H.P. Lovecraft #3 - Το χρώμα από το διάστημα - Ντάγκον - Η μετάβαση του Χουάν Ρομέρο

by H.P. Lovecraft, Κυριάκος Χαλκόπουλος (translator)

Κανείς, ούτε ο ίδιος ο Λάβκραφτ, δεν θα φανταζόταν την ενθουσιώδη υποδοχή που περίμενε τα έργα του μετά τον θάνατό του. Οι ιστορίες του, λιγότερες από εβδομήντα, όλες τους διηγήματα με εξαίρεση τρεις μικρές νουβέλες, τυπώθηκαν σε αναρίθμητες εκδόσεις, κυκλοφόρησαν σε πολλές μορφές -από επιφανείς ακαδημαϊκούς τόμους μέχρι χαρτόδετα βιβλία μαζικής παραγωγής- κι έχουν μεταφραστεί σε όλο τον κόσμο και σε τουλάχιστον τριάντα γλώσσες (από τη βεγγαλική μέχρι τα γιουγκοσλαβικά). Τα τελευταία τριάντα χρόνια μελετήθηκαν ενδελεχώς, με μια σχολαστικότητα που επιφυλάσσεται συνήθως μόνο σε εδάφια της Βίβλου, και αρκετοί κριτικοί λογοτεχνίας κατατάσσουν πλέον τον Λάβκραφτ στους σημαντικότερους συγγραφείς παγκοσμίως.

Genres: Horror, Short Stories

128 pages, Paperback

Published November 1, 2019

About the author

Howard Phillips Lovecraft, of Providence, Rhode Island, was an American author of horror, fantasy and science fiction.

Lovecraft's major inspiration and invention was cosmic horror: life is incomprehensible to human minds and the universe is fundamentally alien. Those who genuinely reason, like his protagonists, gamble with sanity. Lovecraft has developed a cult following for his Cthulhu Mythos, a series of loosely interconnected fictions featuring a pantheon of human-nullifying entities, as well as the Necronomicon, a fictional grimoire of magical rites and forbidden lore. His works were deeply pessimistic and cynical, challenging the values of the Enlightenment, Romanticism and Christianity. Lovecraft's protagonists usually achieve the mirror-opposite of traditional gnosis and mysticism by momentarily glimpsing the horror of ultimate reality.

Although Lovecraft's readership was limited during his life, his reputation has grown over the decades. He is now commonly regarded as one of the most influential horror writers of the 20th Century, exerting widespread and indirect influence, and frequently compared to Edgar Allan Poe.
See also Howard Phillips Lovecraft.

— Wikipedia

Reviews

[D'Ailleurs · Rating 3 out of 5]

Τριάμισι αστεράκια γιατί άλλαξαν νομίζω το χαρτί του εξώφυλλου και αυτό δεν μου αρέσει τόσο. Επιπλέον ήθελε λίγο καλύτερη επιμέλεια, μερικά σημεία στίξης κ.α.

[Γρηγόρης Δημακόπουλος · Rating 5 out of 5]

Ανυπέρβλητη ατμόσφαιρα, οργιώδης φαντασία, ιστορίες κοσμικού τρόμου (με την έννοια του δέους, κατά κύριο λόγο), το πόσο απολαμβάνω αυτή τη συλλογή δε λέγεται. Είχα καιρό να διαβάσω Lovecraft και η έκδοση αυτή από το Οξύ είναι ό,τι πρέπει!

[Vangelis Angelopoulos · Rating 3 out of 5]

TL;DR Reviews:

Το Χρώμα από το Διάστημα: 3,5/5 - "Το χω δει, το χω πιάσει δεν το'χω φάει"

Δαγών: 4/5 - "Χάιδεψέ το, δεν δαγκώνει"

Η Μετάβαση του Χουάν Ρομέρο: 1/5 - "Τον Μεξικανό αν τον τσαντίσεις γίνεται Τούρκος"

-----------------------------
Το τρίτο -κατά σειρά κυκλοφορίας- βιβλιαράκι απάντων του Lovecraft από τις εκδόσεις με το χαμηλό pH απαρτίζεται από τρεις ενδιαφέρουσες επιλογές οι οποίες, μολονότι ετερόκλητες, χαρακτηρίζονται από μια εσωτερική πραγματολογική ομοιομορφία που εντοπίζεται σε δύο σημεία: στη συστηματική καταφυγή στο διαχρονικό μοτίβο της αποσιώπησης της περιγραφής του τρόμου, και στην αξιοποίηση της ιστορικής μυθολογικής παράδοσης ως βάσης της διήγησης.

