พันสารท เล่ม 1

千秋 #1

by Meng Xi Shi, เมิ่งซีสือ, Bou Ptrn (Translator)

晏无师是从尸山血海里走过来的人。
他不相信人性本善，更不相信这世上会有大仁大义，不求回报为别人着想的人。
某日，有天下第一道门之称的玄都山掌教沈峤与人约战，却因故坠下山崖。
晏无师正好从下面路过。
看到重伤濒死的沈峤，他忽然生出一个绝妙的主意……

Genres: Yaoi, Romance, Boys Love

336 pages, Paperback

Published October 1, 2019

About the author

Associated Names:
* Meng Xi Shi (English)
* 梦溪石 (Chinese)
* เมิ่งซีสือ (Thai)

Reviews

[Ning · Rating 4 out of 5]

ถ้าไม่เห็นหัวหนังสือว่า สนพ อะไร ก็จะไม่รู้เลยว่ามันคือวาย

ออกแนวยุทธภพหนักมาก มีสำนัก มีเจ้าสำนัก ศิษย์123 รองอะไรอีก เยอะมาก ตัวละครอย่างเยอะ จำไม่ไหวบอกเลย

ตัวเอก ทั้งสอง เป็นตัวแทนฝ่ายธรรมมะและอธรรม ชัดเจน นายเอกก็ดีโค่ด พระเอกก็พยายามล่อลวงเต็มที่ ต้องลุ้นกันต่อไปว่า นายเอกจะคงธรรมะในใจได้ตลอดรอดฝั่งหรือไม่ หรือ พระเอกจะใจอ่อนยอมมาเป็นฝ่ายธรรมมะแทน (ท่าจะยาก)

อ่านต่อไป

[addie · Rating 4 out of 5]

(4.25/5) เปิดใจให้เล่มนี้อีกครั้งหลังจากเทไปรอบนึงเพราะอ่านคู่กิเลนค้ำบัลลังก์ของนักเขียนแล้วประทับใจมาก เล่มนี้ก็ทำให้ประทับใจไม่ต่างกันเลย คุณเมิ่งซีสือเขียนนิยายออกมาได้หลากหลายแนว ในเล่มนี้จะโฟกัสไปกับพวกลัทธิเต๋า กำลังภายใน วรยุทธ์ ซึ่งเราที่ไม่เคยอ่านแนวนี้เลยรู้สึกว่าแปลกใหม่และน่าสนใจมากๆ คนเขียนดูเชี่ยวชาญและทำออกมาได้ดี ฉากประลองวรยุทธ์สนุกน่าติดตาม ไม่น่าเบื่อแม้จะไม่ได้มีความรักเข้ามามากในเล่มหนึ่ง จุดที่หักคือเพราะรู้สึกว่าแอบอ่านยากเพราะเป็นศัพท์เกี่ยวกับการต่อสู้เยอะและตัวละครเยอะมากกกจนทำให้งงว่าใครเป็นใคร

(Reread 2022) still a four star read because there are so many names.

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

แนวยุทธภพ พรรคธรรมะ และอธรรม อีนุงตุงนังกันไปหมด ตัวละครเยอะมากๆๆๆ และลายเซ็นคนเขียนคือต้องมีภาคบรรยายความเป็นมาของแว่นแคว้น เราก็อ่านผ่านๆ บ้าง

นายเอกคือสีขาว จิตใจบริสุทธิ์ พระเอกคือพรรคมาร แต่ก็ดูไม่ได้โหดเหี้ยมแบบฆ่าล้างสำนักอะไร ออกแนวทำอะไรตามใจ กับชอบรอดูเรื่องสนุกมากกว่า พระเอกพยายามล่อลวงนายเอกเข้าพรรคมาร ก็รอดูว่าใครจะพ่ายแพ้กันแน่

รีวิวแบบเต็มอยู่ที่เล่ม 4 ค่ะ

[Rolaka Pisarka · Rating 5 out of 5]

It's amazing!
I don't know when I've started reading second volume, but the firts one was amesome. I love main characters, simple but very entertaining story and relationship between our A-Qiao and evil Yan Wushi. Of course was thinking that It'll be something like donghua (I'm here because of it),but no! No! No! Two different media! So, I really recommend to read novel! You won't be dissapointed!

[mystery of love · Rating 5 out of 5]

ขอเขียนเรียงร้อยความรู้สึกของเรื่องนี้ตั้งแต่เล่ม 1-4 ในเล่มหนึ่ง เนื่องจากเวลาคนหารีวิวอ่าน น่าจะเริ่มจากการอ่านรีวิวเล่มแรกก่อน และผมมีความปรารถนาอย่างยิ่งในการแนะนำหนังสือเรื่องนี้อย่างมาก

นิยายจีนแปลไทยที่ดีที่สุดในใจผม ขอยกพันสารทขึ้นหิ้งบูชา — ประโยคที่ว่านี้ไม่ใช่เรื่องเกินจริงเลยครับ ถ้าคุณชอบแนวยุทธภพ กำลังภายใน ไม่สับสนถ้านิยายจะมีการตบตีกันของสำนักล้านแปดสำนัก อ่านด่วนครับ ผมแนะนำคนรอบตัวให้ลองอ่านเรื่องนี้มาหลายคนแล้ว ผมชอบตัวละครทุกตัวในเรื่อง นอกจากนี้ผู้เขียนยังแสดงถึง character development ได้ดีมากอีกด้วย ทั้งเสิ่นเฉียวและเยี่ยนอู๋ซือ ในเรื่องของภาษา ผมประทับใจภาษาของคุณเมิ่งซีสือมาหลายเรื่อง เรื่องนี้คือที่สุด คงต้องยกความดีความชอบให้แก่ผู้แปลของเรื่องด้วย

อ่านเถอะครับ ผมรักเรื่องนี้มากจริง ๆ

[Aom Ruka · Rating 5 out of 5]

สนุกเนื้อเรื่องเข้มข้นมาก อินไปตามตัวละครเลย ลุ้นไปกับนายเอกที่ชีวิตมันไม่ได้ง่าย แถมตอนนี้ต้องไปตามสืบเรื่องราวอีก รอลุ้นเล่มสองกันต่อไป

ตลอดการอ่านและเมื่ออ่านจบเล่มหนึ่ง รู้สงสารเสิ่นเฉียวมาก คือการเป็นคนดีมากๆ ไม่ยุ่งกับใคร แต่ทำไมทุกคนถึงได้หักหลัง รังแกกันถึงเพียงนี้ แถมชีวิตต้องพลิกผัน มาเดินทางร่วมกับประมุขมาร และโดนประมุขมารรังแก(ทางจิตใจ)ตลอดด้วย

[Lukaod · Rating 5 out of 5]

อ่านยากมาก ช่วงแรกเกือบท้ายเล่มเป็นอะไรท้าทายการอ่านมาก ถ้าหยุดอ่านคือจะไม่อ่านอีก แต่ช่วงท้ายเล่มคือของจริงสนุกมาก

[Rada Chalapipat · Rating 4 out of 5]

