Μετά από συστηματική μελέτη της βιβλιογραφίας σχετικά με την προσωπικότητα και την εποχή της δράσης και του κατατρεγμού του Οδυσσέα Ανδρούτσου, ενός από τους κορυφαίους στρατηγούς της Παλιγγενεσίας, ο συγγραφέας, εμπνευσμένος από την πιο συγκλονιστική εποχή του βίου του, τον παρουσιάζει σε μια φανταστική δημόσια εξομολόγηση την τελευταία ώρα της ζωής του στη φυλακή της Ακρόπολης.
Οξυδερκής, με καλλιεργημένη σκέψη και υψηλή στρατηγική και διπλωματική διάνοια, γνώστης τεσσάρων γλωσσών, ο εμβληματικός για τον Αγώνα οπλαρχηγός μιλά σε απλή γλώσσα, ανάμεικτη με πολλά λόγια και λαϊκά στοιχεία καθώς και δάνεια από την τουρκική, την αλβανική και την ιταλική. Αναλύοντας ο ίδιος τα θετικά και τα αρνητικά του χαρακτήρα του, τις πτυχές της ιδιοσυγκρασιακής του μοναδικότητας, τις αφορμές και τις επιδιώξεις των ανταγωνιστών και των διωκτών του, με λόγο μουσκεμένο απ’ τη στυφή γεύση της προδοσίας, ο Ανδρούτσος επιζητεί την αυτοδικαίωσή του απαντώντας στα βασικά ερωτήματα που αιωρούνται ακόμη, δύο αιώνες αργότερα, παρά την ιστορική αποκατάσταση της προσωπικότητας και του έργου του.
Ο Θωμάς Κοροβίνης γεννήθηκε το 1953 στη Νέα Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης. Φιλόλογος στη μέση εκπαίδευση. Από το 1988 έως το 1996 έζησε στην Κωνσταντινούπολη, υπηρετώντας στο Ζάππειο και το Κεντρικό Παρθεναγωγείο της. Εδώ και χρόνια ερευνά πτυχές του ελληνικού και του τουρκικού λαϊκού πολιτισμού καθώς και τις σχέσεις μεταξύ τους. Συνεργάζεται με διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά. Από το 1995 μέχρι και το 1999 εργάστηκε ως παραγωγός και επιμελητής ραδιοφωνικών εκπομπών στον 9,58 FM της Θεσσαλονίκης.
Έγραψε τα βιβλία: "Τουρκικές παροιμίες", "Κανάλ ντ' Αμούρ", "Τα πρόσωπα της Σωτηρίας Μπέλλου", "Φαχισέ Τσίκα", "Σκανδαλιστικές και βωμολοχικές ελληνικές παροιμίες", "Κωνσταντινούπολη, λογοτεχνική ανθολογία: Τούρκοι ποιητές υμνούν την Κωνσταντινούπολη", "Ο Μάρκος στο χαρέμι", "Το χτικιό της Άνω Τούμπας", "Οι ασίκηδες", "Οι ζεϊμπέκοι της Μικράς Ασίας", "Όμορφη νύχτα", "Σμύρνη: μια πόλη στη λογοτεχνία", "Ο γύρος του θανάτου", "Το αγγελόκρουσμα", κ.ά. Το 1995 βραβεύτηκε με το βραβείο Αμπντί Ιπεκτσί. Το 2011 με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το βιβλίο του "Ο γύρος του θανάτου", με θέμα την υπόθεση του "Δράκου του Σέιχ-Σου", Αριστείδη Παγκρατίδη.
Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Είναι επίσης συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής λαϊκών τραγουδιών. Έχει συνεργαστεί με τα συγκροτήματα "Βόσπορος", "Εν χορδαίς" και "Λωξάντρα". Το 2002 δημιούργησε, μαζί με την Τουρκάλα ερμηνεύτρια Ντιλέκ Κοτς, το συγκρότημα παραδοσιακής ελληνικής και τουρκικής μουσικής "Ανατολίτικος Σεβντάς". Δισκογραφία (σύνθεση-ερμηνεία): "Από έβενο κι αχάτη", "Φουζουλή: Λεϊλά και Μετζνούν", "Τακίμια", "Το κελί", και συμμετοχή ως στιχουργός σε δίσκους των Νίκου Παπάζογλου, Λιζέτας Καλημέρη, Χρήστου Τσιαμούλη, Βούλας Σαββίδη, Ελένης Βιτάλη, Δημήτρη Κοντογιάννη, κ.ά. Συχνά παρουσιάζει συναυλίες με το δικό του ρεπερτόριο ή με θέματα του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού.
Από το 2009, στις αρχές του καλοκαιριού, οργανώνει στο κτήμα του στα Λεχώνια Πηλίου μια βραδιά πανελλήνιας συνάντησης συγγραφέων και αναγνωστών της νεοελληνικής λογοτεχνίας, με τη συμμετοχή μουσικών συγκροτημάτων.
Όταν λίγο μετα την εναρξη της Επαναστασης δολοφονειται άνανδρα ο εμβληματικοτερος αγωνιστής απο χερια ελληνικά και οταν λιγο μετά την απελευθερωση και την ανεξαρτησια δολοφονειται ο πατερας των Ελληνων,ειναι να απορεί κανείς για την καταντια αυτού του τόπου;
Ένας χείμαρρος ο Ανδρούτσος την τελευταία του ώρα. Πονεμένος, πληγωμένος, θυμωμένος για την προδοσία των φίλων του και το χωρίς δίκη φρικτό τέλος που ετοιμάζονται να του προσφέρουν, αλλά κι εξομολογητικός για τα λάθη, τα πάθη και τις αγριότητες του. Πληγώνει η Ιστορία του τόπου μας.
Έχει ένα ενδιαφέρον και μια γοητεία να ακούς τον ήρωα να μιλά σε πρώτο πρόσωπο. Ο Κοροβίνης σε αυτό το βιβλίο του βάζει τον Οδυσσέα Ανδρούτσο λίγη ώρα πριν το τέλος του και μέσα από το κελί του να μιλήσει για όλα με εξομολογητική διάθεση, αφοπλιστική ειλικρίνεια, ευθύτητα και γλώσσα ζωντανή και συγκινησιακά φορτισμένη. Κυρίως όμως, θα μιλήσει για την αχαριστία και προδοσία που εισέπραξε από πρόσωπα που εμπιστεύτηκε και ευεργέτησε επιζητώντας δικαίωση. Μόνιμη επωδός η φράση " ολίγη μπέσα, ωρέ μπράτιμε!". Τελικά, αυτή η μπέσα ή αλλιώς, αξιοπιστία, εμπιστοσύνη ή λόγος τιμής παραμένει πάντα το ζητούμενο...
Σε 100 σελίδες ο εξαιρετικός Κοροβίνης, μέσω του στόματος του Ιθακιώτη Οδυσσέα Ανδρούτσου, μας πετάει στη μούρη για ποιο λόγο, η ίσως πιο ένδοξη σελίδα αυτού του τόπου είναι ταυτόχρονα και η πιο μαύρη. Εξαιρετικό ανάγνωσμα που συγκινεί, εξοργίζει, απογοητεύει και προβληματίζει.
"Να σε ταχταρίσω, εσένα επεθύμησα απόψε γλυκοφιλούσα μου! Να λησμονήσω λίγο ετούτο το μαράζι! Για τέτοια καμώματα επολεμήσαμε μπρε θεομπαίχτες; Φεύγω με το πικρό παράπονο ότι δεν εμπόρεσα να εκδικήσω τας καταδρομάς μου. Νάτοι! Ή θα μου στρίψουνε τ΄αρχίδια ή θα με στραγγαλίσουν. Ή και τα δυο. Με ζύγωσαν σιμάκοντα, χνότο με χνότο, γραμμένο είναι να πάγω από χέρι αδερφών, άδικα ολότελα κι εγώ, σαν κι άλλα, πόσα παλικάρια σου, καμένη μου πατρίδα. "