Allan Dwan: The Last Pioneer

by Peter Bogdanovich

In half-a-century making films, Allan Dwan worked with D. W. Griffith, directed Douglas Fairbanks, Gloria Swanson and Shirley Temple, discovered Ida Lupino, and made action pictures like "Suez" and "Sands of Iwo-Jima," In this book, which has a full and detailed filmography, he talks about his life in the movies. The Praeger Film Library is a series of authoritative and readable books on various aspects of the cinema. Each is lavishly illustrated with stills and frame enlargements closely integrated with the text.

Genres: Film, Nonfiction

200 pages, Hardcover

Published January 1, 1971

About the author

Peter Bogdanovich is an American film historian, director, writer, actor and critic. He was part of the wave of "New Hollywood" directors (which included William Friedkin, Brian DePalma, George Lucas, Martin Scorsese, Steven Spielberg, Michael Cimino and Francis Ford Coppola, among others), and was particularly relevant during the 1970s with his film The Last Picture Show.

Reviews

[Metalfist · Rating 4 out of 5]

Zo af en toe kun je op een rommelmarkt toch wel een mooie slag slaan. Ik moet zeggen dat de naam Allan Dwan me op zich vrij weinig zei, maar een boek aan de hand van Peter Bogdanovich? Dat kan ik niet laten liggen. Wat opzoekwerk later bleek dat ik Sands of Iwo Jima, een combinatie tussen de regisseur en John Wayne, nog ongezien heb liggen maar hetgeen me vooral aansprak was het feit dat hij begon in 1911 en op pensioen ging in 1961. Hij heeft dus de volledige evolutie van cinema meegemaakt en dat kan wel eens heel interessant worden.

Het eindresultaat is dat dan ook. Het boek start met een introductie die fungeert als een soort van schets wie Allan Dwan nu eigenlijk is. Daarna volgt gewoon één lang interview tussen hem en Peter Bogdanovich en daaruit blijkt de klasse van beide heren. Bogdanovich, zelf één van mijn favoriete regisseurs, weet waar hij het over heeft en het wederzijdse respect straalt van het interview af. Doordat dit één groot interview is, weliswaar één dat gespreid werd over een periode van ettelijke dagen, is er een zekere structuur ingebracht door dit onder te verdelen naargelang het oeuvre van Dwan. Niet alles van de man komt aan bod, hij heeft erg veel gemaakt en zijn sommige films verloren gegaan, maar de belangrijke aspecten komen allemaal aan bod en een duidelijker beeld van een regisseur ga je niet vinden. Bogdanovich pikt hier en daar bovendien in op een aantal opmerkingen van Dwan en daardoor oogt dit als een erg vlot over en weer gesprek tussen twee mensen die hun vak verstaan.

Interessant vooral om een aantal standpunten van Dwan te horen. Je zou verwachten dat hij de nieuwe technologieën zou omarmen, maar hij geeft vaak aan dat hij silent films eigenlijk de grootste kunstvorm vind. Hoewel het natuurlijk een periode is geweest waarin alles nog kon worden uitgevonden en dat je met weinig budget veel klaar kon spelen, is het toch een standpunt waar het niet mee eens ben. Dat neemt niet weg dat het gewoon enorm interessant is om zo'n man te horen vertellen hoe hij af en toe eens ging spieken bij bijvoorbeeld D.W. Griffith (nog zo'n klepper van de oude cinema) hoe die iets aanpakte. Het was (hij overleed 10 jaar na het verschijnen van dit boek) dan ook iemand die echt alle projecten aanpakte die hem werden aangeboden omdat hij zo graag films maakte. Niet voor het geld, niet voor de roem, gewoon voor het plezier dat hij er aan beleefde.

Is dat dan ook de reden waarom hij ondertussen wat in de vergetelheid is geraakt? Omdat hij zoveel heeft gemaakt dat het lastig is om de echt goeie films te filteren? Ik weet het niet, maar de gemakkelijkheid om aan zijn oeuvre te geraken helpt natuurlijk ook niet. Ik ben in ieder geval blij dat ik zijn naam heb leren kennen en volgens mij is dat dan ook de enige bedoeling van Bogdanovich geweest. Toch één van de komende dagen Sands of Iwo Jima eens opzetten.