สุดหัวใจ

by Yi Du Jun Hua, 一度君华, อี๋ตู้จวินหัว

สุดหัวใจ... บอกเล่าถึงเรื่องราวความรักอันซาบซึ้งตรึงใจระหว่างฮ่องเต้และขุนศึกหญิงคู่บัลลังก์ผู้ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้คนรักของนางก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด ไม่ว่าจะต้องสูญเสียหัวใจก็ตาม

“ชีวิตหนึ่ง เราอาจรักใครได้หลายคน แต่สุดหัวใจ...มีได้แค่คนเดียว”

---
'สุดหัวใจ' ผลงานเล่มเดียวจบของนักเขียน 'อีตู้จินหัว'
ผู้เขียน ‘เต้าหู้ไซซี’ ‘’หงส์สังหาร’ ‘แนบเนื้อเทวะ' และ 'ไม่อาจลืม'

Genres: China

156 pages, Paperback

Published June 17, 2019

About the author

Associated Names:
* 一度君华 (Chinese)
* Yi Du Jun Hua (English)
* อี๋ตู้จวินหัว / อีตู้จวินหวา (Thai)

Reviews

[M · Rating 4 out of 5]

หน่วงดีมาก สะใจมาก พูดสั้นๆ คือ เรื่องนี้พระเอกฆ่านางเอกทีละน้อยด้วยมือตัวเอง แบบทุกขั้นตอน ทุกสเต็ปจริงๆ

ให้ 4 ดาว เพราะมันสั้นไป 555555 รายละเอียดเลยหายไปเยอะ

เป็นเรื่องราวของหญิงสาวที่ตกอยู่ภายใต้ความ demanding ของผู้บังคับบัญชา
ตอนแรกๆ ก็คงมีความหลงใหลได้ปลื้มแหละ แต่ผู้ชายก็คือมีรักที่สุด สุดที่รักอยู่แล้ว อย่างนางเอกอ่ะเหรอ หึ ก็แค่สัตว์เลี้ยงงง!!
ใช้งานได้ทุกประเภท อุ่นเตียงก็ได้ ออกรบก็ได้ จับกบฎได้ ตีเมืองแตกได้ ส่งไปให้อีกฝ่ายระบายแค้นเพื่อเอาของมารักษาสุดที่รักที่กำลังท้องได้ นางเอกกลับมาสภาพแทบไม่ใช่คนแล้ว แต่ถามว่าทะนุถนอมไหม.. ก็ช่วงนึง แล้วก็...ปล่อยให้ฮองเฮาสุดที่รักมาระบายแค้นเพราะถูกล้ำเส้น แต่ห้ามให้ตายนะ ห้ามตาย ห้ามตายเด็ดขาด ไม่ยอมให้ตาย หวงมาก หวงงง แต่ยืนดูเค้าทรมาน

นี่งงใจมากว่ามองไม่เห็นรอยร้าวในตัวนางเอกเลยเหรอ
จริงๆ อาจจะเห็น แต่คิดว่าไม่ได้รัก คิดว่ายังไงนางเอกก็คือศรีทนได้ ยังไงก็ต้องกลับมาหา
จนสุดท้าย มาดีด้วย มาดูแลเอาใจใส่ มันก็สายเกินไปเสียแล้ว

ว่าแต่ นี่ข้องใจเรื่องงูมาก เรากินงูสดๆ ได้เรอะ แต่เห็นมีการลากออก เลยสรุปว่าเค้าให้กินหรืออะไร
แต่เอาจริงๆ ทุกอย่างที่นางเอกโดนคือที่สุดอ่ะ คือทรมานแบบข้างนอกปกติ แต่เครื่องในพังนี่แบบ โคตรทรมานจริงๆ แล้วเรื่องงูนี่คือจุดตายนางเอกเลย หลังจากนั้นคือกินไรไม่ได้ คือเอาจริงๆ เลย นางเอกคือแย่อยู่แล้ว สภาพจิตพังด้วย พระเอกนี่คิดไม่ได้เลยเหรอ ตลกดี แล้วยังจะให้เค้ามีชีวิตอยู่?? เฮลโหลวววววว

เพิ่งเคยเจอ ทรมานคนที่รัก ยืนมองคนที่ตัวเองรักเรียกให้ช่วยแต่ยืนเฉยๆ สุดมากกก เฬวสุดมากกกกก
เป็นนางเอกรันทดที่สุดละ ตั้งแต่อ่านมา กระทั่งความอบอุ่นความปลอดภัย ยังได้มาจากคนที่ตัวเองต้องฆ่า

