Jump to ratings and reviews
Rate this book

Rocco Schiavone #3

Τι εποχή κι αυτή

Rate this book
Οι Μπεργκέ, πλούσια οικογένεια βιομηχάνων της Βαλ ντ’ Αόστα, έχουν ένα μυστικό και ο υποδιοικητής Ρόκκο Σκιαβόνε το ανακαλύπτει τυχαία, αντιλαμβανόμενος ότι γίνεται δέκτης μιας κραυγής απελπισίας από το εσωτερικό της οικογένειας. Η Κιάρα Μπεργκέ, η νεαρή κόρη της οικογένειας, πολύ δημοφιλής ανάμεσα στους συνομηλίκους της, εξαφανίζεται. Η εξαφάνισή της σηματοδοτεί την έναρξη ενός παιχνιδιού που παίζεται σε διαφορετικά επίπεδα. Ο Σκιαβόνε πρέπει να βρει τι κρύβεται πίσω από την άψογη εικόνα ενός προνομιούχου περιβάλλοντος, να νικήσει τον χρόνο σ’ έναν αγώνα δρόμου για τη ζωή, να φωτίσει την γκρίζα περιοχή όπου το έγκλημα και οι επιχειρήσεις συναντιούνται.

Στο μεταξύ το χιόνι συνεχίζει να πέφτει, Μάιο μήνα, στην Αόστα και επιδεινώνει την ήδη κακή διάθεση του Ρόκκο. Και μια σκιά ξεπροβάλλει και τον ακολουθεί για να τον χτυπήσει εκεί που πονά. Επειδή στο παρελθόν του δύστροπου μπάτσου υπάρχει μια σκοτεινή περίοδος που εμφανίζεται με κάθε ευκαιρία. Σαν αξεπλήρωτο χρέος. Σαν πληγή που ποτέ δεν κλείνει.

393 pages, Paperback

First published January 1, 2015

154 people are currently reading
1135 people want to read

About the author

Antonio Manzini

70 books718 followers
Antonio Manzini (Roma, 1964) è un attore, sceneggiatore, regista e scrittore italiano.

Antonio Manzini is an Italian actor, director, novelist and scriptwriter.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
808 (28%)
4 stars
1,413 (50%)
3 stars
505 (18%)
2 stars
59 (2%)
1 star
8 (<1%)
Displaying 1 - 30 of 232 reviews
Profile Image for Mary Bookitsa.
181 reviews53 followers
February 20, 2021
Ρόκκο Σκιαβόνε έκλεψες την παράσταση για ακομα μια φορα. Μια συνηθισμένη ιστορία εξαφάνισης ενός 18 χρόνου κοριτσιού της Κιάρα καλειται να διαλευκάνει ο υποδιοικητής. Φυσικά με το μοναδικό του τρόπο. Απεξω δύστροπος, περίεργος, γκρινιάρης, και στο βάθος ενας άλλος. Σχεδόν εμμονικός με τα παπούτσια Clarks τα καταστρεφει με ταχύτητα που θα ζηλεύε ακομα ακόμα και το Road Runner (μπιπ μπιπ) αλλα μυαλό δε βάζει. Αυτο που η ξεροκεφαλια του τον κάνει αξιαγάπητο δεν εχω κατάφερει να το εξηγήσω ακομα. 😊 Το βιβλίο είναι καλογραμμενο εχει ωραια πλοκη και καποιες καλες ανατροπες. Ο Ρόκκο στα επαγγελματικά του είναι εξαιρετικά ικανος και ευστροφος. Στα δε ερωτικα παλι, τα χει κανει σαν τα μουτρα του. Τοσο που απορεί και αυτός.
Σημειωση: Οι ψυχαναγκασμοί μου χτύπησαν κόκκινο με το ύψος του βιβλιου. Γιατί καλέ μου Πατακη έφτιαξες βιβλιο 400 σελίδων κοντό;
Χτύπησαν κόκκινο επίσης με την απουσία κεφαλαίων. Το βιβλιο χωρίζεται σε 5 μέρη (Δευτέρα - Παρασκευή) σχεδόν 90 σελίδων το καθε ένα. Ουτε για τουαλέτα δεν διακόψαμε. Ανάγνωση σερί, και υπνος γιοκ!
Profile Image for Sandra.
964 reviews335 followers
July 25, 2018
Questa volta e' andata meglio. Si', il libro si e' ripreso nel finale che mi ha tenuto avvinta. I restanti tre quarti sono stati la stessa storia: il vicequestore Schiavone maleducato - un po' meno del solito- e burbero, il commissariato di Aosta con poliziotti macchiette sull'esempio di Catarella, la trama tratta del rapimento di una giovane della Aosta bene ed e' abbastanza convincente.
Profile Image for Labijose.
1,146 reviews760 followers
March 30, 2018
Mi primera incursión en el personaje de Rocco Schiavone ha sido muy satisfactoria. Me alegra que en Italia siga habiendo buenos escritores del género policiaco. Recuerda bastante al comisario Montalbano de Andrea Camilleri, de quién Antonio Manzini parece que fue alumno. Su tono cínico y casi maleducado encaja muy bien en la trama. Su pesimismo le ayuda a afrontar el día a día de una existencia sombría. Y su talento deductivo lo convierte en un detective muy valioso, sobre todo cuando está rodeado de tanto incompetente, allá en su exilio de Aosta, añorando constantemente a su querida Roma. Tampoco faltan las puyas al sistema político italiano.