ถ้าอ่านรัชศกเฉิงฮว่ามาก่อนจะมีทั้งความแปลกใจและความคุ้นเคยในกลิ่นอายงานเขียนเรื่องนี้ของเมิ่งซีสือ จุดที่แปลกใจคือการพลิกบทบาทของตัวละครคู่หลักจากหน้ามือเป็นหลังมือและการเปิดโผตัวละครสมทบมากมายจนจำแทบไม่ไหวในเล่มแรกซึ่งผิดกับรัชศกที่จะเล่าเรื่องตามพัฒนาการอายุของถังฟั่น จุดที่คุ้นเคยคือคู่พระนายเฉลียวฉลาด นายเอกเป็นคนงามและสาระทางการเมืองเข้มข้นซึ่งเรื่องนี้แม้เล่มแรกจะเรียบเรื่อยบางช่วงเพราะเป็นการปูพื้นแบ็คกราวด์ของประเทศจีนในสมัยที่ยังแตกแยกเป็นแคว้นโจวและฉีทางเหนือ แคว้นเฉินทางใต้และทูเจวี๋ยเมืองนอกด่าน ยังต้องนับถือความซับซ้อนของพล็อตที่เข้มข้นขึ้นด้วยการโยงเรื่องราวทางการเมืองและราชสำนักเข้ากับความแตกแยกของความเชื่อทางศาสนาลัทธิและเรื่องราวของยุทธภพซึ่งจะเล่าเรื่องสลับฉากไปมาโดยมีพระนายเป็นคีย์แมนค่อยๆเปิดเผยเรื่องราวต่างๆ

#เสิ่นเฉียว นักพรตรูปงาม จิตใจอ่อนโยน สมถะ ไม่ยุ่งทางโลก ไม่ค่อยเปิดเผยตัวตนเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งประมุขเขาเสวียนตูต่อจากฉีเฟิ่งเก๋อผู้เคยเอาชนะหูลู่กูจากแคว้นทูเจวี๋ยเมื่อยี่สิบปีก่อน กลับสร้างความประหลาดใจให้ยุทธภพเมื่อเขาพ่ายแพ้ศิษย์เอกของหูลู่กูจนพลัดตกหน้าผาหาร่างไม่พบ

นายเอกเรื่องนี้คล้ายถังฟั่นอยู่บ้างตรงที่อ่อนโยน หน้าสวย ฉลาดและชอบของหวาน จากที่ผอมบางอยู่แล้วพอบาดเจ็บสาหัส ตามองไม่เห็นก็ยิ่งดูอ่อนแออมโรค นายเอกบังเอิญได้รับการช่วยชีวิตจากลูกศิษย์ของ #เยี่ยนอู๋ซือ ราชันจอมมารในยุคนี้ที่เพิ่งออกจากการเก็บตัวฟื้นฟูอาการบาดเจ็บร่วมสิบปี เพราะฉะนั้นพระเอกเรื่องนี้จัดว่าเป็นหนุ่มใหญ่เริ่มมีปอยผมขาว เป็นพระเอกที่คล้ายวังกงๆคือบ้าบิ่น เอาแต่ใจ อารมณ์แปรปรวน ที่ช่วยชีวิตนายเอกไว้ก็ไม่ได้เพราะความรักหรือสงสารแต่คิดว่าเป็นเรื่องน่าสนุกถ้าได้ปั่นหัวนายเอกที่เป็นสุดยอดคนดีให้ยอมเข้าพรรคมารเพราะทนความโหดร้ายเมื่อชีวิตตกต่ำไม่ไหว พระเอกแกล้งนายเอกหนักมาก ช่วงแรกก็แกล้งใช้ไปโน่นไปนี่ทั้งที่รู้ว่านายเอกอ่อนแอจนเกือบพลาดท่าโดนข่มขืนหรือโดนเอาชีวิตไปหลายครั้ง แต่ความฉลาด ช่างสังเกตและอ่อนน้อมของเสิ่นเฉียวที่ไม่เคยปกปิดใบหน้าและชื่อจริงก็ทำให้เป็นที่จดจำของพรรคมารขั้วตรงข้ามของพระเอก ราชสำนักและชาวยุทธมากขึ้นเรื่อยๆ จากความประหลาดใจเมื่อรู้ว่าอด���ตประมุขเสิ่นกลายเป็นคนตาบอดก็ยิ่งงงมากขึ้นเมื่อนายเอกที่ใครๆดูถูกเพราะอยู่ภายใต้ความคุ้มครองดูแลของพระเอกเสมือนชายบำเรอกลับมีวิชากระบี่ล้ำลึกทั้งที่พลังยุทธ์อ่อนแอ

ครึ่งเล่มแรกจะสงสารนายเอกและไม่เข้าใจพระเอกเลยว่าทำไมใจร้ายไม่ใยดีนายเอกแถมยังใช้ให้เป็นเหยื่อล่อจนเจ็บหนัก แต่ผ่านครึ่งเรื่องไปจะเข้าใจว่าเกี่ยวข้องกับคัมภีร์สุริยันสุดยอดเคล็ดลับวิชาที่พบแล้ว 3 ใน 5 ส่วนซึ่งพระเอกและนายเอกมีพื้นฐานบางส่วนเหมือนกัน พระเอกต้องการกระตุ้นนายเอกให้ถึงใกล้หมดขีดจำกัดเพื่อให้ร่างกายและจิตใต้สำนึกงัดทุกสิ่งอย่างในการเอตัวรอดจนค่อยๆฟื้นฟูทั้งร่างกาย วิชาและความจำ ยิ่งท้ายเล่มจอมมารยิ่งขยันแกล้งให้ "อาเฉียวของข้า" ต้องระอากับความหวานเลี่ยนปากว่ามือถึงจนถึงขั้นสกัดจุดขโมยจูบที่ไปไวกว่าเฮียสุยอย่างมาก คู่นี้ยังไม่เห็นนัยยะของความรักชัดเจนแต่เห็นความเท่าทันในความคิด นายเอกเริ่มเปิดโลกทัศน์ทางโลกมากขึ้น ฝ่ายพระเอกก็เริ่มซึมซับความมีจิตใจดีอยู่บ้าง ความยากของเรื่องนี้คือพรรคธรรมะที่นับถือหรูและสองพรรคมารใหญ่ถือหางการเมืองคนละแคว้น รุ่นน้องเสวียนตูแห่งเต๋าของนายเอกมีทีท่าจะเข้าหาทูลู่เจวี๋ย ยังมีพรรคมารเล็กอีกและสำนักใหญ่ที่นับถือพุทธอีกหนึ่งที่คงต้องคอยติดตามกันต่อไปว่าจะพัวพันกันแบบไหน แต่ที่แน่ๆประมุขเยี่ยนดูจะชอบนัวเนียอาเฉียวบ่อยเหลือเกิน

[lonelypoppy · Rating 5 out of 5]

I just finished 2/4 books and really like it. The MC was such a good guy even though he was cheated, he still remained his kind heart. He is kind but not stupid. The ML was a bastard with an evil heart but I still like him.

ยังอ่านไปได้ 2/4 เล่ม แต่คิดว่าเป็นนิยาย BL เรื่องที่ชอบมากเล่มหนึ่ง ตัวเอกของเรื่องเป็นคนดีออกแนวพ่อพระถึงแม้ว่าจะถูกหักหลังซ้ำแล้วซ้ำอีก แต่ถึงจะเป็นคนดีก็ไม่ได้ถึงกับโง่ ยังทันเล่ห์เหลี่ยมบ้างไม่ได้ใสซื่อจนน่ารำคาญ ส่วนตัวประมุขเยี่ยม(พระเอก) คือเลวได้ใจ

[nananatte · Rating 3 out of 5]

'เสิ่นเฉียว' เป็นเจ้าสำนักเต๋าแห่งเขาเสวียนตู เขาประลองฝีมือกับ 'คุนเสีย' แล้วพลัดตกหน้าผาลงมาจนความจำเสื่อมและตาบอด คนที่บังเอิญผ่านมาเจอและเก็บเขาได้ที่ใต้หน้าผาคือ 'เยี่ยนอู๋ซือ' ประมุขนิกายฮ่วนเยวี่ย หนึ่งในสามพรรคมาร เป็นบุคคลที่ขึ้นชื่อเรื่องวรยุทธเป็นหนึ่งในสามในใต้หล้า

