Κόμπο τον κόμπο

by Δήμητρα Λουκά

Στη συλλογή διηγημάτων Κόμπο τον κόμπο όλες σχεδόν οι ιστορίες έχουν τη μορφή της εξομολόγησης ή της εξιστόρησης γεγονότων που αφορούν το παρελθόν. Οι αφηγητές, φορείς του παραδοσιακού πολιτισμού οι περισσότεροι, με έναν αδρό προφορικό λόγο και με δωρική λιτότητα υφαίνουν λέξη τη λέξη, κόμπο τον κόμπο, τα προσωπικά πάθη αλλά και τις πληγές της Κατοχής και του Εμφυλίου σε κρουστές ιστορίες.

Ηρωίδες που βίωσαν τη σκληρότητα της αρχαϊκής κοινωνίας και άλλες που ύψωσαν το ανάστημά τους και πάλεψαν στις πιο αντίξοες συνθήκες ήρωες-θύματα των κοινωνικών προκαταλήψεων και άλλοι που τους συνέθλιψαν οι μυλόπετρες της Ιστορίας αφηγήσεις όπου το χάσμα ανάμεσα στον πάνω και τον κάτω κόσμο κλείνει χάρη στον πόθο για το σμίξιμο ζωντανών και νεκρών εραστών. Όλα αυτά συνθέτουν τον κόσμο του βιβλίου της Δήμητρας Λουκά, έναν κόσμο τραχύ, ο οποίος δονείται από δυνατά πάθη και ένστικτα και συνάμα κυριαρχείται από τους ισχυρούς δεσμούς της κοινότητας. Τον κόσμο αυτόν διασώζει από τη λήθη η συγγραφέας, χωρίς νοσταλγία, αλλά με αγάπη για την ομορφιά και την καταλυτική δύναμη της γλώσσας του.

Συχώρεση
Βάστα, Ραχάμ
Αράχνες
Singer
Κόμπο τον κόμπο
Δεν ξέρω
Κόκκινη πουά κορδέλα με φιόγκο
Γυρισμός
Γκρας
Δεν είχε τυχερό
Ρίζες
Πηγαδούσες
Στον τάφο τ' να χορέψω
Το αίμα σπαράζει
Κανέλα
Οι μαυροφορεμένες
Το έβρισκε φυσικό
Ένα κορμί
Το πανηγύρι
Ανάπαυση
Σαρκό
Η υπόθεση της εξαφάνισης της κεφαλής του Λάμπρου Γκαμέρα

Genres: Short Stories

120 pages, Paperback

First published June 1, 2019

About the author

Η Δήμητρα Λουκά γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1970. Είναι φιλόλογος και διδάσκει λογοτεχνία στο πρόγραμμα του International Baccalaureate των Εκπαιδευτηρίων Γείτονα. Διηγήματά της έχουν δημοσιευθεί στα ηλεκτρονικά περιοδικά Ο Αναγνώστης, Bookpress, Φρέαρ, Fractal, Διάστιχο και στο Διάσελο. Συμμετείχε στη συλλογική έκδοση διηγημάτων με τον τίτλο "Το μυστικό" (επιμ. Αμάντα Μιχαλοπούλου, Καστανιώτης 2018). Η συλλογή διηγημάτων "Κόμπο τον κόμπο" είναι το πρώτο της βιβλίο.

Reviews

[foteini_dl · Rating 3 out of 5]

[3,5*]

Εξομολογητικές ιστορίες από ανθρώπους που τους εξουσιάζουν τα πάθη και τα ένστικτά τους, και που μοιάζουν να κινούνται ανάμεσα στον κόσμο των ζωντανών και των νεκρών, συνθέτουν αυτή την ενδιαφέρουσα συλλογή της Δήμητρας Λουκά. Η συγγραφέας επιλέγει να χρησιμοποιήσει ως υπόβαθρο των ιστοριών της την ελληνική επαρχία, η οποία φαίνεται να ορίζει και τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, και επιλέγει ως γλώσσα την ντοπιολαλιά, μια γλώσσα λιτή, δωρική και αφτιασίδωτη. Και, αν και αυτό μοιάζει να είναι μία τάση των τελευταίων χρόνων στην ελληνική πεζογραφία, δε θα μπορούσε να γίνει κι αλλιώς.

Υ.Γ. Ωραίο εξώφυλλο, οι εκδόσεις Κίχλη έχουν μπει και αυτές πλέον για τα καλά στο κλαμπ των εκδόσεων που επιλέγουν προσεγμένα εξώφυλλα που δίνουν το στίγμα τόσο του εκάστοτε βιβλίου, όσο και του εκδοτικού οίκου.

