Eigen kamers

by Esmé van den Boom

Het is de oudste vraag ter wereld: wat wil de vrouw? En: wat wil de vrouw in een tijd en wereld waarin haar mogelijkheden nog nooit zo groot waren? Esmé van den Boom interviewde tientallen Groningse vrouwen en vroeg naar hun wensen, angsten en dromen voor de toekomst. Het leverde Eigen kamers op, een kruispunt van poëzie, documentaire en existentiële vragen over de toekomst van de vrouw. Soms liefdevol of lichtvoetig, dan weer snijdend, met de taal als instrument ontleedt van den Boom de huidige wereld. Wat betekent het om vrouw te zijn?

Er wordt een brandstapel van vergeten dromen opgetorst. De heksen – of gewoon vrouwen – maken een vuurdans. Terwijl een groep jongens een wheelie maakt verzakt het asfalt. Iemand verandert in een heremietkreeft, een ander blijft na de uitnodiging om te vertrekken. Een moeder verliest zichzelf, angst kan borduren en als het hard waait hoor je de zee vanuit Noordpolderzijl. Van verdwijnpunt tot meerstemmige koorzang, deze bundel biedt een kijkje in de kamers van anderen én een spiegel van de eigen kamer.

Genres: Poetry

64 pages, Paperback

Published December 14, 2019

About the author

Esmé van den Boom (1993) is dichter en schrijver. Ze is gedreven door een nieuwsgierigheid naar het alledaagse en verborgen verhalen. Haar werk balanceert tussen fascinatie en ontdekking. Ze was huisdichter van de Rijksuniversiteit Groningen en werd door NRC uitgeroepen tot een van de tien schrijvers om in de gaten te houden. Met Eigen kamers, haar bundel over de dromen en angsten van Groningse vrouwen, won ze het Hendrik de Vriesstipendium. In 2024 en 2025 was ze stadsdichter van Groningen.

Reviews

[Aike · Rating 4 out of 5]

Ik vind het altijd fijn als dichtbundels een verhaal vertellen als geheel en dit was er een met een geweldig einde dat alle voorgaande gedichten weer in een nieuw licht plaatste. Ik heb meerdere zinnen onderstreept, maar toen ik ze los overtypte realiseerde ik me dat ze niet zo goed werkten uit de context van het gedicht.
Gewoon de hele bundel maar lezen dus, zou ik zeggen.

[Machteld · Rating 4 out of 5]

Over de loop van een paar maanden heb ik de tijd genomen om enkele gedichten te lezen en te herlezen en nu is de bundel 'uit'. (Dat zet ik tussen aanhalingstekens, want is een dichtbundel of zelfs een enkel gedicht dat ooit?) Steeds opnieuw wil ik de woorden, de zinnen, de beelden(!) indrinken, want schrijnend mooi zijn deze gedichten.

[Marijn Sikken]

Er zitten werkelijk prachtige gedichten tussen, zoals Maandag 19:00 en Ze zullen het je altijd nadragen. Ik vind de iets verhalender gedichten, waar ik echt een beeld en een situatie voor me geschreven krijg, het sterkst. Heel interessante dichter en denker, Van den Boom.

[Iris van den Brand · Rating 3 out of 5]

Ik hou niet van dichtbundels. Wel van Esme. Hoe zij me meeneemt in een verhaal is bijzonder goed. Het geheel is een kunstwerk. Een ode aan de vrouw.

[Siegrit · Rating 5 out of 5]

Zo, zo mooi. Ik zou hier een mooie zin kunnen citeren, maar dat doe ik niet. Dit is een bundel die je als geheel moet ervaren. In één keer lezen. En dan nog eens en nog eens.

[Lars Meijer · Rating 4 out of 5]

’aan een ander zie je het scherpst tot waar / ik groei en waar ik ophoud te bestaan.’

[Demi van Doorn · Rating 3 out of 5]

(3,5)