Σε 100 σελίδες ο εξαιρετικός Κοροβίνης, μέσω του στόματος του Ιθακιώτη Οδυσσέα Ανδρούτσου, μας πετάει στη μούρη για ποιο λόγο, η ίσως πιο ένδοξη σελίδα αυτού του τόπου είναι ταυτόχρονα και η πιο μαύρη. Εξαιρετικό ανάγνωσμα που συγκινεί, εξοργίζει, απογοητεύει και προβληματίζει.
"Να σε ταχταρίσω, εσένα επεθύμησα απόψε γλυκοφιλούσα μου! Να λησμονήσω λίγο ετούτο το μαράζι! Για τέτοια καμώματα επολεμήσαμε μπρε θεομπαίχτες; Φεύγω με το πικρό παράπονο ότι δεν εμπόρεσα να εκδικήσω τας καταδρομάς μου. Νάτοι! Ή θα μου στρίψουνε τ΄αρχίδια ή θα με στραγγαλίσουν. Ή και τα δυο. Με ζύγωσαν σιμάκοντα, χνότο με χνότο, γραμμένο είναι να πάγω από χέρι αδερφών, άδικα ολότελα κι εγώ, σαν κι άλλα, πόσα παλικάρια σου, καμένη μου πατρίδα. "