What do you think?
Rate this book
De verloren berg
Als zijn vrouw overlijdt bij een noodlottig ongeluk vindt Thomas kortstondig troost in de armen van een ander. Zijn gezin raakt ontwricht en de relatie met zijn oudste dochter komt ernstig onder druk te staan. Samen met zijn drie kinderen besluit hij in een oude camper op reis te gaan door de Spaanse Pyreneeën. In de bergen komt het tot een confrontatie en Thomas wordt gedwongen zijn leven opnieuw te bezien.
256 pages, Paperback
First published June 12, 2019
2 people are currently reading
177 people want to read
About the author
Lieke Kézér
2 books9 followersLieke Kézér (1976) studeerde film en televisiewetenschappen. Tijdens haar werk als journalist bouwde ze in haar hoofd en op papier jarenlang aan De afwezigen, waar ze de ANV Debutantenprijs en de Bronzen Uil 2017 mee won. In 2019 verschijnt haar tweede roman, De verloren berg.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 36 reviews
February 26, 2020
Na het plotselinge overlijden van zijn vrouw is Thomas ineens alleenstaande vader van drie kinderen. Worstelend met zijn eigen emoties probeert hij deze rol zo goed en kwaad als het gaat te vervullen. Maar in een ontwricht gezin waarin ieder gezinslid rouwt op zijn eigen manier, is dit nog niet zo makkelijk. Hij botst hierin vooral met zijn 15-jarige dochter Cleo die zich tegen hem afzet, maar eigenlijk verlangt naar troost, geborgenheid en een eerlijk, open gesprek. Opgeslokt door de zorg voor zijn twee jongere kinderen en in beslag genomen door zijn eigen emoties die hij verwerkt door overmatig roken, drinken, en een halfslachtige affaire lukt het Thomas niet om deze toenadering te zoeken, waarmee de spanningen steeds verder oplopen. Iedere handeling en ieder plekje in huis herinnert hen aan het grote verlies. In een poging om te ontsnappen aan de drukkende en pijnlijke herinneringen en weer dichter tot elkaar te komen besluit hij om samen met zijn drie kinderen in een oude camper te vertrekken naar de Pyreneeën.
"Pap, betekent dood écht voor altijd? Of kan het ook weer overgaan?"
In prachtige, rake zinnen en pure, levensechte dialogen weet Kézér de verwoestende impact van rouw op zo'n manier te vangen dat je niet anders kunt dan je over te geven aan dit verhaal. De kracht van dit boek zat voor mij vooral in de eenvoud, het alledaagse, zo teder beschreven en zo invoelbaar voor mij als lezer. De 'actie' aan het einde van het verhaal had van mij niet gehoeven, aangezien Thomas' oprechtheid, en zijn liefdevolle en kwetsbare kant voor mij zonder dat voorval ook wel duidelijk naar voren kwam. Toch deed dit voor mij niet af aan de impact die het verhaal op me had. Eerder deze maand was ik al erg onder de indruk van 'De Afwezigen' en stiekem wist Lieke Kézér me met 'De verloren berg' zelfs nóg meer te raken. Ik geloof dat ik er een nieuwe favoriete Nederlandstalige auteur bij heb!
"Pap, betekent dood écht voor altijd? Of kan het ook weer overgaan?"
In prachtige, rake zinnen en pure, levensechte dialogen weet Kézér de verwoestende impact van rouw op zo'n manier te vangen dat je niet anders kunt dan je over te geven aan dit verhaal. De kracht van dit boek zat voor mij vooral in de eenvoud, het alledaagse, zo teder beschreven en zo invoelbaar voor mij als lezer. De 'actie' aan het einde van het verhaal had van mij niet gehoeven, aangezien Thomas' oprechtheid, en zijn liefdevolle en kwetsbare kant voor mij zonder dat voorval ook wel duidelijk naar voren kwam. Toch deed dit voor mij niet af aan de impact die het verhaal op me had. Eerder deze maand was ik al erg onder de indruk van 'De Afwezigen' en stiekem wist Lieke Kézér me met 'De verloren berg' zelfs nóg meer te raken. Ik geloof dat ik er een nieuwe favoriete Nederlandstalige auteur bij heb!
July 15, 2019
Haar eerdere roman De Afwezigen was me al erg bevallen, maar na het lezen van De Verloren Berg kan Lieke Kézér me definitief bij haar fanclub rekenen.
