Białe kłamstwa

Agata Stec i Artur Kamiński #3

by Piotr Borlik

Trzeci tom serii o Agacie Stec, kontrowersyjnej policjantce z gdańskiego wydziału śledczego.

Po zabójstwie ważnego świadka w śledztwie po serii makabrycznych morderstw w Gdańsku, gdyńskiego biznesmena Jacka Biernata, mężczyzny wyjątkowo bliskiego komisarz Agacie Stec, niespodziewanie to ona nagle znajduje się w kręgu podejrzeń i mimo braku przekonujących dowodów trafia do aresztu. Bez środków na zapłacenie absurdalnie wysokiej kaucji ustanowionej przez prokuratora, zmuszona jest przyjąć pomoc brata, znanego psychologa Artura Kamińskiego. Rola, jaką specjalizujący się w pracy z psychopatami Kamiński odgrywa w ostatnich wydarzeniach, jest coraz bardziej podejrzana. Stec postanawia podjąć jego niebezpieczną grę, by wymierzyć mu sprawiedliwość. W pewnym momencie zdaje sobie jednak sprawę, że nieświadomie z łowcy stała się zwierzyną. Nie wie, o jaką stawkę toczy się gra, nie wie też, czyje tajemnice są motorem zdarzeń.

Genres: Audiobook

448 pages, Paperback

First published September 3, 2019

About the author

Piotr Borlik urodził się w 1986 roku w Bydgoszczy. Po uzyskaniu tytułu inżyniera na Uniwersytecie Technologiczno-Przyrodniczym rozpoczął pracę w fabryce firmy Sharp. To właśnie tam podczas ciągnących się w nieskończoność wieczornych zmian napisał pierwsze opowiadania.

Dalsze życie zawodowe i nieustanne podróże po Polsce umożliwiły mu rozwijanie literackich pasji. Kilka lat spędził w Hiszpanii, gdzie południowy klimat Marbelli i codzienna porcja słońca motywowały go do tworzenia kolejnych tekstów.

Najczęściej można spotkać go zaczytanego w kryminałach, choć jak sam wspomina, ceni każdy rodzaj literatury, zwracając szczególną uwagę na polskich autorów.

Jest mistrzem Holandii oraz laureatem trzeciego miejsca w otwartych mistrzostwach Czech w grach logicznych, co nie pozostało bez wpływu na jego kryminalny debiut.

Reviews

[Olga Kowalska (WielkiBuk) · Rating 4 out of 5]

Nadszedł czas, by zakończyć jedną z najlepszych polskich serii kryminalnych! Jest mi trochę smutno, ale też cieszę się ogromnie, że mogłam patronować całej tej niesamowicie smakowitej, morderczej opowieści. Po „Boskiej proporcji”, po „Materiale ludzkim” – „Białe kłamstwa” Piotra Borlika.

Co to był za roller coaster emocji i morderczych doświadczeń! „Białe kłamstwa” to wymarzone zakończenie trylogii dla wszystkich miłośników twórczości Piotra Borlika. Autor zadbał o każdy najmniejszy element tej historii, a tym samym wszystkie wątki logicznie wskoczyły na swoje miejsce. Sam finał trzeciego tomu jest imponujący i odpowiednio mroczny, co domyka całą opowieść w najlepszym możliwym stylu. Napięcie sięga tu zenitu, bo w końcu musi dojść do konfrontacji, na którą tak wszyscy czekali. I nic więcej nie muszę dodawać.

Piotr Borlik udowodnił, że ma talent do snucia skomplikowanych intryg kryminalnych na najwyższym poziomie. Wie również, jak znęcać się nad swoimi bohaterami w taki sposób, by pozwalać nam z zapartym tchem podglądać zza węgła, obserwować przyczajonych drapieżników. Nie ma co się dziwić, że prawa do ekranizacji trylogii Boskiej Proporcji są już sprzedane, bo temu autorowi należy się każdy kolejny sukces. Mam tylko nadzieję, że nie spocznie teraz na laurach i wymyśli kolejną pokręconą zwyrodniałą historię, którą my czytelnicy będziemy śledzić z zapartym tchem!

