ชิงชิง ยอดรักเจ้าชะตา เล่ม 3

家有小福妻 #3

by 信用卡, เหมยสี่ฤดู (Translator)

เดิมทีเป็นผู้มีความสามารถโดดเด่น แต่เพื่อให้คู่ควรกับสตรีที่ตนรัก เขาจึงเสนอตัวเข้าสู่สนามรบทำสงคราม สาบานว่าจะต้องสร้างความดีความชอบให้ได้ เพื่อแต่งเพื่อเล่นวัยเยาว์อย่างนางเป็นภรรยา

เนื่องจากมารดาไม่อยากให้คนอื่นรู้เรื่องที่ชิงชิงมีสายเลือดของเชื้อพระวงศ์ ชิงชิงจึงแสร้งทำเป็นไม่รู้ชาติกำเนิดของตนเอง จนใจที่ฮ่องเต้มิอาจยอมรับบุตรสาวอย่างเปิดเผยจึงแต่งตั้งบรรดาศักดิ์ให้ชิงชิง จูจื่ออวี้รู้เรื่องนี้แล้วร้อนใจยิ่งนัก เกรงว่าตนเองที่มีตำแหน่งทว่าไร้อำนาจที่แท้จริงจะไม่คู่ควรกับชิงชิง จึงเป็นฝ่ายอาสานำทัพลงใต้ปราบปรามแคว้นเล็กอย่างเหมี่ยนเตี้ยนที่คิดกบฏ

สู่อ๋องเดิมทีเป็นลูกรักของอดีตฮ่องเต้ สุดท้ายกลับไม่ได้เป็นผู้สืบทอดบัลลังก์ ทั้งยังถูกไล่ออกจากเมืองหลวง เมื่อชายาสู่อ๋องรู้ว่าฮ่องเต้แต่งตั้งชิงชิง สตรีที่ไม่มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดเป็นจวิ้นจู่ แต่กลับไม่แต่งตั้งบุตรสาวของนางเป็นจวิ้นจู่ ความแค้นที่ถูกฝังอยู่ในใจสองสามีภรรยามานานก็รุนแรงมากขึ้นทุกที

Genres: China

472 pages, Paperback

Published December 1, 2019

Reviews

[Ning · Rating 3 out of 5]

เอาจริงๆ ตอนแรกก็คิดแหล่ะ ว่าออกเล่ม 1 แล้วทิ้งช่วงนานๆ แล้วมาออก 2-3-4 พร้อมกันเลยทีเดียว มันต้องมีเหตุผล .. ไม่งั้นเค้าคงออกมาทีละเล่ม ไปแล้วหรือเปล่า?? ตอนแรกก็ว่าจะรอรีวิวก่อนนะ พอดี โปร 12.12 อ่ะนะ เลยตัดสินใจซื้อ

คือถ้าออกมาทีละเล่ม (แล้วซื้อ)ละก็นะ เล่ม 2 คงชั่งใจแล้วว่าจะไปต่อดีมั้ย แต่เล่ม 3 นี้คงเทแน่นอน

ไม่มีพล็อตอะไรเลย แน่แล้ว ดำเนินเรื่องไปตามเรื่องตามราว แล้วแต่ว่าเนื้อหาจะพาไปทางไหน ก็เขียนไดอารี่ไปตามนั้น ไม่มีหลักอะไรเลย ไม่มีจุดตื่นเต้น มีแต่ความโชคดีของนางเอก มันก็สนุกแหล่ะ แต่เล่ม3 แล้ว มันเบื่อแล้ว ความน่ารักมันหมดไปแล้ว

เหลืออีก 1 เล่ม ไม่รู้จะไปทางไหน แต่หวังว่าจะอ่านรอด ..

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 3 พิมพ์ครั้งที่ 1 : พฤศจิกายน 2562
โปรยปกเล่ม 3 :
เดิมทีเป็นผู้มีความสามารถโดดเด่น แต่เพื่อให้คู่ควรกับสตรีที่ตนรัก เขาจึงเสนอตัวเข้าสู่สนามรบทำสงคราม สาบานว่าจะต้องสร้างความดีความชอบให้ได้ เพื่อแต่งเพื่อนเล่นวัยเยาว์อย่างนางเป็นภรรยา

