นวลหยกงาม เล่ม 4

新唐遺玉 #4

by San Yue Guo, 三月果, ซานเยวี่ยกั่ว

การประชันศาสตร์ห้าสำนักเวียนมาถึง ลูกศิษย์ล้วนแย่งชิงความเป็นหนึ่ง! คงมีก็แต่อี๋อวี้และหลูจื้อที่ต้องการให้ตนเองไม่เป็นที่สุดท้ายก็เพียงพอ เพราะการโดดเด่นเกินไปสำหรับทั้งสองนั้น อาจนำภัยมาสู่ตนเองได้

ทว่าภัยร้ายก็ยังมาเยี่ยมเยียน... ซึ่ง ‘ฝางเฉียว’ ก็คือภัยร้ายที่ว่า ทั้งเขายังได้นำพาครอบครัวของอี๋อวี้ออกมายืนกลางที่แจ้งมากขึ้น แทบจะยืนเป็นเป้านิ่งให้คนที่มุ่งร้ายอยู่รอมร่อ

กระนั้นหลูจื้อที่เพียรพยายามทำทุกอย่างมามากมายมีหรือจะยินยอมให้ทุกอย่างต้องพังลง อี๋อวี้ก็ยังคงยืนอยู่เคียงข้างพี่ชายเฉกเดิม แม้ยามนี้จิตใจจะไม่มั่นคงนัก

เพราะหลังจากที่นางได้รับสารและของขวัญจาก ‘คุณชายของสำนักไท่เสวีย’ นางก็ได้รู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของเขา และได้รู้หัวใจของตนเอง แต่ความรักของนางจะมาก่อนครอบครัวมิได้ แม้จะต้องตัดใจจากความรัก นางก็ต้องทำ!

Genres: China

560 pages, Paperback

Published December 1, 2019

About the author

Associated Names:
* San Yue Guo (English)
* 三月果 (Chinese)
* ซานเยวี่ยกั่ว (Thai)

Reviews

[Apothecary · Rating 5 out of 5]

เนื้อเรื่องเล่มนี้สนุก เข้มข้น ตื่นเต้น หักมุมกว่าเล่มก่อน ๆ มาก ยิ่งช่วงประชันศาสตร์ห้าสำนักแทบวางไม่ลงเลย ลุ้นเหมือนไปแข่งเอง

สำหรับพระเอกองค์ชายหลี่ไท่นั้นบอกได้แค่คำเดียวว่าดีมากกกกก เล่มนี้ค่าตัวไม่แพงแล้ว ออกมาแต่ละซีนล้วนเต็มเปี่ยมไปด้วยคุณภาพ เรียกว่าเย็นชากับคนทั้งโลกแต่อบอุ่นกับเธอแค่คนเดียวจริง ๆ

[M · Rating 4 out of 5]

เกือบกดห้า เห็นแกความน่ารักอึนๆ ของพี่หลี่ไท่

อ่ะแต่ประมวลทั้งเรื่องยังให้ที่ 4 ก่อน ไม่ใช่ไม่ดี แต่ pace มันช้าไปหน่อย สนุกนะ อ่านแบบต่อเนื่อง แต่ไม่ถึงกับลุ้นใจคอไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

ช่วงลุ้นส่วนใหญ่คือรอพี่หลี่จีบน้องงง!!
ซึ่งฟินแล้ว โอ้ยยย เล่มนี้มันเริ่มมาแล้ว เริ่มชัดมาก พี่หลี่เหมือนยัง explore ความรู้สึกตัวเองอยู่ แบบยัง loading งี้

แต่นางเอกชัดแล้วจร้า 55555 เหมือนโดนระเบิดลงหัว ไม่ทันตั้งตัวพี่หลี่ดันโป๊ะเอง น้องจับได้แต่พี่ยังไม่รู้ตัว 555555 อ๊อยยย เอ็นดูวววว

อ่ะ แต่เรื่องอื่นก็น่าสนใจนะ
เล่มนี้เค้ามีแข่งขันกัน วูบนึงก็นึกถึงฮอกวอตส์ อ่ะ แต่ไม่ถึงขนาดนั้น นางเอกก็เก่งอยู่ไม่กี่วิชา ก็นั่นแหละ...พี่หลี่ก็ฉวยโอกาสอบรมไปจีบไป พี่ใหญ่ถ้ามีหนวดคือหนวดสั่นอ่ะ แต่ขอบคุณคนเขียน เขี่ยพี้ใหญ่ให้โอกาสพี่หลี่เราได้เนียนๆ จีบน้องต่อ

อ่ะ การแข่ง เค้าก็มีวางแผนให้นางเอกเสียหน้าแหละ เราก็ลุ้นกันไปสิ ว่านางเอกจะแก้ยังไง ก็โอเคน่าติดตาม