[Karbowianka · Rating 5 out of 5]

https://lolantaczyta.wordpress.com/20...

[Trzcionka · Rating 2 out of 5]

Ostatnia część trylogii rozprawia się ze wszystkimi nie dokończonymi wątkami z poprzednich tomów. Te z kolei dotyczą głównych bohaterów, wiec nie mamy tu de facto nowej sprawy kryminalnej. Przez to ta część jest trochę wolniejsza niż poprzednie i dużo mniej emocjonująca. Rozwiązanie wszystkich wątków wyszło nawet nieźle, choć w kontekście postaci Kamińskiego nie czuje się usatysfakcjonowana. Na plus na pewno jest dość niespodziewany plot twist w finale, którego nie przewidziałam.
Z pewnością nie jest to nieprzemyślany finał serii i losu bohaterów, ale koniec końców nie zachwycił mnie niczym i w porównaniu do poprzednich tomów można odczuć duże zwolnienie akcji. Jestem przekonana, że przy stylu i warsztacie Borlika do sukcesu wystarczy mu tylko (a może aż) lepsza historia.

[Marzena · Rating 4 out of 5]

Gdyby cała trylogia miała tempo jak ostatnia książka, pewnie chodziłabym po ścianach z ekscytacji.

WRESZCIE. Chce się odetchnąć z ulgą, że w końcu można powiedzieć dobre słowo. Białe kłamstwa jako kryminał w końcu dostarcza rozrywki, łamigłówki i nawet dobrej zabawy. Nawet jeśli jest w tym miksie pewna przewidywalność, nie mogę nie pogratulować sobie zapędów masochistycznych, bo jak widać warto było trochę pocierpieć dla takiego finału.

[Ilona * ksiazka_w_kwiatach * · Rating 4 out of 5]

Po lekturze świetnej drugiej części przygód Agaty Stec, kontrowersyjnej policjantki z gdańskiego wydziału śledczego, od razu zabrałam się za lekturę „Białych kłamstw”. Z czystym sumieniem stwierdzam, że ta część okazała się najlepsza z całej serii.

Po zabójstwie Jacka Biernata, mężczyzny bardzo bliskiego Agacie Stec, kobieta niespodziewanie znajduje się w kręgu podejrzeń i mimo braku konkretnych dowodów trafia do aresztu. Dość wysoka kaucja ustalona przez prokuratora zmusza Agatę do przyjęcia pomocy ze strony brata, znanego i cenionego psychologa, Artura Kamińskiego. Rola, jaką odgrywa Kamiński w ostatnich wydarzeniach, staje się coraz bardziej podejrzana. Stec postanawia zagrać w jego grę, jednak z czasem okazuje się, że z łowcy stała się zwierzyną.
Czy Artur pomoże siostrze, czy może ma wobec niej inne plany? Kto faktycznie pozbawił życia Biernata i wrabia w to Agatę? A może faktycznie to ona jest winna zbrodni? Jeżeli chcecie poznać odpowiedzi na te, jak i inne pytania, zapraszam Was do lektury.

„Białe kłamstwa”, ostatni tom przygód Agaty Stec, okazał się dla mnie rewelacyjną lekturą. W tej historii otrzymałam odpowiedzi na wszystkie pytania, które po przeczytaniu poprzednich tomów zaprzątały moją głowę. Autor stworzył fenomenalną finałową część serii. Bardzo podobała mi się skonstruowana fabuła, wartka akcja, która nie zwalniała nawet na moment i dostarczała mi mnóstwo emocji, jednocześnie serwując zaskakujące zwroty, i oczywiście bohaterowie, którzy wykreowani są bardzo dobrze pod każdym względem. Szczególnie podobała mi się kreacja Artura Kamińskiego. Już dawno nie miałam do czynienia z tak oryginalnym bohaterem.
„Białe kłamstwa” to idealnie zwieńczenie trylogii. Autor dokładnie wszystko przemyślał, tworząc tę serię i dopracował ją w każdym szczególe. W swoich powieściach zawarł wszystko to, czego zagorzały fan gatunku oczekuje od dobrze skrojonego kryminału. Tym samym seria z Agatą Stec staje się jedną z moich ulubionych serii kryminalnych.
Niezmiennie zachęcam do lektury.