Esta es la tercera entrega de la serie, y aunque se puede leer de forma independiente, como es mi caso, está claro que lo recomendable es empezar por la primera. Sobre todo porque me costó deducir a algunos personajes, aunque al final quedan bastante bien definidos.

La parte final de la novela es magistral. Roza lo poético.
Definitivamente, un autor, Manzini, y un personaje, Schiavone, a los que no hay que perder de vista.

Profile Image for Effie Saxioni.
726 reviews140 followers
July 15, 2019
Πολύ δυνατός Ρόκκο για άλλη μια φορά,βουτηγμένος μέχρι το κεφάλι σε μια υπόθεση βαθμού 10 στο "ειδικό" του μέτρο.Ένας Ρόκκο που πληγώνει και πληγώνεται,που το παρελθόν του τον βασανίζει ποικιλοτρόπως,που κοροϊδεύει τους γνωστούς άγνωστους συνεργάτες του αλλά την πατάει σαν κορόιδο,που δεν του έχει μείνει παπούτσι για παπούτσι,που φρικάρει γιατί χιονίζει Μάη μήνα,που όταν έρχεται η Λ***α η καρδιά του λιώνει.Ένας Ρόκκο που δεν ήταν εκεί που έπρεπε την ώρα που έπρεπε,που βρέθηκε να απολογείται για κάτι που δεν ήταν στο χέρι του να αποφευχθεί.Γι'αυτά,και για άλλα τόσα,5⭐
Profile Image for Geles.
179 reviews34 followers
September 25, 2020
A medida que avanza la serie, las tramas van siendo mucho más elaboradas. En esta ocasión, el autor añade una nota de tensión al ir realizando pequeños incisos dentro de la investigación, donde nos irá relatando los momentos de angustia por los que está pasando la joven secuestrada.
Schiavone seguirá destrozando clarks y negándose a comprar un calzado en condiciones para el tiempo de Aosta y a su equipo de confianza se le une un nuevo miembro: Antonio Scipioni.
Mientras, D´Intino y Deruta siguen haciendo de las suyas, lo que contribuirá a dar una nota de humor dentro de la trama.
Aunque la investigación quedará cerrada, a diferencia de las anteriores entregas, nos encontraremos con un final abierto, que dará lugar a la próxima aventura del subjefe Shiavone.
Profile Image for Shelleen Toland.
1,475 reviews72 followers
October 7, 2018
It’s the bitterly cold spring season in alpine Aosta, and a girl has been kidnapped. Chiara Berguet, daughter of the owners of a local construction firm, was targeted thanks to the sizeable debt her parents owe. But like many a best-laid plan, a blown tire causes the crime to go haywire as the kidnappers’ van skids off the road and crashes into a pair of larch trees. Both the driver and his accomplice die on impact, leaving the girl in the back, gagged and bound and unable to break herself free.