เนื่องจากมารดาไม่อยากให้คนอื่นรู้เรื่องที่ชิงชิงมีสายเลือดของเชื้อพระวงศ์ ชิงชิงจึงแสร้างทำเป็นไม่รู้ชาติกำเนิดของตนเอง จนใจที่ฮ่องเต้มิอาจยอมรับบุตรสาวอย่างเปิดเผยจึงแต่งตั้งบรรดาศักดิ์ให้ชิงชิง จูจื่ออวี้รู้เรื่องนี้แล้วร้อนใจยิ่งนัก เกรงว่าตนเองที่มีแต่ตำแหน่ง ทว่าไร้อำนาจที่แท้จริงจะไม่คู่ควรกับชิงชิง จึงเป็นฝ่ายอาสานำทัพลงใต้ปราบปรามแคว้นเล็กอย่างเหมี่ยนเตี้ยนที่คิดกบฏ

สู่อ๋องเดิมทีเป็นลูกรักของอดีตฮ่องเต้ สุดท้ายกลับไม่ได้เป็นผู้สืบทอดบัลลังก์ ทั้งยังถูกไล่ออกจากเมืองหลวง เมื่อชายาสู่อ๋องรู้ว่าฮ่องเต้แต่งตั้งบุตรสาวของนางเป็นจวิ้นจู่ ความแค้นที่ฝังอยู่ในใจสองสามีภรรยามานานก็รุนแรงมากขึ้นทุกที

คำนำสำนักพิมพ์เล่ม 3 :
เพราะไม่อาจเปิดเผยเรื่องชาติกำเนิดของชิงชิงให้ทุกคนรู้ได้ ฮ่องเต้จึงใช้ความดีความชอบจองจูจื่ออวี้มาแลกบรรดาศักดิ์ให้ชิงชิง ทั้งยังพระราชทานสมรสให้ชิงชิงกับจูจื่ออวี้ ด้วยหวังว่าเมื่อส่งสวีหงต๋าไปรับตำแหน่งขุนนางท้องถิ่น ชิงชิงจะได้ไม่าต้องติดตามบิดาไปด้วย แต่แล้วเมื่อฮ่องเต้กับไทเฮาขึ้นเขาไปไหว้พระ ทางด้านจูจื่ออวี้ที่เห็นภรรยาซึมเศร้าจึงขอติดตามแม่ทัพหยางไปประจำการที่ซื่อชวนซึ่งเป็นที่เดียวกับที่สวีหงเต๋าไปรับตำแหน่ง

เมื่อทั้งครอบครัวย้ายมาอยู่ซื่อชวนได้ไม่นาน สวีหงต๋ากลับถูกลอบสังหาร ขณะจับตัวคนร้ายมาสืบสวน ความจริงที่ถูกปกปิดไว้ก็ค่อยๆ เปิดเผย ที่แท้สู่อ๋องคิดก่อกบฏงั้นหรือ?
กองบรรณาธิการ