แต่ไม่รุ้ทำไมเราไม่ได้เกลียดพระเอกขนาดนั้นนะ รู้สึกเปนคนน่าสงสารที่ยึดติดกับอะไรไร้สาระ จนมองข้ามทุกอย่างกระทั่งความรู้สึกตัวเอง สุดท้ายก็มาเสียคนที่ดีที่รักตัวเองที่สุดไป ละทั้งๆ ที่นางเอกเทศักดิ์ศรีขอให้ช่วย ยังเดินหนี สุดท้ายมาพูดว่าให้ควักหัวใจฮองเฮาก็ทำได้.... คือยังไง เพื่อออออ??!???? ถ้าจะควัก ไม่ดูแลนางเอกให้ดีแต่แรก มาพูดว่าทำได้ทุกอย่าง แต่ไม่ปกป้อง ไม่หือไม่อือ ใครจะเชื่อ.... เหมือนนี่ที่ตอนต้นย่อหน้าบอกไม่เกลียดพระเอก อ่อ.... ตอนนี้เกลียดละ วิวไปวิวมารมขึ้น.... 55555

สงสารก็สงสาร แต่ทำตัวเองทั้งนั้น สมน้ำหน้าแทน อยากให้มันกระซวกกว่านี้อ่ะ เนี่ยย หักคะแนนเพราะเค้าไม่บรรยายความทรมานของอีมูหรงเหยียน!!!!! ถ้าบรรยายมาซักสองสามหน้านะ ปาดาวรัวๆ อะไรกัน จบแค่อีเวรนี่น้ำตาไหล เฮอะะะะ #ใครก็ได้ปายาสลบใส่เลาที #โมโหจนหิวแล้ววว

[overzestful · Rating 3 out of 5]

หน่วงเกิน จะให้ดาวยังไงดี 😅
ให้ 3 ดาวเพราะไม่ชอบความเลวของมู่หรงเหยียนก็แล้วกัน
เลวเกิ้นนน สงสารนางเอกทั้งเรื่องอ่ะ
น่าจะมีจุดจบของมู่หรงเหยียนให้สะใจกว่านี้
ให้สมกับสิ่งที่นางเอกต้องเจอ เห้อ
คนๆนึงใยจะต้องมาเป็นที่รองรับอารมณ์ของอีกคน
มารู้ตัวตอนหลังเหรอ ช้าไปมั้ย รู้แล้วทำอะไรได้บ้าง เห้ออ

[Patrawan Dear]

#สุดหัวใจ

ได้ยินว่าเรื่องนี้ดราม่าน้ำตาท่วม แต่กลับเรียกน้ำตาเราไม่ได้สักหยด เนื่องด้วยความพยายามที่จะดาร์คจนไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ กับวิญญาณเฟมินิสต์ในตัวเราเองนี่แหละ

แต่เรื่องราวก็อ่านสนุกดี ตัวละครมีปมในใจพอให้เข้าใจการกระทำได้อยู่ อ่านแล้วสลดและสังเวชใจ คล้ายผู้เขียนจงใจให้นางเอกเกิดมาเพื่อสิ่งนี้ เลยไม่ค่อยมี surprise อะไรเท่านั้นค่ะ :)

[Miki · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องราวสั้นๆแต่ปวดหนึบๆที่ใจ
เพียงแต่ที่ให้ดาวเท่านี้เพราะรู้สึกแปลกๆกับการเล่าเรื่องค่ะ
แอบรู้สึกเอ๊ะแปลกๆเลยยังไม่อินเท่าที่ควร

[Lllalita · Rating 5 out of 5]

สะเทือนใจมาก หนังสือสั้นนิดเดียว แต่บาดลึกสุดใจมากๆ

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

สุดหัวใจ... บอกเล่าถึงเรื่องราวความรักอันซาบซึ้งตรึงใจระหว่างฮ่องเต้และขุนศึกหญิงคู่บัลลังก์ผู้ที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้คนรักของนางก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด ไม่ว่าจะต้องสูญเสียหัวใจก็ตาม



“ชีวิตหนึ่ง เราอาจรักใครได้หลายคน

แต่สุดหัวใจ...มีได้แค่คนเดียว"

