Jules Deelder schreef zijn vroegste verhalen meer dan een halve eeuw geleden en net als de meester zelf zijn ze onverminderd swingend, modern en veelzijdig. Eerder verschenen al bloemlezingen waarin de muziek en de lach leidend waren. Nu is daar HARDGIN, een woordvondst van Deelder zelf, dat tegelijk de titel is van het openingsverhaal, dat hij speciaal voor deze bloemlezing schreef. HARDGIN vangt het duistere deel van het schrijverschap, dat begint bij de beklemmend lege zondagse straten van Deelders vroege jeugd. Steeds ook voert hij de lezer terug naar de Tweede Wereldoorlog, maar met evenveel lichtvoetigheid naar het mekka van de popcultuur en van de drank en drugs. 'Die nacht was het gitaarwonder bij mij te gast. Eerst rookten we op een tot zelfmoord nodende tweepersoonskamer met verlaagd plafond in Hotel Centraal nog een paar stevige joints, waarop het plafond een stuk lager kwam te hangen.' HARDGIN brengt de lezer dicht bij de kern van het schrijverschap van J.A. Deelder.
Justus Anton (Jules) Deelder, vaak ook publicerend onder de naam J.A. Deelder (Rotterdam, 24 november 1944 – aldaar, 19 december 2019) was een Nederlandse dichter, voordrachtskunstenaar of performer en schrijver. Deelder had een opvallende presentatie en werd ook "De nachtburgemeester van Rotterdam" genoemd. Hij ging onveranderd gekleed in een zwart maatpak, droeg zijn zwart geverfde haar altoos achterovergekamd en hij had op zijn kin een smal sikje en op zijn neus vaak een kunstzinnige bril. Het tijdschrift Esquire koos hem in 2010 als de best geklede man in het 20-jarig bestaan van het tijdschrift. Deelder leefde langdurig samen met A.M.C. (Annemarie) Fok. In 1985 werd hun dochter Ari geboren. Hij schreef over haar het gedicht "Voor Ari". De zestien regels zijn in 2002 afgebeeld over een lengte van 900 meter op de westwand van het fietspad in de Beneluxtunnel onder de Nieuwe Maas, tussen Pernis en Schiedam/Vlaardingen. Het is daarmee vermoedelijk het langste gedicht ter wereld.
De beste verhalen zijn zijn reis en jazz verhalen, jammer dat die niet meer korte verhalen schreef. Deze bundel is in feite een best off van zijn bundels uit de jaren 80 en 90.
In november werd Jules Deelder 75 jaar en daar werd uitgebreid bij stil gestaan. Een maand later, op 19 december, gaat ie dood. Deze verhalen vormen een bloemlezing van zijn werk. Niet allemaal even goed, maar ze zorgen allemaal voor een glimlach. Je hoort hem de verhalen voordragen. Vooral het verhaal over Amsterdam van deze RasRotterdammer is erg grappig. Er is er maar één die zo tekeer kan gaan als Deelder.