Meanwhile Rocco Schiavone wakes to find himself in Anna’s apartment. She’s the best friend of his girlfriend Nora, and memories of the night before, a heated evening with Anna, return to him. As he sneaks out, he sees the first few snowstorm clouds of the spring season move across the sky, an ominous reference that something is off.

If trouble at home and a case of kidnapping weren’t enough, Rocco will eventually have to contend with Enzo Baiocchi. Rocco was the one who sent Enzo to prison, and in the process killed Enzo’s brother. Having just escaped from prison, Enzo is heading north with a newly purchased revolver and, clearly, revenge on his mind. And when an unfortunate incident of mistaken identity makes Enzo’s act of revenge even more fiendish, it also presents a gruesome scene for Rocco to discover on his return home.

This book is set in May in Italy with a ton of Italian name I could not pronounce but I really liked a few of the names. A young woman is kidnapped because of her parent's business. The book goes back and forth between the police investigating and to her and what she is going through. Although I did like the book, I found it boring through the first half. I did enjoy the banter and sarcasm of Rocco and his co workers. This is the 3rd book of the series and I did not read the other 2 books but I didn't feel like I was lost reading it.
I received this as an ARC that I won from the publisher.
Profile Image for Bren.
975 reviews148 followers
April 12, 2017
Me encanta el personaje de Rocco Schiavone, su personalidad, su desfachatez, su forma de ser tan cínica, su comentarios mordaces y sarcásticos, sencillamente lo disfruto como una niña y me hace soltar mis buenas carcajadas, por supuesto que sus colaboradores le ayudan muchísimo a que saque esa vena sarcástica, se burle de ellos e incluso se las haga pasar canutas.

De los tres libros publicados de esta serie, hasta el momento, este es el que mas me ha gustado, no solo porque a estas alturas conocemos a todos los personajes y por lo tanto es mas fácil reírse de ellos también, si no porque el caso presentado es mas complejo, muchísimo mas complicado y resulta en un caso que me mantuvo en vilo hasta el final.

Estos libros se pueden leer de manera independiente, pero en definitiva yo recomiendo leerlos en orden, porque que de esa manera se conocen los antecedentes de la vida de Rocco y se comprende la razón de su forma de ser, un buen policía, excelente investigador, pero corrupto cuando puede, se echa su "oración laica de la mañana" que no es otra cosa que fumarse un porro para despejarse, me parto con este personaje, es eso, todo un personaje.

