What do you think?
Rate this book
Ελευθεριακά γραπτά
Ο πολιτικός λόγος του Αλμπέρ Καμύ, κοιτίδα του ακηδεμόνευτου στοχασμού και του ανθρωπιστικού μέτρου, διεκδικεί επάξια τη διαχρονία. Είναι ένας λόγος εμπνευσμένος που παραμένει ανθεκτικός και επίκαιρος.
Και ασφαλώς δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στην πρώιμη κριτική του σταλινισμού κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Τη δεκαετία του 1950 καθώς και τα πρώτα χρόνια μετά τον θάνατό του, στον αντίποδα των ύβρεων και των επιθέσεων που δεχόταν από ορισμένους διανοούμενους της Αριστεράς, βρέθηκε ένας χώρος που τον υπερασπίστηκε με ακατάλυτη βούληση, ο χώρος των ελευθεριακών. Όμως τι γνωρίζουμε για τη συγκεκριμένη πτυχή του μεγάλου νομπελίστα συγγραφέα;
Τι είδους σχέσεις ανέπτυξε με τους αναρχικούς και τους αντιεξουσιαστές της εποχής του; Με ποιους τρόπους υπήρξε καθοριστική η επίδρασή του στην κοινωνική σκέψη και στην κριτική της βίας, της ιδεολογίας και του εθνικισμού; Ποιες ήταν οι απόψεις του για τον Μπακούνιν και τους μαχητές του ισπανικού Εμφυλίου;
Στον τόμο αυτό συγκεντρώνονται κείμενα του Αλμπέρ Καμύ, άρθρα και παρεμβάσεις σε διάφορα έντυπα, τα οποία αποκαλύπτουν μια άλλη συναρπαστική διάσταση του έργου του, την επαναστατική ηθική και το ελευθεριακό πνεύμα του.
«Ο Αλμπέρ Καμύ είναι αναντίρρητα ο πιο σπουδαίος διανοούμενος της Γαλλίας σήμερα. Υπερέχει σαφώς όλων.»
Χάνα Άρεντ [επιστολή στον Χάινριχ Μπλίχερ, Μάιος 1952]
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
O ΚΑΜΥ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΟΝ ΛΟΥΙ ΛΕΚΟΥΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ - DEFENSE DE L'HOMME, LIBERTE KAI CONTRE-COURANT
Αλμπέρ Καμύ, "Διάλογος για τον διάλογο"
Αντρέ Πρινιέ, "Μπρετόν ή Καμύ; Τα όρια της εξέγερσης"
"Επιτροπή στήριξης της δράσης μας"
Αλμπέρ, Καμύ, "Για τον Καλιγούλα"
Ο αβάς Πιερ, ο ζωγράφος Μπιφέ, ο Καμύ, ο Τζιονό, ο Κοκτό απευθύνουν επιστολή στον πρόεδρο Σαρλ ντε Γκολ
Ο ΚΑΜΥ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΖΟΡΖ ΦΟΝΤΕΝΙΣ, ΓΚΑΣΤΟΝ ΛΕΒΑΛ ΚΑΙ ΜΟΡΙΣ ΖΟΥΑΓΙΕ - LE LIBERTAIRE KAI LE MONDE LIBERTAIRE
Γκαστόν Αεβάλ, "Ο Μπακούνιν και ο Επαναστατημένος
άνθρωπος του Αλμπέρ Καμύ" (1) - (4)
Αλμπέρ Καμύ, "Απάντηση στον Γκαστόν Λεβάλ"
Ζαν Σαρλέν, "Εξέλιξη" (απόσπασμα)
Σημείωμα της εθνικής επιτροπής της Αναρχικής Ομοσπονδίας
Μορίς Ζουαγιέ, "Επίθεση της κυβέρνησης ενάντια στις Ελεύθερες Δυνάμεις της Ειρήνης. Ο Μορίς Λεζάν καταδικάζει"
Αλμπέρ Καμύ, "Η Ισπανία και ο δονκιχοτισμός"
"Ο Αλμπέρ Καμύ και ο επαναστατικός συνδικαλισμός".
