What do you think?
Rate this book
Het meisje en de tractor
Na een aangrijpende ervaring koestert Manon Ossevoort de diepe wens om iedereen te tonen dat de wereld mooi is en geen droom onmogelijk. Ze besluit een groots avontuur aan te gaan: op een tractor rijdt ze naar het einde van de wereld, naar de geografische zuidpool. De lange tocht wordt indrukwekkend en het avontuur magischer dan ze zelf vooraf had durven bedenken.
Het meisje en de tractor is een persoonlijk verhaal vol bijzondere ontmoetingen en ervaringen. Heel langzaam, net zo langzaam als haar oude tractor, vindt Manon de moed om de pijn uit het verleden los te laten en haar pantser af te werpen. Ondanks de schijnbaar onmogelijke uitdaging die ze zichzelf stelt, lukt het haar om de reis en haar droom te volbrengen.
Het meisje en de tractor is een persoonlijk verhaal vol bijzondere ontmoetingen en ervaringen. Heel langzaam, net zo langzaam als haar oude tractor, vindt Manon de moed om de pijn uit het verleden los te laten en haar pantser af te werpen. Ondanks de schijnbaar onmogelijke uitdaging die ze zichzelf stelt, lukt het haar om de reis en haar droom te volbrengen.
303 pages, Paperback
First published October 1, 2019
2 people are currently reading
19 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
August 6, 2021
Wat een dappere vrouw, een doorzettingsvermogen, haar kracht en een zekere inspiratie bron!
Een vrouw om veel van te leren.
Een vrouw om veel van te leren.
April 23, 2023
Luisterboek. Prachtig en inspirerend verhaal over dromen, je dromen na gaan en geloven in het goede van de mens. Voorgelezen door auteur zelf, heel fijn!
May 8, 2023
Bizar indrukwekkend
July 19, 2025
Vermakelijk en prima boek om te lezen. Kan alleen niet anders zeggen dat er voor mij gevoel echt veel te weinig inhoudelijks wordt besproken over praktische zaken. Het is meer een dagboek dan een goed geschreven reis verhaal. Het blijft wat oppervlakkig daardoor.
April 7, 2020
Het verhaal is fascinerend maar iemand had het verhaal moeten redigeren. Het was dit bijzondere verhaal ten goede gekomen. Het verdient beter.
December 30, 2019
Manon Ossevoort weet niet goed welke kant ze uit moet met haar leven, als ze op het idee komt om met een tractor naar het einde van de wereld te rijden. Niet alleen Manon is enthousiast hierover; er zijn genoeg mensen en instanties die met haar willen samenwerken of haar willen sponsoren. Manon zelf heeft een grote behoefte om contact te maken met andere mensen en culturen, maar er ligt nog een reden ten grondslag aan haar wereldreis. Ze heeft een traumatische gebeurtenis te verwerken, die ervoor gezorgd heeft dat ze in haar schulp is gekropen en mensen niet makkelijk meer vertrouwt. Manon hoopt weer open te kunnen staan voor anderen en van betekenis te kunnen zijn. Vol goede moed en met de nodige zenuwen begint zij aan een reis die haar leven gaat veranderen.
Het avontuur dat Manon aangaat wordt in chronologische volgorde beschreven en dat doet zij met een open blik. Ze oordeelt niet, maar geeft op een eerlijke manier haar gevoelens weer, die gedurende de jaren (!) dat ze op haar tractor zit ook niet hetzelfde blijven. Je bent als lezer getuige van haar persoonlijke ontwikkeling en daarmee haar angsten en drijfveren. Manon heeft een prettig leesbare schrijfstijl die je meeneemt achterop de tractor. De mensen, de omgeving, alles wordt ingezogen, hoewel er ook ruimte blijft voor vragen. Want er is maar weinig bagageruimte op zo’n tractor en hoe blijf je, ook in onherbergzame gebieden, voorzien van alles wat je nodig hebt? En hoe ga je bijvoorbeeld naar het toilet als er geen toilet te vinden is…? Het triggert je fantasie, zou je kunnen zeggen.
Naast het reisverhaal speelt ook het persoonlijke verhaal van Manon, dat in verband staat met de traumatische gebeurtenis die plaatsvond voordat ze
vertrok. Tussen de hoofdstukken door krijg je daar steeds iets van mee, zodat je tegen het eind van het boek weet hoe dat nu is afgelopen.