มีตัวละครที่น่าจะสร้างปัญหาเพิ่มมาอีก ตัวละครเดิมก็ยังเก็บเงื่อนงำไว้รอปะทุ ทางนี้ยังรอจ่างชุนซีแผลงฤทธิ์อยู่นะ แล้วยังมีอิแม่เพื่อนที่พยายามจะเต๊าะคู่พี่น้องมาแต่งกะลูกตัวอีก อันนี้รอดูพี่หลี่จะมีปฏิกิริยายังไง 55555

[Celeste · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกกค่ะ เล่มนี้ทำให้นึกถึงการประลองเวทไตรภาคีใน Harry Potter ตอนถ้วยอัคนี เป็นเล่ม 4 ที่หนาเตอะเหมือนกันด้วย แต่อี๋อวี้ยังโชคดีกว่าตรงไม่ต้องเจอมังกรเป็นด่านแรก 😁

เอาชนะมาได้ด้วยสติปัญญา ความกล้า ความถนัดส่วนตัวเหมือนกันโดยแท้

ดองมานานคงได้ฤกษ์อ่านไปยาวๆ คราวนี้ล่ะค่ะ

[林雅君 · Rating 5 out of 5]

โอ๊ยสนุกมากกก อ่านมาราธอนลืมวันลืมคืนจริงๆ
เล่มนี้เสี่ยวอวี้ได้รับคัดเลือกไปแข่งประชันศาสตร์ทั้งเก้าที่นางถนัดแค่ด้านเดียวคือเขียนอักษร แต่ด้วยความที่ไม่อยากให้อาจารย์และพี่ชายต้องเสียหน้า นางจึงต้องพยายามอย่างน้อยก็ไม่ให้เป็นที่สุดท้าย แน่นอนว่าการจะรุดหน้าในศาสตร์ๆหนึ่งภายในไม่กี่วันไม่ใช่เรื่องง่าย แต่อะไรๆก็ง่ายขึ้นเพราะ "มีข้าสอนเจ้า" กรี้ดดด ค่ะเว่ยอ๋อง รู้แล้วว่าสายเปย์ 😂 ลับหลังยังมีแอบส่งขงส่งของให้ แต่ขอโทษ เล่มนี้ความแตกละจ้า55555 นางรู้แล้วว่าคนที่ส่งของมาให้ตลอดคือพระเอก แถมยังรู้ใจตัวเองละด้วยว่าชอบพระเอก แน่นอนว่าความฟินต้องมาละปะ ฮือออออ หวีดหนักมากกก จบเล่ม4แบบอิ่มเอมอะ แต่ขอสคิปไปเดือนหน้าเลยได้มะ อยากอ่านเล่ม5ใจจะขาดดด 😭

[Ning · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม 1-7 ครึ่งทาง

เริ่มที่นางเอกอายุ 4 ขวบ เล่ม 7 อยู่ที่ 13-14 ขวบ
ว้าว ๆ ๆ มาก ในความเนิบ ความละเอียด เล่าได้ทุกวัน
ละเอียดยิบมากเวอร์ ... อ่านแล้วมีความเพลียอยู่บ้าง
แต่ก็น่าติดตาม

ส่วนเนื้อเรื่อง เล่าไม่ค่อยถูก มันดูเหมือนไม่มีอะไรเลย ฮาาา
แต่ก็อ่าน ไม่แน่ใจว่าจะไปถึงแย่งบัลลังก์อะไรกันเลยมั้ย

ก็ยังคงอ่านต่อไป อีก 8 เล่ม หวังว่าจะไม่ออกทะเลไปไกลมาก
เพราะนี่ก็ดูเหมือนจะไกลจากฝั่งออกไปทุกที ๆ

[mandu man · Rating 4 out of 5]