Ο ΚΑΜΥ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΖΑΝ-ΠΟΛ ΣΑΜΣΟΝ,
ΡΟΜΠΕΡ ΠΡΟΥΑ ΚΑΙ ΤΗ PIPET ΜΕΤΡΖΑΝ - TEMOINS
Ζαν-Πολ Σαμσόν, "Αναγνώσεις. Αλμπέρ Καμύ, Επικαιρότητες II"
Αλληλογραφία Γκαστόν Λεβάλ και Ζαν-Πολ Σαμσόν
Αλμπέρ Καμύ, "Ημερολόγιο της ελευθερίας"
Αλμπέρ Καμύ, "Η άρνηση του μίσους"
Αλμπέρ Καμύ, "Απάντηση στον Ντομενάς"
Σιμόν Βέιλ, "Επιστολή στον Ζορζ Μπερνανός"
Κλοντ Λε Μαγκέ, Πιερ Μονάτ, Μπέρναρντ φον Μπρεντάνο, Γκαστόν Λεβάλ, Λουί Μερσιέ: "Αναφορικά με την επιστολή της Σιμόν Βέιλ στον Μπερνανός"
Αλμπέρ Καμύ, "Πρόλογος"
Αλμπέρ Καμύ, "Απάντηση σε έκκληση των Ούγγρων διανοούμενων"
Αλμπέρ Καμύ, "Επικαιρότητες" (αποσπάσματα)
Μίκλος Μόλναρ,"Ανοιχτή επιστολή προς τον Αλμπέρ Καμύ"
Αλμπέρ Καμύ, "Για τον Ντοστογέφσκι"
Αλμπέρ Καμύ, "Και πάλι η Ουγγαρία"
Αλμπέρ Καμύ, "Έκκληση στην Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Ισπανούς Πρόσφυγες"
Ρομπέρ Προυά, Ριρέτ Μετρζάν, Ζορζ Ρουά, Μορίς Λεμέτρ, Αεμουάν, "Ο Καμύ στο μάρμαρο"
Αλμπέρ Καμύ, "Σελίδες ημερολογίου" (1939)
Ζαν-Πολ Σαμσόν και Ρενέ Σαρ, "Ασυγχώρητος Καμύ"
Ο ΚΑΜΥ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΕΡ ΜΟΝΑΤ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ - LA REVOLUTION PROLETARIENNE
Αλμπέρ Καμύ, "Η Ευρώπη της πίστης"
Αλμπέρ Καμύ, "Ο Φράνκο, υπερασπιστής της κουλτούρας!"
Αλμπέρ Καμύ, "Να αποκαταστήσουμε την αξία της ελευθερίας"
Αλμπέρ Καμύ, "Αυτοί που αρνήθηκαν την ατίμωση και τη λιποταξία" (απόσπασμα από τον πρόλογο στο βιβλίο του Αλφρέντ Ροσμέρ Η Μόσχα του Λένιν)
Αλμπέρ Καμύ, "Φόρος τιμής σε έναν εξόριστο δημοσιογράφο"
Αλμπέρ Καμύ, "Υστερόγραφο"
Αλμπέρ Καμύ, "Με τους εργάτες του Βιβλίου"
Αλμπέρ Καμύ, "Η προλεταριακή λογοτεχνία"
Ιβ Ντεσεζέλ, "Αναφορικά με ένα βιβλίο για την Αλγερία. Ανοιχτή επιστολή στον Φρανσίς και την Κολέτ Ζανσόν"
"Ο Μεσάλι Χατζ μας μιλά για την Αφρική"
Αλμπέρ Σαντίκ, "Μια αθώωση που άφησε εποχή"
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Φρέντι Γκόμεθ, "Αδελφοσύνη στον αγώνα, πίστη στη μοναξιά: ο Καμύ και η Solidaridad Obrera"
Ελεύθερη Ισπανία, ένας ιερός σκοπός ,
Καμύ, "ο επαναστατημένος άνθρωπος του καιρού μας" .
Η κοινή μοναξιά
"Το τελευταίο μήνυμα του Αλμπέρ Καμύ"
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Και ασφαλώς δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στην πρώιμη κριτική του σταλινισμού κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου. Τη δεκαετία του 1950 καθώς και τα πρώτα χρόνια μετά τον θάνατό του, στον αντίποδα των ύβρεων και των επιθέσεων που δεχόταν από ορισμένους διανοούμενους της Αριστεράς, βρέθηκε ένας χώρος που τον υπερασπίστηκε με ακατάλυτη βούληση, ο χώρος των ελευθεριακών. Όμως τι γνωρίζουμε για τη συγκεκριμένη πτυχή του μεγάλου νομπελίστα συγγραφέα;
Τι είδους σχέσεις ανέπτυξε με τους αναρχικούς και τους αντιεξουσιαστές της εποχής του; Με ποιους τρόπους υπήρξε καθοριστική η επίδρασή του στην κοινωνική σκέψη και στην κριτική της βίας, της ιδεολογίας και του εθνικισμού; Ποιες ήταν οι απόψεις του για τον Μπακούνιν και τους μαχητές του ισπανικού Εμφυλίου;
Στον τόμο αυτό συγκεντρώνονται κείμενα του Αλμπέρ Καμύ, άρθρα και παρεμβάσεις σε διάφορα έντυπα, τα οποία αποκαλύπτουν μια άλλη συναρπαστική διάσταση του έργου του, την επαναστατική ηθική και το ελευθεριακό πνεύμα του.
