کوگیتو و تاریخ جنون

by Michel Foucault, Jacques Derrida, فاطمه ولیانی (Translator)

کتاب شامل دیالوگی‌است میان ژاک دریدا و میشل فوکو. پس از آن‌که دریدا نقدی بر کتاب تاریخ جنون فوکو به رشتهٔ تحریر در آورد.
در این کتاب، فصل اول تحت عنوان «حبس بزرگ» نوشتهٔ فوکو است. فصل دوم «کوگیتو و تاریخ جنون» نوشتهٔ دریدا را در بر دارد. فصل سوم «پاسخ به دریدا» از جانب فوکو است و فصل چهارم «تن من، این کاغذ، این آتش» نیز نوشتهٔ میشل فوکو در ادامهٔ منازعات پیرامون کتاب است، که فاطمه ولیانی مترجم «تاریخ جنون» این نوشتارها را به‌صورت مجموعه مقالات تحت تألیف قرار داده است.

Genres: Philosophy

110 pages, Paperback

First published January 1, 2015

About the author

Paul-Michel Foucault was a French philosopher, historian of ideas, writer, political activist, and literary critic. Foucault's theories primarily address the relationships between power and knowledge, and how they are used as a form of social control through societal institutions. Though often cited as a structuralist and postmodernist, Foucault rejected these labels. His thought has influenced academics, especially those working in communication studies, anthropology, psychology, sociology, criminology, cultural studies, literary theory, feminism, Marxism and critical theory.
Born in Poitiers, France, into an upper-middle-class family, Foucault was educated at the Lycée Henri-IV, at the École Normale Supérieure, where he developed an interest in philosophy and came under the influence of his tutors Jean Hyppolite and Louis Althusser, and at the University of Paris (Sorbonne), where he earned degrees in philosophy and psychology. After several years as a cultural diplomat abroad, he returned to France and published his first major book, The History of Madness (1961). After obtaining work between 1960 and 1966 at the University of Clermont-Ferrand, he produced The Birth of the Clinic (1963) and The Order of Things (1966), publications that displayed his increasing involvement with structuralism, from which he later distanced himself. These first three histories exemplified a historiographical technique Foucault was developing called "archaeology".
From 1966 to 1968, Foucault lectured at the University of Tunis before returning to France, where he became head of the philosophy department at the new experimental university of Paris VIII. Foucault subsequently published The Archaeology of Knowledge (1969). In 1970, Foucault was admitted to the Collège de France, a membership he retained until his death. He also became active in several left-wing groups involved in campaigns against racism and human rights abuses and for penal reform. Foucault later published Discipline and Punish (1975) and The History of Sexuality (1976), in which he developed archaeological and genealogical methods that emphasized the role that power plays in society.
Foucault died in Paris from complications of HIV/AIDS; he became the first public figure in France to die from complications of the disease. His partner Daniel Defert founded the AIDES charity in his memory.

Reviews

[Mana Ravanbod · Rating 4 out of 5]

اگر «تاریخ جنون» فوکو (ترجمه‌ی خانم ولیانی از نشر هرمس) را خوانده‌اید یا به نبوغ دریدا در نظم سخن علاقه دارید کتاب خواندنی‌ست و ترجمه مقبول. خداوند به خانم ولیانی عمر بدهد و کتاب‌های بیشتری به فارسیِ ایشان بخوانیم.

[Aras Enayati · Rating 5 out of 5]

" البته من در یک زمینه با دریدا اتفاق نظر دارم: این که مفسران قدیمی، پیش از دریدا و همچون او، این بند از نوشته دکارت را از قلم انداخته اند به هیچ وجه ناشی از بی توجهی انان نبوده، بلکه از یک نظام فکری مایه گرفته است. نظامی که دریدا امروزه تاثیرگذار ترین و درخشان ترین نماینده آن است...."

- میشل فوکو ـ

عشق کردم موقع خوندن این متن.
بیشتر از قبل عاشق کارهای فوکو شدم.
پاسخ نقد دریدا، خودش یک اثر تمام و کماله
اره فوکو اینجوری مینویسه.

[Shahed · Rating 5 out of 5]

با دیگر با ترجمه‌ای عالی از فاطمه ولیانی در این کتاب روبه‌رو هستیم. کتاب با سه صفحه از فصل حبس بزرگ آغاز می‌شود که در ترجمهٔ تاریخ جنون توسط ولیانی نیامده است. در ادامه نقد دریدا را می‌خوانیم و پس از آن پاسخ فوکو به دریدا. هم دریدا و هم فوکو بحث موجود در مجموعه مقالات را حول فلسفهٔ دکارت به پیش می‌برند. فوکو رویا و جنون را به طریقی به هم می‌آمیزدو در ادامه بر شک‌گرایی دکارت تمرکز می‌کند.