این اثر که به کوشش سیدهادی خسروشاهی تهیه شده، حاصل بحث های فلسفی علامه طباطبائی است که مجموع آن به 14 مقاله رسیده که نخست بین فضلاء و استادان دست به دست می گشت و سپس همگی مباحث آن توسط شهید آیت الله مرتضی مطهری با شرح و توضیح لازم، منتشر شد.
Al-ʿAllāmah Muḥammad Ḥusayn Ṭabāṭabāʾī was one of the most prominent thinkers of philosophy and contemporary Shia Islam, influencing the fathers of the 1979 Islamic Revolution such as Motahhari and Beheshti. He is famous for Tafsir al-Mizan, a twenty-seven-volume work of Quranic exegesis, which he worked on from 1954 until 1972. He studied gnosis, mathematics, jurisprudence and Ali ibn Sina's "Book of Healing" at Najaf, Iraq.
سید محمدحسین طباطبایی (زاده ۱۲۸۱ تبریز - درگذشته ۲۴ آبان ۱۳۶۰ قم) معروفبه علامه طباطبایی روحانی، عارف، فیلسوف و نویسنده ایرانی بود. وی از مجتهدان شیعه و از برترین مدرسان حوزه علمیه قم به شمار میآمد، که از شاگردان وی میتوان به مرتضی مطهری، عبدالله جوادی آملی، محمدتقی مصباح یزدی، حسن حسن زاده آملی، سید محمد بهشتی، سیدعلی خامنهای، سید جلال الدین آشتیانی، هادی خسروشاهی، مرتضی تهرانی، محمد مفتح، احمد احمدی، علی قدوسی، محمدرضا مهدوی کنی، غلامحسین ابراهیمی دینانی، علی احمدی میانجی، سید عزالدین حسینی زنجانی، محمد محمدی گیلانی، سید موسی صدر، سید محمد علی قاضی طباطبایی،علی سعادت پرور و جعفر سبحانی اشاره کرد.
تفسیر المیزان، نهایةالحکمة، رسالة الولایه، شیعه در اسلام، حاشیه بر اسفار صدرالدین شیرازی و اصول فلسفه و روش رئالیسم بخشی از مهمترین آثار اوست.
بیشتر جاها، مخصوصا نیمه اول کتاب، عمق و زلالی اندیشه علامه مشخصه بعضی جاها هم به نظر میرسه ترجیح دادن مسیری که بین فلاسفه معروف هست رو طی کنن به هر دلیل نیمه اول این کتاب، تنها متنی از فلسفه اسلامی بود که موقع خوندنش سرم رو به دیوار نمیکوبیدم
البته، روی یک فکر دوم (آن ا سکند ثات!) اگر این کتاب رو تنها مطالعه میکردم شاید نظرم فرق میکرد، منتها این کتاب رو بهانه قرار دادیم تا از زمین و زمان بحث کنیم و سعی کردیم از دقایق و ظرایفش به راحتی نگذریم