آنگاه ۹: گالری، مهجور موثر؛ معصومه سیحون، پاییز ۱۳۹۸ ISBN 978-9641610601 از سرمقاله آنچه «آنگاه» را بر آن داشت که به گالری و گالریگردی بپردازد، نه سودای نان خوردن از هنر بود، نه همراهی با بازار. در طول هشت شمارهی پیشین، تلاش ما متمرکز بر درنگ، ایستادن و نگریستن به سوژههایی بود که خیلی وقتها به سادگی از کنار آنها عبور میکنیم، سوژههایی که چنان در ذهن ما تعریف و تثبیت شدهاند که شکل کلیشه به خود گرفتهاند. «آنگاه» در پی نگاه دوباره به این سوژههاست؛ نگاهی همه جانبه، منطقی و خونسرد؛ نگاهی با دقت برای دیدن همهی طیفهای خاکستری. از این رو است که مخاطبانمان برای فهم نگاه ما به موضوعهایی چون فوتبال، شهید، زندان و … که بارها سوژهی نشریه ها و کتابها بوده اند، هنوز اشتیاق دارند و میخواهند آن را بخوانند. در این شماره نیز نگاه متفاوت و همه جانبه به گالری سرلوحه کار ما بود؛ گالری به مثابهی نهادی اقتصادی، فرهنگی و حتی اجتماعی. نگاهی در ستایش و نکوهش رفتارهای گوناگون در گالریها و تلاش برای دیدن تمام خاکستریها میان این سیاهی و سفیدی.
مطالب این شماره هم رضایت بخش بود. تازه متوجه شدم بخشهایی که به صوررت مصاحبه در در هر شماره این مجله چاپ میشه رو خیلی میپسندم و برام از بقیه مطالب خوندنیتره! مطالبی که در این شماره بیشتر مورد توجهام قرار گرفت: _وظیفه گالری راهاندازی جنبشهای هنری نیست.(گفتگو با کامران دیبا) _قلمهای زیادی در تندیس پا گرفت.(گفتگو با محمدحسن حامدی) _معماری برای نقاشی امروز ایران تعیین تکلیف میکند. _لانچیا مونت کارلو در صحنه هنر ایران.(که درباره زندگی معصومه نوشین بانی گالری سیحون هست.که باعث شد عاشق این خانم بشم!) _مصاحبه با سه نسل از زنان گالری دار.(لیلی گلستان و رزیتا شرف جهان و ارکیده درودی) _مهمترین تفریح و سرگرمی ما در ایران.
این شماره آنگاه با جذابیت خیلی کمی شروع شد. مطالب اولش رو اکثرا نخوندم. تقریبا از نیمه به بعد خواندنی شد. اوج این کشش با مطالبی بود که راجع به گالریدارهای زن نوشته شده بود. شاید اگه فقط کمی از این حرفه میدونستم سه ستاره میدادم ولی برای منی که هیچی نمیدونستم، مثل بقیه شمارههای آنگاه آموزنده بود.
مطالبی که دوست داشتم: - وظیفه گالری راهاندازی جنبشهای هنری نیست - ما بدون لیزا عکس نمیگیریم؟ - قلمهای زیادی در تندیس پا گرفت - معماری برای نقاشی امروز ایران تعیین تکلیف میکند - پوستر یادبودی از نمایشگاه است - منظر، نظاره، ناظر - لانچیا مونتکارلو در صحنه هنر ایران - گالریداری کار پرمسئولیتی است - تمام هنرمندان این شهر موقعیت نمایش آثارشان را دارند - زندگی شیرین خانم و آقای گالریگرد - در گیرودار جهانی کردن هنر منطقه - گالری فقط یک دیوار نیست - مهمترین تفریح و سرگرمی ما در ایران