สไตล์อีตู้จินหัว สนุกมากหน่วงมาก ดาร์คมาก เมื่อก่อนอ่านเต้าหู้ไซซีคิดว่ามู่หรงลี่นี่เป็นอ๋องเลวแล้วแต่มันไม่ใช่เลย มู่หรงลี่เป็นคนดีชัดๆ นี่ต่างหากของแท้และแน่นอน พระเจ้าอ่านไปอินไป
สปอยล์เนื้อเรื่อง
.
.
.
.
.
.
นางเอกของเราแม่ทัพจั่วชางหลาง ถูกเลี้ยงอยู่ในฝูงหมาป่าตั้งแต่เด็ก แล้วมู่หรงเหยียนองค์ชายรองเป็นคนไปพบและช่วยเอาไว้ นางมีความสามารถที่ทำให้ฝึกยุทธ์ได้ จึงเอาไว้ข้างกายและให้เป็นรองแม่ทัพ มอบคันธนูอัคคีให้เป็นอาวุธคู่กาย มู่หรงเหยียนมีหญิงคนรักเจียงปี้หลันตั้งแต่เด็กที่สัญญาว่าจะแต่งงานด้วยแต่ถูกฮ่องเต้มอบให้เป็นชายาองค์รัชทายาท มู่หรงเหยียนจึงก่อกบฎขึ้น การนำทัพก็มีจั่วชางหลางคู่กาย บุกไปทุกที่ด้วยกัน จั่วชางหลางเคยสาบานว่าจะมอบทุกอย่างให้ นางก็มอบให้จริงๆ ไม่มีบ่นซักคำ ตามู่หรงเหยียนจนสุดท้ายได้เป็นฮ่องเต้แต่งตั้งเจียงปี้หลันเป็นฮองเฮา ปลดจั่วชางหลางจากฮองเฮาที่ทำทุกอย่างให้เป็นแม่ทัพ จั่วชางหลางที่ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมในราชสำนักกลับเป็นที่เคารพของชาวบ้านมากมาย อยู่ในวังโดนกลั่นแกล้งทั้งสำนักหมอหลวงและคนในราชสำนักต่างเห็นฮองเฮาสำคัญ ฮองเฮาเจียงปี้หลันมองออกว่าจั่วชางหลางสำคัญต่อฮ่องเต้มู่หรงเหยียน แต่พอถามหรือขันทีข้างกายถามมู่หรงเหยียนกลับตอบว่านี่เป็นการดูแลสัตว์เลี้ยง ยอมให้คนทรมานจั่วชางหลางแต่ไม่ยอมให้นางตาย สุดท้ายกว่าจะรู้ว่าอะไรสำคัญที่สุดในชีวิต สิ่งนั้นก็ไม่มีอีกต่อไปต้องเสียใจไปตลอดกาล เป็นฮ่องเต้ที่ดี แต่ก็ไม่ใช่คนรักที่ดี ไม่เข้าใจเรื่องความรัก เข้าใจผิดมาโดยตลอด ตอนแรกคิดว่าการดูแลให้ปล���ดภัยคือความรัก มันใช่หรือ ที่ไม่สอนคันธนูอัคคีขั้นสุดท้ายเพราะเป็นขั้นไร้ใจ แต่เมื่อถึงขั้นนี้แล้วจะไร้ใจจริงหรือต้องกลับมาดูตัวมู่หรงเหยียนเองที่สุดท้ายจะรู้ว่าสิ่งสำคัญที่สุดคืออะไร ก็หลุดลอยไปตลอดการ สุดหัวใจของมู่หรงเหยียน สุดหัวใจของจั่วชางหลาง คิดว่าเรื่องนี้คือสุดหัวใจของทั้งสองคน กว่าเรื่องราวทุกอย่างจะเปิดเผย ถึงเบื้องลึกเบื้องหลังทั้งหมด มู่หรงเหยียนก็สูญเสียสุดหัวใจไปแล้ว ที่ทำทั้งหมดมันถูกสำหรับการเป็นฮ่องเต้แต่ว่ามันไม่ใช่สำหรับการกระทำของคนคนหนึ่งจริงๆ