«Ο Αλμπέρ Καμύ είναι αναντίρρητα ο πιο σπουδαίος διανοούμενος της Γαλλίας σήμερα. Υπερέχει σαφώς όλων.»
Χάνα Άρεντ [επιστολή στον Χάινριχ Μπλίχερ, Μάιος 1952]
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
O ΚΑΜΥ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΟΝ ΛΟΥΙ ΛΕΚΟΥΑΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ - DEFENSE DE L'HOMME, LIBERTE KAI CONTRE-COURANT
Αλμπέρ Καμύ, "Διάλογος για τον διάλογο"
Αντρέ Πρινιέ, "Μπρετόν ή Καμύ; Τα όρια της εξέγερσης"
"Επιτροπή στήριξης της δράσης μας"
Αλμπέρ, Καμύ, "Για τον Καλιγούλα"
Ο αβάς Πιερ, ο ζωγράφος Μπιφέ, ο Καμύ, ο Τζιονό, ο Κοκτό απευθύνουν επιστολή στον πρόεδρο Σαρλ ντε Γκολ
Ο ΚΑΜΥ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΖΟΡΖ ΦΟΝΤΕΝΙΣ, ΓΚΑΣΤΟΝ ΛΕΒΑΛ ΚΑΙ ΜΟΡΙΣ ΖΟΥΑΓΙΕ - LE LIBERTAIRE KAI LE MONDE LIBERTAIRE
Γκαστόν Αεβάλ, "Ο Μπακούνιν και ο Επαναστατημένος
άνθρωπος του Αλμπέρ Καμύ" (1) - (4)
Αλμπέρ Καμύ, "Απάντηση στον Γκαστόν Λεβάλ"
Ζαν Σαρλέν, "Εξέλιξη" (απόσπασμα)
Σημείωμα της εθνικής επιτροπής της Αναρχικής Ομοσπονδίας
Μορίς Ζουαγιέ, "Επίθεση της κυβέρνησης ενάντια στις Ελεύθερες Δυνάμεις της Ειρήνης. Ο Μορίς Λεζάν καταδικάζει"
Αλμπέρ Καμύ, "Η Ισπανία και ο δονκιχοτισμός"
"Ο Αλμπέρ Καμύ και ο επαναστατικός συνδικαλισμός".
Ο ΚΑΜΥ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΖΑΝ-ΠΟΛ ΣΑΜΣΟΝ,
ΡΟΜΠΕΡ ΠΡΟΥΑ ΚΑΙ ΤΗ PIPET ΜΕΤΡΖΑΝ - TEMOINS
Ζαν-Πολ Σαμσόν, "Αναγνώσεις. Αλμπέρ Καμύ, Επικαιρότητες II"
Αλληλογραφία Γκαστόν Λεβάλ και Ζαν-Πολ Σαμσόν
Αλμπέρ Καμύ, "Ημερολόγιο της ελευθερίας"
Αλμπέρ Καμύ, "Η άρνηση του μίσους"
Αλμπέρ Καμύ, "Απάντηση στον Ντομενάς"
Σιμόν Βέιλ, "Επιστολή στον Ζορζ Μπερνανός"
Κλοντ Λε Μαγκέ, Πιερ Μονάτ, Μπέρναρντ φον Μπρεντάνο, Γκαστόν Λεβάλ, Λουί Μερσιέ: "Αναφορικά με την επιστολή της Σιμόν Βέιλ στον Μπερνανός"
Αλμπέρ Καμύ, "Πρόλογος"
Αλμπέρ Καμύ, "Απάντηση σε έκκληση των Ούγγρων διανοούμενων"
Αλμπέρ Καμύ, "Επικαιρότητες" (αποσπάσματα)
Μίκλος Μόλναρ,"Ανοιχτή επιστολή προς τον Αλμπέρ Καμύ"
Αλμπέρ Καμύ, "Για τον Ντοστογέφσκι"
Αλμπέρ Καμύ, "Και πάλι η Ουγγαρία"
Αλμπέρ Καμύ, "Έκκληση στην Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Ισπανούς Πρόσφυγες"
Ρομπέρ Προυά, Ριρέτ Μετρζάν, Ζορζ Ρουά, Μορίς Λεμέτρ, Αεμουάν, "Ο Καμύ στο μάρμαρο"
Αλμπέρ Καμύ, "Σελίδες ημερολογίου" (1939)
Ζαν-Πολ Σαμσόν και Ρενέ Σαρ, "Ασυγχώρητος Καμύ"
Ο ΚΑΜΥ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΕΡ ΜΟΝΑΤ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΟΥ - LA REVOLUTION PROLETARIENNE
Αλμπέρ Καμύ, "Η Ευρώπη της πίστης"
Αλμπέρ Καμύ, "Ο Φράνκο, υπερασπιστής της κουλτούρας!"