หน้าผาสูงชันขนาดนั้นตกมาแล้วสมควรต้องตาย แต่นี่ไม่เพียงไม่ตาย วรยุทธ์ไม่ถูกทำลาย กลับยังสามารถฟื้นคืนสติได้ภายใน 1 เดือน 'เยี่ยนอู๋ซือ' ประเมินความสามารถเจ้าสำนักความจำเสื่อมผู้นี้ก็พยายามดึงเข้าร่วมพรรคมาร การได้เห็นคนดีมีศีลธรรมกลับลำทำชั่วนั้นถือเป็นความสำราญชนิดหนึ่ง เขาจึงส่ง 'เสิ่นเฉียว' ซึ่งตอนนี้เรียกเขาเป็น 'อาจารย์' ให้ไปฆ่าล้างครอบครัวตระกูลหนึ่ง 'เสิ่นเฉียว' ซึ่งยังงงๆ และร่างกายก็ยังไม่ฟื้นกำลังดี แต่ในเมื่ออาจารย์สั่งมา 'ศิษย์' ก็น้อมปฏิบัติตาม

เรื่อง 'พันสารท' เล่าผ่านมุมมองของ 'เสิ่นเฉียว' เจ้าสำนักเต๋าผู้แสนดีและแสนซื่อ ปกติครองตัวเหนือทางโลก เร้นกายอยู่แต่ในเขาเสวียนตู ไม่มีใครรู้จักเขามากนัก ยิ่งไม่เคยมีใครพบหน้า ชาวยุทธเห็น 'เยี่ยนอู๋ซือ' พานักพรตหนุ่มหน้าตาดีไว้ข้างกายติดตัวไปไหนมาไหนก็เข้าใจว่าเป็นชายบำเรอ ใครเห็นก็นึกหยามเหยียด แต่เจ้าตัวไม่ถือสา ถือคติว่า ใครจะคิดอะไรก็ปล่อยเขาคิดไป เรารู้ว่าความจริงคืออะไรก็พอ

แล้วเราก็จะเห็นความแสนซื่อของ 'เสิ่นเฉียว' ไปเรื่อยๆ ตามเส้นทางการเดินทางของเขา พบเจอผู้คน โดนหลอก โดนเอาเปรียบ วรยุทธแทบจะไม่เหลือ ความสามารถแทบจะเท่าชาวบ้านปกติ ซ้ำยังตาบอดอีก ก็ยังสามารถมีชีวิตรอดได้ต่อไป

...แต่จนแล้วจนรอด คนที่แลดูชั่วร้ายที่สุดในเรื่องก็น่าจะเป็น 'เยี่ยนอู๋ซือ' นี่แหล่ะ - -''
พี่เป็นพระเอกจริงๆ เหรอคะ? ทำไมแกล้งน้องแบบนี้ล่ะ?
อ่านแล้วนึกถึงเด็กประถมคอยแกล้งคนที่ตัวเองแอบชอบ แต่พอดีว่านี่เป็นระดับประมุขพรรคมาร ความเล่นแรงของฮีทำ 'เสิ่นเฉียว' ปางตายไปหลายรอบ

แต่ 'เสิ่นเฉียว' เป็นคนดีชนิดว่าเธอจะดีไปไหน...โดนเขาหลอกมาตั้งกี่รอบแล้วหนู! แต่ฮีก็ยังถือว่า 'เยี่ยนอู๋ซือ' เป็นคนเก็บเขาจากใต้หน้าผามาวันนั้น ถือเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิต ไม่งั้นเขาก็ตายไปแล้ว

เป็นงาน 4 เล่มจบที่อ่านแล้วงงๆ ว่าตกลงคู่นี้เขารักกันสินะ ทำไมเราอ่านแล้วไม่รู้สึกอะไรเลย 555
กว่าจะรู้สึกว่าคู่นี้มีใจให้กันก็เล่มที่ 4 แล้ว(เล่ม 4 น่ารักดี) เพราะก่อนหน้านี้ทั้ง 3 เล่มมันคือกำลังภายใน 100% แบบไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องความสัมพันธ์สักนิด

เนื้อหา 'พันสารท' ทั้งหมดเป็นเรื่องการหักหลัง แย่งอำนาจ ระหว่างนิกายพุทธ เต๋า หรู สามพรรคมาร ราชสำนัก แคว้นโจวเหนือ แคว้นฉีเหนือ แคว้นเฉิน แล้วยังการรุกรานของทูเจี๋ยอีก ทำศึกสงครามกันไป ต่อสู้กันไปเรื่อยๆ ตัวละครเยอะมากกกกกก ปล่อยพลังโฮกใส่กัน 90% ของเนื้อหาทั้งหมด

แปลกดีที่อ่านงานวาย แต่ตัวละครที่เราชอบที่สุดกลับเป็น 'ไป๋หรง' ซึ่งเป็นตัวละครหญิงจากพรรคมาร(คนละพรรคกับ 'เยี่ยนอู๋ซือ') ไป๋หรงเป็นตัวละครสาวงามแนวยั่วยวนที่มีบทบาทมากในทุกเล่ม เพราะนางหลงรัก 'เสิ่นเฉียว' และหาทางช่วยเหลือเขาตลอด ถึงแม้จะเป็นการทรยศพรรคและอาจารย์ของตัวเองก็ตาม

[Tippy Chee · Rating 4 out of 5]

ดูอนิเมซีซั่นแรกมาแล้ว บวกกับดองนิยายมาพักใหญ่ ได้รู้จักกันสักทีนะ ลุงเยี่ยนกับอาเฉียวน้อยๆ ของลุง ฮาๆๆ

เรื่องแนวยุทธภพแบบเข้มข้นมาก ชื่อพรรค ชื่อสำนัก วิชาฝีมือ คัมภีร์ต่างๆ เยอะไปหมด จำไม่ไหวจริงๆ แถมชื่อคนอ่านยากจำยากหลายตัวมากๆ ขนาดเขียนผังตัวละครออกมาแล้ว บางทียังเกือบหาไม่เจอว่าใครเป็นใคร ครึ่งเล่มแรกจะเอื่อยๆ หน่อย เราอ่านไปหลับไป แต่ครึ่งเล่มหลังจะเริ่มสนุกละ ใดๆ คือ ที่มีใจอยากจะอ่านต่อ เพราะอาเฉียวคนเดียวเลย คนอะไร นิสัยน่ารักมากกกจริงๆ ส่วนตาลุงเยี่ยนก็นะ… โฉดชั่วสมคำร่ำลือจริงๆ เหมือนกัน ฮาๆ

ตอนแรก ลุงเยี่ยนมองอาเฉียวเหมือนของเล่นชิ้นหนึ่งจริงๆ แหละ ช่วยมาก็ทิ้งๆ ขว้างๆ จนกระทั่งตอนหลังที่อยู่ดีๆ ลุงเปลี่ยนท่าทีกระทันหัน เราถึงกับเชื่อไม่ลงอยู่พักใหญ่เลย นึกว่าแกล้ง แต่หลังๆ ไป ก็เริ่มจะพอเข้าใจนะ ว่าลุงแค่ชอบเล่นสนุกเป็นสันดาน แล้วค้นพบวิธีเล่นแบบใหม่กับอาเฉียวเข้าแล้ว ก็เลยเปลี่ยนท่าทีไปหน่อยนึง ยังไม่ถึงกับเป็นไบโพล่านะ ฮาๆ

นับว่าเป็นอีกเรื่องที่ต้องอ่านแหละสำหรับงานของคุณเมิ่ง อ่ะนะ พล็อตซับซ้อน ทั้งเรื่องยุทธภพ พรรคสำนักต่างๆ ผสมฉากหลังความขัดแย้งระหว่างแคว้นเข้าไปอีก การบรรยายฉากต่อสู้ละเอียดหนาแน่น อ่านแล้วช่วยบริหารเซลล์สมองเ��าดีเหมือนกัน จุดเด่นคงเป็น คาแรคเตอร์พระเอกนายเอก ที่แปลกแหวกแนว แหวกขนบ มากๆ นี่แหละ เรียกว่า มันคงไม่มีเรื่องไหนวางคาแรคเตอร์ออกมาแนวนี้ได้อีกแล้วจริงๆ เอกลักษณ์สุดๆ จัดว่าเยี่ยม !

