Esther Jansma was a Dutch writer, poet and academic. Jansma worked as an archaeologist. Jansma published her first collection of poetry Stem onder mijn bed (Voice under my Bed) in 1988. In 1990, she published Bloem, steen (Flower, Stone), which reflected her feelings after her first child died at birth. Jansma was a professor in the Geosciences department at Utrecht University.
Ik ben esthers hele oeuvre aan het doorspitten. Dit keer deze bundel uit mijn geboortejaar! Vond dit zeker niet haar mooiste. Zitten veel lieve, mooie dingen tussen (dat ze vanaf nu niet meer gaat vragen, maar gaat weten, en dat ze altijd al oud en gelukkig is als haar kinderen ouder zijn), en er zit soms opeens een humoristische toon in voor mn gevoel "(een soort van opeten)".
Omdat ik graag citeer wat ik het liefst las: ‘gaan we samen wachten tot de onzichtbaar zijn geworden onder steeds meer dode aangewaaide bladeren en tot de vorst komt als de noodvoorraad van kleine dieren helemaal door elkaar heen tegen elkaar aan liggen slapen’ (31)