Αλμπέρ Καμύ, "Να αποκαταστήσουμε την αξία της ελευθερίας"
Αλμπέρ Καμύ, "Αυτοί που αρνήθηκαν την ατίμωση και τη λιποταξία" (απόσπασμα από τον πρόλογο στο βιβλίο του Αλφρέντ Ροσμέρ Η Μόσχα του Λένιν)
Αλμπέρ Καμύ, "Φόρος τιμής σε έναν εξόριστο δημοσιογράφο"
Αλμπέρ Καμύ, "Υστερόγραφο"
Αλμπέρ Καμύ, "Με τους εργάτες του Βιβλίου"
Αλμπέρ Καμύ, "Η προλεταριακή λογοτεχνία"
Ιβ Ντεσεζέλ, "Αναφορικά με ένα βιβλίο για την Αλγερία. Ανοιχτή επιστολή στον Φρανσίς και την Κολέτ Ζανσόν"
"Ο Μεσάλι Χατζ μας μιλά για την Αφρική"
Αλμπέρ Σαντίκ, "Μια αθώωση που άφησε εποχή"
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Φρέντι Γκόμεθ, "Αδελφοσύνη στον αγώνα, πίστη στη μοναξιά: ο Καμύ και η Solidaridad Obrera"
Ελεύθερη Ισπανία, ένας ιερός σκοπός ,
Καμύ, "ο επαναστατημένος άνθρωπος του καιρού μας" .
Η κοινή μοναξιά
"Το τελευταίο μήνυμα του Αλμπέρ Καμύ"
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
- GenresNonfiction
336 pages, Paperback
First published April 1, 2013
12 people are currently reading
115 people want to read
About the author
Albert Camus
1,080 books37.8k followersWorks, such as the novels
The Stranger
(1942) and
The Plague
(1947), of Algerian-born French writer and philosopher Albert Camus concern the absurdity of the human condition; he won the Nobel Prize of 1957 for literature.
Origin and his experiences of this representative of non-metropolitan literature in the 1930s dominated influences in his thought and work.
He also adapted plays of Pedro Calderón de la Barca, Lope de Vega, Dino Buzzati, and Requiem for a Nun of William Faulkner. One may trace his enjoyment of the theater back to his membership in l'Equipe, an Algerian group, whose "collective creation" Révolte dans les Asturies (1934) was banned for political reasons.
Of semi-proletarian parents, early attached to intellectual circles of strongly revolutionary tendencies, with a deep interest, he came at the age of 25 years in 1938; only chance prevented him from pursuing a university career in that field. The man and the times met: Camus joined the resistance movement during the occupation and after the liberation served as a columnist for the newspaper Combat.
The essay Le Mythe de Sisyphe (The Myth of Sisyphus), 1942, expounds notion of acceptance of the absurd of Camus with "the total absence of hope, which has nothing to do with despair, a continual refusal, which must not be confused with renouncement - and a conscious dissatisfaction."
Meursault, central character of L'Étranger (The Stranger), 1942, illustrates much of this essay: man as the nauseated victim of the absurd orthodoxy of habit, later - when the young killer faces execution - tempted by despair, hope, and salvation.
Besides his fiction and essays, Camus very actively produced plays in the theater (e.g., Caligula, 1944).
The time demanded his response, chiefly in his activities, but in 1947, Camus retired from political journalism.
