάτια της και θα ξαναβρεί τον εαυτό της. Όμως, πώς μπορεί να βρει κανείς τον εαυτό του αν δεν είναι σίγουρος που πρέπει να ψάξει; Και ακόμα, πώς μπορεί να το κάνει χωρίς να τολμήσει να βγει έξω από τα στενά όρια που η ίδια η ζωή του τού έχει θέσει; Αυτό, λοιπόν, τόλμησε να κάνει η Νατάσα, να σπάσει τα στεγανά της ζωής και της ύπαρξής της, ν' αφήσει πίσω της το νησί που γεννήθηκε και τον άνθρωπο που τη μεγάλωσε, μα και τον πόνο της απώλειας ενός έρωτα που δεν αποδείχθηκε τόσο δυνατός όσο εκείνη πίστευε.

Η Νατάσα ταξιδεύει στην Ελλάδα, απ' άκρη σε άκρη, αναζητώντας να βρει τον εαυτό της, μα πάνω απ' όλα αναζητώντας την πραγματική αγάπη, αυτή που έχει ανάγκη πάνω και πέρα απ' όλα, έχοντας, ωστόσο, μία σταθερή στην πορεία αυτής της αναζήτησής της, που δεν είναι άλλη από τους φάρους. Ένας φάρος διαφορετικός σε κάθε προορισμό. Φάροι με τη δική τους ιστορία, με τους δικούς τους μύθους να τους περιβάλλουν, που θα τους επισκεφτεί, έστω και για λίγο, ζώντας σε καθέναν από αυτούς μία ξεχωριστή, μοναδική ιστορία. Ιστορίες που θα "ταξιδέψουν" από στόμα σε στόμα, όπως τα πουλιά ταξιδεύουν στον άνεμο και τα κύματα καλπάζοντας στη θάλασσα, που "ποτισμένες" με δόσεις υπερβολής και μαγικού ρεαλισμού, θα δημιουργήσουν έναν νέο μύθο, ολότελα δικό της, που βασίλισσα και πρωταγωνίστριά του θα είναι αυτή και καμία άλλη.

Αν με ρωτάτε, η Νατάσα είναι ένας από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες που συνάντησα φέτος. Μια γυναίκα που αρχικά δεν μπορείς να κατανοήσεις απόλυτα τις συμπεριφορές της, πόσο μάλλον τις αποφάσεις και τις πράξεις της, την οποία, όμως, όσο περισσότερο γνωρίζεις, τόσο περισσότερο την καταλαβαίνεις και τελικά ταυτίζεσαι μαζί της, με το προσωπικό της δράμα και τις βαθύτερες ανάγκες της, και πορεύεσαι μαζί της σε μια διαδρομή γοητευτική, μοναδική, γεμάτη εμπειρίες, εικόνες, γεύσεις, συναισθήματα, μικρές και μεγάλες στιγμές που σε κάνουν να νιώθεις πως όλες σου οι αισθήσεις βρίσκονται σε εγρήγορση, πως μπορείς να δεις και να ερμηνεύσεις πολλά περισσότερα πράγματα απ' ότι με μια πρώτη ματιά ή ανάλυση. Γιατί κάτω από την πρώτη εικόνα, πίσω από το πρώτο επίπεδο, υπάρχει ένα δεύτερο, πολύ πιο σημαντικό και ουσιώδες.

Αναμφίβολα, η ηρωίδα μας είναι μια γυναίκα εξαιρετικά ελεύθερη και αντισυμβατική για την εποχή της, μια γυναίκα που ίσως να μην ταιριάζει τόσο απόλυτα στα χρόνια εκείνα, όμως αυτό είναι που την κάνει μοναδική. Γιατί σπάει τα στερεότυπα και σαν άλλο αερικό πηγαίνει όπου την πάει ο άνεμος. Ξοδεύεται σε διάφορες αρσενικές αγκαλιές, όμως στην πραγματικότητα κάτι κερδίζει από εκείνους και εκείνοι από την ίδια. Η σαρκική επαφή δεν έχει να κάνει με την απόλαυση της στιγμής, αλλά με την αναζήτηση του απόλυτου, με την έκφραση της συναισθηματικής και ψυχικής απελευθέρωσης, με το δικαίωμα του να είσαι αυτός που θέλεις, χωρίς να πρέπει ν' απολογηθείς σε κανέναν γι' αυτό. Κι αν θες να ταξιδέψεις μέχρι την άκρη του κόσμου και να γευτείς τη ζωή μέχρι το μεδούλι, κανείς δεν μπορεί να σ' εμποδίσει και δεν έχεις παρά ν' ανοίξεις τα φτερά σου και να το κάνεις.

[Georgia Retetakou · Rating 4 out of 5]

H Ερωμένη των Φάρων είναι το πρώτο βιβλίο της Πηνελόπης Κουρτζή, που διαβάζω και είμαι σίγουρη πως θα αναζητήσω και τα προηγούμενα βιβλία της μιας και η γραφή της, αλλά και το πρωτότυπο της ιστορίας της με κέρδισαν σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Πάντοτε με γοήτευαν οι φάροι που κοσμούν την πατρίδα μας σε πολλά σημεία της νησιωτικής, αλλά και της ηπειρωτικής χώρας, εκεί όπου ακουμπά η θάλασσα. Έχω διαβάσει πάμπολλες ιστορίες για φάρους και φαροφύλακες. Έτσι με τράβηξε από την πρώτη στιγμή ο τίτλος του Βιβλίου και φυσικά το εξώφυλλο του. Αν και δεν συνηθίζω να επιλέγω βιβλία με αυτόν τον τρόπο. Και όμως καμιά φορά η αυθόρμητη επιλογή ενός βιβλίου βασιζόμενη σε άλλα χαρακτηριστικά εκτός από την υπόθεση σε δικαιώνει απόλυτα.

Η Ερωμένη των Φάρων είναι ένα μυθιστόρημα γεμάτο θάλασσα, αλμύρα, φωτιά και έρωτα που λίγο λίγο και σιγά σιγά σε τυλίγει στην ζεστή του αγκαλιά συναρπάζοντας σε. Χωρίζεται σε δυο μέρη αφήγησης η οποία γίνεται εναλλάξ κάτι που εντείνει την αγωνία, το μυστήριο και την φαντασία του αναγνώστη και εγείροντας του ερωτηματικά βγάζει στο φως σιγά σιγά τις κρυμμένες αλήθειες μέσα από τα κομμάτια της διπλής αφήγησης.

Η Νατάσα γεννήθηκε μέσα στην πάλη της θάλασσας και της φωτιάς, όταν η βάρκα των γονιών της τυλίχθηκε στις φλόγες κοντά στις ακτές του φάρου της Σερίφου. Μεγαλώνει με τον Φαροφύλακα Καπετάν Νικόλα στον Φάρο και η ζωή της, οι σκέψεις της, οι αναμνήσεις της μπολιάζονται βαθιά από αυτή την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που αναδίδει η θαλασσινή αύρα και η μυσταγωγία του ουρανού. "Ξυπνούσαμε και βλέπαμε μόνο Θάλασσα. Κοιμόμαστε και βλέπαμε μόνο αστέρια."

Η πορεία της ζωής της θα αλλάξει όταν μια δυνατή απογοήτευση θα της δώσει ένα γερό χτύπημα. Προσπαθεί να γαντζωθεί γερά ξεκινώντας μια οδύσσεια περιπλάνησης προς άγνωστη κατεύθυνση αλλά πάντα με γνωστό προορισμό. Σχήμα οξύμωρο όπως όλη η πορεία της ζωής της. Πορεία αντιφατική, όπως όλη η κόν��ρα και η θύελλα που επικρατεί πάντα στην ψυχή της, Είναι μια γυναίκα καταδικασμένη να ψάχνει τρόπο να σώσει και να σωθεί. Όπως ο φάρος είναι συνώνυμο της αναμονής και της υπομονής, της απομόνωσης και της ελπίδας για τους ναυτικούς έτσι και για την Νατάσα θα αποτελέσει το φως και το σκοτάδι της ψυχής της στο ταξίδι της να ανακαλύψει τον ίδιο της τον εαυτό. Διατρέχει την Ελλάδα καταγράφοντας όχι πόλεις και χωριά, αλλά φάρους. Ζώντας μέσα σε αυτούς αναγνωρίζει ανθρώπινους θησαυρούς ηθικούς και υλικούς κόσμους. Έρχεται αντιμέτωπη με την φύση και τους ανθρώπους. Επιβιώνει μέσα στην μοναξιά και στην φυγή γνωρίζοντας τα βάθη της αντρικής ψυχής δοκιμάζοντας ταυτόχρονα και τα δικά της συναισθηματικά όρια. Να μείνει; Να φύγει; Να κρυφτεί; Να σωθεί.

Στον αντίποδα της αφήγησης ο Φίλιππος. Ένας άντρας σκοτεινός, απόλυτος και αυθάδης, ψάχνει με μανία να βρεθεί στα ίχνη μιας γυναίκας υπαρκτής, που μοιάζει όμως να κινείτε μέσα στα όρια του θρύλου. Η πορεία της αφήγησης στο δικό του κομμάτι είναι κατά πολύ λιγότερη σε μέγεθος από την αφήγηση της Νατάσας. Αλλά ταυτόχρονα ισόποση σε συναισθηματική διάσταση. Το μυστήριο που ακολουθεί ο ρόλος του μέσα στην υπόθεση. Το ξεδίπλωμα της προσωπικότητας του. Το μεγαλείο της προσωπικής του καταδίκης. Το τσαλάκωμα του εγωισμού του. Ο ορισμός της κάθαρσης του. Δυο αφηγήσεις, δυο ήρωες τόσο οικείοι και τόσο ξένοι μεταξύ τους.

Η συγγραφέας κατορθώνει να πλέξει και να δέσει με μαεστρία τις δυο αφηγήσεις, τους δυο τόσο ίδιους και τόσο ξένους συναισθηματικούς κόσμους. Η ένταση, η δύναμη, η αποδοχή, η παραδοχή και η αναζήτηση της εξιλέωσης και της συγχώρεσης γεμίζει απόλυτα και ξεκάθαρα την απόσταση ανάμεσα στις δυο αφηγήσεις. Ο έρωτας, η μοναξιά, οι τύψεις, οι ενοχές, οι συμβιβασμοί, αλλά και οι ανταρσίες της ψυχής ταλανίζουν τους ήρωες μέχρι να γευτούν αυτό που ποθεί η καρδιά τους.

Η Νατάσα είναι μια ηρωίδα που δεν ξεχνάς εύκολα. Θα την χαρακτήριζα μια ιδιαίτερη λογοτεχνική ηρωίδα. Ανεξάρτητη, δυναμική, Επαναστάτρια. Η συντριβή του έρωτα θα την καθορίσει, θα την μεταλλάξει, θα την κάνει να χάσει το στίγμα της προσωπικής της πυξίδας. Θα την κάνει να ζήσει αιρετικά κόντρα στα ήθη της εποχής. Πληγωμένη ψάχνει την αποδοχή και την θαλπωρή στις αγκαλιές των αρσενικών. Αναζητά την ηδονή του έρωτα, τον σαρκικό έρωτα ψάχνοντας απεγνωσμένα και απελπισμένα την αγάπη. Την πλήρωση στο συναισθηματικό έλλειμμα της καρδιάς της.

Με έναν τρόπο εξαιρετικό προσαρμόζει και εντάσσει στην ιστορία όλο το φάσμα ζωής των φαροφυλάκων με τις τρομερές δυσκολίες που συναντούσαν στην μοναχική τους διαβίωση. Με τις καιρικές συνθήκες και τους απρόβλεπτους παράγοντες που γεννά η θάλασσα και η φύση, αλλά κυρίως η αποχή από την ανθρώπινη επαφή και την απομόνωση.

Ταυτόχρονα περιγράφει το πόσο διαφορετικά αντιμετωπίζουν τις συνθήκες αυτές άνθρωποι που έχουν έχουν επιλέξει το επάγγελμα αυτό. Με εύστοχο τρόπο παρουσιάζει και ένα μεγάλο φάσμα της ανθρώπινης ψυχής. Τους καλούς, τους σπλαχνικούς και τους έντιμους. Τους υποκριτές, τους εκμεταλλευτές και τους εκδικητικούς.

Σε κάθε νέο ταξίδι της Νατάσας, προς ένα καινούργιο κομμάτι του φαρικού δικτύου η συγγραφέας μας δίνει το γεωγραφικό στίγμα προσδίδοντας στο ταξίδι μια ξεχωριστή οντότητα. Από τον φάρο της Σερίφου, στον φάρο της Τήνου της Μυκόνου, της Μεγίστης και της Γραμβούσας. Σε όλα τα ταξίδια της οι περιγραφές είναι εξαιρετικές. Οι εικόνες είναι σαν να είναι παρμένες από ένα κλικ φωτογραφικού φακού.

Το κείμενο Εμποτισμένο με την ποίηση του Νίκου Καββαδία, αλλά και με ποιήματα της ίδιας της συγγραφέως. Ξεχώρισα το ποίημα του ξεχωριστού φίλου Γιάννη Ζαραμπούκα Έγινε Φάρος.

ΕΓΙΝΕ ΦΑΡΟΣ

Τα πρώτα χρόνια, η μοναξιά την πότισε.
Στα δεύτερα, στους γλάρους βρήκε συντροφιά.
Ύστερα ήρθαν τα τρίτα.
Έφεραν ιδρώτα και σπέρμα,
σε ναυτικών αγκαλιές εφήμερες
έγειρε το κορμί της.
Εκείνη που ποτέ της δε λατρεύτηκε,
πρώτη φορά μέθυσε από αγάπη.
Μόνο που, γρήγορα άνοιγαν πανιά
για νέες θάλασσες, για νέους κινδύνους,
για νέους θερμούς κόλπους.
Δίχως άγκυρες οι ναυτικοί βλέπεις.
Έμεινε μόνη, στην ακτή
για μέρες, για μήνες,
ώσπου ένα βράδυ στον άνεμο ψιθύρισε
όσα για χρόνια κρατούσε φυλαγμένα.
Και τότε, πέτρωσε ολόκληρη.
Έγινε φάρος, ψηλός για να φωτίζει
μέσα απ' της ομίχλης τα παραπετάσματα
το θαλασσινό κατώφλι.
Ελπίζοντας ίσως,
πως κάποιος ναυτικός για 'κείνη,
κάποτε θα σταματήσει.

Κινητήριος μοχλός των πάντων αδιόρατα, υπαρκτά και καθολικά είναι ο έρωτας. Ο Έρωτας που συντρίβει, ο Έρωτας που τιμωρεί, ο Έρωτας που ανυψώνει και ο Έρωτας που συγχωρεί. Και στις δυο παράλληλες αφηγήσεις, μέσα στην ψυχή και στο μυαλό των Πρωταγωνιστών ο έρωτας τους πάει κόντρα και ταυτόχρονα τους έλκει με θυελλώδη ρυθμό στο κέντρο των πραγματικών και αληθινών συναισθημάτων τους μέχρι η γνώση της αλήθειας τους, να τους λυτρώσει μια για πάντα.

Αγάπησα το πρωτότυπο της ιστορίας, την έντονη γραφή, την εμβόλιμη ποίηση και το γλυκό μυθιστορηματικό φινάλε που ανέδειξε τον αλληγορικό χαρακτήρα που είχε ο Φάρος ή οι Φάροι στην ζωή των Πρωταγωνιστών.

https://vivlionerga.blogspot.com/2020...

[Γιάννης Ζαραμπούκας · Rating 5 out of 5]

Η ΕΡΩΜΕΝΗ ΤΩΝ ΦΑΡΩΝ είναι ένα ρομαντικό μυθιστόρημα με κοινωνικές προεκτάσεις, ένα παραμύθι για μεγάλα παιδιά ή η διήγηση μιας ασυνήθιστης ιστορίας, που με τα χρόνια απέκτησε τις διαστάσεις ενός θρύλου. Διαβάζοντας κανείς το τέταρτο κατά σειρά μυθιστόρημα της δημιουργικής και παραγωγικής συγγραφέως Πηνελόπης Κουρτζή, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ψυχογιός, έρχεται σε ένα μικρό αδιέξοδο μην μπορώντας να εντάξει το μυθιστόρημα της συγγραφέως αποκλειστικά σε μία κατηγορία. Είναι ένα κράμα ειδών θα έλεγα, που έχουν αναμειχθεί με τρόπο αριστοτεχνικό και ισορροπημένο, δίνοντας ένα ζηλευτό και σίγουρα απολαυστικό αποτέλεσμα, την Ερωμένη των φάρων.

Όλα ξεκινούν το 1936 περίπου, στο νησί της Σερίφου και συγκεκριμένα στον φάρο του νησιού, σημείο όπου η κεντρική ηρωίδα του βιβλίου, η Νατάσα παίρνει την πρώτη της ανάσα, την ίδια στιγμή που η μητέρα της αφήνει την τελευταία. Πεντάρφανη από γονείς, η Νατάσα θα μεγαλώσει για καλή της τύχη στο πλευρό του Καπετάν Νικόλα, του φαροφύλακα του νησιού. Η αλμύρα της θάλασσας, οι δύσκολες συνθήκες διαβίωσης, ο φειδωλός χαρακτήρας του Καπετάν Νικόλα, σε συνδυασμό με την απέραντη κι αφόρητη μοναξιά του φάρου, θα ψήσουν την Νατάσα, ενώ θα συμβάλουν με το δικό τους τρόπο στη δημιουργία του χαρακτήρα της. Με τα χρόνια ωστόσο, η στάση του Καπετάν Νικόλα θα γλυκάνει, θα μετατραπεί σε πατέρας και μητέρα για την Νατάσα, η οποία θα βρει απάγκιο στο ασφαλές και οριοθετημένο περιβάλλον του φάρου.

Ωστόσο, το αναπάντεχο και σφοδρό συναίσθημα του έρωτα που θ’ ανθίσει εντός της κεντρικής ηρωίδας του βιβλίου, κατά τη διάρκεια της εφηβείας της, θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην πορεία που θα λάβει η ζωή της Νατάσας τα επόμενα χρόνια. Από τη μία στιγμή στην άλλη, η Νατάσα θα βρεθεί προδομένη, γειωμένη και φυσικά πληγωμένη βαθιά, γεγονός που θα την πνίξει. Η ζωή της στο φάρο της Σερίφου σώνεται μέρα την μέρα κι η πρωταγωνίστρια βρίσκεται σε πραγματικό αδιέξοδο. Μοναδική σανίδα σωτηρίας για να ξεφύγει απ’ το τραυματικό αυτό γεγονός, που δυσχέραινε την καθημερινότητα της, η φυγή.

Έτσι, η Νατάσα θα αφήσει πίσω της τον γέρο πια Καπετάν Νικόλα και το ασφαλές περιβάλλον του φάρου, ξεκινώντας ένα ταξίδι δίχως αρχικό προορισμό. Ξεκινώντας μία ατελείωτη περιπλάνηση ανά την Ελλάδα. Μία περιπλάνηση κατά τη διάρκεια της οποίας, η πρωταγωνίστρια του βιβλίου, θα προσπαθήσει να επισκεφθεί όσους περισσότερους φάρους μπορεί. Φάροι που θα στιγματίσουν τη ζωή της, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, ενώ σε καθέναν από αυτούς η Νατάσα θα γράψει από μία σύντομη ιστορία. Ιστορίες οι οποίες θα πετάξουν σαν γλάροι, από στόμα, σε στόμα, θα μπολιαστούν με την τάση του ανθρώπου για υπερβολή, και αναπόδραστα θα οδηγήσουν στη δημιουργία ενός θρύλου, του θρύλου της ερωμένης των φάρων.

Από τον φάρο της Σερίφου, στον φάρο της Τήνου, κι από τον φάρο της Μυκόνου, στον φάρο της Σαπφούς στην Χαλκιδική. Και το ταξίδι δεν έχει τελειωμό. Ένα ταξίδι περιπετειώδες, κατά τη διάρκεια του οποίου η Νατάσα θα γευτεί μία πληθώρα αντικρουόμενων μεταξύ τους συναισθημάτων, ενώ θα γίνει πλουσιότερη σε “εικόνες” και εμπειρίες. Ένα ταξίδι διττής φύσεως, αφού από την μία αποτελεί τη δίοδο διαφυγής της πρωταγωνίστριας από ένα τραυματικό παρελθόν, οι μνήμες του οποίου τη στοιχειώνουν, κι από την άλλη γίνεται το μέσο επούλωσης των συναισθηματικών κενών, που χάσκουν και πληγώνουν την ηρωίδα του βιβλίου.

Η Νατάσα δίνει και δίνεται. Ξοδεύεται σε αρσενικές αγκαλιές, προσπαθώντας με κάθε τρόπο να γευτεί την αποδοχή, και την ηδονή του έρωτα. Προσφέρεται άνευ όρων και με αφοπλιστική ειλικρίνεια σε κάθε φαροφύλακα, προσπαθώντας να βρει επιτέλ��υς την αγάπη. Προσπαθώντας να σβήσει τη δίψα της γι’ αυτό το συναίσθημα, που της καίει χρόνια τον λαιμό…

Η Νατάσα είναι μία αλλόκοτη, τουλάχιστον αρχικά ηρωίδα, μία ηρωίδα μπροστά για την εποχή της, που δε διστάζει να πάρει την ζωή στα χέρια της, και να την ρουφήξει ως το μεδούλι. Είναι μία ηρωίδα που στο πρώτο μισό του βιβλίου, ίσως να αδυνατεί ένας αναγνώστης να κατανοήσει τις πράξεις της. Όμως, όσο οι σελίδες περνούν, κι ο χαρακτήρας της Νατάσας ξεδιπλώνεται, ο αναγνώστης αρχίζει να την κατανοεί, μιας και το τοπίο ξεδιαλύνει, και ταυτόχρονα αισθήματα συμπόνιας, ίσως και ταύτισης, αρχίζουν να καλλιεργούνται εντός του αναγνώστη, ο οποίος κλείνοντας το παρόν βιβλίο, έχει σίγουρα αγαπήσει την ηρωίδα της Πηνελόπης Κουρτζή. Κι αυτό γιατί η Νατάσα είναι ένα αγνό και ειλικρινές πλάσμα, που το μόνο που τελικά ζητούσε ήταν να αγαπηθεί.

Μεγάλο ενδιαφέρον, τέλος στις σελίδες του νέου μυθιστορήματος της Πηνελόπης Κουρτζή παρουσιάζουν οι φάροι, οι οποίοι έχουν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της πλοκής του έργου, και φυσικά κουβαλούν επάνω τους, ένα μυστήριο, που προέρχεται από τους θρύλους με τους οποίους έχουν συνδεθεί, γεγονός που προσδίδει στην ατμόσφαιρα του βιβλίου μία έντονη κινηματογραφικότητα, αφού οι φάροι είναι συνυφασμένοι με πλήθος άγριων εικόνων, όπου η φύση και συγκεκριμένα η θάλασσα ξεσπά το μένος της. Ταυτόχρονα όμως, οι φάροι λειτουργούν κι ως ένα αλληγορικό στοιχείο που προσδίδουν στο έργο ένα συμβολικό χαρακτήρα.

Οι φάροι στο έργο της Πηνελόπης θα μπορούσαν να συμβολίζουν τη σταθερότητα και την ασφάλεια, που επιζητούν όλοι οι άνθρωποι στη ζωή τους, μέσα από την ανάπτυξη των διαπροσωπικών τους σχέσεων. Σχέσεις κάθε φύσεως. Ίσως βέβαια και όχι. Κι αυτό γιατί κάθε αναγνώστης διαβάζοντας το μυθιστόρημα αυτό από τη δική του οπτική, ξεκλειδώνει αντίστοιχα τα δικά του νοήματα, που προέρχονται από τις εμπειρίες που έχει γευτεί μέχρι στιγμής στη ζωή του.

Ολοκληρώνοντας, λοιπόν, Η ΕΡΩΜΕΝΗ ΤΩΝ ΦΑΡΩΝ ήταν για μένα μία ευχάριστη αναγνωστική έκπληξη. Ήταν ένα μυθιστόρημα που απόλαυσα από την πρώτη μέχρι και την τελευταία λέξη. Ένα μυθιστόρημα που σας προτείνω να διαβάσετε, δίχως δεύτερη σκέψη.

[KIRIAKI(Dominica Amat) · Rating 5 out of 5]

https://dominicamat.blogspot.com/2019...

Άλλοι την αποκάλεσαν ερωμένη των φάρων κι άλλη πόρνη... Για μένα ήταν μία απλή γυναίκα που απλώς θέλησε να αγαπήσει καί να αγαπηθεί... Κι αν αναρωτιέστε για ποιο βιβλίο πρόκειται να σας μιλήσω σήμερα,θα σας λύσω αμέσως την απορία. Μα φυσικά για το νέο βιβλίο της συγγραφέως κυρίας Πηνελόπης Κούρτζη με τίτλο '' Η ΕΡΩΜΕΝΗ ΤΩΝ ΦΑΡΩΝ''.
Η αλήθεια είναι πως ήταν η πρώτη μου γνωριμία με την γραφή της καί με ικανοποίησε στον υπέρτατο βαθμό. Δεν ξέρω πως γίνεται καί τις τελευταίες μέρες διαβάζω βιβλία που το ένα είναι καλύτερο από το άλλο. Κι ένα από αυτά είναι καί το συγκεκριμένο.
Ένα βιβλίο καλογραμμένο από την πρώτη έως καί την τελευταία του λέξη,που με συνεπήρε μέσα από την πρωτοπρόσωπη αφήγηση της ιστορίας από την ίδια την πρωταγωνίστρια. Ένιωσα σαν να ήμουν εγώ στην θέση της καί τα έζησα μέσω εκείνης.
Ίσως σε αυτό να βοήθησαν καί οι περιγραφές των σκηνών καί των συναισθημάτων της ηρωϊδας. Ήταν τόσο έντονα καί παραστατικά όλα,που δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να μην επηρεαστεί. Είναι από τις λίγες φορές που μπήκα τόσο βαθιά μέσα σε μία ιστορία βιβλίου καί θέλω να ευχαριστήσω την συγγραφέα γι'αυτό το κομμάτι της ψυχής της που μοιράστηκε μαζί μας.
Για μένα,όπως σας είπα καί στην αρχή,δεν ήταν μία γυναίκα που θα της προσέδιδα τον χαρακτηρισμό πόρνη,αλλά μία γυναίκα απελπισμένη καί πονεμένη,η οποία προδόθηκε κι αναζήτησε τον έρωτα καί την αποδοχή,κι όταν τελικά έμοιαζε να τον έχει βρεί,δυστυχώς τον έχασε μέχρι που τον ξαναβρήκε πλέον οριστικά. Τί ήταν όμως αυτό που την ανάγκασε να διαβεί αυτό το μονοπάτι;
Όλη της η ζωή σημαδεύτηκε από τους φάρους. Ποιά η δύναμη που τις ασκούσαν; Τί έψαχνε να βρεί σε αυτούς; Τί συμβόλιζε το φως τους τόσο για εκείνη,όσο καί για όσους το αντίκρισαν; Ταξίδεψε καί γνώρισε πολλούς αλλά δύο ήταν αυτοί που θα αποτελούσαν την αφετηρία καί το ''φινάλε'' της.
Το βιβλίο αν καί βαθιά αισθηματικό,έχει κι ένα κοινωνικό χαρακτήρα. Εστιάζει στις ανθρώπινες σχέσεις,στο πως οι άνθρωποι εκδηλώνουν τον έρωτά τους καί συνάμα την στάση της κοινωνίας,κυρίως τις παλαιότερες εποχές,απέναντι στις γυναίκες που ήθελαν να ζήσουν ελεύθερες καί να γνωρίσουν τον έρωτα.
Η γραφή του βιβλίου αν καί απλή,διανθίζεται από μία λυρικότητα στον σωστό βαθμό κι έκταση,η οποία κυρίως στηρίζεται στην χρήση ποιημάτων του Νίκου Καββαδία,της ίδιας της συγγραφέως καί σε στίχους κάποιων τραγουδιών. Εδώ να μου επιτρέψετε να κάνω μία μνεία στο εξαιρετικό ποίημα με τίτλο ''Έγινε φάρος'' που γράφτηκε από τον ποιητή/συγγραφέα κύριο Γιάννη Ζαραμπούκα αποκλειστικά γι'αυτό το βιβλίο κι ενίσχυσε καί αυτό με την σειρά του το συναίσθημα που θα νιώσετε διαβάζοντας το βιβλίο.
Μέσα στο βιβλίο,πέραν της κύριας πρωταγωνίστριας,έχουμε κι αρκετούς δευτεραγωνιστές που θα διαδραματίσουν σπουδαίο ρόλο για την ομαλή ροή κι εξέλιξη της ιστορίας. Μην σας πώ,ότι καί οι φάροι ήταν κι εκείνοι με την σειρά τους καίριοι ήρωες μέσα στην υπόθεση. Καθένας είχε την δική του ιστορία χαραγμένη πάνω στους τοίχους του.
Τα συναισθήματα που θα βιώσετε,όταν διαβάσετε το βιβλίο,θα είναι πολλά. Από τον πρώτο έρωτα καί την προδοσία έως καί την απελπισία καί την λύτρωση. Είμαι σίγουρη πως αυτό το βιβλίο θα αγγίξει την ψυχή σας καί θα σας μείνει χαραγμένο για πολύ καιρό στην μνήμη σας.
Δε θα σας κουράσω λέγοντάς σας παραπάνω λόγια γιατί θα ήταν περιττά για το συγκεκριμένο βιβλίο. Είναι από τα βιβλία που μιλούν από μόνα τους κι αξίζει να το αναζητήσετε καί να το διαβάσετε. Εγώ θα περιμένω με το καλό το επόμενό της να το διαβάσω.
Καλά σας αναγνώσματα!

[Φιλιω Ταλατανιδου · Rating 4 out of 5]

"Η ερωμένη των φαρων"
Συγγραφέας: Πηνελόπη Κουρτζη
❤️ Η άποψη μου ❤️

Καλησπέρα σας, άλλο ένα ταξιδακι έφτασε στο τέλος του.
Οι λόγοι που με έκαναν να θέλω να διαβάσω αυτό το βιβλίο εδώ και πολύ καιρό είναι ότι αναφέρεται σε φάρους που μου αρέσουν πολυ, το όμορφο εξώφυλλο του μου τράβηξε το ενδιαφέρον αλλά και ανοίγοντας το και ξετυλίγοντας μου άρεσε πάρα πολύ η ποιότητα του χαρτιού του που αυτό δεν το συναντάω σε όλα τα βιβλία , μπράβο στις εκδόσεις Ψυχογιός.
Με την "ερωμένη των φαρων” είναι η πρώτη μου γνωριμία με την συγγραφέα.
Ένα βιβλίο με άρωμα Ελλάδας από την Σέριφο, την Τήνο, Μύκονο, Κρήτη, Χαλκιδική, Ναύπακτο, Πάτρα και άλλα πολλά μερη έως την Αθήνα .
Σε πρώτο πρόσωπο γραμμένο από την Νατάσα την ηρωίδα του βιβλίου, μας διηγείται την ζωή της, από την στιγμή που γεννήθηκε έως το 1961.
Μια ζωή γεμάτη , που τα είχε όλα , χαρές αλλά και λίπες, που όσα έζησε εκείνη άλλοι θα τα ζούσαν σε πολλές ζωές.
Γεννήθηκε σε έναν φάρο και την μεγάλωσε ο καπετάν Νικόλας και έγινε για την Νατάσα μάνα αλλά και πατέρας της.
Μετά από ένα γεγονός αποφάσισε να φύγει από εκεί που μεγάλωσε χωρίς να ξέρει που θα πάει ,το μόνο που ήθελε ήτανε να μένει σε κάποιον φάρο και έτσι έκανε. Εκεί γνώρισε πάρα πολλούς ανθρώπους , ήθελε να φέρνει φως στις ζωές τους .
Όμως κι εκείνη έψαχνε τον δικό της φάρο αυτόν που θα την έκανε να μείνει για πάντα εκεί.
" Να τον φοβάσαι τον θυμό του έρωτα.Αλλους θυμους μην τους φοβάσαι.Μα στον θυμό του έρωτα να εύχεσαι να μη βρεθείς μπροστά του....."
Μου άρεσε πολύ το τέλος του γιατί της άξιζε της Νατάσας να είναι ευτυχισμένη.

"Εγώ γεννήθηκα στα κύματα,
όλη η ζωή μου συναισθήματα.
Να με ημερεψεις μες στα χέρια σου
Μέσα στα καλοκαίρια σου.
Εγώ γεννήθηκα άγρια θάλασσα κι όμως στο χάος μου σε διάλεξα να με ημερεψεις στην αγάπη σου." ( Γιώργος Σαμπάνης)

[Angie · Rating 5 out of 5]

Αυτό το μαγικό βιβλίο της Πηνελόπης Κουρτζή, "Η Ερωμένη των Φάρων" είναι από εκείνες τις περιπτώσεις που ενώ έχεις χίλιες δουλειές να κάνεις,παρατάς τα πάντα,δεν θες να σου μιλάει κανένας , και απλά βυθίζεσαι στις σελίδες του μέχρι το τέλος! Ο κόσμος της Νατάσσας, οι Φάροι , η αλμύρα της θάλασσας, το κύμα ,η περιπλάνηση ,ο πόνος , η λύτρωση....όλα αυτά μαζί συνθέτουν ενα καλογραμμένο μυθιστόρημα που σε ταξιδεύει και σε παρασύρει μέσα του. Οι αναφορές στον Καββαδία ήταν κάτι που με εξέπληξε ευχάριστα μιας και τον αγαπώ ιδιαίτερα! Πραγματικά χαρισματική η συγγραφέας! Μετά από αυτό το βιβλίο θα αναζητήσω και τα υπόλοιπα της! Το προτείνω σε όσους θελουν να διαβασουν μια πραγματικά ξεχωριστή ιστορία και να γνωρίσουν ένα πραγματικά ξεχωριστό κοριτσι, την ερωμένη των φάρων!

[Bookish Bluestocking · Rating 3 out of 5]

Αναρωτιέμαι κάποιες φορές τι έχουν δει οι άλλοι αναγνώστες σε ένα βιβλίο με μεγάλη βαθμολογία που δεν έχω δει εγώ.
Δεν με ενθουσίασε το βιβλίο, διαφωνώ με τον τρόπο παρηγοριάς της ηρωίδας, με τις επιλογές της, με τον τρόπο αγάπης της. Βαρέθηκα την περιγραφή από φάρο σε φάρο, ακόμα μια ερωτική συνεύρεση, ακόμα ένα χτύπημα στο στήθος της ηρωίδας, ακόμα μια εσωτερική / εξωτερικευμενη αναζήτηση.
Μου φάνηκε μη αληθοφανής ο τρόπος με τον οποίο ερωτεύτηκαν με τον Φίλιππο, είναι κ��θαρά περιγραφή αρλεκιν ο τρόπος που υποτίθεται ότι ήλθαν κοντά και τους χτύπησε ο κεραυνός του έρωτα. Μα σε λίγες μέρες δεν προλαβαίνεις να ερωτευθεις τόσο απόλυτα ιδίως όταν δεν έχεις συγχρωτισθει με τον άλλο και δεν έχεις ανακαλύψει τι σας δένει.
Το δε τέλος, κατευθείαν από αμερικανική ταινία με happy End! Κρίμα.

[Νάνσυ Γραμμένου · Rating 4 out of 5]

Το βιβλίο αυτό θέλησα να το διαβάσω λόγω των θετικών κριτικών που διάβασα στις ομάδες όπου συμμετέχω.. Και πραγματικά είχαν δίκιο..
Η ερωμένη των φάρων είναι μια διαφορετική ιστορία από αυτές που έχω διαβάσει εγώ μέχρι τώρα..
Με συγκλόνισε η ηρωίδα του βιβλίου, η Νατάσα, με την δύναμη της ψυχής της και με το λαμπερό φως της καρδιάς της να εκπέμπει για όσους θέλουν να σωθούν αλλά και για να σωθεί και η ίδια..
Από τι άραγε;; Τι είναι αυτό που κάνει μια καρδιά να σπάει σε χίλια κομμάτια..;;;
Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα φάρο.. Αγάπησε και αγαπήθηκε.. Μίσησε και μισήθηκε..Γέννησε ένα παιδί που ποτέ δεν αγκάλιασε..
Έζησε σχεδόν σε όλους τους φάρους της Ελλάδος ψάχνοντας την αγάπη και την λύτρωση.. Θα τη βρει άραγε ποτέ;; Πόσο πόνο μπορεί να αντέξει το σώμα και η ψυχή;;
Πραγματικά μου άρεσε πάρα πολύ..!!!

[Maria Savva · Rating 1 out of 5]

Απογοητευτικό. Ασύνδετο και ανούσιο και με πάρα πολλά νοηματικά κενά και υπερβολές. Η ηρωίδα επίσης απόλυτα αντιπαθητικη. Κρίμα, γιατί οι φάροι έχουν μια γοητεία από μόνοι τους και πίστευα πως θα μου άρεσε αυτό το βιβλίο.

[Σώτη · Rating 4 out of 5]

Διαφορετικό από τα προηγούμενα έργα της Πηνελόπης Κουρτζή, δε μπορώ να πω ότι το αγάπησα όπως τα 13 μπαλώματα και το Πριγκπιότο, αλλά θεωρώ πως άξιζε που το διάβασα.

[Αναστασια · Rating 5 out of 5]

Η πρωτη μου επαφη με βιβλιο της κυριας Κουρτζη παροτι ειναι το πρωτο βιβλιο της που διαβαζω αλλα οχι η πρωτη της συγγραφικη προσπαθεια κατι με οδηγησε σε αυτο..λιγο το εξωφυλλο λιγο το οπισθοφυλλο λιγο το ενστικτο μου που δεν λαθευει σχεδον ποτε σε βιβλιο συμφωνα με τα δικα μου γουστα ..Απλα με μαγεψε..εμοιαζε σαν ενα παραμυθι μπλεγμενο με πραγματικα στοιχεια..Η ηρωιδα η Νατασσα απλα με συνεπηρε και μαζι της μεσα απο τα ταξιδια της φτασαμε μαζι στο λιμανι της λυτρωσης!Εννοειται πως θα ξαναπιασω στα χερια μου βιβλιο της κυριας Κουρτζη με ενθουσιασε παραπολυ!