In De Verloren Berg maken we kennis met hoofdpersonage Thomas op een zeer kwetsbaar moment in zijn leven. Zijn vrouw Kira is recent overleden in een auto-ongeluk, en Thomas blijft achter met hun drie kinderen Cleo, Matilde en Tommie. Hij probeert zo goed en zo kwaad als het gaat om zijn eigen emoties te verwerken en ondertussen een goede vader voor zijn kinderen te zijn, maar die balans blijkt soms moeilijk te vinden. Thomas maakt enkele beslissingen waar vooral de vijftienjarige Cleo helemaal geen begrip voor heeft, met als gevolg dat de sfeer binnen het gezin stilaan verzuurt.
Om deze gespannen situatie te ondermijnen, besluit Thomas bij het begin van de zomervakantie met zijn kroost op roadtrip te vertrekken richting de bergen. Een goede poging om het gebroken gezin weg te halen uit hun dagelijkse sleur, maar helaas valt er niet te ontsnappen aan het overweldigende verdriet en de onderlinge frustraties...
Ik raak niet snel geëmotioneerd bij het lezen van een boek, maar De Verloren Berg heeft me meerdere keren een brok in de keel bezorgd. De dialogen tussen Thomas en zijn jongste kinderen zijn ontwapenend, hun onvoorwaardelijke liefde tastbaar. Kézér legt hun rouwproces met veel gevoel vast, zonder te vervallen in clichés of grote woorden. Het is onmogelijk niet mee te leven met dit gezin en onderweg niet een klein beetje van je hart te verliezen in het dromerige berglandschap.
Ik kreeg dit boek opgestuurd door de uitgeverij in ruil voor een eerlijke recensie.
In De Verloren Berg maken we kennis met hoofdpersonage Thomas op een zeer kwetsbaar moment in zijn leven. Zijn vrouw Kira is recent overleden in een auto-ongeluk, en Thomas blijft achter met hun drie kinderen Cleo, Matilde en Tommie. Hij probeert zo goed en zo kwaad als het gaat om zijn eigen emoties te verwerken en ondertussen een goede vader voor zijn kinderen te zijn, maar die balans blijkt soms moeilijk te vinden. Thomas maakt enkele beslissingen waar vooral de vijftienjarige Cleo helemaal geen begrip voor heeft, met als gevolg dat de sfeer binnen het gezin stilaan verzuurt.
Om deze gespannen situatie te ondermijnen, besluit Thomas bij het begin van de zomervakantie met zijn kroost op roadtrip te vertrekken richting de bergen. Een goede poging om het gebroken gezin weg te halen uit hun dagelijkse sleur, maar helaas valt er niet te ontsnappen aan het overweldigende verdriet en de onderlinge frustraties...
Ik raak niet snel geëmotioneerd bij het lezen van een boek, maar De Verloren Berg heeft me meerdere keren een brok in de keel bezorgd. De dialogen tussen Thomas en zijn jongste kinderen zijn ontwapenend, hun onvoorwaardelijke liefde tastbaar. Kézér legt hun rouwproces met veel gevoel vast, zonder te vervallen in clichés of grote woorden. Het is onmogelijk niet mee te leven met dit gezin en onderweg niet een klein beetje van je hart te verliezen in het dromerige berglandschap.
Ik kreeg dit boek opgestuurd door de uitgeverij in ruil voor een eerlijke recensie.
February 26, 2020
Melancholisch. Ingetogen. Verdrietig.
Knap geschreven.
Gewoonweg prachtig!
Ik blijf met een krop in de keel achter.
Knap geschreven.
Gewoonweg prachtig!
Ik blijf met een krop in de keel achter.
January 6, 2020
De woorden willen niet vanzelf in de post bij dit boek verschijnen. Voor mij een verhaal waar ik voor moest gaan zitten. Je weet dat je door wil lezen als je De afwezigen hebt gelezen, een Kézér is goed lezen in de zin van goed verhaal.
Een verhaal over verlies en rouw. Een verhaal uit het leven gegrepen. Een gezin dat een ouder mist. De overgebleven leden die afzonderlijk een manier moeten trachten te vinden om te overleven, te verwerken, letterlijk een weg vinden om het leven weer op te pakken. Een man en drie kinderen van verschillende leeftijd. Allemaal verwerken ze het plotselinge verlies van die ene persoon, de spil van het gezin, op hun eigen manier.