Omdat Manon veel in contact is met de plaatselijke bevolking van de landen waar ze doorheen trekt, leert ze ook meer begrijpen van de soms hachelijke situatie waarin mensen verkeren. Een en ander staat evenmin los van de politieke onrust in sommige plaatsen en van de bemoeienis van westerse instanties. Zo steek je als lezer ook weer nieuwe kennis op en dat vind ik persoonlijk heel fijn. Een voorbeeld: “Oegandese jongeren vertellen me dat ze niet aan de slag kunnen als leraar. Zij willen betaald krijgen voor het werk waarvoor ze hebben gestudeerd. Nu zitten de scholen vol met jonge westerse mensen, fris van de middelbare school, die vrijwillig korte tijd les komen geven en daar zelden voor gestudeerd hebben. Bravo, hulpverlening aan Afrika.”
Wat ik mooi vind aan dit boek, is dat Manon Ossevoort laat zien dat je, als je jezelf open en onbevooroordeeld opstelt, je daar ook veel voor terug krijgt. Ook in gebieden waar zij voor gewaarschuwd werd, ontmoet zij vriendelijkheid, interesse en behulpzaamheid. En wordt zij zelf geïnspireerd om haar eigen
kwetsbaarheid meer naar voren te laten komen. De algemene toon in dit boek is er dan ook een van optimisme, in tegenstelling tot sommige andere reisboeken waar vooral de nadruk gelegd wordt op de problemen en de onoplosbaarheid daarvan.
Ik heb Het meisje en de tractor met veel plezier gelezen en heb bewondering voor de wijze waarop zij haar eigen problemen heeft aangepakt en daarmee iets heeft weten te betekenen voor anderen. 3 ½ ster voor dit pakkende verhaal.
Carlita
Perfecte Buren
Het avontuur dat Manon aangaat wordt in chronologische volgorde beschreven en dat doet zij met een open blik. Ze oordeelt niet, maar geeft op een eerlijke manier haar gevoelens weer, die gedurende de jaren (!) dat ze op haar tractor zit ook niet hetzelfde blijven. Je bent als lezer getuige van haar persoonlijke ontwikkeling en daarmee haar angsten en drijfveren. Manon heeft een prettig leesbare schrijfstijl die je meeneemt achterop de tractor. De mensen, de omgeving, alles wordt ingezogen, hoewel er ook ruimte blijft voor vragen. Want er is maar weinig bagageruimte op zo’n tractor en hoe blijf je, ook in onherbergzame gebieden, voorzien van alles wat je nodig hebt? En hoe ga je bijvoorbeeld naar het toilet als er geen toilet te vinden is…? Het triggert je fantasie, zou je kunnen zeggen.
Naast het reisverhaal speelt ook het persoonlijke verhaal van Manon, dat in verband staat met de traumatische gebeurtenis die plaatsvond voordat ze
vertrok. Tussen de hoofdstukken door krijg je daar steeds iets van mee, zodat je tegen het eind van het boek weet hoe dat nu is afgelopen.
Omdat Manon veel in contact is met de plaatselijke bevolking van de landen waar ze doorheen trekt, leert ze ook meer begrijpen van de soms hachelijke situatie waarin mensen verkeren. Een en ander staat evenmin los van de politieke onrust in sommige plaatsen en van de bemoeienis van westerse instanties. Zo steek je als lezer ook weer nieuwe kennis op en dat vind ik persoonlijk heel fijn. Een voorbeeld: “Oegandese jongeren vertellen me dat ze niet aan de slag kunnen als leraar. Zij willen betaald krijgen voor het werk waarvoor ze hebben gestudeerd. Nu zitten de scholen vol met jonge westerse mensen, fris van de middelbare school, die vrijwillig korte tijd les komen geven en daar zelden voor gestudeerd hebben. Bravo, hulpverlening aan Afrika.”
Wat ik mooi vind aan dit boek, is dat Manon Ossevoort laat zien dat je, als je jezelf open en onbevooroordeeld opstelt, je daar ook veel voor terug krijgt. Ook in gebieden waar zij voor gewaarschuwd werd, ontmoet zij vriendelijkheid, interesse en behulpzaamheid. En wordt zij zelf geïnspireerd om haar eigen
kwetsbaarheid meer naar voren te laten komen. De algemene toon in dit boek is er dan ook een van optimisme, in tegenstelling tot sommige andere reisboeken waar vooral de nadruk gelegd wordt op de problemen en de onoplosbaarheid daarvan.
Ik heb Het meisje en de tractor met veel plezier gelezen en heb bewondering voor de wijze waarop zij haar eigen problemen heeft aangepakt en daarmee iets heeft weten te betekenen voor anderen. 3 ½ ster voor dit pakkende verhaal.
Carlita
Perfecte Buren
January 22, 2020
Regelmatig zag ik via de social media het boek Het meisje en tractor voorbij komen. Nieuwsgierig gemaakt door het verhaal het boek aangeschaft en nu eindelijk de tijd gehad het boek op het gemak te lezen.