[ΧΡΙΣΤΙΝΑ · Rating 4 out of 5]

Καταπληκτικο βιβλιο αξιζει να το εχουν ολοι οι αναγνωστες στη βιβλιοθηκη τους. Ολοι οι ανθρωποι πρεπει να βρισκουν το δικο τους φαρο για να πορευτουν μεχρι το τελος και ας χρειαζετε να περασουν απο πολλους φαρους και δυσκολιες.. η Νατασα παλεψε και αντιμετωπισε τα παντα σε ολους τους φαρους μεχρι να βρει το δικο της φαρο και παλαψε ξανα για να τον βρει οταν χαθηκε δεν εγκατεληψε ποτε αυτο που ηθελε για την ζωη της..

[LITSATS · Rating 3 out of 5]

Με προβλημάτισε πολύ η βαθμολογία,το διάβασα σαφέστατα μέσα σε λίγες ώρες γιατί ήταν μια αρκετά πρωτότυπη ιστορία, η γραφή ήταν εξαιρετική ειδικά με την εμβόλιμη ποίηση, αλλά περίμενα να διαβάσω μια ιστορία αλλιωτικη και τελικά κατεληξε μονόπλευρη κι έτσι με κούρασε λίγο.
Καλό το μυθιστορηματικό φινάλε,λίγο ακατανόητη η συμπεριφορά της ηρωίδας...δεν είναι τα 13 μπαλώματα σίγουρα....

[Eva Maraki · Rating 4 out of 5]

<<Η ΕΡΩΜΕΝΗ ΤΩΝ ΦΑΡΩΝ >>



Το νέο μυθιστόρημα της Π.Κουρτζη έχει αύρα εντονα θαλασσινή πασπαλισμένη με ιδιαίτερα μυρωδικά έρωτα . Έχοντας ως κεντρική ηρωιδα την Νατασα , για κάποιους την γνωστή πορνη των φάρων , η Κουρτζή έγραψε ένα μυθιστόρημα που σε ταξιδεύει σε περιοχές απομονωμένες , δυσβατες , απροσιτες ,στις οποιες ομως καταφέρνουν να ανθίζουν τα συναισθήματα .
Η Νατασα βρέθηκε από μωρό ορφανή στο φάρο της Σερίφου . Τη μεγάλωσε ο καπετάν Νικόλας σα μάνα και πατέρας και όταν εκείνη έμεινε ολομόναχη περιδιαβαίνε τους φάρους . Καθένας από αυτούς μια νέα για την ίδια προσωπική ιστορία με συγκεκριμένο τέλος , γιατί πολύ απλά η ίδια αποχωρεί και φεύγει πάντα για νέο προορισμό που σηματοδοτεί νέες αφετηρίες . Όμως κάποια στιγμή θα θελήσει να μείνει και η ίδια κάπου , γιατί βρέθηκε το φως της ψυχής της . Άραγε θα τα καταφερει ;Θα βρει το δικό της φάρο;
Η συγγραφέας έγραψε ένα προσωποπαγές μυθιστόρημα , στο οποίο δεσπόζει η κυρίαρχη μορφή της Νατάσας . Με προσωπικότητα ιδιαίτερη και ταμπεραμέντο ασίγαστο την ακολουθεί ο αναγνωστης στα μέρη στα οποία ψάχνει να βρει την ευτυχία της . Η ευτυχία βέβαια μεγάλη κουβέντα . Άπιαστο όνειρο τις περισσότερες φορές . Η Νατασα προσπαθεί διακαως με θάρρος , την αναζητά επίμονα με αυταπάρνηση . Αποτυχημένα από άποψη αποτελεσματος τις περισσότερες φορές . Ωστόσο , η ίδια κερδιζει . Εμπειρίες και μαθήματα που κάτι της αφήνουν . Επειδή η ερωμένη των φάρων έχει τόσο έντονη προσωπικότητα αυτη είναι που κυριαρχεί σε όλο το βιβλίο . Όχι πως οι υπόλοιποι ήρωες που τη συνοδεύουν στο ταξίδι υπολείπονται απλά μπροστά στη Νατασα κάποιοι φάροι χάνουν το φως τους . Ο Φίλιππος βέβαια θα το βρει . Δε θέλω να σας γράψω πολλά για αυτόν όμως σαν ήρωας είναι άξιος να σταθεί κοντά στη Νατασα . Με κέρδισε και θα καταλάβετε και τους λόγους όσοι το διαβάσετε .
Με γραφή λυρική και με ποιητικές αναφορές η Κουρτζη κερδιζει τον αναγνώστη . Το βιβλίο διαβάζεται ευχάριστα . Η αλήθεια βέβαια είναι πως κάποιες ιστοριες σε φάρους δεν με κέρδισαν σαν άλλες, και με άφησαν αδιάφορη . Άλλες μου άρεσαν και δυο με συγκίνησαν . Αυτές που με συγκίνησαν είναι αυτή που σηματοδότησε σαν αφετηρία τα ταξίδια της ηρωίδας και αυτή που την έκανε να δωθεί με όλο της το είναι στην αγάπη . Μου άρεσε που σε κάθε κεφάλαιο η συγγραφέας παραθέτει τις συντεταγμένες κάθε φάρου . Είναι σαν να ζεις νοερά και εσυ μαζί με την ηρωιδα τις διαδρομές της .
Δε μπορώ να μην παραδεχτώ πως το <<Πρίγκηποτο >> και το << 13 μπαλώματα >> της Κουρτζη με συγκίνησαν περισσότερο . Μεσουσης της ιστόριας κάνει την εμφάνιση του ο Μιχάηλ Μπόκαρης κεντρικός ήρωας της Ιωάννου στο <<Νυχτερινή Αφροδίτη>> με τρόπο ευρηματικό όπως θα διαπιστώσετε .
Το βιβλίο αυτό , λοιπόν ,μου άρεσε αρκετά . Όχι τόσο ώστε να το λατρεψω . Σ αρκετά σημεία για μένα η ιστορία δεν είχε δυναμική . Δε μπορώ όμως να παραβλέψω πως ήταν μια πρωτότυπη ιστορία με κάποιες εντονα συγκινησιακές στιγμές και με μια ηρωιδα που μόνο αδιάφορη δεν είναι . Με τσαγανό αντρικο , καρδιά μικρού παιδιού και ψυχή ερωτευμένης γυναίκας η Νατασα μπορεί να γίνει φάρος που θα φωτίσει στον αναγνώστη μονοπάτια του νου που αφορούν στον έρωτα και την αδάμαστη θέληση για ζωή

[Anna Patera · Rating 5 out of 5]