Se los recomiendo muchísimo, en novela policíaca, de los que mas disfruto, además el estilo narrativo es fabuloso, se lee fácil, se disfruta muchísimo
Profile Image for J Jahir.
1,034 reviews91 followers
August 5, 2018
los libros de esta saga van poniéndose cada vez mejor... aun y sólo parezcan sencillos casos policiales, me están gustando muchísimo. en este tercer libro, vemos a schiavone con la investigación de desaparición de una joven, mientras cada vez se van desatando cuestiones más personales y nos vamos internando en la personalidad del subjefe romano. En cada libro lo vamos viendo a mayor profundidad y conociendo esos miedos, situaciones y fantasmas que lleva que te hacen entender por qué Roco es como es. al final del libro vemos a un comisario atormentado por la culpa tras venirse un acontecimiento bastante inesperado que nos deja la puerta abierta y una incógnita a resolver después de que se haya resuelto el caso de ese entonces. no adelanto más para que el que se aventure a leerlos lo descubra. Pronto empezando el cuarto libro de esta serie.
Profile Image for Filippo Bossolino.
243 reviews31 followers
January 30, 2015
Il meccanismo è quello giusto, e al terzo episodio non ci si stanca, tutt'altro. Manzini, con il vicequestore Schiavone ha costruito un personaggio leggermente fuori dagli schemi, per linguaggio, per abitudini, per vizi, per amicizie… senza però ricorrere alle solite banalità. Lettura scorrevole e gradevole, fra l'altro - in quest'ultimo episodio - con un finale che lascia spazio ad un seguito quanto mai atteso e necessario. Un protagonista politically uncorrect ma simpatico, credibile e coerente. Meglio di molti altri colleghi buonisti o comunque più scontati e gratuiti
Profile Image for Γιώτα Παπαδημακοπούλου.
Author 6 books386 followers
July 29, 2019
Πρώτη μου επαφή με τον Ιταλό συγγραφέα Antonio Manzini, η οποία αποδείχθηκε κάτι παραπάνω από ικανοποιητική. Το τρίτο βιβλίο της σειράς του με ήρωα τον Ρόκκο Σκιαβόνε -έχουν κυκλοφορήσει τα δύο πρώτα, η "Μαύρη πίστα" το 2014 και "Το πλευρό του Αδάμ" το 2016, και τα δύο από τις εκδόσεις Πατάκη-, το οποίο μπορεί να διαβαστεί ανεξάρτητα από τα άλλα της σειράς, έρχεται να επιβεβαιώσει τη φήμη του Manzini και το γιατί θεωρείται ένας από τους πλέον σημαντικούς εκπροσώπους της σύγχρονης ιταλικής αστυνομικής λογοτεχνίας, που μπορεί να μην είναι η αγαπημένη πολλών, λόγω του ιδιαίτερου στυλ της, έχει, όμως, το δικό της φανατικό κοινό.

Σε αυτή την περιπέτεια, ο Σκιαβόνε καλείται να εξερευνήσει την μυστηριώδη εξαφάνιση της κόρης μιας πλούσια�� οικογένειας βιομηχάνων, τα ίχνη της οποίας χάθηκαν κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες ενώ εκείνη επέστρεφε στο σπίτι της έπειτα από μια νυχτερινή έξοδο με τους φίλους της. Την ίδια στιγμή, λίγο έξω από την Βαλ ντ’ Αόστα, λαμβάνει χώρα ένα θανατηφόρο δυστύχημα, θύματα του οποίου είναι ο ιταλικής καταγωγής οδηγός του και ο Ρουμάνος συνοδηγός του. Δύο άνθρωποι που λίγη σημασία φαίνεται να είχε η ζωή τους, αφού κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να τους αναζητήσει. Ποια μπορεί να είναι, όμως, η σύνδεση ανάμεσα σε αυτά τα δύο φαινομενικά άσχετα γεγονότα;

Ο Maznini είναι σαφέστατα επηρεασμένος από τον Andrea Camileri, γεγονός που δεν μπορεί να μην διακρίνει, και να μην παρατηρήσει, κάποιος που είναι μεγάλος θαυμαστής του δεύτερου. Ωστόσο, ο Manzini δεν αντιγράφει το είδωλό του, παρά μονάχα υιοθετεί στοιχεία αυτού τα οποία και εισάγει στην αφήγησή του, προκειμένου να δημιουργήσει ένα σκοτεινό, σχεδόν ζοφερό κάποιες στιγμές, αφηγηματικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται μία ιστορία με περισσότερες προεκτάσεις απ' όσες πιστεύουμε αρχικά πως υπάρχουν. Παράλληλα, συνδυάζει όλα αυτά τα κλασσικά στοιχεία της ιταλικής σχολής, με κάποιες πιο μοντέρνες σκανδιναβικές πινελιές, με αποτέλεσμα να έχουμε ένα αστυνομικό κράμα πολύ ενδιαφέρον, τόσο στην σύλληψη όσο και στην εκτέλεσή του.

