What do you think?
Rate this book


Wat als jouw man een seriemoordenaar blijkt te zijn?
Gina is een introverte huisvrouw met een gelukkig huwelijk en twee leuke kinderen. Maar dan wordt door een auto-ongeluk het geheime leven van haar man als seriemoordenaar onthuld. Gina's voormalige leven is voorbij, ze begint opnieuw, neemt een nieuwe naam aan, Gwen Proctor, die zich ontpopt als een moeder die door het vuur gaat voor haar kinderen.
Nu haar ex in de gevangenis zit, heeft de nieuwe Gwen een toevluchtsoord gevonden in een huis in het afgelegen Stillhouse Lake. Toch blijft ze doelwit van stalkers en internettrollen die denken dat ze iets te maken heeft met de misdaden van haar man.
Voorlopig blijft ze erop vertrouwen dat haar kinderen eindelijk rustig kunnen opgroeien. Maar net als ze zich op haar gemak begint te voelen met haar nieuwe identiteit, wordt er een lichaam gevonden in het meer - en komen er dreigende brieven van een maar al te bekend adres. Gwen moet voorkomen dat ze wordt ontdekt - of toekijken hoe haar kinderen het slachtoffer worden van een moordenaar die haar wil kwellen. Eén ding is zeker: ze heeft geleerd hoe ze het kwaad moet bestrijden. En ze zal nooit stoppen.
352 pages, ebook
First published July 1, 2017
In the morning, there's another girl floating dead in the lake.

Gina never asked about the garage.
That thought would keep her awake every night for years after, pulsing hot against her eyelids. I should have asked. Should have known. But she'd never asked, she didn't know, and in the end, that was what destroyed her.


“Mel infected me like a virus, and I have an unhealthy surety deep down that I’ll never get completely well again.”This book was unexpectedly good — gripping, tense and wonderfully suspenseful. I don’t usually read many thrillers, but books like this are enough to redeem that genre for me. The audiobook hours flew by, and I loved it.
“Gwen Proctor is the fourth identity I’ve had since leaving Wichita. Gina Royal lies dead in the past; I’m not that woman anymore. In fact, I can hardly recognize her now, that weak creature who’d submitted, pretended, smoothed over every ripple of trouble that rose.”
“In the morning, there’s another girl floating dead in the lake.”
“Gina’s long dead, and I don’t mourn her. I feel so distant that I wouldn’t recognize the old me if I passed her on the street. I’m glad I’ve escaped a hell I had hardly even recognized when I was burning in it. Glad that I’ve pulled the kids out, too.”