What do you think?
Rate this book


ebook
Published December 11, 2019
"ทุกวันไปทํางานคนเดียว เลิกงานคนเดียว ซืออาหารมาทํา พูดคุยกับเพือนๆ ทีทํางาน หยอกเด็กในหมู่บ้านเล่น ไม่กลับไปเมืองเหยียนจิงแล้วซือบ้านอยู่ทีนีสักหลัง เงินที เธอหาได้ก็ถือว่าพอจะเลียงตัวเอง พออายุมากขึน เธอก็ จะเลียงหมาสักตัว กระทังถึงเวลาทีไปทํางานไม่ไหว เธอก็จะยกเก้าอีพับไปนังอยู่หน้าบ้าน อยู่เฝ้าสุสานของเขา มองพระอาทิตย์ขึนและตก"
"หรือบางทีเมือผ่านไปได้สักพัก เธอก็อาจจะลืมหรือเบือหน่ายไปเอง จากนันก็ค่อยเก็บข้าวของ กลับไปหาคู่ แต่งงาน มีลูก ใช้ชีวิตอย่างคนปกติ สุดท้ายเรืองของคนผู้นี และเรืองเหล่านันก็จะกลายเป็นเพียงความฝันเลือนรางตามวันเวลาทีผ่านพ้น หรือบางทีพอเธอหวนคิดขึนมาอีกครังเมือแก่ตัว เธอก็อาจจะนึกหน้าชายคนนันและเรืองเหล่านันไม่ออกแล้วก็ได้...
ใครจะรู้... ถึงยังไงก็ยังต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปไม่ใช่หรือ?"
“นี เจ้าจะรีบไปไหน?” ฉางอวินเฉิงหัวเราะ “ตอนนีเพิงมาหิวรึไง เมือครู่นียังพูดมากอยู่เลย...” “เร็วหน่อยสิ ไปกินข้าวกัน หลังจากนันพวกเราก็ไปดืมเหล้า เดินเล่น...” ฉีเยว่เร่งโดยไม่หันมามอง จับมือเขาไว้ แน่นแล้วพากันวิงไปข้างหน้าเร็วหน่อยสิ กลางคืนน่ะสันมากนะ...
ความฝันก็สันมากด้วย..."