In dit boek komen vele namen van andere verhalen voor, van Proust naar GVR, Floddertje tot Kleine Prins. In De afwezigen kon ik een speellijst met muziek vullen. In de verloren berg situaties in het heden in berggebied, in het verleden in de woonplaats aan zee. In De afwezigen reizen we als lezer juist mee naar plaatsen uit het verleden.
Kira was de liefde van zijn leven. Zowel Kira als hij, Thomas, schrijvers. Hij met succes en altijd op tot nu het schrijven gefocust, zij minder geluk met een debuut en toen er eenmaal kinderen kwamen, ging de typemachine de deur uit. Kinderen in de leeftijd van 15, 9 en 5 jaar. Altijd iets te doen. Totdat de laatste naar school gaat. Wat stelt haar leven nu of nog voor?
Door het hele verhaal heen een gevoel van desolaatheid, een onderhuids ervaren dat er iets op de loer ligt dat de lezer niet weet – zelfs maar een enkeling kán weten, maar ook sijpelt er een minieme drup hoop door de regels op een leven dat met z’n vieren geleefd kan worden. In afwisselend fragmenten in de bergen en momenten bij zee leren we het hele verhaal omgeven door de elementen kennen.
Een verhaal met veel sigaret en drank - het ging mij werkelijk tegenstaan - maar hoe zou je zelf handelen, hoe zou je reageren in al je eenzaamheid op plotselinge avances van in mijn ogen zielige dames?
Tommie de vijfjarige is ontwapenend in zijn doen en laten, ontroerend in een uitspraak als vader en zoon bespreken of ze in de bergen kunnen blijven wonen: ‘Zou je je vriendjes niet gaan missen?’ ‘Nee. Ik mis mama toch al?’.
Cleo de vijftienjarige bezoekt iedere dag na school haar moeders graf, leest in dagboeken, verwijt vader nalatigheid, blijft nachten weg in Spanje, moet zelf een weg kunnen vinden als tiener, maar heeft o zo hard de omarming nodig. Matilde de negenjarige ging mij zeer aan het hart met haar opmerkzame blik, haar gevoelige natuur, de zorgziel, de schrijver-in-de-dop en het boek Woeste Hoogten dat ze omklemt op weg naar De verloren berg.
Fragmenten zijn gemarkeerd. Eén om te delen: ‘Er is maar één persoon nodig om je de zekerheid te geven die je nodig hebt, om de eenzaamheid definitief te ondermijnen. Maar één persoon om het leven de moeite de waard te laten zijn. Dat had hij op zijn zeventiende nog niet geweten.’
Is er dan geen minpuntje? Het zou kunnen dat lezers op het eind een worsteling te veel vinden, maar je kunt het ook zien als een statement, een vechten voor wat hij Thomas waard is, voor zijn kinderen, alles wat hij heeft en liefheeft.
Voor mij las het debuut als een TGV, deze tweede roman had voor mij persoonlijk vaker een station nodig, voor een volgende roman stap ik graag weer in de leescoupé.
Een verhaal over verlies en rouw. Een verhaal uit het leven gegrepen. Een gezin dat een ouder mist. De overgebleven leden die afzonderlijk een manier moeten trachten te vinden om te overleven, te verwerken, letterlijk een weg vinden om het leven weer op te pakken. Een man en drie kinderen van verschillende leeftijd. Allemaal verwerken ze het plotselinge verlies van die ene persoon, de spil van het gezin, op hun eigen manier.
In dit boek komen vele namen van andere verhalen voor, van Proust naar GVR, Floddertje tot Kleine Prins. In De afwezigen kon ik een speellijst met muziek vullen. In de verloren berg situaties in het heden in berggebied, in het verleden in de woonplaats aan zee. In De afwezigen reizen we als lezer juist mee naar plaatsen uit het verleden.
Kira was de liefde van zijn leven. Zowel Kira als hij, Thomas, schrijvers. Hij met succes en altijd op tot nu het schrijven gefocust, zij minder geluk met een debuut en toen er eenmaal kinderen kwamen, ging de typemachine de deur uit. Kinderen in de leeftijd van 15, 9 en 5 jaar. Altijd iets te doen. Totdat de laatste naar school gaat. Wat stelt haar leven nu of nog voor?