เรื่องราวซับซ้อน หนักหน่วงมู่หรงเหยียนมีปมในใจที่จะเปิดเผยในตอนหลังว่าเพราะอะไรถึงทำแบบนี้กับจั่วซางหลาง นี่คือความรักของมู่หรงเหยียนแต่กลับบอกคนอื่น และตนเองว่านี่คือการดูแลสัตว์เลี้ยง มันก็ต้องเป็นอย่างนี้สินะ สมน้ำหน้าสุดๆที่ต้องเป็นอย่างนี้รอจนผมหงอกขาวสุดท้ายก็คือความว่างเปล่า อีตู้จินหัวเขียนดีมาก แค่เล่มบางๆแต่แบบอ่านไปต่อมน้ำตาแตกไป เตรียมกระดาษทิชชู่ไว้ได้เลยสำหรับความรันทด ชีวิตบัดซบของจั่วชางหลางนางเข้มแข็งแต่ก็ต้องการความรัก คนที่รักที่สุดมอบความรักให้แบบที่ไม่บอกอะไร ตัวเองยังไม่พูดแล้วจะรู้ได้ยังไง ก็ต้องปล่อยนางไป ทุกอย่างมีเหตุผลแบบที่ควรจะเป็น จั่วชางหลางอยู่กับฝูงหมาป่าทำให้ไม่รู้ว่าชีวิตประจำวันจะทำยังไง นางใสซื่อบริสุทธิ์เลยถูกคนรังแก คนที่ปกป้องได้ไม่ปกป้องสุดท้ายก็เหลือเพียงฮ่องเต้และขุนนางตลอดไป

[Jayz · Rating 5 out of 5]

ให้ 5 ดาวเพราะตอนจบเลยนะ เป็น badend ที่สะใจมาก ปกติไม่ใช่สายนี้เลย เป็นเรื่องที่อ่านแล้ว ต้องแบบนี้แระ จบแบบทิ้งมันกับความทุกข์ไปเลย ส่วนนางเอกคือได้ปลดปล่อยแล้วนะ สบายใจแทน ดีใจด้วย 🤣
เสียดายแค่ เล่าถึงอีพระเอกมันทุกทรมานน้อยไปหน่อย น่าจะให้เจอมากกว่านี้

[Boong · Rating 3 out of 5]

เล่มบางไปความสมบูรณ์มันเลยหายไปหน่อย พิมพ์ผิดเยอะ เสียอารมณ์มาก

แต่ถึงอย่างนั้นก็หน่วงตั้งแต่บทแรกจนบทสุดท้ายเลยนะ
สุดท้าย คนไร้ใจคือฮ่องเต้ นี่ไม่เกินไปเลยจริงๆ

จากนี้ไม่มีรีวิว ด่าพระเอกล้วนๆจ้า

แม้ตอนท้ายๆอีพระเอกจะบอกว่ารักนางเอก แต่ขอโทษนะคะ เอ็งรักแค่ตัวเองค่ะ อีเวร…ที่อ้างว่า ทำไม่ดีไปเพราะไม่รู้จักความรัก อีผี! คนมีสติเค้าก็รู้ว่าควรจะปฏิบัติกับคนๆนึงยังไง เมิงไม่ต้องรักก็ทำดีกับเค้าได้ค่ะ แต่ที่เอ็งไม่ทำเพราะเอ็งไม่ได้มองนางเอกเป็นคนไงละว้อย ที่เก็บไว้เพราะนางเอกรบเก่งหรอก เป็นแค่เบี้ย เป็นแค่สัตว์เลี้ยง แม๊ง หลอกใช้นางเอกมาตลอดก็รับไปเลยแมนๆ ชริ อย่ามาทำตัวว่าตัวเองเป็นเหยื่อของความรักหน่อยเลย เฮงซวย ฮึ่ยยยยย!!!!

ความชั่วของอีมู่หรงเหยียน ทำให้พระเอกตงกงดูเป็นคนดีขึ้นมาเลย

[? · Rating 4 out of 5]

3.5/5

สำนวนการแปลชวนงงอยู่ค่ะ ต้องใช้ความเข้าใจระดับนึง ส่วนเนื้อเรื่องไม่แปลกใหม่แต่รวบรัดและขมดี ถือว่าน่าอ่านต่อจนอ่านจบภายในวันเดียว สงสารอาจั่ว รู้สึกว่าถ้าเพิ่มบรรยายฮ่องเต้อีกสักหนึ่งบทก่อนจบจะรู้สึกเต็มกว่านี้ ไม่ว่าจะเสียใจชั่วชีวิตหรือมูฟออนก็อยากรู้ว่ามู่หรงเหยียนจะรักจั่วชางหลางได้แค่ไหน