[B. Sutthida · Rating 5 out of 5]

ให้ 5 ��ะแนนเต็มสำหรับเล่ม 1 เล่มนี้ความวายไม่ชัดเจน แต่แค่การเมืองและการต่อสู้ในยุทธภพก็เพียงพอให้สนุกจนวางไม่ลงแล้ว

เล่มหนึ่งนี้เล่าเรื่องราวในยุทธภพของ "เสิ่นเฉียว" อดีตประมุขพรรคฝ่ายธรรมะที่ตกต่ำและมีเหตุให้มาพันพัวกับ "เยี่ยนอู๋ซือ" ประมุขพรรคมาร เราได้เห็นพัฒนาการของทั้งสองตัวละครที่มีมุมมองต่อโลกต่างกัน คนหนึ่งมองโลกในแง่ดี มนุษย์เรามีความดีอยู่ในตัว ส่วนอีกคนมองว่ามนุษย์ทุกคนมีความชั่วอยู่ในสันดาน เราอ่านไปก็ลุ้นไปว่าอดีตประมุขเสิ่นจะเสียศรัทธาต่อความดีในตัวมนุษย์ไหม หรือประมุขพรรคมารของเราจะยอมแพ้ให้กับความดีของประมุขเสิ่นเมื่อไหร่?

สิ่งเดียวที่เรารู้สึกติดขัดตอนอ่านคือเรื่องประวัติศาสตร์ชาติจีน เพราะเราไม่ค่อยมีความรู้ด้านนี้ แต่คนเขียนชอบเขียนบรรยายสถานการณ์บ้างเมืองและประวัติศาสตร์ความเป็นมาของแคว้น บางครั้งอ่านแล้วก็งงงวย สับสนเรื่องเชื้อชาติ มองภาพรวมไม่ออก แต่กัดฟันอ่านๆ ไปก็เข้าใจสถานการณ์มากขึ้นผ่านสิ่งที่ตัวละครพบเจอระหว่างการเดินทาง

[? · Rating 4 out of 5]

3.6/5

โหหหหห ใครชอบอ่านเรื่องราวในยุทธภพ มีหลากหลายสำนักและลัทธิ บรรยายฉากต่อสู้แบบอลัง มาเลยค่ะ ฟีลดรุณพเนจรท่องยุทธภพเลยล่ะ แต่…เราไม่ชอบขนาดนั้นน่ะสิ เล่มนี้หวานน้อย หวานท้าย ๆ เรื่องราวก็ดูจะคืบหน้าไปน้อยเช่นกัน พันสารทมีแค่สี่เล่มเราเลยคาดหวังว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นมากกว่านี้ และเป็นอย่างที่หลายคนบอกค่ะ จำชื่อตัวละครไม่ได้555 เยอะมากจริง ๆ คือไม่ได้น่าเบื่อ แต่ก็ไม่ได้น่าติดตามเช่นกันเพราะยังไม่ใช่แนวเรา แอบอยากให้จบเล่มได้น่าสนใจกว่านี้อีกนิดนึงด้วย

ยังไม่ผูกพันกับตัวละครขนาดนั้นในเล่มแรก ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในการอ่านนิยายสำหรับเราเลยหักคะแนนจุดนี้ด้วย แต่นิสัยและตัวตนของตัวหลักก็ชัดเจนดีค่ะ หมั่นไส้ลุงเยี่ยนอยู่นะ สัพยอกอาเฉียวไม่หยุด!

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

Review 12/2563
เรื่อง : พันสารท (4 เล่มจบ) (นิยายวาย Y)
ผู้แต่ง : เมิ่งซีสือ (Meng Xi Shi)
ผู้แปล : Bou Ptrn
สำนักพิมพ์ : เอเวอร์วาย
เล่ม 1 พิมพ์ครั้งที่ 1 : ตุลาคม 2562

โปรยปกหลังเล่ม 1 :
เจ้าสำนักเขาเสวียนตู ‘เสิ่นเฉียว’ ถูกศิษย์ร่วมสำนักวางแผนทำร้ายจนตกสู่ก้นเหว
เขาบาดเจ็บสาหัสแทบสิ้นชีวิตประจวบเหมาะกับที่คนผู้หนึ่งผ่านมาพบเข้าพอดี
ผู้นั้นคือ ‘เยี่ยนอู๋ซือ’ประมุขพรรคมารผู้ทำตามอำเภอใจ เอาแน่เอานอนไม่ได้
ซ้ำยังประพฤติตนอวดดี โจษจันไปทั้งโลกอธรรมและธรรมมะ
เขาเลือกที่จะช่วยชีวิตเสิ่นเฉียวเอาไว้ด้วยหวังชี้นำให้เจ้าสำนักเลื่องชื่อ
หันหลังให้ความดี หันหน้าเข้าหาความเสื่อมทราม
ทว่า... เสิ่นเฉียวนั้นมีจิตใจที่เมตตาเอื้อเฟื้อ ทั้งอ่อนโยนและสุภาพ
ภายในกายยังหมุนเวียนไปด้วยความกล้าหาญที่ไม่อาจหักงอ
แม้จะฟื้นจากความตายพร้อมความทรงจำที่ขาดหาย แต่ความแค้นไม่อาจกำหนดทิศทางชีวิต
ต่อให้เยี่ยนอู๋ซือจะชักนำอย่างไร เสิ่นเฉียวก็จะยังคงยึดมั่นในวิถีของตนมิคลาย...