หมั่นไส้หลี่ไท่มากกกกกกกกกกก แต่ก็ยิ้มแก้มแทบปริ โอ๊ยยยย

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 4 พิมพ์ครั้งที่ 1 : ธันวาคม 2562
โปรยปกหลังเล่ม 4 :
การประชันศาสตร์ห้าสำนักเวียนมาถึง ลูกศิษย์ล้วนแย่งชิงความเป็นหนึ่ง!
คงมีก็แต่อี๋อวี้และหลูจื้อที่ต้องการให้ตนเองไม่เป็นที่สุดท้ายก็เพียงพอ
เพราะการโดดเด่นเกินไปสำหรับทั้งสองนั้น อาจนำภัยมาสู่ตนเองได้
ทว่าภัยร้ายก็ยังมาเยี่ยมเยียน... ซึ่ง ‘ฝางเฉียว’ ก็คือภัยร้ายที่ว่า
ทั้งเขายังได้นำพาครอบครัวของอี๋อวี้ออกมายืนกลางที่แจ้งมากขึ้น
แทบจะยืนเป็นเป้านิ่งให้คนที่มุ่งร้ายอยู่รอมร่อ
กระนั้นหลูจื้อที่เพียรพยายามทำทุกอย่างมามากมายมีหรือจะยินยอมให้ทุกอย่างต้องพังลง
อี๋อวี้ก็ยังคงยืนอยู่เคียงข้างพี่ชายเฉกเดิม แม้ยามนี้จิตใจจะไม่มั่นคงนัก
เพราะหลังจากที่นางได้รับสารและของขวัญจาก ‘คุณชายของสำนักไท่เสวีย’
นางก็ได้รู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของเขา และได้รู้หัวใจของตนเอง
แต่ความรักของนางจะมาก่อนครอบครัวมิได้ แม้จะต้องตัดใจจากความรัก นางก็ต้องทำ!
คำนำสำนักพิมพ์เล่ม 4 :
หลังจากอี๋อวี้ถูกหลูจื้ออบรมเรื่องสารจากบุรุษนั่นเป็นการใหญ่แล้ว นางก็ทำหน้าที่ "ถอนพิษ" ให้กับเว่ยอ๋องต่อไป แต่ชีวิตมิเคยมีวันใดผ่านไปอย่างเรียบง่ายเลยจริงๆ เพราะเรื่องที่อาจารย์ฉาจี้เหวินของสำนักไท่เสวียพูดชมนางยกใหญ่หลังจ่างซุนซีร่ายกลอนบทหนึ่งนั้น ทำให้นางกลายเป็นเป้าสายตาจากทุกคน มิหนำซ้ำยังถูกเลือกให้เป็นหนึ่งในผู้ประชันศาสตร์ของสำนักซูเสวียอีกด้วย เช่นนี้แล้วนางที่เพิ่งได้เยื้องย่างเท้าเข้ามาในสำนักศึกษาไม่กี่เดือนจะเอาตัวรอดในการประชันครานี้อย่างไร คนที่ได้ที่สุดท้ายของแต่ละศาสตร์นั้นแทบจะถูกคนในสำนักหยามเหยียดและรังเกียจเลยนะ ลำพังแต่เดิมแค่อยู่ในสำนักศึกษาอย่างสงบยังยากยิ่ง แล้วแบบนี้อี๋อวี้จะก้าวผ่านเรื่องราวเบื้อหน้าไปอย่างไรได้เนี่ย อีกทั้งยังมีเรื่องภูมิหลังของชาวสกุลหลูเช่นนั้นขอเชิญนักอ่านพลิกหน้าต่อไป ก้าวเท้าเข้าไปยังคฤหาสน์ลับและสำนักศึกษาหลวงได้ ณ บัดนี้ค่ะ