Door het hele verhaal heen een gevoel van desolaatheid, een onderhuids ervaren dat er iets op de loer ligt dat de lezer niet weet – zelfs maar een enkeling kán weten, maar ook sijpelt er een minieme drup hoop door de regels op een leven dat met z’n vieren geleefd kan worden. In afwisselend fragmenten in de bergen en momenten bij zee leren we het hele verhaal omgeven door de elementen kennen.
Een verhaal met veel sigaret en drank - het ging mij werkelijk tegenstaan - maar hoe zou je zelf handelen, hoe zou je reageren in al je eenzaamheid op plotselinge avances van in mijn ogen zielige dames?
Tommie de vijfjarige is ontwapenend in zijn doen en laten, ontroerend in een uitspraak als vader en zoon bespreken of ze in de bergen kunnen blijven wonen: ‘Zou je je vriendjes niet gaan missen?’ ‘Nee. Ik mis mama toch al?’.
Cleo de vijftienjarige bezoekt iedere dag na school haar moeders graf, leest in dagboeken, verwijt vader nalatigheid, blijft nachten weg in Spanje, moet zelf een weg kunnen vinden als tiener, maar heeft o zo hard de omarming nodig. Matilde de negenjarige ging mij zeer aan het hart met haar opmerkzame blik, haar gevoelige natuur, de zorgziel, de schrijver-in-de-dop en het boek Woeste Hoogten dat ze omklemt op weg naar De verloren berg.
Fragmenten zijn gemarkeerd. Eén om te delen: ‘Er is maar één persoon nodig om je de zekerheid te geven die je nodig hebt, om de eenzaamheid definitief te ondermijnen. Maar één persoon om het leven de moeite de waard te laten zijn. Dat had hij op zijn zeventiende nog niet geweten.’
Is er dan geen minpuntje? Het zou kunnen dat lezers op het eind een worsteling te veel vinden, maar je kunt het ook zien als een statement, een vechten voor wat hij Thomas waard is, voor zijn kinderen, alles wat hij heeft en liefheeft.
Voor mij las het debuut als een TGV, deze tweede roman had voor mij persoonlijk vaker een station nodig, voor een volgende roman stap ik graag weer in de leescoupé.
April 25, 2020
'Boeken zijn geen speelgoed,' riep Matilde. 'Je hebt boeken nodig. Net als... tandpasta of zo.'
Echt heel mooi geschreven, blijft nog wel even bij.
Echt heel mooi geschreven, blijft nog wel even bij.
September 16, 2021
Het debuut van Lieke Kézér (De afwezigen) ontving verschillende literaire prijzen. Ik heb het nog niet gelezen, maar haar tweede roman, De verloren berg, smaakt alvast naar meer.
De vierenveertige Thomas gaat samen met zijn drie kinderen in een camper naar de Spaanse Pyreneeën. Het is de eerste reis sinds het overlijden van Thomas’ vrouw. Onderweg glijden Thomas’ gedachten af naar de periode voor en na haar dood. Al snel wordt duidelijk dat zij zich voornamelijk over de kinderen bekommerde, terwijl hij zich steeds terugtrok in zijn kamen om te schrijven. Maar dit blijkt niet de enige reden waarom zijn tienerdochter Cleo amper een woord met hem wisselt. Kézér voert de lezer voorzichtig brokjes informatie tot de puzzel uiteindelijk gelegd is. Als extra laag komt ook het schrijverschap aan bod, wat ik een interessante aanvulling vond.
Het ongemak tijdens de rit is voelbaar door de korte zinnen. Er is geen energie voor lange bedenkingen, het is al moeilijk genoeg om het hier en nu door te komen. Kézér geeft pijnlijk goed weer hoe de negenjarige Matilde haar best doet om de vrede te bewaren. Maar zij blijkt nog erg jong te zijn om zoveel geheimen te moeten bewaren en heeft duidelijk haar eigen gevecht te strijden. Enkel haar jongere broertje Tommie lijkt zich van geen kwaad bewust en zorgt voor de ontspannende factor. De momenten waarop hij zijn moeder wel vernoemt komen daarom des te harder aan.
