"...Het was te Gent, op een maandagavond, dat de eerste van die monster-meetings, die daarna gevolgd zou worden door een kolossale manifestatie met fakkeltocht in de straten, plaats greep," vertelt de Vlaamse auteur Buysse in zijn historische roman over de sociale onrust die Vlaanderen overspoelt eind negentiende eeuw. Arbeiders, boeren en het gewone volk zijn het zat om in armoede te leven en gaan woedend de straat op. Robert La Croix voelt de onvrede van de mensen en wordt volksvertegenwoordiger voor de nieuwe christelijk-democratische partij. Hij wordt geroemd als verlosser, als de strijdvaardige leeuw van Vlaanderen. Maar is de idealistische Robert wel geschikt voor het politieke machtsspel? -
Gustave Emile Cyril (Cyril) - Baron - Buysse was a Flemish naturalist writer. He received the Driejaarlijkse Staatsprijs voor verhalend proza in 1918. Rosalie Loveling en Virginie Loveling were his aunts.
Cyrillus Gustave Emile (Cyriel) - baron - Buysse was een Vlaams naturalistisch schrijver. Hij ontving de Driejaarlijkse Staatsprijs voor verhalend proza in 1918. Rosalie Loveling en Virginie Loveling waren zijn tantes.
Ietwat didactisch - het lijkt wel een inleiding tot het algemeen (meervoudig) stemrecht - maar toch visionair boek, gepubliceerd in 1900, waarin de Belgische politiek op een verbazend herkenbare manier wordt voorgesteld. Zo zijn er extremistische flaminganten, is het parlement een praatbarak en gaan partijen om opportunistische redenen op kartellijsten staan. Uiteindelijk is het echter de gruwel van de tweede wereldoorlog die hier reeds voorspeld wordt, aan de hand van de evolutie van het straatgeweld dat van langsom meer met polariserende politieke partijen en hun samenkomsten gepaard gaat: "Eén enkel vonkje nog en alles kon opeens in brand staan, één man, één chef, één leider in wien zij allen, maar allen, geloofden, en 't was gedaan: de heele maatschappij viel als nietige asch in puin." (1900!)
I'd describe this book as a kind of mixture between Siddhartha and The Jungle, but of course it precedes them both. It lacks the strong allegorical, spiritual angle of the former and the description of the plight and hardship of poverty of the latter. Perhaps the work should be more appropriately compared to to the works of Dickens and Zola, but those just weren't quite what came to mind.