[addie · Rating 2 out of 5]

(2.5/5) รู้สึกว่าพระเอกเลวแบบไร้มิติเกินไปหน่อย วิธีการเล่าเรื่องก็แปลก อาจจะเพราะว่ามันสั้นไปเลยไม่ค่อยเข้าใจ น่าจะเขียนยาวกว่านี้ ส่วนเรื่องคือฮ่องเต้ประสาทมากๆ การกระทำสวนทางกับความรู้สึก รู้สึกว่ามันไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่

[sanim. · Rating 1 out of 5]

อ่านไม่จบ รับความร้ายของพระเอกไม่ไหว ส่วนนางเอกก็นิ่งเกินไปและยอมพระเอกไปแทบทุกอย่าง มันห่างไกลจากความรู้สึกสมจริงเกินไป พักกกก

[panaread · Rating 4 out of 5]

สุดหัวใจจริงๆแม่ ใจแม่ใหญ่มากก รักถวายหัว
ปูมาดีนะคะ โตมากับฝูงหมาป่า แล้วมาฝึกกับองครักษ์เงา
เลยถวายหัว ถวายชีวิตให้กับนาย จะเข้าใจคอนเซปท์ของความรักผิดไปก็ไม่แปลก
ส่วนพระเอกก็เลี้ยงนางเอกมาแบบองครักษ์เงา แบบทหารใต้บังคับบัญชา แต่ใช้ชีวิตด้วยกันมีความสัมพันธ์กันช่วงรบก็เป็นสิบๆปี แต่ไม่รู้ตัวว่าให้ใจกับนางเอกไปแล้ว ยังคงทรีตนางเอกแบบเดิม แบบทหารใต้อาณัต และคือใจดำมากกก คิดว่ายังไงนางเอกตราบใดที่ยังไม่ตายก็จะไม่เป็นไร จะกลับมาอยู่ใกล้เค้าเหมือนเดิมแบบสัตว์เลี้ยง
แล้วขยี้มากก แบบซ้ำแล้วซ้ำอีกๆๆๆจนหยดสุดท้าย
.
.
.
.
.
นางเอกตายได้สะใจดี อุส่าใส่ซีนหวานให้นิดนึง แต่อยากเห็นซีนพระเอกทนทุกข์มากกว่านี้ ยังไม่สาสมเลย

[Pat · Rating 4 out of 5]

เคยอ่านงานของอี้ตู้จวินหัวมา 2 เรื่อง คือ เต้าหู้ไซซีกับแนบเนื้อเทวะ เป็นสองเรื่องที่ไม่ค่อยชอบทั้งคู่(ฮ่าาา) เรื่องนี้ชั่งใจอยู่นานแต่สุดท้ายก็ได้อ่านจนได้ สรุปอ่านแบบม้วนเดียวจบแล้วพบว่าชอบซะงั้นอะ เราว่าด้วยความสั้นและด้วยมู้ดแอนด์โทนของเรื่องมันเข้ากับวิธีเล่าแบบรวบรัดของนักเขียนคนนี้ดี ความรู้สึกอึดอัด คลุมเครือ ที่เกิดขึ้นมันส่งให้เรื่องพาความรู้สึกไปได้สุดเหมือนกัน และเพราะมันสั้นมันก็ทำให้รู้สึกว่าชีวิตก็แค่นี้

ถ้าให้คำจำกัดความเรื่องนี้ เราจะให้ว่า "รักโง่งมของคนโง่งม" ไม่มากไม่น้อยไปกว่านี้แล้ว

[by_ignite · Rating 4 out of 5]

อ่านมาหลายเรื่อง เจอพระเอกเลวๆ ก็หลายคน เรื่องนี้ยกให้ขึ้นแท่นพระเอกเลวที่ขึ้นอันดับหนึ่งแบบไม่มีอันดับสอง เป็นคนที่ยิ่งอ่านแล้วก็ได้แต่ทำให้เราสบถออกมาทุกการกระทำ


ตัวนางเอกเองทำให้เราไม่เข้าใจ ขนาดนี้แล้วทำไมยังรัก จนอ่านจบ เราก็ยังไม่เข้าใจ ว่าตัวพระเอกมีอะไรดี