คำนำสำนักพิมพ์ :
"เสิ่นเฉียว" ถูกแผนร้ายเล่นงานพลาดพลั้งตกจากยอดเขาจนแทบเอาชีวิตไม่รอด หนำซ้ำเมื่อฟื้นขึ้นมาดวงตาที่เคยสุกใสกลับมืดบอด ความทรงจำที่มีก็คล้ายว่าจะสูญสิ้นไปหมดเสียแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตเขาไว้กลับเป็นประมุขนิกายมารผู้โด่งดัง คนคนนี้นึกจะทำอะไรก็ทำตามอำเภอใจโดยไม่แยแสใครหรือสิ่งใดในโลก และดูเหมือนว่าเบื้องหลังเจตนาดีที่ช่วยชีวิตเสิ่นเฉียวเอาไว้จะมีบางสิ่งบางอย่างเคลือบแฝงอยู่ เช่นนี้แล้วเจ้าสำนักผู้รักสงบ ทั้งยังน่ารักและจิตใจดีอย่างเสิ่นเฉียว จะสามารถเอาตัวรอดพ้นจากความวุ่นวายที่ตามมาได้หรือไม่
สำนักพิมพ์เอเวอร์วาย
เล่ม 1 :
เยี่ยนอู๋ซือเจ้าสำนักนิกายฮ่วนเยวี่ยออกจากการกักตนฝึกวิชาสิบปี เรื่องราวในยุทธภพเปลี่ยนแปลงไปมาก วันนี้ที่ยอดเขาปั้นปู้มีการต่อสู้กันของเสิ่นเฉียวเจ้าสำนักเขาเสวียนตูกับคุนเสีย แคว้นทูเจวี๋ย สุดท้ายได้ช่วยเหลือเสิ่นเฉียวเอาไว้โดยให้อวี้เซิงเยียนเป็นคนดูแล เสิ่นเฉียวที่ช่วยกลับมาบาดเจ็บสาหัส พอตอนหลังฟื้นขึ้นมาถึงพบว่าตามืดบอดทั้งยังความจำเสื่อม
ระหว่างนั้นเยี่ยนอู๋ซือก็ออกท่องเที่ยวเพื่อดูว่าในสิบปีนี้เกิดอะไรขึ้นบ้างและสืบหาร่องรอยชิ้นส่วนของคัมภีร์สุริยัน
เยี่ยนอู๋ซือให้อวี้เซิงเยียนพาเสิ่นเฉียวไปปฏิบัติภารกิจด้วยกัน นิสัยแปลกประหลาดชอบกลั่นแกล้งคนของเยี่ยนอู๋ซือใครก็ไม่อาจคาดเดาได้ เสิ่นเฉียวที่ไม่รู้เรื่องราวเรียกเยี่ยนอู๋ซือว่าอาจารย์ อวี้เซิงเยียนว่าศิษย์พี่ แต่พอรู้ว่าต้องมาฆ่าคนทั้งยังต้องฆ่าคนบริสุทธิ์เสิ่นเฉียวก็แอบทำลายแผนการของอวี้เซิงเยียน ทำให้อวี้เซิงเยียนปฏิบัติภารกิจไม่สำเร็จ ทั้งยังบอกความจริงว่าเสิ่นเฉียวเป็นเจ้าสำนักเขาเสวียนตู ให้ลองไปดูแล้วกัน เสิ่นเฉียวก็เริ่มออกเดินทางที่มีเพียงไม้เท้าไม้ไผ่เพื่อไปเขาเสวียนตู ระหว่างทางเจอเฉินกงคนงานแบกข้าวสารก็ร่วมทางกัน เสิ่นเฉียวจิตใจดีมีเมตตา สุภาพอ่อนโยน เมื่อเดินทางมาด้วยกันเรื่อยๆจนพบเจอกับสำนักลิ่วเหอ ที่เฉินกงอยากเข้าร่วม กลับมีเหตุการณ์ที่รวมตัวกันของยอดฝีมือ และเยี่ยนอู๋ซือก็ใช้ให้เสิ่นเฉียวอ่านคัมภีร์สุริยันเล่มจิตเพ้อพกจากนั้นก็ทำลายทิ้ง เพราะเรื่องนี้ทำให้เสิ่นเฉียวคิดว่าควรแยกจากกับเฉินกงเพื่อความปลอดภัยของเฉินกง แต่เฉินกงก็ยังขายตนให้มู่ถีผอ จวิ้นอ๋องแห่งเฉิงหยาง ทำให้เสิ่นเฉียวผิดหวังยิ่ง และเรื่องทั้งหมดเยี่ยนอู๋ซือก็คอยมองอยู่ เสิ่นเฉียวก็บอกว่าเยี่ยนอู๋ซือตั้งใจให้ตัวเองอ่านคัมภีร์สุริยันเล่มจิตเพ้อพก เพราะฉีเฟิ่งเก๋อ อาจารย์ได้ถ่ายทอดคัมภีร์สุริยันเล่มสัมภเวสีให้เสิ่นเฉียวเพียงผู้เดียว เมื่อมารวมกันก็ทำให้กระตุ้นจนกระอักเลือดคลั่ง ระหว่างเดินทางไปเขาเสวียนตูด้วยกันกับเยี่ยนอู๋ซือความจำของเสิ่นเฉียวก็ค่อยๆฟื้นฟูขึ้น เมื่อไปถึงก็จำเรื่องราวได้ทั้งหมด แต่ก็อยากจะแน่ใจจนต้องขึ้นเขาไปด้วยตัวเอง
และเสิ่นเฉียวก็ได้รู้ว่าที่ตัวเองประสบเรื่องราวทั้งหมดเพราะอวี้ไอ่อยากได้ตำแหน่งเจ้าสำนักของตน จึงวางแผนร้ายและยังร่วมมือกับชาวทูเจวี๋ยอีกด้วย เสิ่นเฉียวจึงจากมาพร้อมกับเยี่ยนอู๋ซือ แต่เยี่ยนอู๋ซือก็ไม่ได้ช่วยเปล่าอยากจะต่อสู้ด้วยเพื่อจะได้วิเคราะห์คัมภีร์สุริยัน สู้ทั้งๆที่เสิ่นเฉียวบาดเจ็บ จนเสิ่นเฉียวบรรลุขั้นจิตกระบี่
ตอนนี้เสิ่นเฉียวก็ตามเยี่ยนอู๋ซือไปเป่ยโจว ระหว่างทางเวลาอยู่กับคนนอกเยี่ยนอู๋ซือจะทำราวกับเสิ่นเฉียวเป็นชายบำเรอ เพราะเสิ่นเฉียวตาบอดมองไม่เห็นสีหน้าท่าทาง แต่คนอื่นเห็นกันหมด ชอบทดสอบความอดทนของเสิ่นเฉียวจนเห็นหน้าเปลี่ยนสีตัวเองก็จะพอใจ พออยู่ด้วยกันนานเข้าเสิ่นเฉียวเข้าใจนิสัยชอบหยอกล้อมากขึ้นหน้าก็ไม่เปลี่ยนสีแล้ว
พอเดินทางไปถึงฉางอัน ส่งข่าวให้ศิษย์เอกเปียนเหยียนเหมย หลังจากจัดการกับหยวนซิ่วซิ่ว นิกายเหอฮวนจนจากไป ยังจะพูดจาให้เข้าใจผิดได้อีกนะ
ตอนนี้เสิ่นเฉียวอยู่กับเยี่ยนอู๋ซือที่มีตำแหน่งพระอาจารย์น้อยในเป่ยโจว ก็เริ่มรู้ข่าวสารความ��ป็นไปมากขึ้นกว่าตอนอยู่เขาเสวียนตู เยี่ยนอู๋ซือเอาข่าวมาบอกว่างานวิจารณ์เต๋าเวทีหยกที่อวี้ไอ่อยากสร้างชื่อกลับเป็น หลี่ชิงอวี๋ชิงความโดดเด่นไปได้ และตอนนี้ทูตของเอ่อร์ฝูข่าน ขึ้นเขาเสวียนตูเชิญเขาเสวียนตูส่งคนมุ่งหน้าไปบรรยายเต๋าที่ทูเจวี๋ยตะวันออก
เสิ่นเฉียวไปงานวันเกิดฮูหยินผู้เฒ่าฉินในนามของเยี่ยนอู๋ซือ ในงานยังมีต้วนเหวินยาง ศิษย์พี่ของคุนเสีย ลูกศิษย์ของหูลู่กูมาก่อกวน ฐานะของเสิ่นเฉียวเปิดเผย และยังได้ช่วยชีวิตของซูเวยเอาไว้ทำให้มีบุญคุณกับจวนสกุลซู
เยี่ยนอู๋ซือบอกกับเสิ่นเฉียวว่าอวี่เหวินยง ฮ่องเต้โจวอยากพบ และยังบอกว่าอวี่เหวินยงจะส่งทูตไปเชื่อมสัมพันธ์กับเฉินตนจะไปด้วยเพราะอยากสู้กับผู้นำสำนักหรู่ หรู่เยียนเค่อฮุ่ยที่เจียงหนาน เมื่อพบอวี่เหวินยง ก็ได้รับการเสนอว่าจะช่วยฟื้นฟูสำนักเขาเสวียนตูให้ แต่เสิ่นเฉียวปฏิเสธไป
ระหว่างออกเดินทางลงใต้ สำนักเหอฮวนยังลอบมาดักฆ่าอวี่เหวินชิ่ง ทูตที่ฮ่องเต้โจวส่งมา ดีที่ได้เยี่ยนอู๋ซือ และเสิ่นเฉียวที่ไม่คิดว่าต้องออกโรงช่วยด้วย แล้วเยี่ยนอู๋ซือก็ยังแกล้งจนเสิ่นเฉียวถึงขั้นสลบไปอีก ฮามาก