เล่ม 3 :
บ้านสายรองลูกอนุสกุลจ้าวที่มาทำงานสกปรกในกับฮูหยินผู้เฒ่าจ้าวก็คือ จ้าวอวี้เฉิงสุดท้ายก็โดนหัวหน้าศาลยุติธรรม เซวียเหลียนลู่จับตัวได้พร้อมของกลาง ทั้งพยานหลักฐานพร้อม ตอนโดนจับยังพูดถึงซูเฟยอยู่เลย เรื่องนี้เป็นที่รู้กันไปทั่ว ชิงชิงก็เข้าวังไปกราบทูลไทเฮาหนึ่งรอบเพราะต้องทำการตรวจอย่างละเอียดว่าไม่มีโลหิตแดงหลงเหลือสร้างความเสียหายอยู่ ไทเฮายิ่งโกรธสกุลจ้าวที่ทำเอาพระนางไม่ได้พบหลานสาวสุดที่รัก
ซูเฟยที่เพิ่งออกจากการโดนกักบริเวณ โดนไทเฮาว่าเรื่องที่สกุลจ้าวมาพบบ่อยเห็นวังหลวงเหมือนบ้านตัวเอง ฮ่องเต้ก็หมางเมิน ส่วนที่สกุลจ้าวพอรู้เรื่องก็หาทางส่งข่าวเข้าวังให้ซูเฟยทำลายโลหิตแดงขวดที่สามที่จะเอาไว้ทำร้ายชิงชิง แต่ไม่มีโอกาสส่งข่าวสุดท้ายต้องพึ่งองค์ชายสาม ฉีอวี้ พอองค์ชายสามเข้าวังเห็นความผิดปกติ จึงเปิดจดหมายถึงรู้ว่าสกุลจ้าวทำเรื่องอะรเอาไว้ องค์ชายสามยังคิดจะออกหน้าช่วยเหลือ แต่สุดท้ายก็ไม่มีประโยชน์ เพราะไทเฮาที่อยากรู้เรื่องเรียกให้เซวียฮูหยินเข้าไปรายงานเรื่องราวให้ในวังแล้ว ทั้งบอกว่าใครก็ห้ามช่วยสกุลจ้าว รวมทั้งองค์ชายสาม
ไทเฮานำเรื่องนี้ไปบอกฮ่องเต้ เซวียเหลียนลู่ที่ตัดสินคดีเรียบร้อยก็เข้ามารายงาน และบอกว่ายังไม่พบว่าโลหิตแดงขวดที่สามอยู่ที่ไหน จ้าวอวี้เฉิงคิดว่าน่าจะส่งเข้าวังมาแล้ว ฮ่องเต้จึงเรียกตัวซูเฟย นี่ก็ยังไม่รู้เรื่อง พอไปถึงยังปากแข็งสุดท้ายพอฮ่องเต้ให้ไปค้นตำหนักก็เจอทั้งโลหิตแดง บัญชีลับ และยังเจอตุ๊กตาสาปแช่งที่มีชื่อสวีเจียอี้แต่เพราะไม่รู้ชะตาแปดอักษร เขียนแค่บุตรสาวสวีหงต๋าบัณฑิตซื่อตู๋แค่นี้ก็ต้องตายแล้ว คราวนี้เลยสารภาพหมดบอกว่าอีกหน่อยชิงชิงก็มาแทนที่ ฮ่องเต้บอกว่ารักเหมือนลูกสาวของตัวเองกับฮองเฮาวันหน้าจะแต่งตั้งเป็นองค์หญิง และพระราชทานสมรส อย่างเจ้าไม่คู่ควร ปลดเป็นสามัญชนและโบยให้ตาย สกุลจ้าวล่มสลายโดนโทษประหารและเนรเทศทั้งตระกูล
ชิงชิงว่างจึงเขียนนิทานเรื่องเกี่ยวกับเซียนเอาไว้ ยายสวีหาคนมาเล่านิทานมาฝึกอ่านเรื่องที่ชิงชิงแต่ง จูจื่ออวี้และจูจื่อเฮ่ามาที่บ้านก็มาฟังนิทานด้วย พอได้ฟังจูจื่อเฮ่ากลับไปบอกท่านย่าที่จวนเจิ้นกั๋วกง ท่านย่าก็ให้ยายสวีพานักเล่านิทานไปด้วย ตอนกินข้าวยังพูดเรื่องจะไปสู่ขอชิงชิงอีก เหตุผลท่านย่าตลกมากคือจะได้ฟังนิทานที่ชิงชิงแต่งได้ตลอด แต่ก็บรรลุจุดประสงค์ของทุกคน ส่วนจูจื่อเฮ่าพอฟังนิทานแล้วอยากได้คัมภีร์ฝึกกระบี่บ้าง ก็มาหาจูจื่ออวี้ จูจื่ออวี้บอกว่านี่เป็นเล่มที่เจอกับชิงชิงตอนหกขวบ จูจื่อเฮ่าเลยขอร้องให้ชิงชิงช่วยหาสมบัติให้บ้าง ชิงชิงบอกไปอย่างมั่วๆ ที่ไหนได้สองพี่น้องกลับมาพร้อมคัมภีร์เคล็ดวิชากระบี่จริงๆ จูจื่ออวี้บอกว่าพอไปถึงก็เจอศาลเจ้าเทพดาวอู่ขุยและเจอที่ซ่อนคัมภีร์เคล็ดวิชาจริงๆ
จูจูกับเสิ่นเสวี่ยเฟิงกลับมาเยี่ยมบ้าน เสิ่นเสวี่ยเฟิงไม่มีอะไรทำเลยมาหาสองพี่น้องจูจื่ออวี้กับจูจื่อเฮ่าและบอกเรื่องที่ใต้เท้าเซวี่ยเหลียนลู่ได้ยินฝ่าบาทบอกกับซูเฟยเรื่องที่จะแต่งตั้งชิงชิงเป็นกงจู่ จวิ้นจู่ เสี้ยนจู่ ทั้งยังหาคู่ครองที่ดีให้ชิงชิงหลังพิธีปักปิ่น จูจื่ออวี้เลยคิดว่าจะทำยังไงดีถึงจะก้าวหน้ากว่านี้
ตอนวันปีใหม่ชิงชิงได้ไปเข้าเฝ้าไทเฮา กับนายหญิงตราตั้งทุกคนเห็นว่าชิงชิงได้รับความโปรดปรานจากไทเฮามากแค่ไหน ทั้งมีที่พักในตำหนักข้าง พาท่านย่า ท่านแม่ เสิ่นฮูหยิน หยางฮูหยิน ท่านย่าของจูจื่ออวี้ไปพักรอไทเฮาได้ด้วย ช่างแตกต่าง ก่อนงานเลี้ยงไทเฮายังบอกว่าจูจื่ออวี้ถวายฎีกาให้ฮ่องเต้ขอไปออกรบที่อวิ๋นหนานแต่โดนระงับไว้ กลับมาชิงชิงโกรธมากที่จูจื่ออวี้ไม่ยอมปรึกษากับนางก่อน สุดท้ายผู้ที่ได้ไปไม่ใช่ตระกูลหยางแต่เป็นกงข่าย เสนาบดีกลาโหม พอไปทำศึกก็แพ้จนเสียเมืองติดต่อกันจนกระทั่งถูกจับเป็นเชลยก็ไม่ยอมตาย ขี้ขลาดตาขาว ตอนนี้เองที่ฮ่องเต้จะส่งแม่ทัพหยางซื่อไป จูจื่ออวี้เลยขอตามออกไปรบด้วย โดยฮ่องเต้ให้รัชทายาทไปด้วยอีกคนหนึ่ง สุดท้ายเพราะจูจื่ออวี้ใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อจึงสามารถจัดการกับเหมี่ยนเตี้ยนหวังตูฮา