สำนักพิมพ์แจ่มใส
เล่ม 4 :
อี๋อวี้ถูกหลูจื้ออบรมเรื่องสารที่รับในห้องเรียนมากไม่น้อย ตอนนี้ต้องมานวดกดจุดให้หลี่ไท่อีก หลี่ไท่มีวิธีแยบยลกว่าหลูจื้อเยอะ บอกว่าวิชาขี่ม้าอาจารย์สำนักศึกษาสอนไม่ดีไม่ต้องเรียน ตรงใจอี๋อวี้พอดี ห��ี่ไท่บรรลุจุดประสงค์ แต่กลับไม่รู้ว่าอี๋อวี้คิดว่ายังไงก็ต้องสอบถ้าอย่างนั้นเอาไว้ให้เสี่ยวหู่สอนก็ได้ ท่านอ๋องพลาดไปแล้วสินะ ฮ่าๆๆๆ
เพราะเรื่องฉาป๋อซื่อทำให้มีคนอยากมาดูว่าอี๋อวี้เก่งแค่ไหน แล้วอี๋อวี้ก็ได้รู้จากเฉิงเสี่ยวเฟิ่งว่าจะมีการประชันศาสตร์ห้าสำนัก ยังไงอี๋อวี้ก็ต้องถูกอาจารย์เลือกเข้าร่วมแข่งแน่นอน แต่นอกจากเรื่องอักษรภาพแล้วอย่างอื่นนางคงได้อันดับท้ายสุด
ยังมีเหตุการณ์เสิ่นเจี้ยนถังที่เป็นทั้งสหาย ทั้งรู้จักหลี่ไท่ที่มาเจอกับหลูอี๋อวี้ หลูจื้อสองพี่น้อง พร้อมกับที่มีเรื่องของโจวหรุ่ย สายสืบขั้นต่ำที่ขายซาลาเปาที่อี๋อวี้เคยได้กิน แต่ไม่อยากไปกับเสิ่นเจี้ยนถังมาร้องโวยวาย ทำเอาท่านอ๋องโกรธเกือบหาชีวิตไม่ แต่อี๋อวี้กลับเข้าไปขัดขวางเพราะมีช่วงหนึ่งที่คิดถึงตัวเองขึ้นมาที่เห็นว่าต้องคอยคุกเข่ารอการตัดสิน ไม่สามารถตัดสินชะตาชีวิตตัวเองได้ ด้านหลี่ไท่ที่น้อยครั้งจะโกรธ แต่ถ้าโกรธขึ้นมาใครก็ไม่กล้าขัด อี๋อวี้กล้ามากที่ขัดขวางแล้วยังรอดมาได้ หลี่ไท่ยังไม่เข้าใจตัวเองเลย
หลูจื้อวานให้อาเซิงสอนอี๋อวี้ยิงธนู แต่หลี่ไท่มาเห็นเพราะฉะนั้นผู้ที่สอนก็คือหลี่ไท่ที่ใช้วิธีให้มองลูกธนูไม่มองเป้า แล้วอี๋อวี้ก็ยิงได้จริงๆ
หลูจื้อไปหาหลูจงจื๋อบอกเล่าเรื่องราวตอนที่หนีออกจากเมืองฉางอันว่ามีคนสองกลุ่มขัดขวาง และสุดท้ายได้คนแซ่หยางช่วยเอาไว้ทำให้ปกปิดร่องรอยและสามารถไปตั้งถิ่นฐานที่สู่จงได้
วันต่อมาหลูจื้อได้รับสารจากหลิวเซียงเซียงว่าหลูซื่อป่วย ไม่ได้สติสองพี่น้องจึงไปหา ซึ่งหลูซื่อไม่ได้เป็นอะไร แต่ว่าพอดีได้พบกับฝางเฉียวที่ตามมาหาถึงบ้านได้ สองพี่น้องกีดกัน ปฏิเสธไม่ยอมรับ ฝางเฉียวก็ดึงดันจะพบหลูซื่อ พอดีกับที่หลูซื่อออกมา ฝางเฉียวรีบบอกว่าเป็นเพราะหานลี่ หลูซื่อโกรธจัดจนสลบไป ฝางเฉียวอธิบายเรื่องราวตอนนั้นให้สองพี่น้องฟัง ทุกอย่างเป็นเพราะหานลี่ ที่อยู่เบื้องหลัง เพราะต้องการหลูซื่อ ในที่สุดสองพี่น้องก็รู้ความจริงเรื่องในตอนนั้นแต่ก็ไม่ได้เชื่อทั้งหมด
หลูจื้อตัดสินใจให้หลูซื่อย้ายไปอยู่ในฉางอันชั่วคราวจนกว่าคฤหาสน์จะสร้างเสร็จเพราะกลัวว่าอยู่คนเดียวจะโดนรังควาญอีก
อี๋อวี้บอกกับหลูจื้อว่าอย่าปิดบังอะไรนางอีกเพราะบางทีไม่รู้ทำให้ช่วยไม่ได้ ส่วนหลูจื้อเห็นว่าอี๋อวี้ทำไม่สนใจก็ไม่อยากให้คิดมาก สรุปคือสองพี่น้องใส่ใจกันและกันจนเกิดเรื่องขึ้นถึงคิดได้ว่ามีอะไรควรบอกเพื่อจะได้รู้ล่วงหน้า ช่วยกันตัดสินใจได้
อี๋อวี้กับคฤหาสน์ลับ หลี่ไท่สอบถามเรื่องที่จะเข้าแข่งประชันศาสตร์ห้าสำนัก ถามว่าอี๋อวี้ไม่ถนัดด้านไหน พอนับไปมา มีถึงห้าอย่างที่ตัวเองไม่ถนัด หลี่ไท่บอกอี๋อวี้ว่าให้ถอนตัวจากขี่ม้าและดีดพิณ ส่วนยิงธนูและกลหมากจะไม่ได้ที่สุดท้ายแน่นอน เพราะมีข้าสอนอยู่ มั่นใจมาก
หลูจงจื๋อตามหลูจื้อและอี๋อวี้มาพบเพื่อบอกว่าฝางเฉียวมาหาและยื่นจดหมายให้บอกว่าถ้าจะตามหาหานลี่ต้องตามหาคนชื่อมู่ฉางเฟิง อี๋อวี้เป็นห่วงท่านตามากมาย ทำเอาท่านตาปลาบปลื้มที่มีหลานรักใส่ใจสุดๆ
อี๋อวี้ได้รับเลือกเป็นตัวแทนลงแข่งจริง หลูจื้อพาอี๋อวี้ไปซื้อปลอกนิ้วสำหรับใส่ยิงธนูทำให้เห็นว่า เว่ยอ๋องก็มาสั่งทำด้วยซึ่งเป็นที่ถูกใจของจ่างซุนซี ตอนนี้จ่างซุนซีก็แสดงท่าทางชอบของที่อยู่ตรงหน้าแต่พอรู้ว่าเป็นเว่ยอ๋องก็ยอมคืน เพราะคิดว่าซื้อให้ตัวเอง อี๋อวี้ก็คิดเช่นนั้นทำเอาอารมณ์ไม่ดีไปเหมือนกัน
วันแข่งขันมาถึง วันแรกประชันศาสตร์ดีดพิณ อี๋อวี้ได้รับของจากคุณชายสำนักไท่เสวียอีกแล้ว คราวนี้เลยทำให้รู้ว่าบุคคลลึกลับที่มอบของให้บ่อยๆคือหลี่ไท่ ความรู้สึกของอี๋อวี้ในตอนนี้เมื่อคิดดูคือในที่สุดก็รู้ว่าตัวเองชอบหลี่ไท่เข้าให้แล้ว จะทำยังไงต่อดี อี๋อวี้และเฉิงเสี่ยวเฟิงถอนตัว หลูจื้อเล่นได้ตรงหัวข้อแต่ยังขาดทักษะ ในการประชันแรกทุกคนคิดว่าจ่างซุนเสียนจะได้อันดับหนึ่งกลับเป็นหลูซูฉิง บุตรสาวของท่านลุงใหญ่แต่ตัวเองไม่รู้ว่าถูกขอมาเลี้ยงตั้งแต่ตอนที่ท่านตายังไม่ออกจากฉางอัน กับรู้เรื่องพวกนางสี่คนชาวสกุลหลู
วันที่สองแข่งวาดภาพ หลูจื้อได้อันดับหนึ่ง อี๋อวี้ก็มีฝีมือไม่ธรรมดา และเป็นครั้งแรกที่อี๋อวี้เห็นการถูกเหยีดหยามของคนที่ได้อันดับสุดท้ายก็รู้สึกไม่ดี
กลับไปถึงจึงใช้การฝึกยิงธนูระบายอารมณ์ทำเอาแขนได้รับบาดเจ็บก็เป็นหลี่ไท่ที่ใช้กำลังภายในรักษาให้
วันที่สามแข่งเขียนอักษร อี๋อวี้สามารถเขียนได้เป็นอันดับหนึ่งแต่กลับถูกกลั่นแกล้ง สุดท้ายก็ยังสามารถได้อันดับหนึ่ง เป็นเหตุให้เกิดข้อกังขากัน อี๋อวี้สามารถอธิบายความสามารถของตัวเองได้ คิดไม่ถึง ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้ และคำที่ว่า แม้น้ำหมึกเป็นสีดำ ทว่ามันสกปรกจริงหรือ น้ำใสแลดูสะอาด แต่มันบริสุทธิ์แน่หรือ ของอี๋อวี้ทำเอาผู้คนเก็บไปคิดกันอีกนาน หลี่ไท่ได้เห็นความสามารถของอี๋อวี้ที่น่าสนใจอีกแล้ว
ทั้งยังพาตัวไปจากสถานทีฉลองกันด้วย แต่เพราะอารมณ์ขึ้นลงตลอดวัน ทำเอาอี๋อวี้น้อยใจ ร้องไห้ออกมา ก็เป็นหลี่ไท่ที่ปลอบอี๋อวี้อีกนั่นเอง

