What do you think?
Rate this book
Cargo
… Wanneer Susan Brennigan het slachtoffer van een overval wordt, ondergaat ze een bijna-doodervaring. De Andere Kant stimuleert haar het proces te voltrekken, maar ze twijfelt. Susan keert letterlijk op haar stappen terug, maar doet dit niet alleen. Iets kwaadaardigs reist ongewild met haar mee, graaft in haar herinneringen en voedt zich met verdrongen haatgevoelens. Pech voor degenen die haar ooit enige vorm van pijn hebben bezorgd. Daar stopt het echter niet bij…
- GenresHorror
512 pages, Paperback
Published October 1, 2019
1 person is currently reading
14 people want to read
About the author
Johan Deseyn
33 books19 followersJohan Deseyn is een Vlaamse schrijver.
Johan Deseyn in de Nederlandstalige Wikipedia
Johan Deseyn is a Flemish writer.
Johan Deseyn in de Nederlandstalige Wikipedia
Johan Deseyn is a Flemish writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
January 15, 2020
Dit boek was een aangename kennismaking met het werk van Johan Deseyn.
Ik maakte kennis met de auteur op de boekenbeurs te Antwerpen in 2019. Als fervent horrorliefhebber was ik opzoek naar nieuwe lectuur. De man stelde zijn werk voor en ik koos één van zijn boeken die mij het meeste aansprak. En ik heb er geen spijt van gehad :)
Buiten Jean Ray en Kevin Valgaeren kende ik geen Belgische horrorschrijvers. Het bleek een gat in mijn cultuur te zijn dat ik nog nooit van Johan Deseyn had gehoord. Cargo was een vernieuwend verhaal dat 'demonische bezetenheid' in een heel nieuw jasje steekt.
Ik heb dit werk met veel plezier gelezen en de horror is zeker duidelijk aanwezig. Het deed me wat denken aan Clive Barker en het concept van de tunnel, de nissen, de vreemde entiteiten deden wat 'Lovecraftiaans' aan. Deze man weet wat hij schrijft :)
Ik ben alvast bereid om nog werken van deze auteur te gaan lezen.
Ik maakte kennis met de auteur op de boekenbeurs te Antwerpen in 2019. Als fervent horrorliefhebber was ik opzoek naar nieuwe lectuur. De man stelde zijn werk voor en ik koos één van zijn boeken die mij het meeste aansprak. En ik heb er geen spijt van gehad :)
Buiten Jean Ray en Kevin Valgaeren kende ik geen Belgische horrorschrijvers. Het bleek een gat in mijn cultuur te zijn dat ik nog nooit van Johan Deseyn had gehoord. Cargo was een vernieuwend verhaal dat 'demonische bezetenheid' in een heel nieuw jasje steekt.
Ik heb dit werk met veel plezier gelezen en de horror is zeker duidelijk aanwezig. Het deed me wat denken aan Clive Barker en het concept van de tunnel, de nissen, de vreemde entiteiten deden wat 'Lovecraftiaans' aan. Deze man weet wat hij schrijft :)
Ik ben alvast bereid om nog werken van deze auteur te gaan lezen.
February 29, 2020
Ik val meteen met de deur in huis : dit is geen boek voor watjes ! Geen liefhebber van bloed ? Ben je iemand die beschrijvingen direct visueel omzet in beelden en heb je daarna nachtmerries ? Lees ‘Cargo’ dan niet, want Deseyn slaagt er wederom in om de lezer te doen huiveren. Eerlijk ? Zelf heb ik het boek een 2-tal keer heel dicht moeten slaan, even om me heen gekeken om daarna terug te kunnen lezen. Het was alsof een duister iets m’n woonkamer was binnen getreden.
Het verhaal zelf gaat over Susan, een 34-jarige die werkt als onthaalbediende in een ziekenhuis. Een dame, die zoals zovelen een zware rugzak draagt gevuld met zaken uit haar verleden. Susan is een collega waar je op kan rekenen, een ja-knikker die het na haar werk graag rustig houdt. Een feestje loopt weliswaar dramatisch af waardoor Susan zich tussen twee werelden in begeeft. Ze krijgt een keuze … welke beslissing neemt ze ? En neemt ze ook het juiste besluit ?
Bij aanvang word je overdonderd door vele namen, maar stelselmatig vloeien alle verschillende situaties en verhaallijnen heel geniepig in elkaar over. Veel personages denk je dan, maar toch stoort het niet echt en blijven de namen ook wel ergens in je achterhoofd hangen.
‘Ik heb ook het hart teruggevonden, het hangt helemaal achteraan in de linkerbovenhoek van de kamer.’