สงครามยุติ จูจื่ออวี้กลับมารายงานผลก่อน ฮ่���งเต้ถามว่าอยากได้รางวัลอะไร อย่างเดียวที่จูจื่ออวี้อยากได้คือแต่งงานกับชิงชิง ฮ่องเต้เลยไปปรึกษากับไทเฮาและได้ความคิดว่าให้จูจื่ออวี้เอาความดีความชอบมาแลกกับตำแหน่งจวิ้นจู่ให้ชิงชิง เพราะฮ่องเต้กับไทเฮาอยากให้ชิงชิงยังอยู่ในเมืองหลวง เนื่องจากสวีหงต๋าเรียนรู้งานในสำนักราชบัณฑิตสามปีแล้วสมควรออกไปรับตำแหน่งต่างเมืองได้แล้ว แต่ทั้งสองพระองค์ตัดใจให้ชิงชิงไปกับครอบครัวไม่ได้จึงให้แต่งงานก่อน จูจื่ออวี้สนใจแต่การแต่งงานบอกว่าต้องไปถามชิงชิงก่อน ตอนแรกชิงชิงไม่อยากได้เพราะเห็นหนิงซื่อไม่สบายใจ แต่เมื่อคิดได้ก็ตกลง สุดท้ายชิงชิงได้แต่งตั้งเป็นอี้เต๋อจวิ้นจู่ทั้งยังได้ที่ดินศักดินาอีกด้วย
ตอนพิธีปักปิ่นของชิงชิงฮ่องเต้และไทเฮาให้ความสำคัญกับชิงชิงมาก อยากมาด้วยตนเองแต่ก็ส่งจิ่นเซ่อมามากับอันหมิงต๋ามาเป็นตัวแทน พอกลับไปเล่าให้ฟังทั้งสองพระองค์มีความคิดเดียวกันคือน่าจะมาเองจริงๆ
ตอนพิธีแต่งงานฮ่องเต้และไทเฮาก็ส่งสินเจ้าสาวมาให้ชิงชิงอีกคนละห้าสิบหาบรวมเป็นหนึ่งร้อยหาบ ส่วนที่บ้านจัดเตรียมเองอีกยี่สิบแปดหาบ ตอนที่หาบสินเจ้าสาวทุกคนต่างมาดูของล้ำค่าหายาก นึกว่าพอถึงของบ้านสกุลสวีแล้วคงไม่มีอะไรแต่พอเห็นชุดเครื่องประดับทับทิม และหยกแต่ละคนก็ตะลึงกันไปหมด ก่อนการแต่งงานของชิงชิงกับจูจื่ออวี้ จูผิงจางกลับอยากจะแต่งงานรอบที่สาม ทำให้ไทเฮาไม่ค่อยพอใจนัก
ชิงชิงกับจูจื่ออวี้แต่งงานเรียบร้อย ไทเฮากับฮ่องเต้ก็คิดว่าช่วงนี้บ้านเมืองไม่ค่อยมีเรื่องอะไร และนี่ก็ครบห้าปีของการขึ้นเขาอู่ไถไปไหว้พระสวดมนต์ ไทเฮาจึงชวนฮ่องเต้ไปด้วยกัน รัชทายาทดูแลแทน และช่วงนี้เองที่แม่ทัพหยางซื่อมาขอให้รัชทายาทอนุมิติให้จูจื่ออวี้ไปฝึกฝนตนที่ซื่อชวนพร้อมตน รัชทายาทจึงอนุญาตไป เรื่องเพราะจูจื่ออวี้รู้ว่าสวีหงต๋าได้รับตำแหน่งไปที่ซื่อชวน เสิ่นเสวี่ยเฟิงก็ไปด้วย ท่านน้าสี่ก็ไปจึงคิดเรื่องนี้ออกมา สรุปทั้งบ้านไปกันหมดผิดแผนของฮ่องเต้กับไทเฮาแล้ว
ทั้งสามบ้านออกเดินทางพร้อมกัน ไทเฮากับฮ่องเต้กลับมาอยากเจอชิงชิงถึงรู้ว่าชิงชิงไปซื่อชวนแล้ว รัชทายาทรับเคราะห์ไปเต็มๆ แถมยังรู้ความลับเรื่องของชิงชิงอีก ลูกสาวหลานสาวสุดที่รักไม่อยู่ รัชทายาทอยากร้องไห้แต่ไร้น้ำตา ฮามากๆ
ที่ซื่อชวน เฉิงตู พระชายาสู่อ๋องไม่ชอบชิงชิงเพราะชิงชิงได้เป็นจวิ้นจู่ในขณะที่บุตรสาวสายตรงของตัวเองยังไม่ได้ตำแหน่งนี้ และพยายามจะทำให้พวกฮูหยินไม่ชอบชิงชิง แต่ชิงชิงกลับเข้ากันได้ดีกับทุกคน และทุกคนก็ไม่ได้โง่เหมือนที่พระชายาสู่อ๋องดูถูก จูจื่ออวี้ในที่สุดก็สามารถเอาชนะใจทหารในกองทัพได้ หลังพวกเขารู้ว่าเป็นคนไปตัดหัวหวังตูฮา
ทางด้านสวีหงต๋าที่มาเป็นรองผู้ว่าการเขตชวนหนานกลับพบปัญหามีคนไม่ชอบหน้าเพราะมาดูเรื่องภาษีเกลือ ทั้งยังมีโจรมาลอบฆ่า แต่เนื่องจากฝึกท่าเบญจสัตว์มาหลายปีสามารถจัดการได้อย่างง่ายดาย ภายหลังพอรู้ว่าสวีหงต๋ามีบุตรสาวคนรองเป็นจวิ้นจู่ท่าทีแต่ละคนถึงกลับเปลี่ยนไป เพราะว่าผู้ว่าการเขตเมิ่งได้รับจดหมายจากสู่อ๋องถึงเพิ่งรู้เบื้องหลังของสวีหงต๋า สวีหงต๋ามาอย่างแรกที่สืบคือเรื่องผู้ว่าการมณฑลคนก่อนที่กำลังทำหน้าที่เก็บภาษีเกลือให้ฮ่องเต้และมีอุบติเหตุตกม้าตาย ดูมีเบื้องหลังแต่พอมาตรวจสอบกลับยังไม่พบหลักฐานก็มาโดนลอกสังหาร แต่ดันเป็นโจรกระจอกจากป้อมไท่ผิง ยังไม่ทันสอบสวนก็พูดออกมาแล้ว
ชิงชิงกับจูจื่ออวี้มาถึงพอดี คราวนี้จูจื่ออวี้จึงไปป้องไท่ผิงกับสวีหงต๋า หัวหน้าใหญ่ไม่พูดอะไรแต่ลูกน้องดันปากมากพูดออกมาหมด การสืบจึงง่ายกว่าเดิมเพราะโยงไปถึงหวังโหย่วเต๋อ และเพราะมีชิงชิงทุกอย่างล้วนดูง่าย ดูโชคดีจนผู้คุมยังคิดว่าการสอบสวนคดีง่ายอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ขนาดหวังหมิงเอินให้คนมาวางยาหวังโหย่วเต๋อ ก็ยังไม่ตายเพราะได้ชิงชิงตรวจพบรักษาหาย ทำให้สารภาพหมด เรื่องราวดูง่ายไปทุกอย่าง
ชิงชิงยังคิดจะช่วยท่านพ่อ ไปเยี่ยมเมิ่งฮูหยิน ผู้หยินผู้ว่าการเขตที่ไหนได้ยังได้พบกับหวังฮูหยินที่มาบอกเรื่องราวทำให้ชิงชิง สวีหงต๋า คิดถึงการก่อกบฏของสู่อ๋องได้
หวังฮูหยินที่เป็นหญิงชาวบ้านพอรู้ว่าจูจื่ออวี้คือวีรบุตรที่ไปตัวหัวหวังตูฮายิ่งปลื้มหนัก เล่าความทุกข์ยากของตัวเองออกมา ปลื้มจูจื่ออวี้เหมือนปลื้มดาราในยุคปัจจุบันอีก ทำให้สุดท้ายจูจื่ออวี้หาหลักฐานความผิดได้มากมาย