Μα αν υπάρχει κάτι που ξεχωρίζει στην ιστορία αυτή, αυτό δεν είναι άλλο από το πρόσωπο του ίδιου του Σκιαβόνε, ένας χαρακτήρας εξαιρετικά κυνικός, ίσως και αγενής κάποιες στιγμές, με μια αφαιρετική ικανότητα που τον κάνει τόσο ξεχωριστό και ιδιαίτερο και που τον βοηθάει τόσο πολύ στη δουλειά του. Χαρακτηρίζεται από μια εν γένη απαισιοδοξία για τη ζωή και τον άνθρωπο, στοιχείο που εναρμονίζεται άψογα τόσο με την ζοφερότητα της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης, όσο και του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζει, δρα και κινείται, με τον ίδιο να νοσταλγεί συνεχώς την αγαπημένη του Ρώμη, πράγμα που δεν παύει να μας το θυμίζει σε κάθε ευκαιρία που του δίνεται. Όχι, όμως, για να δημιουργήσει μελόδραμα, γεγονός που δίνει μια ιδιαίτερη δραματική νότα.

Ο συγγραφέας αποτυπώνει το σκοτεινό και άγριο τοπίο της Αόστα με μοναδικό ρεαλισμό, ταξιδεύοντάς μας και συστήνοντάς μας μια πτυχή της Ιταλίας που μας είναι σχεδόν άγνωστη, αναδεικνύοντάς την με τρόπο ξεχωριστό. Η σφιχτοδεμένη πλοκή του και ο γρήγορος αφηγηματικός ρυθμός, σε συνδυασμό με τις συνεχείς εξελίξεις, μας παρασύρει και μας οδηγεί στο να διαβάσουμε το βιβλίο αυτό απνευστί, ενώ παράλληλα γεννά μέσα μας την επιθυμία να ανακαλύψουμε και άλλα έργα του. Όσον αφορά εμένα, αυτό δεν είναι κάτι που αποτελεί υπόσχεση, αλλά ανάγκη, και σίγουρα θα επιστρέψω σύντομα στο αστυνομικό του σύμπαν για να το ερευνήσω ακόμα περισσότερο.
Profile Image for paper0r0ss0.
652 reviews57 followers
August 11, 2021
Il terzo capitolo della saga di Rocco Schiavone conferma la qualita' dell'autore. La trama di per se' non e' originalissima ma proprio per questo, sia il livello di scrittura, sia la gestione delle situazioni, risaltano maggiormente. Un buon libro giallo.
Profile Image for LolaF.
399 reviews408 followers
October 29, 2018
Otro libro entretenido

Otro libro más de la mano del subinspector Rocco, ese personaje peculiar que a pesar de todo, poco le vas cogiendo cariño. Continúa con sus líos de faldas, la añoranza de la que fue su mujer, las "tareas" encomendadas a sus colaboradores para mantenerlos ocupados, ..., su lista de "tocadas de cojones", la identificación de las personas que va conociendo con los animales que le recuerdan, ...

Pero en este libro a diferencia de los dos anteriores, no termina de cerrar los casos, parece que quede algún fleco por resolver en la investigación principal, y sobre todo se queda sin rematar la investigación de otro caso que le afecta de una forma muy directa.

Expectante por leer el siguiente y ver si continúa con las investigaciones abiertas.

Valoración: 8/10
Lectura: octubre / 2018
Profile Image for Bea .
2,037 reviews136 followers
October 21, 2018
The lead, Rocco, was highly unlikable: rude, thoughtless, demanding, cruel, capricious. He had moments of decency, one of which results in a horrible tragedy. As a human, he was miserable; as a cop, he was determined, stubborn, and relentless. He broke the law in order to solve cases, violated procedure on an hourly basis, and ultimately, excelled at solving crimes.

Manzini's writing was grim, bleak, unsentimental, and occasionally awkward, though that may have been the translation from Italian to American. I probably won't read more in the series.
Profile Image for Gabril.
1,048 reviews257 followers
March 15, 2020
“Fa male l’assenza? No. Fa male la perdita. Che è altro dall’assenza. La perdita sa cos’ha perso. L’assenza può essere un vago sentore, un’emozione senza corpo e senza suono di qualcosa che manca e che non ho, ma che non so cos’è. La perdita è peggio dell’assenza. Perché quello che conoscevo e che tenevo tra le dita non c’è più. Non sarà più."