หลังอ่านเล่ม 1 :
เล่มหนึ่งช่วงแรกจะบรรยายเหตุการณ์ต่างๆให้เข้าใจสถานการณ์โดยรวมของเรื่องทั้งพรรคต่างๆ แคว้นต่างๆ พอเยี่ยนอู๋ซือมาอยู่กับเสิ่นเฉียวนี่อย่างฮา อยู่ต่อหน้าคนอื่นทำราวกับนายเอกเป็นชายบำเรอ พออยู่ตามลำพังเจ้ากินเองเถอะ เปลี่ยนอารมณ์เป็นหน้ามือหลังมือ เสิ่นเฉียวนิสัยดี สุภาพ ส่วนเยี่ยนอู๋ซือนิสัยเอาแน่เอานอนไม่ได้ เชื่อว่าเนื้อแท้ของมนุษย์นั้นชั่วร้ายจะคอยพูดจายุยง สอดเสียดตลอด และยังชอบแกล้งเสิ่นเฉียวอีกด้วย แต่สองคนก็อยู่ร่วมกันได้ดี ประมาณว่าอยู่จนชิน สนุกมากค่ะ ตามอ่านเรื่องราวต่อในเล่มสอง

[Mali Zhan · Rating 4 out of 5]

ตัองอ่านไปเกินครึ่งเล่มถึงเริ่มรู้สึกว่าสนุกดี
ถ้าไม่ได้ดูอนิเมะมาก่อนคงอ่านยากกว่านี้

[TuRuKa · Rating 5 out of 5]

ไม่ค่อยถูกโรคกับแนวกำลังภายใน ประลองยุทธ์เท่าไหร่ แต่เป็น 1 เรื่องที่ไม่ควรพลาด เลยพยายามอ่านจนจบ ซึ่งก็สนุกนะคะ ขนาดไม่ค่อยชอบแนวนี้ก็ยังอ่านสนุกได้ ที่สำคัญ อยากหยุมหัวอิลุงเยียนมาก 🤣

[Murainik_ · Rating 5 out of 5]

4.5 ปัดขึ้น ช่วงปูพื้นพวกสำนักกับตัวละครต่างๆอาจจะมีความเนือยบ้าง แต่โดยรวมสนุกดี

[orangejasmine · Rating 4 out of 5]

อ่านจบแล้วสี่เล่ม

เริ่มรีวิวจากเล่ม 1 เล่มนี้เราใช้ความพยายามกับการอ่านให้จบเล่มเรียกว่ามากที่สุดในสี่เล่มเลยค่ะ เพราะเนื้อเรื่องช่วงแรกของเล่มคือค่อนข้างเรื่อยๆ เฉื่อยๆ ก็คือเป็นการปูพื้นตัวละครแหละ ทำให้เรารู้จักนิสัยใจคอและเข้าใจตัวละครได้ดี ทำให้เห็นว่าเสิ่นเฉียวนั้นถ้าพูดภาษาชาวบ้านก็คือ น้องใสมาก เขาเสวียนตูคือโลกทั้งใบของน้อง ถ้าไม่โดนแผนร้ายจัดการจนตกเขาก็คือจะอยู่แต่บนนั้น ไม่ยุ่งอะไรทางโลกทั้งนั้น ส่วนลุงเยี่ยนก็คือ โลกนี้ไม่มีอะไรให้ต้องสนใจทั้งนั้น ถ้าใครไม่ใช่คู่ต่อสู้ก็คือไม่อยู่ในสายตา ก็คิดดูว่าแน่ขนาดไหน กับฮ่องเต้ยังไม่กลัวเลย นี่แหละค่ะเล่มหนึ่ง มันค่อนข้างช้า ทำให้อ่านๆ วางๆ อยู่หลายที แต่สุดท้ายก็อ่านจนจบนะคะ มาสนุกเอาตอนท้ายๆ เล่มที่เริ่มมีคัมภีร์สุริยันเข้ามาเกี่ยว

อ่านจบเล่มแรกเราก็หลงรักเสิ่นเฉียวแบบมากๆ แล้ว และหมั่นไส้เยี่ยนอู๋ซือมากๆ เช่นกัน เดาได้ตั้งแต่อ่านเล่มหนึ่งเลยว่า ขึ้นอย่างหงส์ลงอย่างหมาแน่นอน เสิ่นเฉียวคือน่าสงสารมาก จนคิดว่าน้องจะเอาตัวรอดได้ยังไงจากเหตุการณ์ต่างๆ ไหนจะตกเขา ไหนจะตาบอด ไหนจะวรยุทธ์หาย ไหนจะโดนมารเยี่ยนอู๋ซือผจญอีก ชวนเข้าพรรคมารไม่เว้นแต่ละวัน ไหนจะพยายามปลุกความชั่วร้ายในตัวน้องออกมา ตอนที่สงสารที่สุดคือตอนกลับไปเขาเสวียนตูแล้วเจอว่าศิษย์น้องสุดที่รักหักหลัง ใจคือเจ็บปวดมาก แต่ก็คือไม่คิดแก้แค้นอะไรเลย แต่คนอ่านคือแบบ หัวร้อนแทน และแอบคิดตามว่า มันจะมีคนแบบนี้อยู่จริงๆ เหรอ โกรธแต่ก็เก็บความเสียใจไว้กับตัว แล้วปลง คงมีแหละ แต่สำหรับเราก็เรียกว่ายากค่ะ

อ่านจบเล่มหนึ่งก็เริ่มรู้สึกคาดหวังว่าเล่มสองจะสนุกขึ้น ไม่ง่วงมากเท่าเล่มแรกนะคะ

[Yuijbj · Rating 5 out of 5]

พันสารท เป็นมากกว่านิยายวายจอมยุทธ์ทั่วไป เพราะแฝงปรัชญาเรื่องการทำดีทำชั่ว ความดีความชั่ว อยู่ในเรื่อง การเป็นคนดีไม่ใช่สักแต่ว่าอยู่ฝ่ายธรรมะเรียกตัวเองว่าคนดีแล้วจะเป็นคนดี ทุกอย่างล้วนแล้วอยู่ที่การกระทำ มิใช่เปลือกภายนอก

เสิ่นเฉียว ผู้บำเพ็ญที่อยู่บนเขามาตลอดชีวิต ยึดมั่นในคุณธรรม อยู่ฝ่ายธรรมะ เรียกว่าใส่ซื่อบริสุทธิ์ แต่มาตกอยู่ในเงื้อมมือของประมุขพรรคฝ่ายมาร เยี่ยนอู๋ซือ ที่ช่วยชีวิตเขาตอนเปิดเรื่อง เสิ่นเฉียวเอาชีวิตรอดมาได้แต่สูญเสียความทรงจำ เยี่ยนอู๋ซือ เห็นว่าได้ลูกศิษย์ของจอมยุทธ์อันดับ 1 ฝ่ายธรรมะ ก็เลยคิดทดสอบว่าคนเราเมื่อถูกบ่มเพาะด้วยความคิดแบบมาร หรือถูกบีบคั้น กระตุ้นให้โกรธต่างๆนานาแล้วจะยังเป็นคนดีต่อไปได้หรือไม่ บททดสอบเริ่มจากเบาๆให้เสิ่นเฉียวไปทำภารกิจของพรรคมาร หรือ ให้รู้เรื่องที่ควรกระตุ้นให้เกิดความโกรธเกลียด ไปจนถึงเรื่องแรงๆ แต่แล้วอาเฉียวของเขา เป็นข้อยกเว้นจริงๆสำหรับทุกสิ่ง ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงคุณธรรมในจิตใจได้ แม้ว่าจะถูกตราหน้าว่ามาคบกับพรรคมาร ประมุขเยี่ยนชี้ให้อาเฉียวเห็นว่าฝ่ายธรรมะที่บอกว่าตัวเองเป็นคนดีจริงๆแล้วในใจกลับละโมบอำนาจอยากตั้งต้นเป็นใหญ่กลับคิดคบกับฝ่ายอธรรม และทำให้เห็นว่าจริงๆแล้วคนอย่างเขาที่ถูกตราหน้าว่าเป็นฝ่ายมาร จริงๆแล้วเขากำลังถ่วงดุลยุทธภพให้สงบสุขจากฝ่ายธรรมะที่ดีแต่แอบอ้าง