Το χρώμα από το Διάστημα αποτελεί μια ζωντανή επιβεβαίωση ότι ο Lovecraft είχε ήδη ανακαλύψει την απαραίτητη έκταση που ταιριάζει στο συγγραφικό ύφος των εκτενέστερων διηγημάτων του χωρίς να τα σούρνει απροκάλυπτα μέχρις ότου ο αναγνώστης να καταριέται την ώρα και τη στιγμή που ξεκίνησε το διάβασμα (Βουνά της Τρέλας εσάς κοιτάω). Τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά, η νουβέλα αποτελεί την υλική πραγμάτωση του "τόσο όσο": ολοκληρωμένη, κλιμακούμενη, ταχεία αλλά γοητευτική πλοκή, χαρακτήρες ανεπτυγμένοι στον βαθμό που χρειάζεται ώστε να συμπάσχει κανείς μαζί τους, μέσα από το πρίγμα μιας αποστασιοποιημένης μετριοπάθειας, και εξαιρετικά οργανική αξιοποίηση του μοτίβου της απόκρυψης του χρώματος/κοσμικού τρόμου, χωρίς να μετατοπίζει την ευθύνη της συμπλήρωσης του λογοτεχνικού κενού στον αναγνώστη, ούτε να επηρεάζει την ολότητα της αφήγησης· η προσέγγιση του αγνώστου μπορεί να είναι υποκειμενική αλλά η αναγνωστική εμπειρία δεν παύει να είναι καθολική. Γιατί όχι περισσότερα αστεράκια; ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΤΑ ΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΖΑΡΤΙΕΡΕΣ ΡΕ ΠΑΙΔ Γιατί μολονότι αξιοσημείωτα μειωμένη, η ρετσινιά της υπερανάλυσης και της φορτικότητας ορισμένων περιγραφών που καταλήγουν σε επίπονες εκτενείς επαναλήψεις, δεν λείπουν. Ντάξει βρε μανάρι μου, το πιάσαμε ότι μαραίνεται το χορτάρι, δε χρειαζόμαστε μια νέα υπενθύμιση αλα Tolkien σε κάθε δεύτερη παράγραφο.

Δαγών: Εξαιρετική εισαγωγή στο λογοτεχνικό πεδίο που έμελλε να χαρακτηριστεί ως Cthulhu Mythos, αν και σύντομο, αυτοτελές και, φτωχό συγκριτικά με τα επόμενα. Ο Δαγών αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της, ταυτόχρονα διευρυμένης και σταδιακά αποκρυσταλλωμένης, πνευματικής δημιουργίας που πρόκειται να αποτελέσει τη μεταθανάτια λογοτεχνική κληρονομιά του Lovecraft. Επίσης της γκαρσόνας η κνήμη αν δεν με απατά η μνήμη, το εν λόγω διήγημα αποτελεί και το πρώτο με το οποίο ο συγγραφέας επιδιώκει να καταρρίψει προσωρινά τα όρια ιστορικής και λογοτεχνικής πραγματικότητας, εντάσσοντας στον μύθο του τον ομώνυμο υπαρκτό αρχαίο θεό της Μεσοποταμίας και αποδέκτη λατρείας. Μείον ένα αστεράκι γιατι για να περιγράψει TON ΑΡΧΕΓΟΝΟ ΘΕΟ ΞΕΧΑΣΜΕΝΩΝ ΧΙΛΙΕΤΙΩΝ, ΤΟΝ ΑΒΥΣΣΑΛΕΟ ΚΟΣΜΙΚΟ ΤΡΟΜΟ ΠΟΥ ΚΑΡΑΔΩΚΕΙ ΣΤΑ ΧΘΟΝΙΑ ΚΕΝΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ περιορίζεται στο "τα χέρια του είχαν λέπια". Μερικές φορές η περιγραφή είναι απαραίτητη - δε γίνεται να αφιερώνεις 15 σελίδες για να περιγράψεις το πώς κάνουν τα πλατάνια φωτοσύνθεση στην προηγούμενη νουβέλα αλλά να αναφέρεσαι επιδερμικά εδώ σε έναν πρωτόγονο θεό λέγοντας "ε μύριζε ψαρίλα". Μπορούσες και καλύτερα, Howard.

Η Μετάβαση του Χουάν Ρομέρο: Ο πρώτος τρανς χαρακτήρ, ένα ρατσιστικό μανιφέσ Μια μαλακία και μισή χωρίς λόγο ύπαρξης που πραγματικά δεν κατάλαβα τι σκατά προσπάθησε να κάνει καν και I refuse to elaborate further. Το ένα αστεράκι το παίρνει χαριστικά λόγω της αναφοράς στον γλυκύτατο kawaii Huitzilopochtli.

[Manos Velivasakis · Rating 4 out of 5]

Το χρώμα και το Ντάγκον είναι από τα πιο γνωστά διηγήματα του Lovecraft και μου άρεσαν αρκετά. Συμπαθέστατο ήταν και το τρίτο διήγημα που δεν γνώριζα, αν και σε αυτό καταλαβαίνεις έντονα το ρατσιτσικό ύφος για το οποίο κατηγορείται ο συγγραφέας.

Προτεινόμενο επιτραπέζιο: Arkham Horror Card Game - The Feast Of Hemlock Vale campaign
Προτεινόμενο video game: Dagon (δωρεάν σε Steam και GOG)

[Tiritombas · Rating 4 out of 5]

3,5/5