Ormai Rocco è diventato un amico.
Profile Image for adictalectora.
179 reviews22 followers
November 14, 2018
Me ha gustado mucho este libro, es el tercero de la serie subjefe Rocco. Es un libro que desde el inicio sabe mantenerte alerta, quieres seguir leyendo, saber más cosas y con sorpresas hasta el final de la lectura. El desenlace me ha parecido bastante acertado, hay a la vez una trama secundaria a la principal de este libro, pero no por ello menos importante, que se queda sin resolver, con lo cual me ha dejado con ganas de continuar ya con el cuarto libro.

La forma de narrar permite una lectura fácil, llega a cualquier tipo de lector.

Los personajes: El protagonista, el subjefe Rocco, cada nuevo libro me va resultando más humano, menos arisco, y se nota que empieza a estar a gusto en su destino en Aosta. A la vez lo presenta como no del todo honrado en su trabajo te da que pensar sobre el tema de la corrupción policial.
Los otros personajes y los sigue describiendo en la misma línea que las dos anteriores entregas, unos compañeros ineptos molestos a los que quiere entretener para alejar y que no estorben en la investigación y, otros compañeros realmente eficientes.

Muy recomendable.

Leído en noviembre 2018.
Profile Image for Idoia blanco.
701 reviews75 followers
October 10, 2021
Tremendo final!!!!! Me encanta Rocco y su locura con Marina. Que difícil aprender a vivir sin la perdona que amas!
9/10
Profile Image for Antonella Montesanti.
1,110 reviews25 followers
November 19, 2016
Cosa non è questo libro?
Letto tutto d'un fiato, le vicende di Rocco Schiavone ti prendono in una morsa e non ti lasciano fino alla fine; e che fine! Lascia presagire che ancora molto deve accadere a questo vicequestore burbero,
fuori dagli schemi e con un carattere come pochi, l'uomo che ricorda così gli occhi della moglie:
"Gli occhi di Marina, mi ci sono perso la prima volta e non ho più trovato l'uscita..."
Ancora una volta Antonio Manzini ha fatto centro nel mio cuore di lettrice mai sazia.
Profile Image for Iris.
581 reviews79 followers
December 30, 2019
Sigo con el modo Schiavone activado. Estoy disfrutando esta serie y su peculiar protagonista. Este dejó algún cabo suelto, pero me gustó igual que los anteriores. Vamos pal' 4to.
Profile Image for Dolceluna ♡.
1,265 reviews162 followers
June 19, 2020
Proprio non ne voglio sapere di leggere i romanzi della serie di Rocco Schiavone in ordine cronologico. Dai primi due sono passata al quinto (“7-7-2007”, che a mio avviso finora resta il più bello) e sesto e infine sono balzata al nono, “Ah, l’amore, l’amore” per poi tornare indietro e leggere questo, il terzo. E’ stato il caso, trovarsi un romanzo piuttosto che un altro davanti allo scaffale della biblioteca, oppure su un banco della sezione libri del supermercato durante il terribile lockdown da Covid-19 (durante il quale librerie e biblioteche erano chiuse!) e avere improvvisamente voglia di riscoprirlo e di leggerlo, subito.
Così ho seguito il burbero ma simpatico Schiavone su e giù per le sue disavventure, il che oggi mi consente di azzardare un parallelismo tra i primi titoli e gli ultimi…e devo dire che, a parte il primo romanzo, che ha rappresentato la scoperta di tutto, Manzini a mio avviso è cresciuto insieme al suo personaggio, acquisendo maggiore consapevolezza man mano che la serie è andata avanti: se confronto i primi tre romanzi (e questo in particolar modo) con il quinto, il sesto e il nono, devo dire che gli ultimi sono quelli riusciti meglio. E non c’entra l’interruzione delle vicende personali di Rocco, è il profilo di Rocco stesso ad essere più incisivo, più maturo, e le trame meglio congegnate e più accattivanti. Questa di “Non è stagione”, in particolare, mi ha lasciato poco rispetto ad altre, è confusa, noiosa, poco convincente e i personaggi mancano di quel brio, di quel colore, di quello spessore che maturano più avanti. Insomma, galleggia tutto sullo sfondo, il giallo e i personaggi che ho già imparato a conoscere, con tutto ciò che regalano al lettore. Sono rimasta un po' perplessa, anche perché avevo letto poco prima "Ah l'amore, l'amore", trovandolo appunto decisamente di un altro livello.