[Kasia (Kącik z książką) · Rating 4 out of 5]

Całą serię polecam wszystkim fanom kryminałów i thrillerów, zapewniam, że się nie zawiedziecie. Warto zapamiętać nazwisko Piotra Borlika. Zwłaszcza, że zapewne jeszcze nie raz o nim usłyszymy. Taką przynajmniej mam nadzieję!


Cała opinia:
http://www.kacikzksiazka.pl/2019/11/b...

[franek_reads · Rating 4 out of 5]

Z pewnym sentymentem zakończyłem właśnie lekturę jednej z lepszych serii kryminalnych w Polsce. Już od pierwszego tomu, czyli "Boskiej proporcji" widziałem w tej trylogii spory potencjał i ostatecznie się nie zawiodłem. "Białe kłamstwa" to bardzo dobre i przede wszystkim logiczne rozwiązanie wszystkich wątków, ale to jednak również koniec przygód Agaty Stec, która bez wątpienia pozostanie jedną z moich ulubionych bohaterek literackich!

[Gosia Szczecin · Rating 5 out of 5]

Noooo… naprawdę szacun. Godne zakończenie całej serii, które pięknie scaliło wszystkie trzy tomy w jedną całość. Perypetie Agaty Stec bardzo mi się podobały i choć początkowo miałam obawy, co do kontynuacji serii, to teraz głośno mówię: Panie Borlik, to co Pan napisał, to kawał dobrej literatury! Dodam, że - co nieczęsto się zdarza - każdy kolejny tom jest lepszy od poprzedniego. Szkoda, że są tylko trzy…
Tym razem Agata Stec – narwana policjantka z Gdańska – musi uporać się sama ze sobą. Po zakończeniu śledztwa związanego z wydarzeniami w małym nadmorskim miasteczku Agata zostaje oskarżona o zabicie Jacka Biernata. Dla aresztujących ją policjantów nie ma znaczenia to, że wszystkie dowody wskazują, iż nie mogła popełnić tej zbrodni. Nie można być przecież w dwóch miejscach na raz Agata trafia do aresztu, z którego niespodziewanie wyciąga ją… no jakżeby inaczej! Artur Kamiński wzięty psycholog, u którego widać nieodpartą chęć do prowadzenia chorej gry i wodzenia Agaty za nos… Na ile Agata da się porwać działalności psychicznie chorego braciszka? Dokąd ją to doprowadzi i jakie straszne prawdy o sobie odkryje?
Ta część trylogii jest nieco inna niż poprzednie. Nie jest to mroczny kryminał pełen krwi, przekleństw i takiego grubo ciosanego świata. Tu jest mniej kryminalnie, a bardziej psychologicznie, choć nadal mamy do czynienia z przestępstwem i wyrafinowaną zagadką. Trzecia część jest bardziej wysublimowana; więcej tu zerkania w przeszłość i analizowania jej niż szukania odpowiedzi na kryminalne zagadki. Autor przeniósł środek ciężkości z poszukiwań przestępców na podróż Agaty w głąb siebie i walkę z psychicznie chorym braciszkiem.
Bardzo, ale to bardzo podobał mi się sposób, w jaki autor wyjaśnił wszystkie zagadki i niedopowiedzenia, które mnożyły się na kartach poprzednich dwóch tomów. Nie zostawił żadnych niedopowiedzeń, (co niestety oznacza koniec przygód Pani Stec), a sposób, w jaki rozprawił się z niektórymi spowodował, że chyle głowę przed pomysłowością. Początkowo wydawało mi się, że powrót do dzieciństwa i działania psycholożki Hani mnie tylko rozdrażnią i są jedynie narzędziem do zakrycia braku pomysłu na fabułę trzeciego tomu. Z czasem jednak, kiedy ześwirowany Artur odkrywa przed Agatą kolejne karty docierało do mnie, że autor od pierwszej literki pierwszego tomu miał wszystko dokładnie przemyślane.
Trochę drażniła mnie postać wszechwiedzącego Artura. Potrafił przewidzieć każdy krok, zarówno Agaty, jak i innych bohaterów powieści i to do tego stopnia, że graniczyło to z jasnowidztwem. Przewidzieć to jedno, ale żeby jeszcze wszystko przygotować tak, aby się wszystko razem zgrało? To jedyny mankament powieści – wrażenie, że jeżeli nie wiadomo jak postąpić, to należy zadanie zlecić Arturowi. On – niczym MacGyver ze swoim scyzorykiem – na pewno zaradzi.
Panie i Panowie! Chapeau ba dla autora, za całą serię i każdy tom oddzielnie! Dobra robota.