หลังอ่านเล่ม 3 :
ชิงชิงโตแล้วในที่สุดฮ่องเต้ก็เอาความดีความชอบของจูจื่ออวี้แลกกับตำแหน่งจวิ้นจู่ให้ชิงชิง ดูเหมือนง่ายแต่ถ้าไม่ใช่ชิงชิงก็ไม่มีสิทธิ์นี้นะ ฮ่องเต้กับไทเฮาวางแผนซะดี สุดท้ายชิงชิงก็ยังเดินทางไปซื่อชวนอยู่ดี แต่ความโชคดีของชิงชิงยังมีต่อเนื่อง ท่านพ่อจับโจรง่ายมาก สืบสวนง่ายมาก แถมมีชิงชิงยิ่งโชคดีเข้าไปใหญ่ทำให้รู้แผนการของสู่อ๋องโดยบังเอิญ ถ้าไม่โชคดีแล้วจะเรียกว่าอะไร ติดตามอ่านความโชคดีของชิงชิงได้ต่อในเล่มจบเลยค่ะ

[Lomabee · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 4 เล่ม
เป็นนิยายที่อ่านได้เรื่อยๆ ใสๆ สนุกๆ นางเอกดวงดีมากกกก แค่คิดว่าอยากได้อะไร ก็ได้ จะโชคดีไปไหนเนี่ย นางเอกก็น่ารักๆ ใสๆ ครอบครัวดี ญาติพี่น้องดี ได้อาจารย์ดี นางเลยเทพมาก พระเอกก็รักนางเอกมากเว่อ เกาะติดนางเอกแจ เรื่องนี้ไม่มีตัวร้าย ไม่มีตัวอิจฉาเท่าไหร่ ไม่ดราม่า งี่เง่านู่นนี่ อ่านแล้วฟิลกู้ด เนื้อเรื่องเรื่อยๆ อ่านเพลินๆ แต่ไม่ค่อยชอบตอนจบเท่านั้นเอง รู้สึกออกทะเล หลุดไปสวรรค์ชั้นฟ้าไปเลย

