مجموعۀ خیلی خوبیه که اوجش داستان مادمازل کتی هست، ولی بقیۀ داستان ها هم عالی هستن؛ به ویژه یه داستان خیلی کوتاه اون وسطا داره که غوغاست.
فضای داستان ها اغلب سرد و غم انگیز و نوستالژیکه.
مادمازل کتی داستان نسبتا بلندیه و کاملن پتانسیل تبدیل شدن به یه رمان زیبا رو داشت. آدم موقع خوندن مدام حس میکنه که نویسنده چقدر سریع از سر همه چیز گذشته. شخصیت های جالب و رخدادهای جالب و پیرنگ جالب، همه رو انگار از پنجرۀ یه قطار سریع السیر داری میبینی.
ای کاش رمانش کرده بود.