หลังอ่านเล่ม 4 :
เรื่องราวในเล่มนี้ ใครต่อใครที่คิดว่าอี๋อวี้ที่ได้รับเลือกเป็นตัวแทนประชันศาสตร์ห้าสำนัก เพราะฉาป๋อซื่อชื่นชมก็ได้เห็นความสามารถของอี๋อวี้ซะที ทั้งอี๋อวี้ยังรู้ใจตัวเองแล้วด้วยว่าชอบหลี่ไท่ ทั้งการประชันศาสตร์ ทั้งเรื่องในใจ ทั้งเรื่องในอดีตที่ต้องสะสางเรื่องราวมากัน ค่อยๆแก้กันไป สนุกมากเลยค่ะ มาลุ้นว่าศาตร์ที่เหลือใครจะเป็นอันดับหนึ่ง อี๋อวี้จะเป็นยังไงกันต่อค่ะ

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 15 เล่มจบแบบไม่สปอยล์นะคะ

นางเอกเป็นหญิงสาวในยุคปัจจุบันที่กำพร้ายากจนและหัวไม่ดี ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตในวัยกำลังจะเริ่มทำงานแล้วไปอยู่ในร่างของเด็กหญิงปัญญาอ่อนวัย 4 ขวบของมารดาม่ายและพี่ชายอีก 2 คนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านชนบทของช่วงต้นราชวงศ์ถัง หลังจากนางเอกได้ร่างใหม่แล้วก็ค้นพบว่านางกลายเป็นคนสมองดีที่เห็นอะไรผ่านตาก็จำได้แม่นยำ แถมยังได้พรพิเศษบางอย่างที่ทำให้เลือดของนางมีความพิเศษในการทำให้พืชเติบโตได้งดงามแบบผิดปกติ นางจึงใช้ทั้งความฉลาดและความสามารถนี้บวกกับความรู้จากโลกปัจจุบัน ค่อย ๆ สร้างความมั่นคงให้กับครอบครัวของตน แต่ชีวิตของนางกลับไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่นางอยากให้เป็นเลย เพราะอุปสรรคสารพัดสารเพล้วนวิ่งเข้ามาให้นางแก้ปัญหาไม่หยุดหย่อน