Het boek is opgedeeld in vijf delen die telkens een fase in Susans leven introduceren. De hoofdstukken zijn niet te lang waardoor de verleiding vergroot om door te lezen. Wie ooit al een Deseyn gelezen heeft weet dat deze auteur een aangename schrijfstijl heeft en dat zijn verhalen zich steeds in Amerika afspelen. Een ander belangrijk gegeven is dat hij een meester in horror is, zeg maar de Vlaamse Stephen King of Joe Hill.
De eerste moord is ééntje die werkelijk alle verbeelding tart. Johan Deseyn weet alles neer te pennen dat je alle beelden zo voorbij je ziet glijden. Je hoort het geschreeuw en het gejammer. Je ruikt het metaalachtige van bloed. Je hoort de natte, rode parels druppen op de vloer. Sommige taferelen zijn dermate indrukwekkend dat ze gedurende enige tijd op jouw netvlies gebrand blijven. Maar je blijft verder lezen, je blijft gefocust. Het is alsof er een stemmetje in je hoofd zegt dat het goed komt.
Is het één en al huiver en griezel ? Neen. Typisch aan zijn verhalen is dat het steeds gaat over de ‘gewone’ mens. Een persoon zoals jij en ik die plots in contact komt te staan met iets of iemand anders. Een verhaal dat abrupt een totaal andere insteek krijgt en niet meer doodgewoon is. Je moet weliswaar open staan voor zo’n ommezwaai. Een Deseyn moet je lezen met een open geest, gewoon alles op je laten afkomen. Want uiteindelijk realiseer je je dat er naast al het ontstellende ook waarheid in zit, dat de schrijver geprobeerd heeft om er iets schoons en liefdevol in te stoppen.
‘Hij heeft veel tijd nodig gehad om alles op te ruimen, wat noodzakelijk èn normaal was. Iedereen had trouwens af te rekenen met belastende prikkels, ontwikkeld na zware emotionele ervaringen.’
Qua karakterzetting zijn de hoofdpersonages Susan en Robert prachtig en zeer integer beschreven. Hun groei en relatie naar elkaar toe is zo puur neergezet, wat af en toe een mooie rustpauze gaf. Verder zijn de kwalijke nevenpersonages voldoende in beeld gebracht en uitgediept waardoor je genoeg achtergrondinformatie had.
Hoe gaan we om met onrechtvaardigheid ? Hoe maakt het verleden ons hoe we nu zijn ? Geeft haatdragend gedrag een opgelucht gevoel ? Is bindingsangst iets voor het leven ? Genoeg vragen om over na te denken na ‘Cargo’ !
5*****
Het verhaal zelf gaat over Susan, een 34-jarige die werkt als onthaalbediende in een ziekenhuis. Een dame, die zoals zovelen een zware rugzak draagt gevuld met zaken uit haar verleden. Susan is een collega waar je op kan rekenen, een ja-knikker die het na haar werk graag rustig houdt. Een feestje loopt weliswaar dramatisch af waardoor Susan zich tussen twee werelden in begeeft. Ze krijgt een keuze … welke beslissing neemt ze ? En neemt ze ook het juiste besluit ?
Bij aanvang word je overdonderd door vele namen, maar stelselmatig vloeien alle verschillende situaties en verhaallijnen heel geniepig in elkaar over. Veel personages denk je dan, maar toch stoort het niet echt en blijven de namen ook wel ergens in je achterhoofd hangen.
‘Ik heb ook het hart teruggevonden, het hangt helemaal achteraan in de linkerbovenhoek van de kamer.’
Het boek is opgedeeld in vijf delen die telkens een fase in Susans leven introduceren. De hoofdstukken zijn niet te lang waardoor de verleiding vergroot om door te lezen. Wie ooit al een Deseyn gelezen heeft weet dat deze auteur een aangename schrijfstijl heeft en dat zijn verhalen zich steeds in Amerika afspelen. Een ander belangrijk gegeven is dat hij een meester in horror is, zeg maar de Vlaamse Stephen King of Joe Hill.
De eerste moord is ééntje die werkelijk alle verbeelding tart. Johan Deseyn weet alles neer te pennen dat je alle beelden zo voorbij je ziet glijden. Je hoort het geschreeuw en het gejammer. Je ruikt het metaalachtige van bloed. Je hoort de natte, rode parels druppen op de vloer. Sommige taferelen zijn dermate indrukwekkend dat ze gedurende enige tijd op jouw netvlies gebrand blijven. Maar je blijft verder lezen, je blijft gefocust. Het is alsof er een stemmetje in je hoofd zegt dat het goed komt.
Is het één en al huiver en griezel ? Neen. Typisch aan zijn verhalen is dat het steeds gaat over de ‘gewone’ mens. Een persoon zoals jij en ik die plots in contact komt te staan met iets of iemand anders. Een verhaal dat abrupt een totaal andere insteek krijgt en niet meer doodgewoon is. Je moet weliswaar open staan voor zo’n ommezwaai. Een Deseyn moet je lezen met een open geest, gewoon alles op je laten afkomen. Want uiteindelijk realiseer je je dat er naast al het ontstellende ook waarheid in zit, dat de schrijver geprobeerd heeft om er iets schoons en liefdevol in te stoppen.
‘Hij heeft veel tijd nodig gehad om alles op te ruimen, wat noodzakelijk èn normaal was. Iedereen had trouwens af te rekenen met belastende prikkels, ontwikkeld na zware emotionele ervaringen.’
Qua karakterzetting zijn de hoofdpersonages Susan en Robert prachtig en zeer integer beschreven. Hun groei en relatie naar elkaar toe is zo puur neergezet, wat af en toe een mooie rustpauze gaf. Verder zijn de kwalijke nevenpersonages voldoende in beeld gebracht en uitgediept waardoor je genoeg achtergrondinformatie had.
Hoe gaan we om met onrechtvaardigheid ? Hoe maakt het verleden ons hoe we nu zijn ? Geeft haatdragend gedrag een opgelucht gevoel ? Is bindingsangst iets voor het leven ? Genoeg vragen om over na te denken na ‘Cargo’ !
5*****
February 18, 2023
Johan Deseyn had ik al een paar keer gezien op de boekenbeurs maar iets weerhield me ervan zijn boeken te kopen. Misschien het woord 'horrorverhalen'. Dit is een genre dat ik totaal niet lees. Maar de covers bleven naar me lonken en in 2019 stapte ik de winkel binnen om Cargo te kopen om vervolgens in 2020 te laten signeren op de BB en wat bij te praten over zijn andere boeken maar daar stak Covid een stokje voor. Maar het boek bleef in de kast staan. Nu was het de dikte van het boek dat we afschrikte. Ondertussen las ik recensies en zo kon ik nog eens Necromancer op de kop slaan die een plaats kreeg naast Cargo. Na nogmaals een recensie te lezen heb ik er dan eindelijk een gedacht van gemaakt om het boek te lezen en wat voor een boek.
In het begin kregen we kennis te maken met vele personages waarbij we de link niet kunnen leggen maar naarmate het verhaal vallen de puzzelstukken in elkaar.
Suzan is een vrouw die werkt als onthaalbediende in een ziekenhuis. Ze leeft een rustig leven en zit het liefst thuis onder haal plaid om naar game of thrones te kijken. Maar op een avond wordt ze uitgenodigd om naar een verjaardagsfeestje te gaan en daar wordt ze overvallen en hangt haar leven aan een zijden draadje en komt ze in de tussenzone terecht waar ze een beslissing moet nemen. En Suzan keert terug. Maar niet alleen...
Ik heb het verhaal graag gelezen en bleef me boeien van begin tot einde. Ik zal zeker nog andere boeken van deze auteur lezen.
In het begin kregen we kennis te maken met vele personages waarbij we de link niet kunnen leggen maar naarmate het verhaal vallen de puzzelstukken in elkaar.
Suzan is een vrouw die werkt als onthaalbediende in een ziekenhuis. Ze leeft een rustig leven en zit het liefst thuis onder haal plaid om naar game of thrones te kijken. Maar op een avond wordt ze uitgenodigd om naar een verjaardagsfeestje te gaan en daar wordt ze overvallen en hangt haar leven aan een zijden draadje en komt ze in de tussenzone terecht waar ze een beslissing moet nemen. En Suzan keert terug. Maar niet alleen...
Ik heb het verhaal graag gelezen en bleef me boeien van begin tot einde. Ik zal zeker nog andere boeken van deze auteur lezen.
March 25, 2020
Razend spannend boek van de Vlaamse meester van de visuele horror. Het verhaal is zeer origineel: Susan heeft een bijna-dood-ervaring, maar bij haar terugkeer naar het leven, komt er iets met haar mee. Dat iets voedt zich aan haar negatieve emoties en neemt haar langzaam maar zeker over. Goed geschreven, meeslepend. Een echte page turner. De personages zijn zeer goed uitgewerkt, je krijgt er echt sympathie voor. De horror is visueel en vrij slashy. Waar blijft Johan Deseyn het toch halen? Een aanrader voor alle fans van Stephen King, Clive Barker, e.a.
July 26, 2021
Leest als een trein!
Displaying 1 - 5 of 5 reviews