Doctor Rieux of La Peste (The Plague), 1947, who tirelessly attends the plague-stricken citizens of Oran, enacts the revolt against a world of the absurd and of injustice, and confirms words: "We refuse to despair of mankind. Without having the unreasonable ambition to save men, we still want to serve them."
People also well know La Chute (The Fall), work of Camus in 1956.
Camus authored L'Exil et le royaume (Exile and the Kingdom) in 1957. His austere search for moral order found its aesthetic correlative in the classicism of his art. He styled of great purity, intense concentration, and rationality.
Camus died at the age of 46 years in a car accident near Sens in le Grand Fossard in the small town of Villeblevin.
Chinese 阿尔贝·加缪
Origin and his experiences of this representative of non-metropolitan literature in the 1930s dominated influences in his thought and work.
He also adapted plays of Pedro Calderón de la Barca, Lope de Vega, Dino Buzzati, and Requiem for a Nun of William Faulkner. One may trace his enjoyment of the theater back to his membership in l'Equipe, an Algerian group, whose "collective creation" Révolte dans les Asturies (1934) was banned for political reasons.
Of semi-proletarian parents, early attached to intellectual circles of strongly revolutionary tendencies, with a deep interest, he came at the age of 25 years in 1938; only chance prevented him from pursuing a university career in that field. The man and the times met: Camus joined the resistance movement during the occupation and after the liberation served as a columnist for the newspaper Combat.
The essay Le Mythe de Sisyphe (The Myth of Sisyphus), 1942, expounds notion of acceptance of the absurd of Camus with "the total absence of hope, which has nothing to do with despair, a continual refusal, which must not be confused with renouncement - and a conscious dissatisfaction."
Meursault, central character of L'Étranger (The Stranger), 1942, illustrates much of this essay: man as the nauseated victim of the absurd orthodoxy of habit, later - when the young killer faces execution - tempted by despair, hope, and salvation.
Besides his fiction and essays, Camus very actively produced plays in the theater (e.g., Caligula, 1944).
The time demanded his response, chiefly in his activities, but in 1947, Camus retired from political journalism.
Doctor Rieux of La Peste (The Plague), 1947, who tirelessly attends the plague-stricken citizens of Oran, enacts the revolt against a world of the absurd and of injustice, and confirms words: "We refuse to despair of mankind. Without having the unreasonable ambition to save men, we still want to serve them."
People also well know La Chute (The Fall), work of Camus in 1956.
Camus authored L'Exil et le royaume (Exile and the Kingdom) in 1957. His austere search for moral order found its aesthetic correlative in the classicism of his art. He styled of great purity, intense concentration, and rationality.
Camus died at the age of 46 years in a car accident near Sens in le Grand Fossard in the small town of Villeblevin.
Chinese 阿尔贝·加缪
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
Read
December 27, 2024Παραπλανητικος τίτλος βιβλιου, λανθασμένα μεταφρασμένος από την γαλλική γλώσσα (η πρωτότυπη συλλογή κειμένων έρχεται από την Γαλλία) . ΔΕΝ πρόκειται μόνο για κείμενα του Camus αλλά κ άλλων συντρόφων του της εποχής.
Ενδιαφέρον πολιτικά, δίνει το ιστορικό κ πολιτικό σκηνικο της εποχής, με focus στον Ισπανικό εμφύλιο κ την στήριξη του Camus στους Ισπανούς αναρχικούς αντιφασιστες.
Ενδιαφέρον πολιτικά, δίνει το ιστορικό κ πολιτικό σκηνικο της εποχής, με focus στον Ισπανικό εμφύλιο κ την στήριξη του Camus στους Ισπανούς αναρχικούς αντιφασιστες.
March 28, 2024
Parmi les grands absents aux "œuvres complètes" de Camus, il y a ses écrits anarchistes. J'avais un professeur jadis, spécialiste de Camus, qui en parlait longuement comme d'un inclassable aux positions politiques de Camus mystérieuses.
"Quelque part entre un socialiste et un libéral."
"Un anarchiste?"
"Oh non, surtout pas."
M'enfin.
Bref, ce recueil fait un bon travail de collection des textes libertaires de Camus. On y parle d'Algérie, de la guerre civile espagnole et d'éthique des mouvements sociaux.
Il y développe une théorie en deux axes. D'un côté ce qui est juste, de l'autre ce qui est nécessaire.
- Ce qui est nécessaire doit être fait.
- Ce qui est injuste doit être dénoncé et puni.