เป็นมหากาพย์ที่เล่ารายละเอียดของชีวิตนางเอกตั้งแต่วัยสี่ขวบ ช่วงแรก ๆ ก็จะเกี่ยวกับการสร้างฐานะและความมั่นคงพื้นฐานให้กับครอบครัว การต่อสู้ฝ่าฟันปัญหาน้อยใหญ่ต่าง ๆ และค่อย ๆ ขยับขยายเปลี่ยนถิ่นฐานจากชนบทย้ายเข้าไปในเมืองหลวง บริบ��เป็นช่วงต้นราชวงศ์ถังแต่บิดประวัติศาสตร์บางอย่างเพื่อให้เป็นเหมือนโลกคู่ขนานของประวัติศาสตร์จริงในช่วงนั้น คือรายละเอียดบางอย่างก็ตรงกับประวัติศาสตร์จริง แต่บางอย่างก็ไม่ตรงโดยเฉพาะเรื่องชาติกำเนิดของพระเอก

ช่วงเริ่มต้นก็สนุกดี แต่รายละเอียดยิบย่อยมากและตัวละครเยอะมาก พอเข้าซักกลาง ๆ เรื่องไปก็จะเริ่มรู้สึกว่าบางเรื่องไม่ต้องเล่าก็ได้ ตัวละครก็เยอะจนมาแบบวูบไปวูบมา นอกจากพระเอกกับนางเอกแล้ว ตัวละครอื่นล้วนมีบทบาทของตัวเองแค่ช่วงสั้น ๆ และเกือบทั้งหมดคือจบแบบไม่เคลียร์ หลายปมเปิดไว้แบบยิ่งใหญ่อลังการแต่จนจบ 15 เล่มแล้วก็เหมือนจะลืมปิด ภาคพิเศษช่วยตอบจุดที่เรื่องหลักค้างไว้ได้แค่จุดเดียวแต่นอกนั้นที่เหลือเหมือนเขียนมาเพื่อสร้างปมใหม่แล้วจบไปเลยดื้อ ๆ

นางเอกเป็นตัวหลักและตัวแบกของเรื่อง ขนาดพยายามแบ่งให้พระเอกรับหน้าที่หลักในการชิงอำนาจแต่สุดท้ายแล้วก็ต้องมีนางเอกเข้าไปเอี่ยวด้วยในทุกเรื่องอยู่ดี พระเอกก็เปิดเรื่องมาแบบกระด้างเย็นชา จิตใจมุ่งหวังใฝ่หาอำนาจและมองทุกคนเป็นเส้นทางให้ตัวเองก้าวสูงขึ้น ๆ แต่พอถึงจุดที่คลั่งรักแล้วอะไรก็ฉุดไม่อยู่จ้า ส่วนนางเอกนั้นคลั่งรักหนักกว่าพระเอกไปอีกจนบางฉากก็แอบรำคาญนางอยู่บ้าง ดังนั้นความหวานของเรื่องนี้เลยไม่เป็นรองใคร แค่กว่าจะไปถึงจุดนั้นก็ต้องใช้เวลานานอยู่ซักหน่อย

บังเอิญเราได้อ่านจีนแปลเรื่อง "นิติเวชหญิงแห่งต้าถัง" ก่อนอ่านเรื่องนี้ และเราชอบการดึงเอาประวัติศาสตร์ยุคต้นราชวงศ์ถังมาใช้ในเรื่องนั้นมาก ทำให้เราคาดหวังการผสมผสานเหตุการณ์และตัวละครจากประวัติศาสตร์จริงที่จะเอาเข้ามาเล่าในเรื่องนี้ไว้พอสมควร ซึ่งเอาจริงคือแอบผิดหวังอยู่เยอะเลย แม้นักเขียนจะพยายามบอกว่านี่คือโลกคู่ขนาน แต่พอมันมีทั้งบางส่วนที่ตรงกับของจริงและบางส่วนที่ไม่ตรง มันเลยดูลักลั่นไปหมดจนอยากจะบอกนักเขียนว่างั้นก็อย่าอิงประวัติศาสตร์ไปเลยจะดีกว่ามั้ยนะ

ส่วนตัวเรามองว่าเป็น 15 เล่มที่ตัดส่วนน้ำออกได้มากกว่านี้ แล้วเอาส่วนขยายต่าง ๆ ที่ไม่จำเป็นไปพูดถึงตัวละครสำคัญหลาย ๆ ตัวที่อยู่ดี ๆ ก็หายไปเฉย ๆ (โดยเฉพาะพี่ชายนางเอก / ตัวละครที่เกือบจะเรียกว่าเป็นพระรองได้อีก 2 ตัวละคร / และนางร้ายของเรื่อง) หรือเล่าถึงปมที่มันยังค้าง ๆ คา ๆ ให้เคลียร์กว่านี้ดีกว่า แต่ทั้งพระเอกและนางเอกก็ถือว่าเป็นคาแร็กเตอร์ที่ฉลาดและโดดเด่น ตัวละครที่มาช่วยเสริมบทก็ล้วนมีความน่าประทับใจในแบบต่าง ๆ กัน บวกกับความคลั่งรักของคู่พระนาง ก็ทำให้อ่านได้เพลิน ๆ อยู่ค่ะ