[Bibliotecznie · Rating 5 out of 5]

Już sam tytuł trzeciego tomu trylogii Piotra Borlika nasuwa skojarzenie z psychologią. Białe kłamstwo w skrócie to mówienie nieprawdy, aby oszczędzić komuś przykrości, nie urazić go. Choćby w sytuacji, kiedy koleżanka zmieniła fryzurę, a my uważamy, że wygląda niekorzystnie, to i tak powiemy jej komplement, żeby nie było jej przykro. Fabuła ostatniego tomu przygód Agaty Stec i Artura Kamińskiego opiera się właśnie na takim rodzaju kłamstwa, jednak kaliber jest znacznie większy niż fryzura czy styl ubierania się.

Tym razem startujemy z wysokiej półki. W toku śledztwa dotyczącego makabrycznej śmierci biznesmena Jacka Biernata główną podejrzaną zostaje Agata. Nie ma na to mocnych dowodów, jednak mimo to Stec trafia do aresztu. Bardzo wysoką kaucję wpłaca Artur, dzięki czemu kobieta wychodzi na wolność. To jednak nie oznacza, że jej kłopoty się kończą. Jest wręcz odwrotnie, o czym Agata szybko się przekonuje. Przede wszystkim dostrzega wreszcie coraz więcej elementów psychopatycznej układanki tworzonej przez słynnego psychologa. Postanawia podjąć wyzwanie i zagrać z bratem w jego chorą grę. Nawet się nie spodziewacie, co z tego wyniknie. Agata chyba również nie miała pojęcia o tym, co ją czeka i jakie mroczne tajemnice wyjdą na jaw.

Początkowo autor przybliża w skrócie kluczowe wątki z poprzednich dwóch tomów. To pomaga w usystematyzowaniu treści, chociaż ja akurat byłam na bieżąco, ponieważ postanowiłam czytać jeden tom po drugim, bez mieszania ich z innymi powieściami. Dzięki temu wszystko pamiętałam i mogłam skupić się na układaniu tych puzzli, a nie kombinować co, kiedy, kto i z kim ;-) Następnie pan Piotr powoli zaczął wyjaśniać i domykać kolejne tematy. To i owo się rozwikłało, ale nie myślcie, że ten tom nie zawiera żadnych zwrotów akcji. Otóż, zawiera i to całkiem zmyślne. Możecie spodziewać się między innymi porwania, grzebania w przeszłości bohaterów i odkrycia szokujących faktów.

Bardzo mi szkoda, że to już koniec przygody z Agatą i Arturem, chociaż do końca nie polubiłam tej pary z uwagi na ich charaktery. Agata drażniła mnie swoim zaślepieniem, a Artur nadmiernym poukładaniem. Ale z perspektywy całej serii stwierdzam, że tacy właśnie musieli być. Wszystko w tej powieści, a właściwie w całej trylogii, jest przemyślane i dopracowane. Zdecydowanie polecam!