ใช่ว่าจะมีแต่ปรัชญา พันสารทยังใส่ความเป็นนิยายรักโรแมนติกลงไปได้อย่างพอเหมาะพอเจาะ เรียกได้ว่าฟิน หน่วง มัน ลุ้น สนุกครบรส นายเอกแสนดี พระเอกแสนเลวแต่สุดท้ายคลั่งรัก แนะนำเป็นอันดับต้นๆในบรรดานิยายแนววายจอมยุทธ์เลยค่ะ

[prmtmncps · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายที่ตอนแรกเห็นรีวิวว่าอาจจะอ่านยาก���น่อยแต่พอไหด้มาลองอ่านจริงๆก็รู้สึกว่าไม่ได้อ่านยากขนาดนั้นค่ะ แต่เพราะเนื้อหาค่อนข้างซีเรียสและมีรายละเอียดยิบย่อยเยอะก็เลยอาจจะต้องต้องสติดีๆตอนอ่าน ไม่ได้อ่านง่ายแล้วรู้สึกสนุกมากๆทันทีอะไรขนาดนั้น ออกแนวยุทธภพจ๋ามาก มีหลายคนหลายแว่นแคว้น หลายฝั่งฝ่ายตีกัน ไม่ได้ทำให้ถึงกับวางไม่ลงเพราะต้องแบ่งอ่านหลายวัน แต่โดยรวมความรู้สึกที่ได้รับหลังอ่านจบคือรู้สึกว่ามันสนุกมากค่ะ ชอบมากๆเลย ภาษาสวย ไม่เจอคำผิดอะไร อาเฉียวน่ารักมาก555555 ทั้งที่เนื้อเรื่องไม่ได้ชี้นำไปทางนั้นเลยแต่อ่านแล้วทำให้เรารู้สึกว่าเค้าเป็นตัวละครที่น่ารักและแสนดีมากๆเลยค่ะ ตัวเยี่ยนอู๋ซือก็เหมือนกัน เรารู้สึกว่าเค้าเป็นตัวละครที่นิสัยเสียแต่มีเสน่ห์555555 ไม่ได้รู้สึกเกลียดว่าเป็นพระเอกเหี้ยหรืออะไรแบบนั้น คือมันมีความเรียลอยู่อะค่ะ ไม่ใช่พวกไทป์ตัวละครบางเรื่องที่เลวเหมือนหมาบ้าไร้เหตุผลแบบที่เคยอ่านเจอมา ลุงเยี่ยนแกเป็นคนทำอะไรตามใจตัวเองแล้วก็เป็นแบบนั้นจริงๆเสมอต้นเสมอปลาย ความคิดที่เกริ่นไว้ตอนแนะนำตัวละครว่าเขาเชื่อว่าคนชั่วร้าย พอได้อ่านไปเราก็รู้สึกว่าเขาคิดแบบนั้นจริงๆ แล้วมันตอบโจทย์การกระทำทุกอย่างของเขาเลย ก็เลยรู้สึกชอบทั้งสองคนมากๆในคนละมุม555555 ในเรื่องไม่ได้เล่นมุกตลกอะไรกันแต่แค่อาเฉียวดื้อกับลุงเยี่ยนนิดเดียวก็รู้สึกว่าน่ารักแล้ว5555555 สรุปก็คือเป็นนิยายที่ให้ความรู้สึกแปลกใหม่สำหรับเราเล่มนึงเลยค่ะ ไว้รออ่านเล่มสองดูต่อไปอีกค่ะว่าลุงเยี่ยนแกจะรังแกอะไรอาเฉียวอีก555555

[m.marz · Rating 3 out of 5]

จบเล่ม 1 ได้แบบว่า ประมุขเยี่ยนนน โปรดเมตตาอาเฉียวด้วย ใยไม่ไว้หน้ากันเลย 😂😂

โดยรวมชอบนะ ถึงแม้จะเริ่มเรื่องมาแบบเนิบนาบอยู่หลายบทแล้วตัวละครก็เยอะมาก แบบมากๆๆๆ จนถึงบทสุดท้ายยังจำชื่อไม่ได้ทั้งหมด​เลยแค่พอคุ้นว่าใครเป็นใคร แต่ว่าชอบบทต่อสู้มาก อ่านแล้วลุ้นตามตลอด ต้องชื่นชมสำนวนการแปลด้วยแหละที่ช่วยส่งให้ลื่นไหลน่าติดตาม อ่านพวกชื่อวรยุทธ์​ต่างๆ เพลินมาก ถึงแม้เล่มแรกเนื้อเรื่องยังไม่เข้มข้นมากเท่าไรแต่คิดว่าคงปูไปให้เล่มอื่นๆ นั่นแหละมั้ง

ใดๆ คือมีตัวละครที่ชอบอยู่หลายตัวเลย รู้สึก​ดีนะเวลาอ่านเรื่องที่พบว่าไม่ได้มีแค่พระนายที่นักอ่านอยากเอาใจช่วยน่ะ ตอนนี้พอถูกชะตากับตัวละครก็ต้องแอบลุ้นให้หลายคนมีชีวิตรอดมาโผล่ในเนื้อเรื่องต่อไปงี้ เล่มนี้คือสู้กันทุกบทเลย พรรคนั้นนิกายนี้เยอะมาก นอกจากค้นหาคัมภีร์​กับเพื่ออันดับในใต้หล้า เล่มหน้าน่าจะมีพวกหมากการเมืองระหว่างแคว้นเยอะขึ้นด้วยแน่ๆ หวังว่าเรื่องจะเข้มข้นขึ้นนะ btw อาเฉียวสุ้วๆ!!

[Thapanee J. · Rating 4 out of 5]

อ่านหลังจากที่ลองดูอนิเมะมาแล้วมีความต่างเยอะมาก อาจจะเพราะเรื่อง censorship ในจีน แต่โดยรวมชอบหนังสือมากกว่านะ อาจจะชอบคาร์แรคเตอร์ของเยี่ยนอู๋ซือ (พระเอก) ในอนิเมะมากกว่าเล็กน้อย แต่สันดานแล้วลึก ๆ ก็คือคล้ายกัน คือชอบกวนประสาทอาเฉียว (นายเอก) หนักกว่านั้นคือชอบหาเรื่องให้อาเฉียวต้องต่อสู้ทั้ง ๆ ที่อาเฉียวป่วยอยู่ (ใจคนเป็นแม่ทิพย์เจ็บปวดมาก แกอย่ามาแตะรู้กชั้น!) เรื่องในยุทธภพก็สนุกน่าติดตาม มีหลายฝักหลายฝ่ายมากกก อาจจะงง ๆ เรื่องชื่อสำหรับคนไม่สันทัดนิยายจีน (อย่างเรา) แต่อ่านไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวก็พอเข้าใจเอง
ใด ๆ คือชอบ sense of humour ในเรื่องนะ ไม่มากเกินแต่มาได้ถูกที่ถูกเวลา แล้วมันจะมีวรรคทองในเรื่องที่ตลก ๆ อะ อย่างเวลาจะท้าดวลกับใคร ตัวละครชอบพูดว่า ขอxxxโปรดชี้แนะ เวลาแพ้แล้วกำลังหนีก็พูดว่า ครั้งหน้าจะมาเล่นด้วยใหม่ ซึ่งเออแปลกใหม่สำหรับนี่มาก ตลกดีชอบ เขาไม่ค่อยชอบพูดกันตรง ๆ เนอะ 😂