[Ple Suthasinee · Rating 4 out of 5]

นวลหยกงาม 4/15
โดยซานเยวี่ยกั่ว

เล่ม4 พระเอกนางเอกอยู่บ้านเดียวกันต่อ เจอหน้ากันเช้าค่ำ มีแข่งวิชาการของสำนักศึกษา นางเอกได้รับเลือกให้ลงแข่งด้วย (ข้อดีของนางเอกเรื่องนี้คือ ไม่ได้เก่งเว่อร์ทุกด้าน แต่ด้านที่นักเขียนเลือกให้เก่งนี่ก็เทพละ😏) นางเอกมีความขยันหมั่นเพียร อดทน พระเอกมีแอบหึง ถึงขั้นต้องสอนยิงธนูเอง ส่วนเกินหมากนั้นไม่นับเพราะสอนมาก่อนหน้าแล้ว

อ่านมาถึงเล่มนี้ แอบอยากให้พ่อนางเอกเป็นคนดีที่จงรักภักดี อยากให้พ่อแม่นางเอกกลับมาคืนดีกัน(ไม่รู้โดนนักเขียนหยอดหลอกมั้ย เขียนให้นางเอกกับพี่ชายนางเอกระแวงพ่อ คนอ่านเลยแิบระแวงไปด้วย😂😂)

นางเอกรู้ใจตัวเองแล้วว่าชอบพระเอก แต่พี่ชายสั่งไว้ว่าให้อยู่ห่างๆ นางเอกก็ยังสับสนจะสมองนำหรือหัวใจนำ แต่ก็แอบน้อยใจแอบหึง ร้องไห้ใส่พระเอกซะเลย🤣🤣🤣 พระเอกก็ไม่เคยมีแฟน มองไม่ออกเลยว่านางเอกน้อยใจอะไร แต่ก็ปลอบจนนางเอกหยุดร้องได้

ส่วนฝั่งนางร้าย มียัยเปี๊ยกที่ชอบพระเอกโผล่มามโนเก่งอีกคน องค์หญิงก็ร้าย คุณหนูที่เรียนห้องเดียวกับนางเอกก็ร้าย ขี้อิจฉา สมน้ำหน้าที่ไม่ได้ป้าย. แถมยังมีคุณหนูสกุลหลูโผล่มาอีกคน นี่ก็น่าจะเป็นตัวร้ายแน่ๆ โรคขี้อิจฉาไม่เข้าใครออกใคร

ส่วนเรื่องสมัยพ่อแม่นางเอกมีตัวร้ายโผล่มาอีก รอดูว่าร้ายเพราะรักแม่นางเอกจริงๆรึเปล่า แล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ที่แน่ๆอนุของพ่อนางเอกอะร้ายเพราะอยากแย่งสามีคนอื่น มันน่าดักเอาเปลือกทุเรียนฟาดนัก😡😡

ใจความหลักชิงบัลลังก์ น่าจะฟาดฟันกันระหว่าง หลี่ไท่ กับ หลี่เค่อ ซะมาก เพราะ องค์รัชทายาท ดูง่อยๆ เป็นเด็กเอาแต่ใจไร้สมอง แค่แบ็คดี

[Fonfoniny · Rating 3 out of 5]

นวลหยกงาม (4/15)

ไม่รู้จะเรียกว่ารายละเอียดเยอะหรือน้ำเยอะดี เล่ม 4 นี้เวลาในเรื่องห่างจากเล่ม 3 แค่10กว่าวัน บางฉากก็บรรยายซ้ำๆจนน่าเบื่อ เช่น ฉากที่นางเอกเดินไปเรียน เล่าไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง

ฉากใหญ่ในเรื่องคงเป็นการประชันศาสตร์ 5 สำนักกับฉากสกุลหลูเจอฝางเฉียว นางเอกได้โอกาสโชว์ฝีมือแล้ว ท่านอ๋องเล่มนี้อาการเริ่มชัดจนอาเซิงจับสังเกตได้แล้ว มีการเอามือกุมหัวใจ หัวใจตัวเองเต้นเร็วตอนอยู่กับเค้าล่ะสิ มีแอบยิ้มเยอะกว่า 3 เล่มที่แล้วรวมกัน

ตัวอิจฉาก็ยังคงหาเรื่องนางเอกไม่เลิกลา ไม่เข้าใจจริงๆว่าทำไมต้องตามรังควานนางเอกปานนั้น เริ่มมีตัวละครสำคัญๆโผล่มาเรื่อยๆ

ถ้าเรื่องกระชับขึ้น ตัดฉากไม่จำเป็นออกไปจะดีกว่านี้มาก

[4e3a · Rating 4 out of 5]