[mommy_and_books · Rating 5 out of 5]

Czekałam na tę chwilę od pierwszej części. W głowie wymyśliłam sobie wielki finał całej trylogii z panią komisarz Agatą Stec. Autor Piotr Borlik pozytywnie mnie zaskoczył pod względem finału. Idealnie, to wszystko wymyślił.
Podobała mi się wartka akcja z niesamowitymi i nieprzewidywalnymi jej zwrotami oraz bardzo ciekawa fabuła. Do tego wszystkiego należy doliczyć oryginalnych bohaterów. Pan psycholog Artur Kamiński nieźle sobie rządzi mózgami słabszych ludzi. Poznając jego taktyki, zobaczycie, jaki to straszny człowiek. Czy będzie zagrożeniem dla własnej siostry? Co tak naprawdę ukrywa przed wszystkimi?
Agata Stec moja ulubiona bohaterka będzie miała twardy orzech do zgryzienia. Trafi do aresztu za zabójstwo gdańskiego biznesmena Jacka Biernata. Oni nie byli sobie obojętni. Czy to ona faktycznie go zabiła? Czy raczej została w to wrobiona? Czy Artur pomoże własnej siostrze? Czy raczej ma jakiś chory plan co do jej osoby? Czy Agata odkryje, kto tak naprawdę jest jej prawdziwym wrogiem?
W trzeciej części trylogii z panią komisarz Agatą Stec pod tytułem "Białe kłamstwa" poznałam jeszcze jedną wyjątkową postać. Niestety nic wam o niej nie powiem. Zdradzę tylko, że jestem z tej osoby bardzo dumna. Gdyby nie ona, to nie wiem, jakby to wszystko się potoczyło.
Ta część jest najbardziej emocjonująca, ponieważ tutaj wszystko się wyjaśnia. Jak kończy się ta historia? Oczywiście przekonacie się o tym sami. Warto dotrwać do finału. Nie spodziewacie się takiego zakończenia.
Trochę żałuję, że będę musiała rozstać się z Agatą Stec i Arturem Kamińskim. Zżyłam się z nim. Spędziłam z nimi cztery dni. Łezka się kręci na samą myśl, że to już jest koniec.
Czy podobało mi się zakończenie? Oczywiście, że tak.
Mam cichą nadzieję, że Piotr Borlik planuje kolejną ciekawą trylogię ze zbrodnią w tle.
Jeżeli tak jak ja cenicie sobie tego autora, to odsyłam was do książek "Baltica", "Boska proporcja", "Materiał ludzki" i "Białe kłamstwa".
Jeżeli uwielbiacie kryminały, thrillery i powieści sensacyjne, to nie powinniście się nudzić, poznając całą tę trylogię.

Z czystym sercem polecam.

[Nina · Rating 5 out of 5]

Podczas lektury o Agacie Stec i Arturze Kamińskim moje wrażenia zmieniały się znacznie częściej niż przy czytaniu innych kilkutomowych serii. W mniejszym stopniu chodziło o charakter zbrodni, choć trzeba przyznać, że i w tej materii wyobraźnia autora szalała, co oczywiście o sylwetki bohaterów, i to zarówno potencjalnych sprawców, pośredników jak i ofiar zbrodni. Moja huśtawka nastrojów wynikała z dyskomfortu polegającego na tym, że na dłuższą metę trudno się z kimkolwiek w świecie wykreowanym przez Piotra Borlika nie tyle nawet utożsamiać, co po prostu po ludzku sympatyzować. Można naprawdę poczuć się jak podczas lotu nad kukułczym gniazdem, z tym że inaczej niż u Keseya i Formana, u Borlika zamiast ciepłych porywów szalonego serca rządzą eksperymentalne kalkulacje działającego na najwyższych obrotach mózgu.

W końcu jednak musiałam zaakceptować ten świat, bo trudno nie podziwiać konsekwencji autora w dostarczaniu czytelnikom tak wielu wrażeń. Ale na koniec nie mogę nie odnieść się do wyznania Piotra Borlika poczynionego w zamykającym trylogię słowie Od autora, gdzie pisze: „We wstępnych założeniach to Artur miał grać pierwsze skrzypce, ale jego siostra już na początku (...) rozepchnęła się łokciami, nie pozostawiając miejsca dla nikogo innego”. Czyli może nawet u laureata konkursów w grach logicznych - a i takie osiągnięcia są udziałem Borlika - wykalkulowana konsekwencja nie zawsze wygrywa? W każdym razie sprawdzę, jak to jest w jego innych książkach.