Non è finita qui, ovviamente, perché Manzini merita una lettura di serie completa, ma a questo punto mi chiedo verso quale dei suoi romanzi mancanti il caso mi porterà!
Profile Image for Annie .
196 reviews42 followers
February 29, 2016
Due uomini con un furgone rubato che si schiantano contro un albero , una ragazza, figlia di un grosso imprenditore,che viene rapita e due genitori che non sporgono denuncia : da qui prende inizio questo terzo giallo di Manzini, con protagonista il vicequestore-non chiamatelo commissario, mi raccomando-Rocco Schiavone. Due episodi apparentemente senza alcun legame e sarà proprio questo il lavoro di Rocco : cercare, e trovare, le connessioni fra i due episodi, in una corsa contro il tempo per salvare la vita della ragazza.Un noir d'azione, in cui Manzini magistralmente affronta tematiche forti ed attuali come i rapporti e le connivenze fra criminalità organizzata, banche ed aziende, l'immigrazione impiegata nella manovalanza criminale e la spietatezza di persone senza scrupoli, pronte a tutto. Al centro c'è ancora una volta lui, Rocco Schiavone, passionale, burbero, ironico e testardo, ma estremamente umano con i suoi difetti , i metodi personali a volte ai limiti della legge e i suoi riti.("il tramezzino deve riposare sotto il cotone umido : articolo 3 della costituzione" - "Il cassetto delle preghiere laiche quotidiane", come aveva ribattezzato il suo bisogno giornaliero di marjiuana - e la scala sua personale di tutto ciò che lui definisce " scocciature", nella quale "il caso sul groppone" si trova al decimo grado.) Ma la cosa che intenerisce di più e lo rende più umano sono i dialoghi con la moglie, che non c'è più da tempo, ma lui immagina ad aspettarlo, la sera, dopo una giornata di lavoro : spostandosi per l'appartamento, seguendolo, dandogli consigli, lo fa sentire meno solo e gli rende meno dura quella sua esistenza, sempre alle prese con la parte più infima e sporca dell'umanità e con una città ostile- in cui lo hanno mandato da Roma in punizione- che, dopo un lungo e freddo inverno, lo sorprende con una nevicata a maggio : non è mai stagione, davvero ad Aosta!Povero Schiavone!
Profile Image for Lilirose.
584 reviews76 followers
September 2, 2025
Continua il mio rapporto di amore e odio col vicequestore Rocco Schiavone.
Detesto il tipo di poliziotto e di uomo che rappresenta, eppure mio malgrado mi affascina e non posso smettere di leggere. Bravissimo Manzini a costruire un personaggio di questo calibro, anche perchè andando avanti con la serie è sempre più evidente che l'indagine è solo un contorno, uno strumento per portare alla luce altre sfaccettature del protagonista. Qui in particolare il ritmo si fa concitato e i toni da noir malinconico lasciano il posto ad un thriller adrenalinico. Personalmente preferisco uno stile più introspettivo e pacato, trovo che l'enfasi sull'azione banalizzi la vicenda e la renda troppo simile a mille altre opere dello stesso genere. Sul colpo di scena finale invece ho sentimenti ambivalenti: da una parte apprezzo il modo in cui è stato costruito, dall'altra mi spiazza perché non sono sicura di apprezzare la direzione che potrebbe prendere la serie: staremo a vedere. Nota di merito per i comprimari, che servono da intermezzo comico ma pian piano stanno acquisendo una loro dimensione.
Insomma Rocco ci incontreremo di nuovo, ormai non ti mollo.
Profile Image for Vasilis Kalandaridis.
439 reviews19 followers
July 29, 2019
Υπέροχος Ρόκο Σκιαβόνε,τα κάνει όλα και συμφέρει και όταν αγχώνεται πολύ χτυπάει κι ένα τσιγάρο για να ισιώσει.Τυπάρα.
Profile Image for Nathalie.
352 reviews18 followers
June 16, 2017
C'est le second roman d'Antonio Manzini que je lis. Je suis contente de retrouver Rocco Schiavone et toute son équipe (de bras cassés ou presque). J'apprécie les sagas pour ce type de retrouvailles. C'est agréable de "revoir" des connaissances dans un cadre déjà un peu familier.