รีวิวเล่ม 4

เล่มนี้สนุกขึ้นกว่าเล่มก่อนๆ สมน้ำหน้าพ่อนอ.มาก ขอให้แม่อย่ายอมคืนดีเลยเถ๊อะ ส่วนท่านอ๋องดูแลน้องได้น่ารักเหมาะสม อ่านแล้วเออไม่รู้สึกว่าหื่นหรือคิดไม่ดี น้องอี๋เริ่มมีใจแล้วจ้า
เอาจริงๆถ้าลดการบรรยายที่เวิ่นเว้อลงจะดีมากกว่านี้เยอะ บางตอนเวิ่นเว้อมาก ได้รับกระดาษมากว่าจะเปิดอ่านเนื้อความในกระดาษ บรรยายกระดาษเอย ความรู้สึกเอย ลมฟ้าเอย สภาพใดๆในห้องตอนนั้นเอย กว่าจะรู้ข้อความในกระดาษซัดไป3-5ย่อหน้า 🙄🙄เยอะไป๊ค่ะ

[mipmip · Rating 3 out of 5]

ให้สัก3.25/5 อ่านได้เพลินๆ แต่ไม่ติดงอมแงมนะ ไม่อ่านก็ไม่รู้สึกอะไร ส่วนตัวเรื่องดำเนินช้าไปมากๆ ความน่าสนใจที่จะอ่านต่อก็ยังมีอยู่นะ แต่ไม่มาก ยังไม่ได้อยากติดตามขนาดนั้น แต่อยากรู้ character development อยู่เหมือนกัน (หลี่ไท่นิ่งมาก แอบชอบเบาๆ แต่ก้ยังไม่สุด หลูจื้อเหมือนพระเอกเลย นางจะชอบใครมั้ย เชียร์เสี่ยวเฟิ่ง555)

[Giyongchy · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้สนุกมาก เนืื้อเรื่องเข้ม��้นเรื่อยๆ ถึงจะ 500 กว่าหน้า แต่ก็อ่านได้เรื่อยๆ วางไม่ลง
พระเอกเริ่มรุก แต่นางเอกยังอายุ 12 -13 อยู่เลยเล่มนี้ จริงๆ กะให้ออกมาซัก 10 เล่มค่อยเริ่มอ่าน
แต่เผลออ่านเล่มแรกแล้ว หยุดไม่ได้เลย

[Ahgase · Rating 4 out of 5]

มีเอื่อยๆบ้างอะ ช่วงกลางง่วงหลับไปหลายรอบ
เล่มนี้พูดถึงเรื่องการแข่งขันไปซะเยอะ

แต่การแข่งขันก็สนุกดี เหมือนกีฬาสีเลยมีพ่อแม่มาดูด้วย
ยัยน้องรู้ตัวแล้วว่าชอบท่านอ๋อง แต่ท่านอ๋องยังสับสนอยู่ไม่รู้ทำทุกอย่างไปทำไม โอย อยากตบกบาล ซึนแท้
และยัยน้องยังอายุ12อยู่ 4เล่มแล้วเนอะ ช้าไปไหมเธอ 🥲🥲

[PMT · Rating 5 out of 5]

รีวิวเล่ม 4.. หลี่ไททททททท่ ❤️ เล่มนี้สนุกต่อเนื่อง.. เค้าอยู่ด้วยกันมากขึ้นและเริ่มชอบกันแล้วละ.. คนนึงรู้ตัวแล้วแต่พยายามแอบซ่อนอารมณ์ ส่วนอีกคนก็คงยังไม่รู้ตัวแต่ทำอะไรๆไปตามความรู้สึก เริ่มห่วงเริ่มหวงอีกฝ่าย.. แอบหวั่นๆเพราะเหลืออีกตั้ง11เล่ม อุปสรรคคงเยอะน่าดู..

[Biaza44 · Rating 4 out of 5]

เอื่อยจัด..นางเอกอายุ 12 มาตั้งแต่เริ่มเล่ม 2 จบเล่ม 4 ยังไม่ 13 เลย เขียนช่วงนี้เอื่อยมาก นางเอกและครอบครัวทำบาปอะไรนักหนามีแต่คนไม่ชอบ งงใจ นักเขียนที่เขียนให้มีแต่คนไม่ชอบขี้หน้า เล่มนี้พระเอกเริ่มมีใจนิดๆ นางเอกรู้ตัวแล้วว่าชอบพระเอก

[Nessy Bunny · Rating 5 out of 5]

เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆเลย เล่มนี้สนุกมากกกกกกก ยิ่งฉากพระนางอยู่ด้วยกันนะ โอยยยยย เขินหนัก💕 ตัวละครมีมิติ มีบุคลิกเฉพาะตัวที่น่าสนใจมาก ถึงเล่มจะหนาแต่อ่านเพลินจนวางไม่ลงเลย

[Anida · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้สนุกมาก เราได้เห็นพัฒนาการ & ความพยายามของน้องอวี้ เล่มนี้น้องอวี้ก็รู้ใจตัวเองแล้วว่าชอบท่านอ๋อง ทีนี้ก็เหลือท่านอ๋องแหล่ะ ว่าจะรู้ใจตัวเองเมื่อไหร่

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

4.5 ดาว เล่มนี้สนุกค่ะ