[Patka_czyta_ · Rating 5 out of 5]

Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją książki Białe kłamstwa autorstwa Piotra Borlika. Jest to powieść, która domyka trylogię o komisarz Agacie Stec. Przyznaję, że to jedna z bardziej pokręconych serii, jakie miałam okazję przeczytać. Finał jest jednak zupełnie inny niż dwie pierwsze części. Nie ma tu spektakularnych zbrodni czy makabrycznych opisów. Nie zabraknie jednak emocji za sprawą walki tytanów, którymi niewątpliwie są komisarz Agata Stec i psycholog Artur Kamiński. Fakt, że są rodzeństwem wikła sytuację jeszcze bardziej. W pewnym momencie ciężko połapać się kto jest łowcą, a kto zwierzyną. Niezaprzeczalne jest jednak to, że sposób pracy Artura Kamińskiego zaczyna budzić wątpliwości coraz większej liczby osób. Jego niekonwencjonalne metody przestały podobać się również Agacie, która za punkt honoru postawiła sobie dotarcie do prawdy. Czy jej się to uda? Czy fakty, do których dotrze nie będą dla niej zbyt przerażające? Tego wszystkiego dowiecie się czytając książkę zamykającą trylogię. Ja jestem w pełni usatysfakcjonowana. Sama w to nie wierzę, ale Artur w końcu przestał jawić mi się jako demon. Nadal jednak jest postacią, która wywołuje u mnie nieprzyjemne ciarki na plecach. Niewątpliwie jest to jeden z tych bohaterów, których na długo będę miała w pamięci. Zachęcam Was Kochani do sięgnięcia po tę powieść, a niebawem wrócę do Was z recenzją książki Baltica, która jest prequelem cyklu o Agacie i Arturze.

[Anna Sochacka · Rating 5 out of 5]

Czas na trzeci i ostatni tom "Boskiej trylogii" czyli "Białe kłamstwa". Piotr Borlik nie zwalnia tempa, fundując nam kolejną jazdę bez trzymanki. Jego seria kryminałów z komisarz Agatą Stec jest ściśle ze sobą powiązana i radzę się trzymać kolejności.

Poprzednia część zakończyła się dla Agaty katastrofalnie, odkryła w końcu prawdę na temat poczynań swojego brata, pytanie: co zrobi z tą wiedzą? Na dodatek mogłaby bez wahania zacytować klasyka "jak do tego doszło, nie wiem", gdyż to właśnie ona staje się główną podejrzaną w sprawie serii głośnych morderstw, w tym śmierci bliskiego jej człowieka, znanego architekta Jacka Biernata. Mimo braku twardych dowodów trafia za kraty, a stan jej konta nie pozwala na wpłacenie horrendalnie wysokiej kaucji. Pozostał jej tylko brat, o którym dowiedziała się strasznych rzeczy, postanawia skorzystać z jego oferty i przy okazji wymierzyć mu sprawiedliwość, tylko czy jest w stanie przechytrzyć najlepszego znawcę ludzkich umysłów? Ale o tym musicie przekonać się sami 😉.

[Aellirenn Czyta · Rating 5 out of 5]

Tak jak po pierwszym tomie nie do końca wiedziałam co myśleć, tak po przeczytaniu całej trylogii nie wiem czy się pochylić i bić pokłony, czy może wstać i zacząć klaskać. No panie Borlik, umie pan w kryminały jak mało kto! Plusy tej serii mogę wymieniać bez końca: jest napięcie, jest zaskoczenie, są tak dopracowane postaci, że mózg staje w poprzek, jest warsztat pisarski, ale to - co prawda nie często - da się znaleźć u innych pisarzy również. Wiecie czego się znaleźć nie da? Takiej spójności jak u Borlika. Mam nieodparte wrażenie, że primo: autor pisząc pierwsze słowo znał już historię Agaty i Artura ze szczegółami i secundo: autor niczego w tej historii nie pozostawił przypadkowi. Wszystko było tak przemyślane i dopracowane, że palce lizać ;) Co tu dużo mówić, majstersztyk!
Ps. Literówka się wkradła w ebooku: palmiarnia jest gdańska, a nie gdyńska ;)

[Renata · Rating 3 out of 5]

Aż szkoda że ta przygoda dobiegła końca. Bohatera nareszcie nie była mimozą, a zakończenie było zaskakujące. Gratuluję autorowi pióra i pomysłu.