เนื้อเรื่องดี พล็อตดาร์ก มีบางจุดที่เรารู้สึกว่ามันแปลก เลยขออนุญาตหักดาว 1 ดาว


โดยรวมแล้วดี สำหรับคนสมาธิสั้นอย��างเรา กระชับ สั้น ดำเนินเรื่องไว เนื้อเรื่องบางส่วน(มาก)ค่อนข้างกระทบต่อจิตใจ (แบบที่เตรียมใจไม่ทัน) หากใครอยากอ่าน ลองเช็กทริกเกอร์ของตัวเองให้ดีนะคะ เรื่องนี้ค่อนข้างจัดเต็ม

[4e3a · Rating 4 out of 5]

พล็อตเรื่องคือดีอ่ะ ดีจนอยากให้เป็นเรื่องยาวกว่านี้ พอเป็นเรื่องสั้นความสละสลวยของภาษาที่จะเพิ่มความสะเทือนใจมันหายไปอ่ะ มันเลยไม่สุด
แล้วอิมู่หรงเหยี��นนี่สมคำร่ำลือว่าเป็น1ในหลัวชั่วในตำนานคร่า เลวสุดๆก็ตอนที่ส่งตัวนอ.ให้ศัตรูย่ำยีจนแท้งอ่ะ แล้วยังเลวซ้ำซ้อนได้อีกตอนที่นอ.ถูกอิฮองเฮาทรมานแล้วเรียกให้พอ.ไปช่วย แต่มันไม่เข้าไปช่วย เลวววววววววววว
พอนอ.ตื่นมาแค่ยอมรับว่าสิ่งต่างๆที่เคยทำดีด้วยเพราะรักนอ.ห่วงนอ. ทำไม่ได้เหรอ ยอมรับแล้วเมริงจะตายอ่อ
สุดท้ายสมน้ำหน้ามันมากคร่า อยากบอกว่า "ร้องไห้หาพ่อเมริงเหรอ"

[Tkpslc. · Rating 5 out of 5]

ไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นผลงานของนักเขียนที่เราไม่ชอบ (บ่นแบบนี้อีกแล้ว55) ทำไมเขียนเล่มบางออกมาได้ดีจังอะ ประทับใจมากค่ะ

อ่านด้วยความตึงเครียด จมดิ่ง หายใจติดๆขัดๆมาทั้งเล่ม จนกระทั่งอ่านจบต้องโหยหวน โอดครวญไม่เป็นภาษาเลยทีเดียว แถมน้ำตายังไหลออกมาเองโดยอัตโนมัติอีก ทุลักทุเลมาก55

แม้จะเป็นเล่มบางแต่นักเขียนทำออกมาได้ดีเลยค่ะ ถึงเรื่องราวจะน่าปวดใจแต่การดำเนินเรื่องดีมากกก ยิ่งพักหลังอ่านอะไรก็ไม่ค่อยอิน รู้สึกไม่สนุก เจอเล่มนี้เข้าไปจอด ประทับใจค่ะ แนะนำ

[Ployya Ploy · Rating 5 out of 5]

อ่านไปก็ร้อง อห. ที่ไม่ใช่แปลว่าโอ้โห ตลอดทั้งเรื่องเหมือนพระเอกถือมีดจ้วงนางเอกไปเรื่อยๆ พระเอกนี้ อห. ตลอดเวลา ดีใจที่จบแบบนี้นะ
ถ้าจบแบบกลับมาคบกันหวานชื่นคงเขวี้ยงหนังสือทิ้ง มันเหมือนเป็นมุมมองของคนสมัยก่อนเลย รักสุดใจนี่แหละแต่แสดงออกไม่ได้ หรือพยายามไม่แสดงออกมันหวานอมขมกลืน อ่านไปก็อึดอัดไปสะใจดี

[Hootpiop · Rating 4 out of 5]

เจ็บปวด ปวดใจ
อ่านแล้วหน่วงจริง มันอึน
นางเอกก็คือ ทำสุดใจ รักสุดใจ ของจริง
เต้คือรักตัวเองมากว่า ไม่อินกับเหตุผลของการกระทำ
สรุปคือ อ่านแล้วหยุดไม่ได้
เพิ่มความปวดใจให้ตัวเอง อึกก
คือสนุกแหละ แต่ด้วยความเล่มเดียวจบ
การบรรยายบางช่วงอาจไม่เศร้ามาก
แต่ปมที่จริงมันเศร้ามากๆ
ถือว่าจบโอเคนะ รับได้