[XOAOX · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้เริ่มมีการสืบสวนเข้ามานิดหน่อย ถ้าคนที่ชอบแนวๆนี้จะชอบ ส่วนตัวชอบความน่ารักระหว่างตัวเอกเลยใช้เวลาประมาณหนึ่งกว่าจะอ่านจบ
ที่ไม่ชอบสุดๆคือลักษณะวิธีการเขียนแบบที่อธิบายความคิดแบบโจ่งแจ้ง เช่น ตัวละครนี้คิดอย่างนั้นอย่างนี้ อ่านแล้วสะดุดไม่ชอบเลย

[Ahgase · Rating 3 out of 5]

ง่วงมากกกก ไม่รู้จะอ่านเล่ม4เมื่อไหร่นะ55
มันไม่มีอะไรน่าลุ้นอะ เรื่องก็รู้อยู่แล้วว่านางเอกโชคดีทั้งเรื่องแน่
พระเอกรัก ครอบครัวดี มีแบค(ฮ่องเต้)ดี
นางเอกฉลาด ไม่ค่อยหวาน ไม่ฟิน
แถมฉากนึงก็เขียนละเอียดมาก

เรื่องมันก็ไม่ได้ แค่มันเฉยมากเลย

[Nattapan · Rating 2 out of 5]

Too easy life. Another easy read without any main idea to talk about.

[Thanchanok V · Rating 4 out of 5]

เรื่อยๆเอื่อยๆ