Certains protagonistes de cet opus (mais comme pour le précédent) paraissent trop caricaturaux pour être crédibles, mais n'oublions pas que la réalité dépasse assez souvent la fiction. Si, regardez bien autour de vous.
L'enquête se déroule en quelques jours. Les mauvaises langues diront que c'est trop rapide, mais c'est oublier que les affaires criminelles se résolvent effectivement soit très rapidement, soit au contraire après des mois, voir des années.

L'intrigue est assez classique, mais cela fonctionne. C'est bien le principal.
On a notre lot de mauvaise foi, de sarcasmes, de bêtises, d'exaspération, de traits de génie, de vannes, de tacles mérités, de bassesse, de petits et gros malheurs du quotidien, de la vie tout simplement.

Une dernière chose, j'aime beaucoup le style de l'auteur (triste réalité et réalité burlesque qu'il arrive à faire passer si facilement), mais surtout les petites références qu'il glisse ici ou là (la série Chips par exemple, mais aussi bien d'autres pépites que je vous laisserai trouver).

Hâte de lire la suite des aventures (des emmer...bip aurait plutôt dit Rocco) de notre sous-préfet chouchou.
Profile Image for Padmin.
991 reviews57 followers
June 21, 2021
Indicazioni editoriali
C'è un'azione parallela, in questa inchiesta del vicequestore Rocco Schiavone, che affianca la storia principale. È perché il passato dell'ispido poliziotto è segnato da una zona oscura e si ripresenta a ogni richiamo. Come un debito non riscattato. Come una ferita condannata a riaprirsi. E anche quando un'indagine che lo accora gli fa sentire il palpito di una vita salvata, da quel fondo mai scandagliato c'è uno spettro che spunta a ricordargli che a Rocco Schiavone la vita non può sorridere. I Berguet, ricca famiglia di industriali valdostani, hanno un segreto, Rocco Schiavone lo intuisce per caso. Gli sembra di avvertire nei precordi un grido disperato. È scomparsa Chiara Berguet, figlia di famiglia, studentessa molto popolare tra i coetanei. Inizia così per il vicequestore una partita giocata su più tavoli: scoprire cosa si cela dietro la facciata irreprensibile di un ambiente privilegiato, sfidare il tempo in una corsa per la vita, illuminare l'area grigia dove il racket e gli affari si incontrano. Intanto cade la neve ad Aosta, ed è maggio: un fuori stagione che nutre il malumore di Rocco. E come venuta da quell'umor nero, un'ombra lo insegue per colpirlo dove è più doloroso.

E siamo a tre. Mi pare che il nostro Manzini stia crescendo, ma vedremo il seguito. Seguito che in questo terzo volume sembrerebbe preannunciato alla fine, quando, a inchiesta conclusa, un nuovo delitto irrompe come un fulmine a ciel sereno nella vita del vicequestore Schiavone. Proprio lui, infatti, avrebbe dovuto essere la vittima predestinata, ma il caso ha scelto diversamente.
Leggo qui parecchie recensioni in inglese, segno che l'autore ha sfondato anche il mercato estero. Che dire? Ne ho piacere. Tutto fa PIL.
Profile Image for Francesca Martinello.
69 reviews7 followers
January 15, 2023
Comfort zone piena con questo terzo libro con protagonista Rocco Schiavone. Un bel giallo, sicuramente un po' prevedibile, ma molto scorrevole. La storia parallela nel caso di questa serie la trovo azzeccatissima anche nella narrazione, riesce a non perdere di ritmo. Nel complesso ottimo libro, non vedo l'ora di proseguire.
Displaying 1 - 30 of 232 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.