[Jinnie · Rating 5 out of 5]

สนุกดี เหมือนอ่านนิทาน แต่ละคนมีตำนานเรื่องราวของตัวเอง ปัญหาคือตัวละครเป็นแสน ชื่อจำยากหน่อย ต้องนึกสักนิดว่าหนุ่มคนนี้เคยหรือไม่เคยออก เคยหรือไม่เคยพูดถึง เวลาสู้กันก็เล่าได้กระชับดี ไม่ได้บรรยายฟงเฟิงแฟงจนเป็นน้ำเหลวๆ (ถึงบางทีจะรู้ว่าอาเฉียวของพวกเราจะดวงดีอยู่ไม่น้อย)

เสิ่นเฉียว — คนดี แต่ไม่ได้ดีจ๋า ดีแบบมนุษย์ปกติธรรมดา เรียกว่าดีบริสุทธิ์ นิ่งสงบ เวลาบรรยายว่าเหมือนเทวรูปในวัดก็คือภาพมาเลย ไม่สนใจความคิดคนอื่นขณะเดียวกันไม่ได้ยึดตัวเป็นศูนย์กลาง แค่ทำอะไรที่ตนจะไม่นึกเสียใจทีหลังเท่านั้นเอง
ท่านเยี่ยน — ฝั่งมาร ใช้ชีวิตแบบแล้วไงใครแคร์ เป็นคนชั่วแหละ จะปล่อยอาเฉียวตายหลายครั้ง แต่หลังๆ คงทำใจปล่อยตายเหมือนตอนแรกไม่ได้ละ ไม่ทราบว่าจะมีสำนึกเสียใจทีหลังมั้ย เป็นตัวร้ายที่เท่นะยังไม่แสดงความจิตออกมาเป็นรูปธรรม พูดถึงสมองก็กินขาดชาวบ้านละ ชอบแหย่อาเฉียว แหย่ไปแหย่มาน่าจะชอบจริง 555555 คิดว่าเป็นฝ่ายชอบก่อนด้วยซ้ำ(?)

[Boboisreading · Rating 3 out of 5]

เป็นเรื่องที่เน้นยุธภพ กำลังภายในมากกๆซึ่งเราไม่ค่อยถนัดเรื่องที่เน้นแนวนี้เท่าไหร่ ประกอบกับตัวละครที่โคตรเยอะะ ทั้งตัวละครหลัก ตัวประกอบไปยังตัวประกอบมากๆ รวมๆกันแล้วคือเยอะสุดๆ มีชื่อใหม่ๆโผล่มาเยอะจนงงไปหมดเลย แล้วก็ยังมีชื่อนิกาย ชื่อแคว้น ชื่อหุบเขา ชื่อสำนัก ชื่อพรรค ฯลฯ บอกเลยว่าเรามึนตึ๊บค่ะ55555 หรือเป็นเพราะเราเป็นคนจำชื่อไม่เก่งอีกด้วย ฮือ อ่านไปแบบงงๆ แต่ก็พอถูๆไถๆได้อยู่ค่ะ555

ส่วนเรื่องตัวละครคือน่าสนใจมากกก นายเอกคือแสนดีมากกกก(ก.ไก่สิบล้านตัว) คนดีโดยกำเนิด คอนทราสกับพระเอกเรื่องนี้ที่เป็นประมุขพรรคมารสุดๆค่ะ55555 ลุงเยี่ยนพระเอกของเราคือตามแบบฉบับประมุขพรรคมารอ่ะค่ะ ยืดอกชั่วไปเลยสิคะะ ขั้วตรงข้ามนายเอกเราสุดๆ ไม่รู้ว่าสุดท้ายจะไปรักกันยังไงเลย

เล่มนี้น่าจะเป็นการปูเนื้อเรื่องมากกว่า มีแอบเบื่อๆบ้าง แต่รู้สึกเลยว่าปูมาแบบไปต่อได้เยอะเลย บรรยายดี ฉากสู้กันก็มันเด้ออ ถ้าเราไม่ขี้หลงๆลืมๆน่าจะสนุกกว่านี้มากค่ะ คิดว่าคงต้องจดชื่อตัวละครไว้สักหน่อยแล้วเหมือนกัน แง555555

[Kiwi · Rating 4 out of 5]

Lots of plot and the romance didn't make an appearance until more than halfway in but i find i liked it better than if had been faster. The character development was very well done and how the relationships between all the characters developed was probably my favorite part of the novel. I was worried that it would include the *ahem* weird tropes and there were a lot of parts that were really close calls but thankfully nothing happened so ε-(´・｀) ﾌ
The extras were the real mvp of the whole thing tho so even if it started out pretty slow and i had a hard time getting thru the first chapters mannnnn it really paid off ( ˘ ³˘)♥ so i would recommend ppl to stick through especially because the first chapters lay a very strong foundation for the rest of the novel and the reward is 100% worth it

[Kamons · Rating 4 out of 5]

สนุกแบบอ่านเรื่อยๆ เพลินๆ ชวนให้พลิกอ่านแต่ละหน้ามากๆ เรื่องอ่านไม่ยากเลยแนวๆ ยุทธภพทั่วไป แม้จะเกี่ยวเนื่องกับพุทธ เต๋า หรู แต่ก็ไม่ได้ปรัชญาอะไรมากมายเป็นแค่พรรคนึงอยู่ อ่านง่ายมาก แต่ที่ยากคือตัวละครเยอะมาก ชื่อศิษย์ เจ้าสำนัก พรรค ฯลฯ เยอะมากๆ อันนี้ต้องทำใจ ลุงเยี่ยนยังไม่ร้ายเท่าไหร่นะแค่ทำตามใจตัวเองมากๆ แต่ลุงดูมีความเข้าใจโลกดี

[Faelyn]

เห็นคนด่าพระเอกกันเยอะมากว่าเลวอย่างงู้นอย่างงี้ แต่ส่วนตัวเราก็ยังไม่เห็นเค้าทำอะไรเลวร้ายขนาดนั้นนะ แค่ติดจะทำอะไรตามใจตัวเอง อะไรที่คิดว่าสนุกน่าสนใจก็ทำไปแค่นั้นเอง คือก็เป็นประมุขพรรคมารไง จะให้ทำตัวเป็นคนดีก็ไม่ใช่ปะ แต่ก็ต้องอ่านเล่มต่อๆ ไปก่อน

[น้อนเว่ย · Rating 3 out of 5]

เขียนได้ดี ความพรรณนานั้นบรรยายไว้ได้กว้างและละเอียดมาก น่าเสียดายคนแปลยังแปลไม่ดีเท่าเรื่องรัชศกฯ ทั้งที่เขียนไปในทางเดียวกัน ไม่มีความพยายามในการใช้คำให้ดีกว่านี้ จึงออกจะให้ความรู้สึกซ้ำซากและน่าเบื่ออยู่บ้าง

[Nooiy Limpawittayakul · Rating 5 out of 5]

อ่านสนุก น่าติดตาม

[Panchaya · Rating 4 out of 5]

การผสานของทางโลก ทางธรรม ทางมาร มีมิติดี