ΜΕ αρέσει το βιβλίο ΑΦΟΥ,ΜΕ αρέσει η γραφή και οι ιστορίες της Π.Κουρτζή και λατρεύω να ταξιδεύω μαζί της στον τόπο, το χρόνο, τα συναισθήματα!!!!Αγάπησα την Άρτα και εξομολογήθηκα κι εγώ μαζί με τη Βασιλική τα μυστικά μου στο αγαπημένο της δέντρο "Κουμκουάτ", λάτρεψα την Νόρα και έμαθα μαζί της την τέχνη του μπαλώματος :Μπαλωμα είναι η επιδιόρθωση ενός πράγματος που χάλασε,αλλά δεν θες να το αποχωριστείς ή δεν γίνεται να το αποχωριστείς.Το μπάλωμα είναι τέχνη, μικρή μου.Είναι χάρισμα' να μπορείς να αλλάζεις κάτι παλιό ή ελαττωματικό και να το φτιάχνεις πάλι ώστε να σου αρέσει."(ένα βιβλίο που διάβασα σε μια πολύ δύσκολη περίοδο της ζωής μου και με βοήθησε να ....μπαλώνω ότι με πονά και να συνεχίζω💗) και φιλοξενήθηκα και εγώ στο "Πριγκιπότο" της μαζί με την Αμάντα και την Κλημεντίνη της!!!

Το βιβλίο της "Ερωμένη των φάρων" ήταν το πρώτο που διάβασα το 2020 και ήταν το καλύτερο ποδαρικό για την χρονιά που πέρασε!!! (θα πρέπει να γράφω άποψη ευθύς αμέσως όταν τα διαβάζω γιατί μετά το αμελώ ΑΦΟΥ 😳).

Η Νατάσσα της με πήρε απ'το χέρι και με ταξίδεψε στους φάρους της Ελλάδας,γεύτηκα μαζί της την αλμύρα της θάλασσας,κοιμήθηκα με θέα το απέραντο γαλάζιο και βούτηξα βαθιά σε άπειρα συναισθήματα!!!
Η Νατάσσα που έμεινε γνωστή ως Η ερωμένη των φάρων, που την αποκαλούσαν η πόρνη των φάρων, μια σφόδρα και χωρίς ελπίδα ερωτευμένη γυναίκα θα τη χαρακτήριζα εγώ, γιατί όπως έλεγε η ίδια: "....είχα ήδη γυρίσει έντεκα φάρους.Ποτέ δεν έμεινα σε σπίτι.Ταξίδευα,περπατούσα,έτρεχα,σερνόμουν,κολυμπούσα μέχρι να δω τον επόμενο φάρο,που θα μπορούσε να μου προσφέρει καταφύγιο για λίγο...Πλησίαζα κάθε φορά τον κοντινό,όποιον έβλεπα στο διάβα μου και όπου με έβγαζε ο δρόμος μου. Πλησίαζα και με όπλο το σώμα μου και τον εαυτό μου,που τον παρέδιδα στους φαροφύλακες σαν δώρο που το έφερε η θάλασσα, κέρδιζα μέρες ζωής σε κάθε φάρο....Ζούσα για τη στιγμή που γινόμουν φάρος για κάθε φάρο και έτρεχα να σώσω και να σωθώ.Ερωμένη κανονική. Έδινα το σώμα μου για να θρέψω το πνεύμα μου και να μπορέσω να συνεχίσω.Ποτέ δεν έγινα ερωμένη των αντρών.Των φάρων τους ήμουν ερωμένη .Έχει διαφορά.(σελ.161).

Μου έμαθε να μην φοβάμαι τις "ψυχές" :
"Φοβάμαι λίγο ...."ψιθύρισα.
"Τι φοβάσαι;Αφού εγώ είμαι εδώ.Δεν μας πειράζουν οι ψυχές.Οι άνθρωποι μας πειράζουν και ο εγωισμός τους,που αρνούνται να πιστέψουν πως υπάρχει κάτι άλλο πέρα από αυτούς."(σελ.239).

μου έμαθε τι σημαίνει μοναξιά:"Η μοναξιά δεν σημαίνει αυτό που λένε. Να είσαι μόνος σου. Η μοναξιά είναι μια κατάσταση του μυαλού. Από αυτό πάσχω. Από μοναξιά. Η μοναξιά είναι να μην μπορείς, όπου κι αν είσαι, να ησυχάσεις, γιατί οι σκέψεις σου δεν βρίσκουν στασίδια να ξεκουραστούν για λίγο. Και το στασίδι τους είναι το μυαλό ενός άλλου ανθρώπου. Και πίστεψε με, όταν έρθει αυτό το στασίδι,μπορείς να δώσεις ότι έχεις και δεν έχεις για να το κρατήσεις ."(σελ.249).

μου μίλησε για αγάπη όταν την ρώτησα αν έχει αγαπήσει ποτέ:
"Για χρόνια έτσι θεωρούσα. Μα τώρα πια δεν ξέρω να σου πω.΄Γιατί δεν ήμουν σίγουρη αν είχα αγαπήσει τελικά. Θυμάμαι να νομίζω πως βρήκα την αγάπη και θυμάμαι την πλημμυρισμένη από λύπη καρδιά μου,όταν αυτή η αγάπη χάθηκε. Μα σχεδόν δε θυμάμαι πρόσωπο, δε νοσταλγώ βλέμμα, δε με πονάει πια θύμηση, νιώθω πως έχω συγχωρήσει. Γίνεται να αγαπάς και να μπορείς έστω και ένα βράδυ να κοιμηθείς χωρίς να σε κρατήσει ξύπνιο η έλλειψη της αγάπης που γνώρισες; Γίνεται να βλέπεις δειλινά σαν αυτό και να μπορείς να τα απολαύσεις χωρίς να σκεφτείς το αγαπημένο πρόσωπο; Γίνεται να ξαπλώσεις με κάποιον άλλο αν αγαπάς; Νομίζω δεν γίνεται." (σελ287).

Νομίζω όμως πως εδώ θα πρέπει να βάλω μια τελεία και να μην πω περισσότερα για το ταξίδι της Νατάσσας στους φάρους της Ελλάδας μας, να μην σας αποκαλύψω αν κατάφερε να βρει την αγάπη που έψαχνε ή αν κάποιος από τους φάρους έγινε το λιμάνι της κι έριξε εκεί για πάντα άγκυρα, αλλά σας προτείνω ανεπιφύλακτα να ταξιδέψετε κι εσείς μαζί της, είναι υπέροχο το ταξίδι ΑΦΟΥ!!!!

https://meareseitobiblioafou.blogspot...