[kinda.bookworm · Rating 4 out of 5]

Zdecydowanie najlepsza z całej trylogii 👌🏻

[Marta Gostomska · Rating 5 out of 5]

Polecam!

[Maciej Kajka · Rating 5 out of 5]

Swietne zwienczenie trylogii. Niektore watki zostaly wyjasnione otwierajac tym samym nowa droge dla glownej bohaterki.

[Agata · Rating 4 out of 5]

3,75

[Aleksandra (aalexbook) · Rating 3 out of 5]

3,25

[Kinga Stasina · Rating 5 out of 5]

Agata zostaje zatrzymana i ciąży na niej morderstwo. Kij, że ma alibi. Artur powoli odkrywa karty swojej gry przed Agatą. W składaniu wszystkiego w jedną całość Agacie pomaga pewna psycholog. Co Artur chce przekazać swojej siostrze?
__________
Agata wreszcie zdała sobie sprawę z tego jakim manipulatorem jest jej brat. Chce go zdemaskować, chce by sprawiedliwości stało się zadość. Ale coś jej chyba umknęło. Stale powracają do niej poszarpane wspomnienia dzieciństwa. Kim naprawdę była? Dlaczego ma tak wypaczony charakter? Z każdym rozdziałem dostajemy odpowiedzi na pytania, które nas nurtują. Jakie było jej dzieciństwo? Co się takiego wydarzyło, że jej życie tak się właśnie potoczyło? Zagłębiamy sie, poszukujemy. Artur wszystko planował przez całe życie. Agata była jego jednym wielkim eksperymentem. Najcenniejszym okazem pośród pacjentów. To była naprawdę intrygująca podróż. Ale do jasnej cholery, ja nie cierpię jak są takie zakończenia! Zresztą zastanawiam się dlaczego zawsze darzę sympatią ludzi niezrównoważonych psychicznie? Swój do swego ciągnie czy co 🤣
__________
Proszę Państwa! To co się tutaj zadziało jest genialne! Cała trylogia trzymała w napięciu, ale to ta część zasługuje na miano najlepszej z całej trójki. Tutaj wszystko, dosłownie wszystko się wyjaśnia.

[Patrycja Blichowska · Rating 5 out of 5]

Sztos!

[Assayah · Rating 3 out of 5]

Po nudnym początku, ten tom okazał się być najlepszym z serii. Nie było tu wątku stricte kryminalnego (zabójstwo; śledztwo), za to pojawił się plot twist dotyczący dzieciństwa Agaty i Artura, na czym opierał się cały ten tom. I było to naprawdę ciekawe.
.
Między innymi zostało też wyjaśnione, dlaczego policjantka była az tak agresywna (i przerysowana w I tomie). Akceptuję to wytłumaczenie, ale... Dlaczego w pozostałych dwóch tomach nagle się uspokoiła??
.
Wydaje mi się, że gdyby od samego początku autor nie pokazał, kto stoi za wszystkimi morderstwami, zakończenie byłoby bardziej zaskakujące, bo niestety dało się go domyślić.

[Natalia · Rating 5 out of 5]

Przyznaję, że część trzecią przeczytałam w jedno popołudnie. Tym samym kończąc przygodę z Agatą Stec. Jedno słowo dla tej trylogii - genialna. Fabuła była boska. Nie udało mi się rozgryźć, od razu, tych połączeń i zagadek, przeszyła mnie fala emocji, a trzecia część okazała się przepyszną wisienką na torcie. Kto kocha kryminały, musi spróbować!