In het boek maken we kennis met de Auteur Manon Ossevoort die na een aangrijpende en vervelende ervaring zoekende is en uit eindelijk besluit haar droom te volgen : op een tractor naar de Zuidpool. Het begin van een avontuurlijke reis.
De schrijfstijl van Manon is heel open en eerlijk en je hebt dan als lezer ook het gevoel dat je bij haar op tractor zit en de reis zelf mee beleefd. Je wordt helemaal meegezogen in de belevenissen en gevoelens die de Auteur bezig houden. Het is allemaal heel beeldend beschreven.
Het is een openhartig verslag van haar reis, haar ontmoetingen met de plaatselijke bevolking, hun cultuur en noem het maar op. Dat was allemaal zeer interessant en leerzaam en ja daarom lees je toch ook een boek. Je wilt er ook wat van opsteken. Na het lezen van dit boek heb je het idee de landen en zijn bevolking wat beter te kennen. Zelfs de gebieden, de zogenaamde brandhaarden. Manon verbleef regelmatig is die gebieden en al wat je leest vriendelijkheid, interesse en behulpzaamheid van de plaatselijke bevolking, hoe moeilijk soms hun omstandigheden ook waren. Ook de persoonlijke zaken die Manon bezig houden zijn zeer openhartig, je voelt met haar mee.
Het boek is bevat ook stukken over die aangrijpende ervaring en doorheen het boek wordt duidelijk wat en hoe dat afgelopen is. We maken dus sprongetje van het heden naar verleden. Het verhaal van Manon kan voor anderen ook een opsteker zijn : ga je dromen achterna, voor wie er in gelooft, dan is veel mogelijk. Ik heb het boek met veel interesse gelezen.
In het boek maken we kennis met de Auteur Manon Ossevoort die na een aangrijpende en vervelende ervaring zoekende is en uit eindelijk besluit haar droom te volgen : op een tractor naar de Zuidpool. Het begin van een avontuurlijke reis.
De schrijfstijl van Manon is heel open en eerlijk en je hebt dan als lezer ook het gevoel dat je bij haar op tractor zit en de reis zelf mee beleefd. Je wordt helemaal meegezogen in de belevenissen en gevoelens die de Auteur bezig houden. Het is allemaal heel beeldend beschreven.
Het is een openhartig verslag van haar reis, haar ontmoetingen met de plaatselijke bevolking, hun cultuur en noem het maar op. Dat was allemaal zeer interessant en leerzaam en ja daarom lees je toch ook een boek. Je wilt er ook wat van opsteken. Na het lezen van dit boek heb je het idee de landen en zijn bevolking wat beter te kennen. Zelfs de gebieden, de zogenaamde brandhaarden. Manon verbleef regelmatig is die gebieden en al wat je leest vriendelijkheid, interesse en behulpzaamheid van de plaatselijke bevolking, hoe moeilijk soms hun omstandigheden ook waren. Ook de persoonlijke zaken die Manon bezig houden zijn zeer openhartig, je voelt met haar mee.
Het boek is bevat ook stukken over die aangrijpende ervaring en doorheen het boek wordt duidelijk wat en hoe dat afgelopen is. We maken dus sprongetje van het heden naar verleden. Het verhaal van Manon kan voor anderen ook een opsteker zijn : ga je dromen achterna, voor wie er in gelooft, dan is veel mogelijk. Ik heb het boek met veel interesse gelezen.
October 1, 2021
Mooi verhaal over het overwinnen van je angsten en niet opgeven van je dromen. Het verraste mij dat het verhaal iets meer over Manon zelf ging dan over haar reis en ik had graag nog meer gelezen over haar belevenissen onderweg. De inzichten die zij onderweg op doet inspireren mij om nog meer op zoek te gaan naar de werkelijk belangrijke dingen in het leven.
May 5, 2022
Dit waargebeurde verhaal laat zien dat je als meisje/vrouw je dromen kan najagen, trauma’s kan verwerken, je eigen kompas kan volgen en sterker en dapperder bent dan je zelf denkt (en dat mensen van een meisje denken).
Het is een ode aan de schoonheid van de wereld en de goedheid van mensen in de armste regionen van de wereld.
Het is een ode aan de schoonheid van de wereld en de goedheid van mensen in de armste regionen van de wereld.
September 8, 2023
Inspirerend en prachtig verhaal, maar schrijfstijl is niet altijd even prettig. Soms gaat het tragend langzaam en vervolgens vliegt ze (te snel) door het verhaal heen.
July 16, 2025
heerlijk écht en avontuurlijk mens, deze Manon! Ik lees graag meer mooie verhalen van je!
Displaying 1 - 11 of 11 reviews