[Hwain Thitiya · Rating 5 out of 5]

ตับไตพังสมคำร่ำลือ ร้องไห้น้ำตาซึมตั้งแต่ต้นเรื่อง เข้มข้นมาก เอาไปเลยคะแนนเนื้อเรื่องแบบ 5 ดาวเต็ม แต่ในด้านของการพิมพ์รูปเล่ม พิสูจน์อักษร และเรียบเรียงประโยคของเล่มนี้ควรปรับปรุงมากๆค่ะ พิมพ์ผิดเยอะมาก เจอคำผิดบ้าง ตัดบรรทัดผิดบ้างเกือบทุกบท

[Niko Niko · Rating 5 out of 5]

เอาห้าดาวไปเลย!!! เล่มเท่านิ้วก้อยแต่อ่านแล้วน้ำตาแทบหมดตัว! แคว้งไปเป็นอาทิตย์สุดยอดของความตับพังงงงง นี่ว่ารุ่นหลานเรื่องเต้าหู้ไซซีสุดแล้วมาอ่านรุ่นปู่คือสุดแบบหมดคำพูด อยากปลดสกิลตับทองก็ลองสักครั้งค่ะ!!!

[XOAOX · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยาย 156 หน้าที่ด่าพระเอกได้แทบทุกหน้า bad end มั้ย ส่วนตัวคิดว่าไม่นะ ไม่อยากให้จั่ว

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

อ่านแล้วเครียด ดราม่าเกิน ปกติไม่ค่อยชอบแนวดราม่าหนักๆ พระเอกนี่เลวร้ายกว่าพระเอกตงกงอีกอ่ะ เข้าใจนางเอกเลยต่อให้รักขนาดไหนเจอแบบพระเอกนี่ก็หมดรักได้แหล่ะ

[Pooh · Rating 5 out of 5]

ดราม่า ต่อมน้ำตาแตก 1xx หน้าแต่ความเศร้าเหนือคำบรรยายต้องเรื่องนี้เลย

[桂英 吴 · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายที่อ่านจบ แต่ยังไม่จบจนถึงบัดนี้ อ่านจบไปหลายเดือน แต่พอนึกถึงทีไร ความสะเทือนใจ ความสุดหัวใจ มันมาเต็ม ๆ

พระเอกเลวมากกก สมควรแล้ว ที่จบแบบนี้

สงสารนางเอกสุด ๆ

[cottonwood · Rating 5 out of 5]

หน่วงมากก

[Rushda Anannab · Rating 5 out of 5]

ไม่ได้ร้องไห้เพราะนิยายมานานมาก แต่เรื่องนี้ตอนอ่านถึงคำว่า "จบบริบูรณ์" ก็ร้องสะอื้นเลย
อ่านก่อนนอนกว่าจะนอนหลับคือยากมากใจหน่วงไปหมด ที่สุดของความหม่น

[ปาปาย่า · Rating 3 out of 5]

อ่านแล้วรู้สึกเฉยๆอะ ไม่รู้ว่ามันเรียกการเขียนนิยายแบบนี้ว่ายังไง แค่มันบรรยายแบบแบนๆรวบรัดยังไงไม่รู้ เหมือนอ่านจากมุมมองคนนอก

[Lilly · Rating 4 out of 5]

สะใจดี ชอบ ถ้าเขียนยาวกว่านี้น่าจะยิ่งมัน โดยส่วนตัวสนใจตัวละครพระรอง อยากเห็นเค้ามากกว่านี้แฮะ

[Yupaporn Zuyu · Rating 3 out of 5]

มันเจ็บหัวใจ สายสุขนิยมอย่างเรามาก พระเอกรักนางเอกแต่เห็นนางเอกเป็นสัตว์เลี้ยงไม่รู้คุณค่า จนวันหนึ่งที่รู้ตัวว่าจะสูญเสียถึงจะรู้ใจตัวเอง มันน่วงมากกก จบก็เศร้า

[Pkbring · Rating 5 out of 5]

เราชอบนะคะ จะว่ายังไงดี... เราคิดว่าคนชั่วยังไงก็คือคนชั่ววันยังค่ำ ไม่มีทางเปลี่ยนได้ เราคิดว่าพระเอกรักนางเอกนะ แต่รักตัวเองมากกว่า