[Ioulia Ilvanidou · Rating 3 out of 5]

3,5

[Crazytourists_books · Rating 3 out of 5]

Το μεγαλύτερο προτέρημα αυτού του βιβλίου είναι η γλώσσα του. Μου θύμισε τη γιαγιά μου, γεννημένη και μεγαλωμένη σε ένα από τα μαστοροχώρια της Ηπείρου. Γυρνούσα τις σελίδες, διάβαζα τις ιστορίες και ήταν σα να ακούω τη φωνή της. Ένα γλυκό βιβλίο, ό,τι χρειαζόταν για το τελείωμα της χρονιάς.

[Yannis Vangelokostas · Rating 5 out of 5]

Μια χορταστική -τόσο που μου άφησε την αίσθηση ότι διάβασα μυθιστόρημα- συλλογή διηγημάτων που κινείται στην περιοχή της νεοηθογραφικής τάσης των τελευταίων χρόνων, χωρίς βέβαια καμία διάθεση νοσταλγίας ή ωραιοποίησης του παραδοσιακού πολιτισμού. Στις λίγες σελίδες καθενός από αυτά ξετυλίγονται, με τον τρόπο της προφορικής εξομολόγησης, ιστορίες δύσκολης επιβίωσης, αποστέρησης, αποχωρισμού, οικογενειακού αλληλοσπαραγμού και ωμής βίας, που έρχονται από τις αγροτοκτηνοτροφικές κοινότητες της Ηπείρου στα χρόνια κυρίως της Κατοχής, του Εμφυλίου και της μεταπολεμικής περιόδου. Η συγγραφέας δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας (ναι, σε όποι@ το διαβάσει θα θυμίσει Βαλτινό, Δημητρίου, Παπαμάρκο...) ούτε πειραματίζεται αφηγηματικά. Αυτό ίσως όμως λειτουργεί απελευθερωτικά, επιτρέποντάς της να αφοσιωθεί στο λεπτοδούλεμα της γραφής. Σχεδόν όλα τα (22) κείμενα είναι, πραγματικά, από πολύ καλά έως εξαιρετικά, κάτι που σπανίζει στις συλλογές διηγημάτων. Ειδική αναφορά αξίζει στον τρόπο που ολοκληρώνεται η συλλογή: σαν να εκβάλλουν υπόγεια αλλά λυτρωτικά στο τελευταίο διήγημα όλες οι προηγούμενες ιστορίες. Πρόκειται για μία από τις καλύτερες πρώτες εμφανίσεις των τελευταίων ετών.

[Alkibiades · Rating 5 out of 5]

22 διηγήματα. 22 εξομολογήσεις σε γλώσσα λαϊκή που κάποτε που σου δίνουν γροθιά στο στομάχι με την αφοπλιστική τους παραστατικότητα κι ειλικρίνεια. Η συγγραφέας κεντάει κυριολεκτικά "κόμπο τον κόμπο" τα προσωπικά πάθη των ηρώων της, τη σκληρή τους ζωή και τα άγριά τους ένστικτα. Αξιοθαύμαστη η γλώσσα που χρησιμοποιεί, μια γλώσσα που υπάρχει βαθιά χαραγμένη μέσα μας, που έρχεται από το βαθύ μας παρελθόν. Με γοήτευσε.

[Athena Nt · Rating 4 out of 5]

4,5* Αξιοπρόσεκτη, ζηλευτή και κοπιαστική, πρώτη συγγραφική δουλειά!
Δεν έβαλα πέντε αστέρια γιατί στο τέλος δεν συγκράτησα κάποια ιστορία. Μου φάνηκε μεγάλο το εύρος της νοσηρότητας των οικογενειακών δεσμών, που σκέφτομαι ότι θα μπορούσε να αποδοθεί σε δύο βιβλία, ή έστω να χωριστεί σε μέρη το βιβλίο.

[Maria Giannisi · Rating 5 out of 5]

Υπέροχο !!!

[Hélène · Rating 5 out of 5]

22 διηγήματα να τα διαβάζεις στο 3λεπτο , να τα σκέφτεσαι ώρες... Ανθρώπινες ιστορίες, από αυτές που όλοι έχουμε ακούσει από γιαγιάδες και παππούδες...

[Ioannis Charalampopoulos · Rating 4 out of 5]

Ωραία γραφή και ενδιαφέρουσες ιστορίες.
Διηγήματα που μεταφέρουν σε άλλη εποχή