Η γυναίκα της Ζάκυθος είναι πεζό έργο του Διονύσιου Σολωμού, το οποίο συνέγραψε κατά διαστήματα από το 1826 έως το 1833. Στο κείμενο, ο αφηγητής κάνει πρωτοπρόσωπη αφήγηση και είναι παρών ή αοράτως παρών σε όλη την έκταση της αφήγησης. Το θέμα του κειμένου αναφέρεται σε μια γυναίκα στην πόλη της Ζακύνθου, που μιλάει για την ασχήμια, την κακία της και την σκληρή συμπεριφορά απέναντι στις Μεσολογγίτισσες που είχαν καταφύγει στην Ζάκυνθο. Μας μιλάει και για το απροκάλυπτο μίσος της εναντίον της επαναστατημένης Ελλάδας, καθώς και για την μελλοντική τιμωρία της γυναίκας αυτής. Το έργο θεωρείται ημιτελές. (Βικιπαίδεια)
Dionysios Solomos (Greek: Διονύσιος Σολωμός, 8 April 1798 - 9 February 1857) was a Greek poet from Zakynthos. He is best known for writing the Hymn to Liberty (Greek: Ὕμνος εἰς τὴν Ἐλευθερίαν), of which the first two stanzas on music by Nikolaos Mantzaros became the Greek national anthem in 1865.
He was the central figure of the Heptanese School of poetry, and is considered the national poet of Greece - not only because he wrote the national anthem, but also because he contributed to the preservation of earlier poetic tradition and highlighted its usefulness to modern literature. Other notable poems include Τhe Cretan (Ὁ Κρητικός), The Free Besieged (Ἐλεύθεροι Πολιορκημένοι) and others.
A characteristic of his work is that no poem except the Hymn to Liberty was completed, and almost nothing was published during his lifetime.
Το διάβασα σε γερμανικό νούμερο σκοπιάς (2-4 το βράδυ) . Η καλύτερη σκοπιά μου.. Την πρώτη ώρα το διάβασα.. Την δεύτερη απλά σκεφτόμουν πόσο genius μπορεί να είναι ένας άνθρωπος.... Μου έφυγε το Kevlar. Τεράστιος Σολωμός. Μάλλον ο καλύτερος μας ποιητής με Καβάφη και Κάλβο..
Θα μπορούσε ένας ζωγράφος να εκθέσει έναν μισοτελειωμένο πίνακα ; Μάλλον όχι. Πρόκειται για ένα 20σέλιδο κείμενο του Διονύσιου Σολωμού το οποίο ούτε καν μισοτελειωμένο μπορεί να θεωρηθεί. Όλες οι λοιπές σελίδες - περί τις 80 - είναι σημειώσεις του μεγάλου ποιητή (πολλές από τις οποίες μάλλον δεν βγάζουν κανένα νόημα...) καθώς και σχόλια του Λίνου Πολίτη που επιμελήθηκε της συγκεκριμένης εκδόσεως. Φωτογράφησα τη σελίδα 46 του βιβλίου που μας περιγράφει τις δυστυχισμένες Μεσσολογγίτισσες που έρχονται στη Ζάκυνθο για να ζητιανέψουν και να βοηθήσουν με τον τρόπο αυτό τον Αγώνα. Η σελίδα αυτή λοιπόν είναι το καλύτερο μέρος του έργου.