Er gebeurt bijna niets, maar dat is niet erg. De spanningsboog ontstaat eerder door de sfeer dan door de actie. De verloren berg lijkt bijna een stilleven van hulpeloosheid en eenzaamheid. In die eenvoud komt het verdriet van elk van de gezinsleden krachtig naar voren, al hadden de kinderen wat meer diepgang mogen krijgen. Wat wel prachtig uitgewerkt wordt, is de ontwikkeling van de relatie tussen Thomas en zijn vrouw. Elk element, hoe alledaags ook, draagt bij tot waar het gezin zich tijdens de vakantie bevindt.
Het kabbelende heeft me op geen enkel moment gestoord, integendeel, de rust en kalmte aan de oppervlakte zet de onderhuidse spanningen extra in de verf. Het moment van actie aan het einde kwam daarom voor mij te grotesk over en deed afbreuk aan de zorgvuldige compositie van het geheel. Desondanks is het een boek dat me zal bijblijven.
De vierenveertige Thomas gaat samen met zijn drie kinderen in een camper naar de Spaanse Pyreneeën. Het is de eerste reis sinds het overlijden van Thomas’ vrouw. Onderweg glijden Thomas’ gedachten af naar de periode voor en na haar dood. Al snel wordt duidelijk dat zij zich voornamelijk over de kinderen bekommerde, terwijl hij zich steeds terugtrok in zijn kamen om te schrijven. Maar dit blijkt niet de enige reden waarom zijn tienerdochter Cleo amper een woord met hem wisselt. Kézér voert de lezer voorzichtig brokjes informatie tot de puzzel uiteindelijk gelegd is. Als extra laag komt ook het schrijverschap aan bod, wat ik een interessante aanvulling vond.
Het ongemak tijdens de rit is voelbaar door de korte zinnen. Er is geen energie voor lange bedenkingen, het is al moeilijk genoeg om het hier en nu door te komen. Kézér geeft pijnlijk goed weer hoe de negenjarige Matilde haar best doet om de vrede te bewaren. Maar zij blijkt nog erg jong te zijn om zoveel geheimen te moeten bewaren en heeft duidelijk haar eigen gevecht te strijden. Enkel haar jongere broertje Tommie lijkt zich van geen kwaad bewust en zorgt voor de ontspannende factor. De momenten waarop hij zijn moeder wel vernoemt komen daarom des te harder aan.
Er gebeurt bijna niets, maar dat is niet erg. De spanningsboog ontstaat eerder door de sfeer dan door de actie. De verloren berg lijkt bijna een stilleven van hulpeloosheid en eenzaamheid. In die eenvoud komt het verdriet van elk van de gezinsleden krachtig naar voren, al hadden de kinderen wat meer diepgang mogen krijgen. Wat wel prachtig uitgewerkt wordt, is de ontwikkeling van de relatie tussen Thomas en zijn vrouw. Elk element, hoe alledaags ook, draagt bij tot waar het gezin zich tijdens de vakantie bevindt.
Het kabbelende heeft me op geen enkel moment gestoord, integendeel, de rust en kalmte aan de oppervlakte zet de onderhuidse spanningen extra in de verf. Het moment van actie aan het einde kwam daarom voor mij te grotesk over en deed afbreuk aan de zorgvuldige compositie van het geheel. Desondanks is het een boek dat me zal bijblijven.
January 12, 2021
In een woord: wauw. Wat een schitterend verhaal. Een vader die net zijn vrouw is verloren gaat op vakantie naar de bergen met zijn drie kinderen. De gesprekken tussen vader en kinderen is ontwapenend, puur, de kinderen zo eerlijk en openhartig, het is vertederend, soms verdrietig en soms ook een beetje grappig maar bovenal fenomenaal en simpelweg genieten. De zinnen van Lieke zijn fantastisch, het verhaal is fantastisch, de personages zijn fantastisch oftewel: lees dit boek. Je kan niet anders dan van dit verhaal gaan houden 💛
Instagram: vrouwzoektboek
Instagram: vrouwzoektboek
February 17, 2021
Dit is een helder en in zekere zin luchtig boek over het dagelijks leven met rouw. Het is beeldend geschreven en fijn opgebouwd.
February 3, 2021
Mooi ingetogen boekje over rouw. Fijne zinnen, mooi geschreven.
Maar ook onnodigheden. Zoals het zuspersonage, Coby, die was net zo goed eenzaam, op een andere manier, maar dit personage had niet nodig geweest.
En de affaire met de kleuterjuf was wel heel erg voorspelbaar. Ik had de rouw wellicht nog schrijnender gezien als er juist geen affaire was geweest.
Maar ook onnodigheden. Zoals het zuspersonage, Coby, die was net zo goed eenzaam, op een andere manier, maar dit personage had niet nodig geweest.
En de affaire met de kleuterjuf was wel heel erg voorspelbaar. Ik had de rouw wellicht nog schrijnender gezien als er juist geen affaire was geweest.
July 15, 2019
Op pagina 25 wil je al zo snel mogelijk doorlezen in beide verhaallijnen. Lief boek met veel onuitgesproken pijn.
January 19, 2021
Goede heldere zinnen. Mooie omschrijvingen van “het alledaagse”. Dit boek laat zien hoe complex en liefdevol rouw kan zijn zonder het thema te zwaar te maken.
Het speelt zich af in de jaren 90, wat voor mij ook altijd een extra pluspunt is :)
Het speelt zich af in de jaren 90, wat voor mij ook altijd een extra pluspunt is :)
April 9, 2023
Geweldig boek, voelt als een comfortabele deken om dit gezin in rouw te volgen. Triest, troostend, de kinderen ontwapenend, de vader onhandig. Ook haar andere boek 'de afwezigen' was ook al zo prachtig. Van die boeken waar je een boekenkater aan overhoudt en niet makkelijk aan een ander begint.
September 27, 2022
Erg mooi verhaal waar je steeds meer in meegezogen wordt met een twist aan het einde waardoor ik het nog beter vind.
This entire review has been hidden because of spoilers.
February 23, 2023
Leest vlot. De onmacht van een vader in het praten met zijn kinderen over de pas gestorven moeder is herkenbaar geschetst. Zijn strijd om alleen verder te doen, haar rol over te nemen is best aangrijpend.
Alleen vernemen we te weinig over hoe het huwelijk en zeker hoe zijn vrouw was. We bekijken haar door zijn ogen, maar aangezien hij in zijn eigen wereldje leefde leert ons dat amper iets. Zijn afstandelijke kijk op het leven rond hem houdt mij als lezer ook ver van elk begrip.
Het slot met de uit de lucht vallende onthulling voelt dan ook aan alsof je als lezer, met zulk een onbetrouwbare verteller, voor het lapje gehouden bent.
Alleen vernemen we te weinig over hoe het huwelijk en zeker hoe zijn vrouw was. We bekijken haar door zijn ogen, maar aangezien hij in zijn eigen wereldje leefde leert ons dat amper iets. Zijn afstandelijke kijk op het leven rond hem houdt mij als lezer ook ver van elk begrip.
Het slot met de uit de lucht vallende onthulling voelt dan ook aan alsof je als lezer, met zulk een onbetrouwbare verteller, voor het lapje gehouden bent.
January 11, 2021
De achterflap beschrijft de inhoud van het boek maar heel oppervlakkig, vind ik. Het boek gaat vooral over rouw, over de rauwe pijn, en hoe verder te leven na zo een onbevattelijk verlies. En hoe te leven met de fouten die je hebt gemaakt en je niet meer kunt goedmaken.
Heel mooi geschreven alleszins.
Heel mooi geschreven alleszins.
June 30, 2020
‘Ik weet niet of ik wel weer naar huis wil,’ zei Mathilde.
‘Waarom niet?’
Ze dacht even na over haar antwoord. ‘Daar is mama doder dan hier.’
Thomas en zijn drie kinderen rouwen om de dood van hun echtgenote en moeder, elk op zijn/haar eigen manier. Tommie van vijf is ontwapenend, Mathilde van vijf oplettend en zorgzaam, Cleo een vijftienjarige puber die haar weg zoekt, en daarin haar moeder moet missen. Thomas zelf weet ook geen blijf met de situatie, weet niet hoe hij de praktische zaken moet aanpakken, laat staan de emotionele. Hierdoor laat hij dingen gebeuren die het gezin niet ten goede komen, waarna hij besluit om met z’n allen in een camper de bergen in te trekken.
Een niet zo ver verleden en het heden wisselen elkaar af in het boek, de zee en de bergen, thuis en ver weg. Altijd vol gevoel, en prachtig verwoorde zinnen. Je leeft echt mee met het gezin, en het einde komt toch nog een beetje als een klap (en was voor mij zelfs wat overbodig, omdat dat niet echt de clou van het verhaal is).
‘Het wordt nooit meer zoals het was,’ zei ze.
‘Nee,’ zei hij na een korte stilte. Maar dat betekent niet dat we er met z’n vieren niet iets moois van kunnen maken.’
‘Ik zou niet weten hoe.’
‘Nee, ik ook niet. Maar ik ben ervan overtuigd dat we wel zullen vinden hoe.’
Erg van onder de indruk.
‘Waarom niet?’
Ze dacht even na over haar antwoord. ‘Daar is mama doder dan hier.’
Thomas en zijn drie kinderen rouwen om de dood van hun echtgenote en moeder, elk op zijn/haar eigen manier. Tommie van vijf is ontwapenend, Mathilde van vijf oplettend en zorgzaam, Cleo een vijftienjarige puber die haar weg zoekt, en daarin haar moeder moet missen. Thomas zelf weet ook geen blijf met de situatie, weet niet hoe hij de praktische zaken moet aanpakken, laat staan de emotionele. Hierdoor laat hij dingen gebeuren die het gezin niet ten goede komen, waarna hij besluit om met z’n allen in een camper de bergen in te trekken.
Een niet zo ver verleden en het heden wisselen elkaar af in het boek, de zee en de bergen, thuis en ver weg. Altijd vol gevoel, en prachtig verwoorde zinnen. Je leeft echt mee met het gezin, en het einde komt toch nog een beetje als een klap (en was voor mij zelfs wat overbodig, omdat dat niet echt de clou van het verhaal is).
‘Het wordt nooit meer zoals het was,’ zei ze.
‘Nee,’ zei hij na een korte stilte. Maar dat betekent niet dat we er met z’n vieren niet iets moois van kunnen maken.’
‘Ik zou niet weten hoe.’
‘Nee, ik ook niet. Maar ik ben ervan overtuigd dat we wel zullen vinden hoe.’
Erg van onder de indruk.
January 23, 2022
Mijn eerste kennismaking met deze auteur bleek niet onaangenaam en maakte een bijzondere indruk. "De verloren berg" vertelt het verhaal van de 44-jarige Thomas die zijn drie kinderen een camper induwt en op reis vertrekt, om zo even te ontsnappen aan het rouwe verdriet dat het verlies van zijn vrouw / hun moeder enkele maanden eerder teweeg brengt. Wie een soort road trip relaas verwacht is eraan voor de moeite. Er gebeurt eigenlijk bijzonder weinig in het boek, dat eerder een bijzondere schets is van de emoties die spelen, de impact van de dood van Kira op de verhoudingen in het gezin en welke rol de verschillende kinderen spelen (de opstandeling, de verzoener en de heerlijke onschuld). Korte zinnen en sprongen in de tijd geven een specifieke leeservaring. Gelukkig maar, want zoals gezegd gebeurt er niet zoveel in het verhaal. Dat is zowel een kracht (aandacht gaat naar de emoties) als een potentieel minpunt (het werd naar het einde toe wat langdradig). Dat minpunt werd wel helemaal gecompenseerd door het adembenemende einde, waardoor je alles in een heel ander perspectief plaats. Heel graag gelezen.
October 18, 2024
Een eerlijk en rauw verhaal over rouwverwerking.
Een gezin met 3 kinderen verliest door een tragisch ongeval de moeder. Iedereen gaat daar vervolgens op zijn eigen manier mee om.
Het verhaal wordt in tweeën gedeeld door de gebeurtenissen voordat ze op vakantie gaan (De zee) en het gedeelte dat ze op vakantie zijn (De bergen).
De personages zijn sympathiek, het zinsgebruik kort en eenvoudig, maar o zo effectief:
" Ik weet niet of ik wel weer naar huis wil", zei Mathilde.
"Waarom niet?"
Ze dacht even na over haar antwoord "Daar is mama doder dan hier"
Kézér legt het rouwproces goed vast zonder te veel poespas. Je leeft helemaal mee met de kleine Tommy, Mathilde en puberdochter Cleo.
In het begin kabbelt het verhaal rustig voort maar naar het eind wordt het interessanter.
Op het eind ging ik pas nadenken over het handelen van de vader want dan weet je pas waarom hij bepaalde dingen zegt en/of voelt.
Ik heb dit boek geluisterd in de Luisterbieb.
Een gezin met 3 kinderen verliest door een tragisch ongeval de moeder. Iedereen gaat daar vervolgens op zijn eigen manier mee om.
Het verhaal wordt in tweeën gedeeld door de gebeurtenissen voordat ze op vakantie gaan (De zee) en het gedeelte dat ze op vakantie zijn (De bergen).
De personages zijn sympathiek, het zinsgebruik kort en eenvoudig, maar o zo effectief:
" Ik weet niet of ik wel weer naar huis wil", zei Mathilde.
"Waarom niet?"
Ze dacht even na over haar antwoord "Daar is mama doder dan hier"
Kézér legt het rouwproces goed vast zonder te veel poespas. Je leeft helemaal mee met de kleine Tommy, Mathilde en puberdochter Cleo.
In het begin kabbelt het verhaal rustig voort maar naar het eind wordt het interessanter.
Op het eind ging ik pas nadenken over het handelen van de vader want dan weet je pas waarom hij bepaalde dingen zegt en/of voelt.
Ik heb dit boek geluisterd in de Luisterbieb.
December 9, 2022
Het 2de boek van Lieke Kézér dat ik lees en opnieuw een voltreffer. De hoofdstukken spelen zich afwisselend af aan zee (thuis) of in de bergen (op vakantie).
Ontroerend verhaal over rouw en opnieuw overeind krabbelen met een verrassende ontdekking op het einde die me deed afvragen of ik iets gemist had.
Ontroerend verhaal over rouw en opnieuw overeind krabbelen met een verrassende ontdekking op het einde die me deed afvragen of ik iets gemist had.
June 23, 2025
Mooi boek over een gezin dat door rouw gaat. Je volgt het vanuit vader Thomas. Afgewisseld lees je steeds over een vakantie in Spanje met een camper, en thuis tussen de dood van de moeder en het punt dat ze op vakantie gaan. Lieke Kezer heeft een hele fijne schrijfstijl, het boek leest heel prettig. Hoe de verschillende familieleden omgaan met het verlies van de moeder voelt heel realistisch.
July 7, 2023
Het einde van het verhaal voelde voor mij erg abrupt. Ik vroeg mij af of het laatste wat ik had gelezen wel echt het einde van het boek was. Het verhaal had mooie momenten, maar ik heb niet per se de behoefte om het nog een keer te lezen.
September 24, 2025
Een mooi boek om te lezen, over hoe een gezin omgaat met rouw na het verlies van de moeder. Het boek schakelt op een mooie manier heen en weer tussen het heden en het verleden en is niet zo voorspelbaar, wat ik juist leuk vind!
January 27, 2021
Prachtig boek
October 2, 2023
Prachtig, prachtig! Wat maakt het leven de moeite waard? Wat doe je na een groot verlies, hoe ziet rouw eruit, de rol van rituelen en verbondenheid.
October 4, 2024
Prachtig
January 3, 2026
Wat een prachtige zinnen en wat een prachtig verhaal... alsof je naast de hoofdpersonen staat en met ze mee mag kijken... fantastisch mooi!
April 4, 2020
Ik heb lange tijd geen boek gelezen toen ik dit boek tegenkwam. Ik heb het ademloos zitten lezen. Wellicht omdat mijn gezinssamenstelling vergelijkbaar is, overigens zonder het verlies, maar ik kon me goed verplaatsen in Thomas.
Het boek leest lekker weg en bouwt heel geleidelijk op naar het hoogtepunt.
Aanrader!
Het boek leest lekker weg en bouwt heel geleidelijk op naar het hoogtepunt.
Aanrader!
June 25, 2025
Ontzettend leuk en gemakkelijk boek om te lezen. Voor de afwisseling tussen het heden (de bergen) en het verleden (de zee) is goed gedaan. Gedurende het boek bouwt de spanning zich langszaam op naar een plottwist die ik niet zag aankomen. Ben echter wel benieuwd of ik over een jaar nog steeds weet waar het over ging...
June 11, 2024
4 ****
Verdrietig, maar ook mooi verhaal over verlies, liefde en verbinding. Het is niet een boek waar gebeurtenissen elkaar snel opvolgen, maar dat zou ook niet passend zijn. Dit boek zal me nog wel even bij blijven denk ik.
Verdrietig, maar ook mooi verhaal over verlies, liefde en verbinding. Het is niet een boek waar gebeurtenissen elkaar snel opvolgen, maar dat zou ook niet passend zijn. Dit boek zal me nog wel even bij blijven denk ik.
Displaying 1 - 30 of 36 reviews