Mais que se passe-t-il lorsque ce qui est nécessaire est injuste? Si, par exemple, pour faire la Révolution, on doit couper quelques têtes?
Un bien cela doit être fait, puni et dénoncé.
Et c'est là l'erreur des révolutions. À chaque fois, les gens qui commettent les atrocités nécessaires conservent le pouvoir et en profite pour dire que leurs crimes sont justes. Et ce nouveau régime qui se construit se fonde ensuite sur ces injustices.
(Et après avoir lu ça, relisez Les Justes. Ça donne un tout nouvel éclairage.)
"Quelque part entre un socialiste et un libéral."
"Un anarchiste?"
"Oh non, surtout pas."
M'enfin.
Bref, ce recueil fait un bon travail de collection des textes libertaires de Camus. On y parle d'Algérie, de la guerre civile espagnole et d'éthique des mouvements sociaux.
Il y développe une théorie en deux axes. D'un côté ce qui est juste, de l'autre ce qui est nécessaire.
- Ce qui est nécessaire doit être fait.
- Ce qui est injuste doit être dénoncé et puni.
Mais que se passe-t-il lorsque ce qui est nécessaire est injuste? Si, par exemple, pour faire la Révolution, on doit couper quelques têtes?
Un bien cela doit être fait, puni et dénoncé.
Et c'est là l'erreur des révolutions. À chaque fois, les gens qui commettent les atrocités nécessaires conservent le pouvoir et en profite pour dire que leurs crimes sont justes. Et ce nouveau régime qui se construit se fonde ensuite sur ces injustices.
(Et après avoir lu ça, relisez Les Justes. Ça donne un tout nouvel éclairage.)
October 27, 2025
Interesante, pero en una colección de escritos libertarios de Camus espero leer, principalmente, escritos libertarios de Camus, no el rollo soporífero del editor...
A destacar estas citas de Camus:
A destacar estas citas de Camus:
Las pocas libertades democráticas de las que todavía disfrutamos. . . representan exactamente lo que nos resta de las grandes conquistas revolucionarias de los dos últimos siglos.
Francisco Ferrer pensaba que nadie es malo voluntariamente y que todo el mal que hay en el mundo procede de la ignorancia. Por ello, los ignorantes lo asesinaron y la ignorancia sigue perpetuándose a través de nuevas e incansables inquisiciones. Frente a ellas, no obstante, algunas víctimas, como Ferrer, siempre seguirán vivas.
Quizás es vano dirigirse como hemos hecho tan a menudo al espíritu de justicia y de libertad, a la conciencia de los gobiernos. Un gobierno, por definición, carece de conciencia. A veces, tiene una política, y eso es todo.
October 6, 2020
Boring...
Only for Camus and Camus-era fans.
Only for Camus and Camus-era fans.
June 6, 2022
Cada día estoy más cerca del pensamiento de Albert Camus. Lo descubrí con L'Étranger en el secundario, lo reafirmé con La Chute en mis años de Universidad y ahora lo confirmo con este libro de cartas y ensayos. No tiene puntuación perfecta por temas de edición. Aparece contenido intrascendente de otros autores y hace más ardua la tarea de encontrar las joyas de Camus.
February 14, 2021
Η πολιτική σκέψη και δράση του Camus αποτελούσε, και εξακολουθεί να αποτελεί, μια όαση στις εποχές των τεχνητών διλημμάτων και των απάνθρωπων τακτικών και πρακτικών με πρόφαση έναν απώτερο ευγενή σκοπό. Τα γραπτά του δεν αποτελούν έργα πολιτικής φιλοσοφίας αλλά επιδεικνύουν την πρέπουσα φιλοσοφία που αρμόζει στην πολιτική.
August 11, 2019
Si eres muy muy muy fan de Camus como para leer su postura política en varios formatos, a por él, pero no es mi caso. Lo he terminado leyendo con hastío ya que es un aspecto de su vida que no me interesa para nada.
August 5, 2020
Le daría las 4 estrellas por los grandes fragmentos que reflejan el pensamiento político de Camus. Lamentablemente, mentiría si no digo que me forcé a terminarlo y disfruté a lo mucho el 40% del libro.
June 2, 2024
Οι σχέσεις του Καμύ με τον αναρχικό/ελευθεριακό χώρο, υλοποιημένες μέσα από τη δράση του για την αφύπνιση της Ευρώπης απέναντι στο σκάνδαλο του καθεστώτος Caudillo.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews